Luke 12

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny

1 W tych okolicznościach, gdy wokół zgromadził się kilkudziesięciotysięczny tłum, tak że deptali się nawzajem, zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: Strzeżcie się zakwasu, to jest obłudy, faryzeuszów. (Mt 16:6; Mt 16:11; Mt 16:12; Mt 23:28; Mr 8:15; Mr 12:15; Lu 12:56; 1Co 5:6; Ga 5:9) 

2 Nie ma zaś nic ukrytego, co nie zostanie ujawnione, ani tajnego, co nie zostanie poznane. (Job 12:22; Mt 10:26; Mr 4:22; Lu 8:17; 1Ti 5:25) 

3 Stąd cokolwiek powiedzieliście w ciemności, zostanie usłyszane przy świetle, a to, o czym szeptaliście w skrytkach do ucha, zostanie ogłoszone z dachów [domów]. 

Odwaga w głoszeniu dobrej nowiny

4 Mówię zaś wam, moim przyjaciołom: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nie mają już nic do zrobienia. (Isa 51:12; Jer 1:8; Joh 15:14; 1Pe 3:14) 

5 Wskażę wam, kogo macie się bać: Bójcie się Tego, który po zabiciu ma prawo wtrącić do Gehenny. Tak! Mówię wam: Tego się bójcie! (2Ki 23:10; Heb 10:31; Re 20:10; Re 20:14) 

6 Czy pięciu wróbli nie sprzedają za dwa assariony? A ani jeden z nich nie jest zapomniany przed Bogiem. (Mt 10:29; Lu 2:1) 

7 Lecz nawet włosy waszej głowy wszystkie są policzone. Przestańcie się bać! Znaczycie więcej niż wiele wróbli. (Ps 84:4; Mt 6:26; Mt 10:31; Mt 12:12; Lu 12:24) 

8 Mówię zaś wam: Do każdego, kto Mnie wyzna przed ludźmi, Syn Człowieczy przyzna się przed aniołami Boga. (Mt 10:32; Lu 15:10; Lu 19:10; Ro 10:9; 1Ti 5:21; Re 3:5) 

9 Każdy zaś, kto się Mnie zaprze przed ludźmi, także dozna zaparcia się go przed aniołami Boga. (Mr 8:38; Lu 9:26; Lu 13:25; 2Ti 2:12) 

10 Każdemu, kto powie słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczone; temu zaś, kto zbluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone. (Mt 8:20; Mt 11:19; Mt 12:31; Mr 3:28; 1Jo 5:16) 

11 A gdy was będą ciągać do synagog, przed rządy i władze, nie martwcie się, jak lub czym się obronić albo co powiedzieć; (Mt 10:17; Mt 10:19; Mr 13:11; Lu 21:12; Lu 21:14) 

12 Duch Święty bowiem pouczy was w tej godzinie, co trzeba powiedzieć. (Ex 4:12; Lu 21:15) 

Jezus wobec sporu o majątek

13 Powiedział Mu zaś ktoś z tłumu: Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, aby podzielił się ze mną dziedzictwem. (De 21:17) 

14 Lecz On odpowiedział mu: Człowieku, kto Mnie ustanowił sędzią lub rozjemcą nad wami? 

15 Powiedział też do nich: Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, gdyż nie z dostatku własnych dóbr człowiek czerpie swoje życie. (Job 20:20; Job 31:24; Ps 62:11; 1Ti 6:10; Heb 13:5; Jas 5:2) 

16 Opowiedział im też taką przypowieść: Pewnemu bogatemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. (Ps 49:17) 

17 Zaczął więc sobie myśleć: Co mam zrobić, gdyż nie mam gdzie zgromadzić moich plonów? 

18 I powiedział: To zrobię: Zburzę moje stodoły, zbuduję większe i zgromadzę tam całe moje zboże oraz moje dobra. 

19 I powiem swojej duszy: Duszo, masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpoczywaj, najedz się, napij się, świętuj! (Pr 27:1; Ec 2:24; Isa 22:13; 1Co 15:32; Jas 4:13) 

20 Bóg zaś powiedział mu: Bezmyślny! Tej nocy zażądają twojej duszy, a to, co przygotowałeś, czyje będzie? (Job 27:8; Job 27:16; Ps 39:7; Ec 2:26; Mt 10:28) 

21 Tak będzie z tym, kto gromadzi skarby dla siebie, lecz co do Boga nie jest bogaty. (Ge 5:22; Ps 52:9; Pr 8:18; Hag 1:6; Mt 6:19; Eph 1:18; Eph 3:8; Col 2:3; 1Ti 6:6; 1Ti 6:17; Heb 11:26; Jas 2:5; Jas 4:1; Jas 4:4; Jas 4:6; Jas 5:3; Re 3:17) 

O tym, co najważniejsze

22 Do swoich zaś uczniów powiedział: Dlatego mówię wam: Przestańcie martwić się o duszę, o to, co by zjeść, a także o ciało, o to, w co by się ubrać. (Mt 6:25; 1Pe 5:7) 

23 Dusza bowiem znaczy więcej niż pokarm, a ciało niż ubranie. 

24 Przypatrzcie się krukom, że nie sieją ani żną, nie mają też spichlerza ani stodoły – i Bóg karmi je; o ile więcej wy znaczycie niż ptaki! (Job 38:41; Ps 147:9; Lu 12:7) 

25 Kto z was, troszcząc się, może do długości swego [życia] dodać [choćby] godzinę? (Ps 39:5; Lu 12:26; Lu 19:3) 

26 Jeśli więc nawet tego, co najmniejsze, nie potraficie, dlaczego martwicie się o resztę? 

27 Przypatrzcie się liliom, jak rosną; nie trudzą się ani nie przędą, a mówię wam, nawet Salomon w całej swojej chwale nie odziewał się tak, jak jedna z nich. (1Ki 10:4; 1Ki 10:23; 2Ch 9:4) 

28 Jeśli więc trawę na polu, która dziś jest, a jutro będzie wrzucona do pieca, Bóg tak przyozdabia, o ileż bardziej was, o małowierni? (Mt 6:30; Mt 8:26; Mt 14:31; Mt 16:8; Mt 17:20) 

29 Więc i wy przestańcie szukać, co by tu zjeść lub co by tu wypić, i przestańcie się niepokoić. (Php 4:6) 

30 Tego wszystkiego bowiem szukają narody tego świata; wasz Ojciec zaś wie, że tego potrzebujecie. (Mt 6:8) 

31 Lecz szukajcie Jego Królestwa, a te rzeczy będą wam dodane. (1Ki 3:11; Lu 11:2) 

32 Nie bój się, mała trzódko, gdyż waszemu Ojcu spodobało się dać wam Królestwo. (Isa 40:11; Isa 41:10; Isa 41:13; Lu 10:21; Lu 12:7; Lu 22:29; Joh 10:16; Ac 20:28; Eph 1:5; Eph 1:9; Php 2:13; 1Pe 5:2; Re 1:6) 

33 Sprzedajcie swoje posiadłości i złóżcie jałmużnę. Sporządźcie sobie sakiewki, które się nie niszczą, skarb niewyczerpany w niebiosach, gdzie złodziej nie podchodzi i mól nie pożera, (Mt 19:21; Mr 10:21; Lu 16:9; Lu 18:22; Ac 2:45; Ac 9:36; Ac 10:2; Ac 10:4; 2Co 9:9; 1Ti 6:17; Jas 5:2) 

34 bo tam, gdzie jest wasz skarb, będzie też wasze serce. (Mt 6:21) 

Wezwanie do czujności

35 Niech wasze biodra będą przepasane i lampy zapalone; (Ex 12:11; 1Ki 18:46; 2Ki 4:29; 2Ki 9:1; Job 38:3; Job 40:7; Pr 31:17; Jer 1:17; Mt 25:1; Mt 25:7; Eph 6:14; 1Pe 1:13) 

36 a wy podobni do ludzi oczekujących swego pana, aż wróci z wesela, abyście gdy przyjdzie i zapuka, natychmiast mu otworzyli. (Mt 25:6; Mr 13:35; Re 3:20) 

37 Szczęśliwi ci słudzy, których pan, gdy przyjdzie, zastanie czuwających. Zapewniam was, że przepasze się, usadzi ich przy stole, po czym podejdzie i będzie im usługiwał. (Mt 20:28; Mt 24:42; Mt 25:13; Lu 17:7; Lu 22:27; Joh 13:4) 

38 Czy przyjdzie o drugiej, czy o trzeciej straży i tak ich zastanie – szczęśliwi oni będą! 

39 To zaś wiedzcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie zjawi się złodziej, nie dopuściłby do włamania w swoim domu. (Mt 24:43; 1Th 5:2; 2Pe 3:10; Re 3:3; Re 16:15) 

40 I wy bądźcie gotowi, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie domyślacie. (Mt 24:42; Mt 25:10; Mr 13:33; Lu 12:47) 

41 Wtedy Piotr zapytał: Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść, czy też do wszystkich? (Mr 13:37) 

42 A Pan odpowiedział: A kto jest tym wiernym rządcą, roztropnym, którego pan ustanowił nad swoją służbą [domową], aby im dawał przydział zboża o czasie? (Mt 25:21; Mt 25:23; Lu 16:1; Lu 16:8; Lu 16:10; 1Co 4:2; 2Ti 2:2; 2Ti 2:15; Heb 3:5; 1Pe 4:10) 

43 Szczęśliwy ten sługa, którego jego pan, gdy przyjdzie, zastanie tak czyniącego. (Joh 13:17; Re 16:15) 

44 Rzeczywiście, mówię wam, postawi go nad całym swoim mieniem. (Mt 25:21; Mt 25:23) 

45 Jeśli jednak sługa ten powiedziałby w swoim sercu: Mój pan zwleka z przyjściem – i zacząłby bić służących i służące, jeść, pić i upijać się, (Mt 25:5; 1Th 5:7; Heb 10:37; 2Pe 3:9) 

46 przyjdzie pan tego sługi w dniu, w którym się nie spodziewa, i o godzinie, w której nie oczekuje, przetnie go na pół, a jego dział wyznaczy mu z niewiernymi. (Lu 12:40; 2Pe 3:12) 

47 Ten zatem sługa, który znał wolę swego pana, lecz nie przygotował się ani nie postąpił według jego woli, odbierze wiele [razów]. (Nu 15:30; De 25:2) 

48 Ten natomiast, który [jej] nie znał, a zrobił coś zasługującego na baty, odbierze niewiele razów. Od każdego bowiem, komu wiele dano, wiele będzie się żądać, i od tego, komu wiele powierzono, więcej będzie się wymagać. (Le 5:17; Nu 15:27; Mt 25:29) 

Zapowiedź podziałów

49 Ogień przyszedłem rzucić na ziemię i jak pragnę, aby już zapłonął. (Jer 20:9; Mt 10:34; Ro 12:11) 

50 W chrzcie mam być zanurzony i jak jestem udręczony, póki się to nie dopełni. (Mt 26:38; Mr 10:38; Joh 12:27) 

51 Czy myślicie, że zjawiłem się, aby dać ziemi pokój? Wcale nie; mówię wam, raczej rozdwojenie. (Joh 7:43; Joh 10:19; Ac 14:4; Ac 23:7) 

52 Od teraz bowiem pięciu w jednym domu będzie podzielonych; trzej przeciw dwom i dwaj przeciw trzem; 

53 będą podzieleni ojciec z synem i syn z ojcem, matka z córką i córka z matką, teściowa ze swoją synową, a synowa z teściową. (Mic 7:6; Mt 20:21) 

Ważność znaków czasu

54 Powiedział też tłumom: Gdy zobaczycie chmurę podnoszącą się na zachodzie, zaraz mówicie: Nadciąga burza – i tak się dzieje. (1Ki 18:44) 

55 A gdy wieje z południa, mówicie: Będzie upał – i jest. (Mt 16:2) 

56 Obłudnicy! Oblicze ziemi i nieba umiecie rozeznawać, więc jak to jest, że nie umiecie rozeznawać tego czasu? (Mt 16:3; Lu 12:1; Lu 13:15) 

Wezwanie do ugodowości

57 Dlaczego też sami z siebie nie rozstrzygacie, co jest sprawiedliwe? 

58 Kiedy bowiem udajesz się ze swoim przeciwnikiem do urzędnika, [już] w drodze podejmij trud, by uwolnić się od niego, aby nie zaciągnął cię do sędziego, a sędzia nie przekazał cię posterunkowemu, a posterunkowy nie wrzucił cię do więzienia. (Mt 5:25) 

59 Mówię ci, na pewno nie wyjdziesz stamtąd, póki nie oddasz ostatniego leptona. 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).