Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
od Ewangeliczny Instytut Biblijny1My zaś, mocni, powinniśmy nosić słabości niemocnych, a nie dogadzać sobie samym.2Każdy z nas niech bliźniemu sprawia przyjemność – dla dobra, ku zbudowaniu. (Rz 14,1; 1 Kor 9,19; 1 Kor 10,24; 1 Kor 10,33)3Gdyż i Chrystus nie sobie samemu dogadzał, ale jak napisano: Zniewagi znieważających Ciebie spadły na Mnie. (Ps 69,10)4Cokolwiek bowiem uprzednio napisano, napisano dla naszego pouczenia, abyśmy przez wytrwałość i przez pociechę [płynącą z] Pism mieli nadzieję. (Rz 4,23; 1 Kor 10,11)5A Bóg wytrwałości i pociechy niech wam sprawi, abyście byli jednej myśli względem siebie nawzajem wzorem Chrystusa Jezusa, (Rz 12,16; 1 Kor 1,10; Flp 2,2; 1 P 3,8)6abyście jednomyślnie, jednymi ustami chwalili Boga i Ojca naszego Pana, Jezusa Chrystusa.7Dlatego przygarniajcie jedni drugich, jak i Chrystus przygarnął was dla chwały Boga. (Rz 14,1; Rz 16,2)8Mówię bowiem, że Chrystus stał się sługą obrzezania ze względu na prawdę Bożą, aby potwierdzić obietnice [dane] ojcom (Mi 7,20; Dz 3,25)9i aby narody ze względu na miłosierdzie oddały chwałę Bogu, jak napisano: Dlatego będę Cię wyznawał wśród narodów i śpiewał Twojemu imieniu. (2 Sm 22,50; Ps 18,50; Rz 9,23; Rz 11,3)10I znowu mówi: Cieszcie się, narody, wraz z Jego ludem.[1] (Pwt 32,43)11I znów: Uwielbiajcie Pana, wszystkie narody, i niech Go wysławiają wszystkie ludy![2] (Ps 117,1)12I znów Izajasz mówi: Nastanie korzeń Jessaja, który też został ustanowiony, by rządzić narodami; w Nim narody będą pokładać nadzieję. (Iz 11,1; Iz 11,10; Mt 12,21; Ap 5,5)13A Bóg nadziei niech was wypełni wszelką radością i pokojem, gdy [trwacie] w wierze, po to, byście obfitowali w nadziei, w mocy Ducha Świętego.14Ja sam zaś, moi bracia, jestem przekonany co do was, że i wy pełni jesteście dobroci, napełnieni wszelkim poznaniem, zdolni też jedni drugich pouczać.15Odważniej zaś napisałem wam tu i ówdzie, jako ten, który wam przypomina, [a to] ze względu na łaskę daną mi przez Boga, (Rz 1,5; Rz 12,3)16abym był dla narodów sługą[3] Chrystusa Jezusa, sprawującym świętą służbę [zwiastowania] ewangelii Bożej, aby narody stały się przyjemną ofiarą, uświęconą w Duchu Świętym.[4] (Rz 11,13; 1 Kor 6,11; Flp 2,17; 1 P 2,5; 1 P 2,9; Ap 1,6)17Mam zatem chlubę w Chrystusie Jezusie w tym, co odnosi się do Boga. (1 Kor 9,16; 2 Kor 10,15; 2 Kor 11,16; Hbr 2,17; Hbr 5,1)18Nie odważę się bowiem czegokolwiek powiedzieć o tym, czego Chrystus nie dokonał przeze mnie dla posłuszeństwa pogan, czy to słowem, czy czynem, (Dz 15,12; Dz 21,19; Rz 1,5; Rz 16,26; 2 Kor 3,5)19w mocy znaków i cudów, w mocy Ducha Bożego, tak że od Jerozolimy i okolic[5] aż po Illirię[6] dopełniłem [dzieła zwiastowania] ewangelii Chrystusa.[7] (Mk 16,17; Dz 4,30; Dz 20,1; Rz 15,13; 1 Kor 2,4; 2 Kor 12,12; 2 Kor 13,1; 2 Tes 2,3; 1 Tm 1,5; Hbr 2,4)20W ten to sposób stawiam sobie za punkt honoru[8] głosić ewangelię nie tam, gdzie już wspominano imię Chrystusa, abym nie budował na cudzym fundamencie, (2 Kor 10,15)21lecz jak napisano: Zobaczą [Go] ci, którym o Nim nie głoszono, a ci, którzy nie usłyszeli, zrozumieją. (Iz 52,15)
Apostoł o swoich zamiarach
22Dlatego też wielokrotnie miałem przeszkody w przyjściu do was;[9] (Rz 1,13; Rz 15,20)23teraz jednak, nie mając już miejsca w tych stronach, a [jednocześnie] od wielu lat żywiąc pragnienie przyjścia do was,24mam nadzieję, że po drodze, gdy będę szedł do Hiszpanii, odwiedzę was i że przez was zostanę tam wysłany,[10] gdy się przedtem wami po trosze nacieszę. (Rz 15,30; 1 Kor 16,6)25Teraz zaś idę do Jerozolimy, aby usłużyć świętym. (Dz 19,21; Dz 20,22)26Macedonia bowiem i Achaja uznały za słuszne zebrać pewną składkę na ubogich spośród świętych[11] w Jerozolimie. (Dz 4,32; Dz 6,1; Dz 11,29; 1 Kor 16,1; 2 Kor 8,1; 2 Kor 9,2; 2 Kor 9,12; Ga 2,10)27Uznały za słuszne natomiast, bo też są ich dłużnikami, bo skoro narody dostąpiły udziału w ich [dobrach] duchowych, dłużni są usłużyć im w cielesnych. (Rz 9,4; 1 Kor 9,11; Ga 6,6)28Po załatwieniu tego i po przypieczętowaniu im tego owocu, wybiorę się przez wasze [strony] do Hiszpanii.29A wiem, że idąc do was, przyjdę w pełni Chrystusowego błogosławieństwa.[12] (Rz 1,11)30Proszę was zaś, bracia, przez [wzgląd na] naszego Pana, Jezusa Chrystusa, oraz przez [wzgląd na] miłość Ducha, abyście dołączyli i wraz ze mną walczyli w modlitwach[13] o mnie do Boga, (Mt 26,42; Łk 22,44; 2 Kor 1,11; Ef 1,17; Flp 1,27; Kol 4,3; Kol 4,12; 2 Tes 3,1)31abym został uratowany od nieposłusznych [wierze][14] w Judei i aby moja posługa na rzecz Jerozolimy została dobrze przyjęta przez świętych, (Dz 14,2; Rz 11,30; 2 Tes 3,2)32tak bym z radością, za wolą Bożą, przyszedł do was i mógł się razem z wami odświeżyć.[15] (Rz 1,10)33A Bóg pokoju niech będzie z wami wszystkimi. Amen. (Rz 16,20; Flp 4,9; 1 Tes 5,23; Hbr 13,20)
Rzymian 15
Słowo Życia
od Biblica1Zatem my, utwierdzeni w wierze, mamy obowiązek wspierać słabych w ich zmaganiach, nie zaś myśleć tylko o sobie.2Każdy powinien dbać o dobro innych i wzmacniać ich duchowo.3Przecież i Chrystus nie dbał tylko o siebie. Czytamy bowiem: „Zniewagi tych, którzy Ciebie znieważają, spadły również na Mnie”.4To, co od dawna zawarte jest w Piśmie, zostało zapisane również ze względu na nas, abyśmy ucząc się cierpliwości i czerpiąc zachętę z Pisma, wzmacniali nadzieję na przyszłość.5Niech więc Bóg—źródło cierpliwości i zachęty—pomoże wam traktować siebie nawzajem tak, jak to robił Chrystus.6Wtedy wszyscy jednomyślnie będziemy wielbić Boga—Ojca naszego Pana, Jezusa Chrystusa.
Powód do radości pogan
7Okazujcie sobie akceptację, tak jak Chrystus okazał ją wam, oddając przez to chwałę Bogu.8On przyszedł do Izraela jako sługa, aby potwierdzić, że Bóg jest wierny i dotrzymuje obietnic danych przodkom.9Przyszedł również po to, aby poganie wielbili Boga za okazaną im miłość. Pismo mówi bowiem: „Z tego powodu poganie będą Cię wielbić i śpiewać pieśni na cześć Twojego imienia”.10W innym zaś miejscu napisano: „Radujcie się poganie razem z Jego narodem”,11a także: „Chwalcie Pana, wszystkie narody, uwielbiajcie Go wszystkie ludy”.12Prorok Izajasz powiedział: „Przyjdzie potomek Jessego, który będzie królem nad poganami. W Nim poganie pokładać będą nadzieję”.13Niech więc Bóg, który obdarza ludzi nadzieją, napełnia radością i pokojem wszystkich was, którzy Mu wierzycie. Niech daruje wam również nadzieję płynącą z mocy Ducha Świętego.
Paweł—posłany do pogan
14Przyjaciele, jestem przekonany, że macie w sobie życzliwość dla innych. Macie też niezbędną wiedzę i możecie pomagać sobie nawzajem.15Nie wahałem się jednak zwrócić waszej uwagi na tych kilka spraw, bo wiem, że wystarczy tylko wam o tym przypomnieć. Dzięki Bożej łasce16jestem bowiem sługą Jezusa Chrystusa posłanym do pogan, aby głosić im dobrą nowinę i aby Duch Święty przemienił ich w wonną ofiarę dla Boga.17Jestem dumny z tego, czego dokonał przeze mnie Jezus Chrystus w tej Bożej służbie18i nie ośmielę się mówić o czymkolwiek innym. Pragnę tylko opowiadać o tym, czego Bóg dokonał przeze mnie, prowadząc pogan do posłuszeństwa Mu. A działał On przez moje słowa i czyny19oraz przez cudowne znaki dokonywane mocą Ducha Świętego. W ten sposób rozniosłem dobrą nowinę o Chrystusie od Jerozolimy aż po Ilirię.20A zawsze zależało mi na tym, aby głosić Chrystusa tam, gdzie wieść o Nim jeszcze nie dotarła. Nie chciałem bowiem wchodzić na teren czyjejś służby,21ale pragnąłem działać według słów Pisma: „Zobaczą Go i poznają ci, którzy Go nigdy nie widzieli ani nigdy o Nim nie słyszeli”.
Plany odwiedzenia Rzymu
22Teraz wiecie już, dlaczego jeszcze nigdy was nie odwiedziłem.23Ale skończyłem już tutaj moją pracę i nareszcie, po tak wielu latach, gotów jestem do was przyjechać.24Wybieram się bowiem do Hiszpanii i chciałbym po drodze was zobaczyć. Mam też nadzieję, że gdy się wami nacieszę, wyprawicie mnie w dalszą podróż.
Chrześcijańska pomoc
25Teraz udaję się do Jerozolimy z pomocą materialną dla wierzących.26Kościoły Macedonii i Grecji postanowiły bowiem wesprzeć tamtejszych wierzących, którzy są w potrzebie.27Zapragnęły tego, bo mają wobec nich dług wdzięczności: skoro jako poganie mają udział w ich dobrach duchowych, powinni zadbać o ich potrzeby materialne.28Gdy tylko przekażę ich dar i doprowadzę sprawę do końca, odwiedzę was w drodze do Hiszpanii.29A jestem przekonany, że przyjadę do was z błogosławieństwem Chrystusa.30Bardzo was jednak proszę—ze względu na naszego Pana, Jezusa Chrystusa, i na miłość Ducha Świętego—abyście udzielili mi pomocy modląc się za mnie do Boga.31Proście Go, aby uchronił mnie przed wrogami w Judei i aby wierzący w Jerozolimie życzliwie przyjęli ofiarowaną im pomoc.32Módlcie się również o to, abym—zgodnie z wolą Pana—przybył do was z radością w sercu i abyśmy mogli nawzajem się pokrzepić.33Niech Bóg, który obdarza ludzi pokojem, będzie z wami wszystkimi. Amen!