1Czy więc Żyd jest kimś szczególnym? Albo co za pożytek z obrzezania?2Wielki pod każdym względem. Przede wszystkim ten, że im zostały powierzone słowa Boga.3Bo co z tego, że niektórzy nie dochowali wiary? Czy ich niewierność zniweczy wierność Boga?4W żadnym razie! Niech Bóg pozostaje prawdomówny, choćby nawet każdy człowiek był kłamcą, zgodnie z tym, jak czytamy: Aby okazało się, że masz słuszność w swoich słowach, i byś zwyciężył poddawany osądom.[1]5Jeśli jednak nasza niesprawiedliwość służy uwypukleniu sprawiedliwości Boga, to co powiemy? Że Bóg jest niesprawiedliwy, gdy okazuje gniew? Rozumuję oczywiście po ludzku.6W żadnym razie! Przecież w jakiś sposób Bóg musi osądzić świat.7Jeśli przez moje kłamstwo prawda Boża jest tym bardziej wyraźna i uwydatnia chwałę Boga, to dlaczego na dodatek miałbym być sądzony jako grzesznik?8Właśnie w ten sposób nas obrażają. Pomawiają nas o to, że mówimy: Popełniajmy zło, aby wynikło z tego dobro. Potępienie takich jest słuszne!9Jaki z tego wniosek? Czy jesteśmy w korzystniejszej sytuacji? Wcale nie! Dowiedliśmy już przecież winy i Żydów, i Greków — na wszystkich ciąży grzech,10zgodnie ze słowami: Nie ma sprawiedliwego — ani jednego,11Nie ma, kto by rozumiał, nie ma, kto by szukał Boga.12Wszyscy zboczyli, wszyscy stali się podli. Nikt nie dba o dobro, brak choćby jednego.13Ich gardło to otwarty grób, swymi słowami zwodzą, jak żmije kryją pod wargami jad,14ich usta pełne przekleństw i goryczy.15Ich nogi śpieszą do rozlewu krwi,16na ścieżkach — zguba i nieszczęście,17droga pokoju nie przemyka przez myśl,18a lęk przed Bogiem nie wpływa na ich posunięcia.[2] (Ps 5,10; Ps 10,7; Ps 14,1; Ps 36,2; Ps 140,4; Iz 59,7)19Wiemy zaś, że cokolwiek Prawo mówi, mówi do tych, którzy podlegają Prawu, aby wszystkim zamknąć usta i cały świat pociągnąć do odpowiedzialności przed Bogiem.20Stąd, dzięki czynom nakazanym przez Prawo nikt nie dostąpi przed Nim usprawiedliwienia. Prawo zapewnia po prostu właściwe poznanie grzechu.
Sprawiedliwość Boża dla ufających Jezusowi
21Teraz natomiast, niezależnie od Prawa, objawiła się sprawiedliwość Boża, poświadczona przez Prawo i Proroków.22Jest to sprawiedliwość Boża oparta na zawierzeniu Jezusowi Chrystusowi i dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. Nie ma przy tym wyjątków —23wszyscy zgrzeszyli i są pozbawieni Bożej chwały.24Usprawiedliwienie natomiast otrzymują w darze, z Jego łaski, dzięki temu, że Jezus Chrystus dokonał odkupienia.25To Jego Bóg ustanowił przebłaganiem,[3] z którego skorzystać można przez wiarę. Jest ono w Jego krwi. W ten sposób Bóg okazuje swoją sprawiedliwość. Wyraża się ona w nieuwzględnieniu grzechów popełnionych wcześniej, (Wj 25,17; Kpł 16,2)26w okresie powściągliwości Boga.[4] Wyraża się ona też teraz, aby stało się jasne, że tylko On jest sprawiedliwy i usprawiedliwieniem darzy tego, kto zawierzył Jezusowi.27Gdzie zatem powód do chluby? Wykluczony! Przez które prawo? Uczynków? Nie! Przez prawo wiary.28Oto, co głosimy: Człowiek dostępuje usprawiedliwienia przez wiarę, niezależnie od tego, czy przestrzega Prawa, czy nie.29Czy Bóg jest tylko Bogiem Żydów? Czy pogan już nie? Oczywiście, jest On Bogiem również pogan.30Jeden jest zatem Bóg. On usprawiedliwi obrzezanych na podstawie wiary, a nieobrzezanych — dzięki wierze.31Czy więc przez wiarę unieważniamy Prawo? W żadnym razie! Wręcz przeciwnie, podtrzymujemy je.
Rzymian 3
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1W czym więc przewaga Żyda?[1] Albo jaka korzyść z obrzezania? (Rz 2,28; Rz 3,9)2Wielka pod każdym względem. Przede wszystkim[2] bowiem taka, że im zostały powierzone[3] słowa[4] Boga. (Pwt 4,7; Ps 103,7; Ps 147,19; Jan 4,22; Rz 9,4)3Cóż bowiem? Czy to, że niektórzy nie dochowali wiary,[5] zniweczy wierność Boga? (Lb 23,19; Rz 11,29; 2 Tm 2,13; Hbr 4,2)4W żadnym razie! Niech Bóg zostaje prawdomówny, każdy zaś człowiek kłamcą, jak napisano: Aby okazało się, że masz słuszność w swoich słowach, i byś zwyciężył, gdy będziesz sądzony.[6] (Ps 51,4; Ps 51,6; Ps 116,11; Tt 1,2)5Jeśli zaś nasza niesprawiedliwość uwydatnia sprawiedliwość Boga, to co powiemy? Czy Bóg nie jest niesprawiedliwy, gdy wywiera gniew? Po ludzku mówię.[7]6W żadnym razie! Jak inaczej Bóg osądzi świat?7Jeśli Boża prawda dzięki mojemu kłamstwu obfituje ku Jego chwale, to dlaczego ja miałbym być sądzony jako grzesznik?8Czy nie tak właśnie nas obrażają[8] i czy nie o to nas pomawiają, że mówimy: Czyńmy to, co złe, by przyszło to, co dobre?[9] Wyrok na takich jest słuszny! (Rz 6,1; Rz 6,14; Rz 7,17; Rz 7,20; Ga 5,13; Flp 2,13)9Cóż więc? Mamy przewagę? Wcale nie! Przecież już obwiniliśmy Żydów i Greków, że wszyscy są pod grzechem.[10] (Rz 1,18; Rz 3,20; Rz 3,23; Ga 3,22)10Tak też napisano: Nie ma sprawiedliwego – ani jednego! (Kazn 7,20)11Nie ma, kto by rozumiał, nie ma, kto by szukał Boga;12wszyscy zboczyli, razem stali się podli, nie ma, kto świadczyłby dobro, nie ma ani jednego. (Ps 14,1; Ps 53,2)13Ich gardło to otwarty grób, ich języki knuły zdradę – jad żmij pod ich wargami; (Ps 5,10; Ps 140,4)14ich usta wypełnia przekleństwo i gorycz; (Ps 10,7)15ich nogi prędkie do rozlewu krwi, (Przyp 1,16; Iz 59,7)16zniszczenie i nędza na ich drogach,17a drogi pokoju nie poznali. (Iz 59,8)18Nie ma bojaźni Bożej przed ich oczami.[11] (Ps 14,1; Ps 36,2)19Wiemy zaś, że cokolwiek Prawo mówi, mówi do tych, którzy podlegają Prawu,[12] aby wszelkie usta były zamknięte, a cały świat stał się odpowiedzialny przed Bogiem. (Rz 2,12; Ga 3,22)20Stąd z uczynków Prawa nie zostanie usprawiedliwione[13] przed Nim żadne ciało,[14] przez Prawo bowiem [mamy] poznanie grzechu. (Ps 143,2; Rz 2,13; Rz 5,20; Rz 7,7; Ga 2,16; Ga 3,10)
Sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa
21Teraz zaś niezależnie od Prawa została objawiona sprawiedliwość Boża, poświadczona przez Prawo i proroków, (Dz 10,43)22sprawiedliwość Boża przez wiarę[15] Jezusa Chrystusa[16] dla wszystkich, którzy wierzą. Nie ma bowiem różnicy, (Dz 3,16; Rz 1,17; Rz 3,26; Ga 2,16; Ga 2,20; Ga 3,22; Flp 3,9; Hbr 12,2)23gdyż wszyscy zgrzeszyli i nie dostaje im chwały Bożej,[17] (Rz 3,9)24usprawiedliwiani [są] darmo,[18] z Jego łaski, przez odkupienie, które jest w Chrystusie Jezusie, (Rz 5,1; Ef 2,8; Tt 3,5; Tt 3,7)25którego Bóg już wcześniej ustanowił przebłaganiem[19] – przez wiarę, w Jego krwi – dla okazania swojej sprawiedliwości poprzez nieuwzględnienie[20] wcześniej popełnionych grzechów, (Wj 25,17; Kpł 16,2; Ef 1,7; Hbr 10,18)26w [okresie] powściągliwości Boga,[21] dla okazania swojej sprawiedliwości w teraźniejszym czasie, aby On był sprawiedliwy i usprawiedliwiający[22] tego, kto jest z wiary Jezusa.[23]27Gdzie więc chluba? Wykluczona! Przez które prawo? Uczynków? Nie! Ale przez prawo wiary. (1 Kor 1,31)28Uznajemy bowiem, że człowiek jest usprawiedliwiany przez wiarę, niezależnie od uczynków Prawa.[24] (Dz 13,38; Rz 8,3; Ga 2,16; Tt 3,5; Hbr 7,19)29Czy Bóg jest tylko [Bogiem] Żydów? Czy także nie narodów?[25] Owszem – narodów także! (Rz 10,12)30Jeden jest zatem Bóg, który usprawiedliwi obrzezanych z wiary, a nieobrzezanych przez wiarę.[26] (Pwt 6,4; Rz 4,11; Ga 3,20)31Czy więc przez wiarę niweczymy Prawo? W żadnym razie – raczej Prawo podtrzymujemy. (Mt 5,17; Rz 8,4)