1Zachęcam was zatem, bracia, ze względu na miłosierdzie Boże, abyście oddali swoje ciała na ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu — jako wyraz waszej rozumnej, wypływającej z głębi ducha służby.[1]2Nie podporządkowujcie się już wzorcom tego wieku. Niech was przeobraża nowy sposób myślenia, abyście potrafili rozpoznać, co jest wolą Bożą, co jest dobre, przyjemne i doskonałe.[2]3Mówię bowiem każdemu z was, na mocy danej mi łaski, aby nie miał o sobie mniemania wyższego, niż należy. Niech każdy ocenia siebie rozsądnie, zgodnie z tym, co mu Bóg wytyczył w mierze wiary.[3]4Jedno ciało ma bowiem wiele członków. Nie wszystkie one spełniają to samo zadanie.5Podobnie my, w swej wielości, stanowimy w Chrystusie jedno ciało. Natomiast każdy z osobna jesteśmy dla siebie członkami.6Stosownie do udzielonej nam łaski mamy też różne jej dary: czy to prorokowania — do głoszenia na miarę wiary;7czy usługiwania — do służby z poświęceniem; czy to nauczania, po to, by pouczać;8czy też zachęcania, po to, by podnosić na duchu. Kto wspiera — to hojnie; kto przewodzi — to z zapałem; kto okazuje miłosierdzie — to z całego serca.9Miłość niech będzie nieobłudna. Brzydźcie się złem, lgnijcie do dobra.10Darzcie siebie nawzajem serdeczną, braterską miłością. Wyprzedzajcie się w okazywaniu szacunku.11W zapale bądźcie niestrudzeni, duchem płomienni, w Panu — gotowi do służby.12W nadziei bądźcie radośni, w ucisku wytrwali, w modlitwie oddani.13Wspierajcie w potrzebach świętych, pielęgnujcie gościnność.14Dobrze życzcie tym, którzy was prześladują — dobrze życzcie, a nie przeklinajcie.15Radujcie się z radosnymi, płaczcie z płaczącymi.16Odnoście się do siebie z podobną wyrozumiałością.[4] Nie bądźcie wyniośli, skłaniajcie się raczej do tego, co skromne. Nie uważajcie sami siebie za mądrych.17Nie odpłacajcie nikomu złem za zło. Starajcie się o to, co jest dobre dla wszystkich ludzi.18Jeśli to z waszej strony możliwe, zachowujcie pokój ze wszystkimi.19Najdrożsi! Nie mścijcie się sami. Pozostawcie miejsce gniewowi Bożemu. Czytamy przecież: Pomsta należy do Mnie, Ja odpłacę — mówi Pan.20Lecz jeśli twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go. Jeśli spragniony, daj mu się napić. To czyniąc, zgarniesz na jego głowę rozżarzone węgle.21Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło przezwyciężaj dobrem.
Rzymian 12
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Zachęcam was zatem, bracia, ze względu na miłosierdzie Boże,[1] abyście stawili[2] swoje ciała jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu – [na] waszą duchową[3] służbę.[4] (Kpł 6,8; Kpł 6,11; Kpł 6,13; Łk 2,22; Jan 4,24; Rz 6,13; 1 Kor 2,14; Ef 5,27; Flp 2,17; Flp 4,18; Kol 1,28; Hbr 9,6; 1 P 2,2; 1 P 2,5)2Przestańcie też dostosowywać[5] się do tego wieku,[6] lecz dajcie przeobrazić się w odnowie umysłu,[7] abyście umieli rozróżnić,[8] co jest wolą Bożą, co jest dobre,[9] przyjemne[10] i doskonałe.[11] (Mt 7,11; Mt 7,17; Łk 8,8; 1 Kor 7,31; Ef 4,23; Ef 4,29; Ef 5,10; Ef 5,17; Flp 2,7; 2 Tes 2,16; 1 Tm 1,5; Tt 2,10; 1 P 1,14; 1 P 3,10)3Mówię bowiem każdemu spośród was, dzięki danej mi łasce,[12] by nie myślał o sobie wyżej, niż należy myśleć, lecz by myślał rozsądnie, jak Bóg wymierzył każdemu miarę wiary.[13] (Mt 9,21; Mt 9,28; Mt 15,28; Łk 7,50; Łk 17,5; Łk 17,19; Łk 19,17; 1 Kor 12,11; 1 Kor 14,1; 2 Kor 5,13; Ef 4,7; Ef 4,13; Flp 2,3; Hbr 4,14; Hbr 12,2)4Bo jak w jednym ciele mamy wiele członków, lecz nie wszystkie członki mają to samo zadanie, (1 Kor 12,12)5tak też – liczni – jesteśmy w Chrystusie jednym ciałem, każdy z osobna natomiast członkami dla siebie nawzajem. (1 Kor 12,27; Ef 4,25)6Mamy zaś stosownie do udzielonej nam łaski różne[14] jej dary:[15] czy to proroctwo, według proporcji [tej] wiary,[16] (Rz 12,3; 1 Kor 12,4; Ef 4,11; 1 P 4,10)7czy to posługę – w posłudze, czy gdy ktoś naucza – w nauczaniu,8czy gdy ktoś zachęca – w zachęcaniu; kto rozdaje – [to] z hojnością; kto przewodzi – [to] z oddaniem;[17] kto okazuje miłosierdzie – [to] z ochotą.[18] (Mt 6,3; 2 Kor 8,2; 2 Kor 9,7)9Miłość [niech będzie] nieobłudna – brzydźcie się złem, lgnijcie do dobra, (Am 5,15; 1 Tm 1,5; 1 P 1,22)10darzcie się braterską miłością,[19] wyprzedzajcie się we wzajemnym szacunku, (Jan 13,34; Flp 2,3; 1 Tes 4,9; 2 P 1,7)11w poświęceniu niezachwiani, duchem gorący, Panu służący, (Dz 18,25; Ap 3,15)12w nadziei radośni, w ucisku cierpliwi, w modlitwie wytrwali, (Łk 18,1; 1 Kor 4,12; 2 Kor 13,11; Ef 6,18; Flp 2,18; Flp 3,1; Flp 4,4; Kol 4,2; 1 Tes 5,16; 1 Tes 5,17)13wspierający w potrzebach świętych, pielęgnujący gościnność. (1 Kor 16,1; Hbr 13,2; 1 P 4,9)14Dobrze życzcie tym, którzy was prześladują – dobrze życzcie, a nie przeklinajcie. (Mt 5,44; Łk 6,28; Dz 7,60; 1 Kor 4,12)15Radujcie się z radosnymi, płaczcie z płaczącymi. (Ps 35,13)16Bądźcie względem siebie jednej myśli,[20] nie wyniośle myślący, lecz do pokornych przystający. Nie uważajcie sami siebie za mądrych. (Ps 131,2; Przyp 3,7; Iz 5,21; Rz 11,20; Rz 12,3; Rz 15,5)17Nikomu złem za złe nie odpłacajcie,[21] zabiegajcie o to, co dobre względem wszystkich ludzi. (Mt 5,39; 2 Kor 8,21; 1 Tes 5,15)18Jeśli to możliwe z waszej strony, zachowujcie pokój ze wszystkimi ludźmi. (Mk 9,50; Hbr 12,14)19Nie mścijcie się sami, ukochani, lecz dajcie miejsce gniewowi [Bożemu], gdyż napisano: Pomsta należy do Mnie, Ja odpłacę, mówi Pan. (Kpł 19,18; Pwt 32,35; Mt 5,39; Rz 13,4; Hbr 10,30)20Lecz jeśli twój nieprzyjaciel łaknie, nakarm go; jeśli pragnie, napój go; to bowiem czyniąc, zgarniesz na jego głowę rozżarzone węgle.[22] (Przyp 25,21; Mt 5,44; Rz 5,1)21Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło zwyciężaj dobrem.