1Alleluja. Wysławiajcie[1] PANA, ponieważ jest dobry, Tak, Jego łaska trwa na wieki![2]2Kto jest w stanie wysłowić potężne dzieła PANA I rozgłosić całą Jego chwałę?3Szczęśliwi ci, którzy strzegą prawa I zawsze postępują sprawiedliwie.4Wspomnij o mnie, PANIE, przez życzliwość dla swego ludu, Przybądź do mnie ze swoim zbawieniem,5Abym oglądał powodzenie Twoich wybranych, Radował się radością Twojego narodu I miał udział w chlubie Twojego dziedzictwa!6Zgrzeszyliśmy — my i nasi ojcowie, Zawiniliśmy, postąpiliśmy bezbożnie.7Nasi ojcowie w Egipcie nie zwracali uwagi na Twoje cuda, Nie pamiętali o Twojej wielkiej łasce, Buntowali się też nad morzem[3] — Morzem Czerwonym.8A jednak wybawił ich ze względu na swe imię, Po to, aby okazać swą potęgę.9Wydał rozkaz Morzu Czerwonemu — i wyschło! Przeprowadził ich przez głębiny niczym przez pustynię.10Wybawił ich też z ręki tych, którzy ich nienawidzili, I wykupił ich z ręki wroga.11Ich ciemięzców przykryła woda — Nie pozostał ani jeden!12Wtedy uwierzyli Jego Słowu I śpiewali na Jego chwałę.13Szybko jednak zapomnieli o Jego czynach, Nie czekali na Jego radę.14Zapałali żądzą na pustyni I wystawili tam Boga na próbę.15Wówczas dał im to, czego pożądali, Posłał jednak również słabość[4] na ich dusze. (Lb 11,33)16Zazdrościli także Mojżeszowi w obozie Oraz Aaronowi, którego PAN poświęcił,17Ale rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana, Zamknęła się nad całą zgrają Abirama!18Zapłonął ogień przeciwko buntownikom I płomienie strawiły bezbożnych.19Zrobili sobie również cielca na Horebie I kłaniali się lanemu posągowi.20Zamienili swoją Chwałę Na posąg cielca jedzącego trawę!21Zapomnieli o Bogu, swym Wybawcy, Który dokonał wielkich dzieł w Egipcie,22Cudów w ziemi Chama I budzących grozę czynów nad Morzem Czerwonym.23Dlatego postanowił ich wygubić — i tak by się stało, Gdyby nie Mojżesz, Jego wybrany, Który stanął przed Nim w wyłomie, By ułagodzić Jego gniew, powstrzymać wolę zniszczenia.24Pogardzili również upragnioną ziemią — Nie uwierzyli Jego Słowu.25Szemrali w swoich namiotach, Nie słuchali głosu PANA.26Wtedy podniósł na nich swoją rękę, By doprowadzić do ich upadku na pustyni,27Rozrzucić ich potomstwo wśród obcych narodów I rozproszyć ich po przeróżnych ziemiach.28Przyłączyli się też do Baala z Peor I jedli ofiary, które składano zmarłym.29Rozgniewali Go swoimi postępkami I dlatego spadła na nich plaga.30Wówczas powstał Pinechas i dokonał sądu, I plaga została powstrzymana,31A jemu poczytano to za sprawiedliwość — Z pokolenia w pokolenie, na wieki.32Następnie rozgniewali Go u wód Meriba Tak, że Mojżesz ucierpiał z ich powodu:33Właśnie przez nich był tak rozgoryczony, Że padły z jego ust nieprzemyślane słowa.34Nie wytępili ludów — A to nakazał im PAN —35Lecz spowinowacali się z narodami I uczyli się postępować jak one.36Zaczęli służyć ich bóstwom, A te stały się dla nich pułapką:37Składali w ofierze demonom Swych synów i swoje córki.38Przelewali niewinną krew, Krew swoich synów i córek, W ofierze bóstwom Kanaanu! W ten właśnie sposób ziemia została skalana krwią.39Splamili się przez swe dzieła, Scudzołożyli czynami.40Dlatego płomienny gniew PANA spadł na Jego lud, Jego dziedzictwo zaczęło budzić w Nim odrazę.41Wydał ich więc na pastwę narodów; Zapanowali nad nimi ci, którzy ich mieli w nienawiści.42Gnębili ich wrogowie, Upokarzali pod swoimi rządami.43Wybawiał ich wiele razy, Lecz oni buntowali się w swoich planach I pogrążali w swych winach.44On jednak wejrzał na ich niedolę I wysłuchał ich wołania o pomoc.45Wspomniał o nich przez wzgląd na swe przymierze I zlitował się w swej wielkiej łasce.46Wzbudził miłosierdzie dla nich U wszystkich, którzy ich zniewolili.47Wybaw nas, PANIE, nasz Boże, I zgromadź nas spośród narodów, Abyśmy mogli dziękować Twemu świętemu imieniu I szczycić się tym, że wielbimy Ciebie!48Błogosławiony niech będzie PAN, Bóg Izraela, Od wieków aż na wieki! A cały lud niech powie: Alleluja! Niech tak się stanie![5]
Psalm 106
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
od Ewangeliczny Instytut Biblijny1Alleluja. Wysławiajcie[1] JHWH, gdyż jest dobry, Gdyż[2] Jego łaska trwa na wieki! (Ps 100,5; Ps 107,1; Ps 118,1; Ps 136,1; Jer 33,11)2Kto wysłowi potężne dzieła JHWH, Rozgłosi całą Jego chwałę?3Szczęśliwi, którzy strzegą prawa, Czynią sprawiedliwość o każdym czasie!4Wspomnij o mnie, JHWH, przez życzliwość dla swego ludu, Przybądź do mnie ze swoim zbawieniem,5Abym oglądał powodzenie Twoich wybranych, Bym radował się radością Twego narodu, Abym szczycił się z Twoim dziedzictwem!6Zgrzeszyliśmy wraz z naszymi ojcami, Zawiniliśmy, postąpiliśmy bezbożnie. (1 Krl 8,47; Lm 1,18; Lm 3,42; Dn 9,5)7Nasi ojcowie w Egipcie nie zważali na Twoje cuda, Nie pamiętali o Twojej wielkiej łasce I buntowali się nad morzem[3] – Morzem Czerwonym. (Wj 14,10)8A jednak wybawił ich ze względu na swe imię, Aby okazać swą potęgę. (Wj 14,31; Wj 15,6)9Krzyknął na Morze Czerwone – i wyschło, I przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię. (Wj 14,21; Wj 14,29; Wj 15,19; Ps 78,13)10Wybawił ich też z ręki nienawidzących I wykupił ich z ręki wroga. (Wj 14,30; Wj 15,13)11Wody okryły ich ciemięzców – Nie pozostał ani jeden! (Wj 14,23; Wj 14,30; Wj 15,4; Wj 15,19)12Wtedy uwierzyli Jego Słowu, Śpiewali na Jego chwałę. (Wj 14,31; Wj 15,1)13Szybko jednak zapomnieli o Jego czynach, Nie czekali na Jego radę. (Ps 78,11)14Zapałali żądzą na pustyni I wystawili Boga na próbę na pustkowiu. (Wj 15,24; Wj 16,2; Wj 16,7; Wj 16,12; Wj 17,2; Lb 11,1; Lb 11,4; Ps 78,18; Ps 78,30)15Wówczas dał im to, czego chcieli, I posłał wątłość[4] na ich dusze. (Wj 15,25; Wj 16,13; Wj 17,6; Lb 11,31; Lb 11,33; Ps 78,15; Ps 78,23; Ps 105,40; Rz 1,24)16Potem zazdrościli Mojżeszowi w obozie – I Aaronowi, świętemu JHWH – (Lb 16,1)17Lecz rozwarła się ziemia i połknęła Datana, I pokryła zgraję Abirama. (Lb 16,31; Jud 1,11)18I zapłonął ogień przeciwko ich zgrai, Płomień strawił bezbożnych. (Lb 11,1; Lb 16,35)19Uczynili cielca na Horebie I kłaniali się odlewowi – (Wj 32,4; Wj 32,8; Pwt 9,12; Pwt 9,16; Dz 7,41)20Zamienili swoją Chwałę Na posąg wołu jedzącego trawę. (Rz 1,23)21Zapomnieli o Bogu, swoim Wybawcy, Który dokonał wielkich dzieł w Egipcie,22Cudów w ziemi Chama, Budzących grozę rzeczy nad Morzem Czerwonym.23Dlatego powiedział, że ich wygubi – Gdyby nie Mojżesz, Jego wybrany, Który stanął w wyłomie przed Nim, Aby odwrócić Jego gniew i chęć zniszczenia. (Wj 32,10; Pwt 9,25)24Pogardzili też upragnioną ziemią, Nie uwierzyli Jego Słowu. (Lb 13,31)25Szemrali w swoich namiotach, Nie słuchali głosu JHWH.26Wtedy podniósł na nich swoją rękę, By doprowadzić do ich upadku na pustyni (Lb 14,28)27I by rozrzucić ich nasienie wśród narodów, I rozproszyć ich po [różnych] ziemiach.28Przyłączyli się też do Baal-Peora I jedli z ofiar składanych martwym. (Lb 25,2; Lb 25,3; Lb 25,5; Pwt 26,14)29Rozgniewali Go swoim postępkami, Dlatego spadła na nich plaga. (Lb 25,4; Lb 25,9)30Wówczas powstał Pinechas i dokonał sądu, I plaga została powstrzymana. (Lb 25,7)31Poczytano mu to za sprawiedliwość – Z pokolenia w pokolenie, na wieki.32Potem rozgniewali Go u wód Meriba, Tak że Mojżesz cierpiał z ich powodu, (Wj 17,1; Lb 20,1; Lb 20,13; Ps 95,8)33Ponieważ rozgoryczyli jego ducha, Z jego ust padły nierozważne słowa. (Lb 20,9; Pwt 3,24; Pwt 32,50)34Nie wytępili ludów – Co nakazał im JHWH – (Pwt 7,2; Sdz 1,21)35Ale spowinowacali się z narodami I uczyli się ich czynów. (Sdz 3,5)36Służyli ich bożyszczom, Które stały się dla nich pułapką. (Wj 23,33; Sdz 2,3)37Ofiarowali swych synów I swoje córki demonom. (Kpł 18,21; Kpł 20,2; Pwt 12,31; 2 Krl 16,3; 2 Krl 17,17; 2 Krl 21,6; 2 Krl 23,10; Jer 7,31; Jer 19,5; Jer 32,35)38Wylewali niewinną krew, Krew swoich synów i córek, Które ofiarowali bóstwom Kanaanu – I ziemia została skalana krwią. (Lb 35,33)39Splamili się swoimi czynami I scudzołożyli swoimi postępkami.40Dlatego rozgorzał gniew JHWH na Jego lud I obrzydził sobie swoje dziedzictwo.41Wydał ich w rękę narodów I panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili. (Sdz 2,14)42Gnębili ich wrogowie I upokarzali pod swoją ręką.43Wiele razy ich wybawiał, Lecz oni buntowali się w swoich planach I tonęli w swoich winach. (Sdz 2,16; Sdz 2,18; Sdz 2,19)44Lecz [On] spojrzał na ich niedolę I wysłuchał ich wołania [o pomoc].45Wspomniał o nich w swoim przymierzu I zlitował się według swej wielkiej łaski. (Pwt 30,1)46Wyjednał im miłosierdzie u wszystkich, którzy ich zniewolili. (2 Krn 36,22; Ezd 1,1)47Wybaw nas, JHWH, nasz Boże, I zgromadź nas spośród narodów, Byśmy dziękowali Twemu świętemu imieniu I szczycili się, że wielbimy Ciebie! (1 Krn 16,35)48Błogosławiony niech będzie JHWH, Bóg Izraela, Od wieków aż na wieki! A cały lud niech powie: Amen! Alleluja! (Ps 41,14; Ps 72,18; Ps 89,53)