1I przywołał Jezus swoich dwunastu uczniów, dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby je wyganiali i aby uzdrawiali wszelką chorobę i wszelkie niedomaganie.2A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon zwany Piotrem i jego brat Andrzej, Jakub, syn Zebedeusza, i jego brat Jan,3Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Halfeusza, i Tadeusz,4Szymon Kananejczyk oraz Judasz Iskariot, ten, który Go wydał.
Instrukcje Jezusa
5Tych dwunastu posłał Jezus z takimi poleceniami: Nie udawajcie się w drogę do pogan i nie wchodźcie do miasta Samarytan.6Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela.7Po drodze zaś głoście: Królestwo Niebios jest blisko!8Uzdrawiajcie słabych, przywracajcie życie umarłym, oczyszczajcie trędowatych, wyganiajcie demony — otrzymaliście to w darze i jako dar przekazujcie dalej.9Nie bierzcie ze sobą złota, srebra ani miedzi.10Nie zabierajcie torby, dwóch tunik, sandałów ani laski, gdyż robotnik wart jest swego wyżywienia.11Do któregokolwiek miasta lub wioski wejdziecie, dokładnie się dowiedzcie, kto jest w nim osobą godną, i tam zamieszkujcie do czasu swego wyjścia.12Wchodząc do domu, życzcie mu pokoju.13Jeśli ten dom okaże się godny, niech wasz pokój zstąpi na niego, w przeciwnym razie niech wasz pokój powróci do was.14Jeśli zaś nie zostaniecie gdzieś przyjęci ani nie będą chcieli słuchać waszych słów, wychodząc z takiego domu lub miasta, strząśnijcie proch z waszych stóp.15Zapewniam was, w dniu sądu znośniej będzie ziemi Sodomy i Gomory niż temu miastu.
Zapowiedź prześladowań
16Posyłam was jak owce między wilki, bądźcie zatem przebiegli jak węże i niewinni jak gołębie.17Strzeżcie się natomiast ludzi, gdyż podawać was będą do sądów i biczować w swoich synagogach.18Z mojego powodu postawią was też przed namiestnikami i królami — na świadectwo dla nich oraz dla narodów.19A gdy was wydadzą, nie martwcie się, jak i co macie mówić. W odpowiedniej chwili zostanie wam to dane,20nie wy bowiem będziecie mówili — przemawiać przez was będzie Duch waszego Ojca.21Wyda zaś na śmierć brat brata i ojciec dziecko. Dzieci powstaną przeciwko rodzicom i doprowadzą do ich śmierci.22Ze względu na moje imię będziecie przez wszystkich znienawidzeni. Kto jednak wytrwa do końca, ten będzie ocalony.23A gdy was będą prześladować w jednym mieście, uciekajcie do drugiego. Zapewniam was, nie zdążycie obejść miast Izraela, a Syn Człowieczy przyjdzie.24Nie ma ucznia nad nauczyciela ani sługi nad własnego pana.25Wystarczy uczniowi, by się stał jak jego nauczyciel, a słudze jak jego pan. Jeśli gospodarza nazwali Beelzebulem,[1] tym bardziej jego domowników! (2 Krl 1,2; Mt 12,24)
Odwagi!
26Nie bójcie się ich zatem! Nie ma bowiem nic tak skrytego, że nie mogłoby być ujawnione, ani nic tak tajnego, że nie mogłoby się wyjaśnić.27To, co wam mówię w ciemności, opowiedzcie przy świetle; a to, o czym słyszycie na ucho, rozgłoście z dachów.28I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie są w stanie. Bójcie się raczej Tego, który może duszę i ciało zgubić w miejscu wiecznej kary.29Czy dwóch wróbli nie sprzedaje się za assariona?[2] A przecież bez woli waszego Ojca ani jeden nie spada na ziemię.30Nawet wasze włosy na głowie — każdy jest policzony.31Przestańcie się więc bać! Znaczycie więcej niż całe stado wróbli.32Do każdego zatem, kto się do Mnie przyzna wobec ludzi, i Ja się przyznam wobec mojego Ojca, który jest w niebie.33Tego jednak, kto się Mnie wyprze wobec ludzi, i Ja się wyprę przed moim Ojcem, który jest w niebie.
Zapowiedź podziałów
34Nie sądźcie, że przyszedłem przynieść ziemi pokój. Przynoszę nie pokój, ale miecz.35Bo przyszedłem poróżnić syna z ojcem, córkę z matką, a synową z teściową.36I wrogami człowieka będą jego domownicy.37Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie wart. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie wart.38Kto nie bierze swojego krzyża i nie idzie za Mną, nie jest Mnie wart.39Kto w pierwszym rzędzie zabiega o swoją duszę, zgubi ją, a kto zgubi swoją duszę ze względu na Mnie, odnajdzie ją.40Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.41Kto przyjmuje proroka z racji tego, że jest on prorokiem, będzie wynagrodzony jak prorok. Kto przyjmuje sprawiedliwego ze względu na to, że jest on sprawiedliwy, będzie wynagrodzony jak sprawiedliwy.42Również ten, kto napoi jednego z tych małych choćby kubkiem zimnej wody dlatego, że jest on uczniem, zapewniam was, na pewno otrzyma nagrodę.
Mateusza 10
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
5Tych dwunastu posłał Jezus i polecił im, mówiąc: Nie wyruszajcie w drogę do pogan[5] i nie wchodźcie[6] do miasta Samarytan. (1 Krl 16,24; 2 Krl 17,24; Ezd 4,10; Mk 6,7; Łk 9,1; Łk 9,52; Łk 10,3; Łk 10,33; Łk 17,16; Jan 4,4; Jan 8,48; Dz 8,5; Dz 8,25; Dz 13,46)6Idźcie raczej do owiec, które zginęły z domu Izraela. (Ps 119,176; Iz 53,6; Jer 50,6; Mt 15,24; Dz 3,26; Dz 13,46; Rz 1,16; 1 P 2,25)7Idąc, głoście, mówiąc: Przybliżyło się Królestwo Niebios. (Mt 5,10; Mt 11,12)8Słabych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie; darmo wzięliście, darmo dawajcie. (Dz 8,20; Ap 21,6; Ap 22,17)9Nie wkładajcie w wasze trzosy ani złota, ani srebra, ani miedzi; (Łk 22,35)10[nie bierzcie] ani torby[7] na drogę, ani dwóch koszul, ani sandałów, ani laski; gdyż godzien jest robotnik swojego wyżywienia.[8] (Łk 10,7; 1 Kor 9,7; 1 Tm 5,18)11A do któregokolwiek miasta lub wioski wejdziecie, wywiedzcie się, kto jest w nich godzien, i tam pozostańcie, aż wyjdziecie.12Wchodząc zaś do domu, pozdrówcie go.13I jeśli ten dom jest godzien, niech spocznie na nim wasz pokój,[9] a jeśli nie jest godzien, niech wasz pokój powróci do was. (1 Sm 25,6)14Ktokolwiek zaś was nie przyjmie ani nie zechce słuchać waszych słów, wychodząc z tego domu lub miasta, strząśnijcie proch z waszych nóg.[10] (Łk 9,5; Dz 13,5; Dz 13,51; Dz 18,6)15Zapewniam was, w dniu sądu lżej będzie ziemi Sodomy i Gomory niż temu miastu.[11] (Rdz 18,20; Rdz 19,24; Rdz 19,28; Mt 11,23; 2 P 2,6; Jud 1,7)
26Nie bójcie się ich zatem; nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajnego, co by nie miało być poznane. (Mk 4,22; Łk 8,17; Łk 12,2; 1 Tm 5,25)27Co mówię wam w ciemności, opowiedzcie w świetle; a co słyszycie na ucho, rozgłoście na dachach.[20] (Mt 10,16)28I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, duszy zaś zabić nie są w stanie; bójcie się raczej Tego, który jest w stanie i duszę, i ciało zgubić w Gehennie. (Ps 56,4; Iz 8,12; Mt 5,22; Hbr 10,31; Jk 4,12; 1 P 3,14; Ap 2,10)29Czyż dwóch wróbli nie sprzedają za assariona?[21] A ani jeden z nich nie spadnie na ziemię wbrew waszemu Ojcu.30Nawet wasze włosy na głowie wszystkie są policzone. (1 Sm 14,45; 2 Sm 14,11; 1 Krl 1,52; Łk 21,18; Dz 27,34)31Nie bójcie się więc; wy jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. (Mt 6,26; Mt 12,12)32Do każdego więc, który przyzna się do Mnie przed ludźmi, i Ja przyznam się przed moim Ojcem w niebie; (Rz 10,9; Ap 3,5)33tego jednak, który wyprze się Mnie przed ludźmi, i Ja wyprę się przed moim Ojcem w niebie. (Mk 8,38; Łk 9,26; 2 Tm 2,12)
Zapowiedź podziałów
34Nie sądźcie, że przyszedłem rzucić pokój na ziemię; nie przyszedłem rzucić pokoju, ale miecz.[22] (Iz 9,6; Łk 2,14; Łk 12,51; Łk 14,26; Jan 1,5; Jan 1,9; Jan 3,18; Jan 14,27; 2 Tes 3,2)35Bo przyszedłem poróżnić człowieka z jego ojcem, córkę z jej matką i synową z jej teściową. (Mt 10,21)36I wrogami człowieka będą jego domownicy. (Mi 7,6; Łk 14,26)37Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien; i kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien; (Pwt 33,9)38i kto nie bierze swojego krzyża[23] i nie idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. (Mt 4,19; Mt 16,24; Mk 8,34; Łk 9,23; Rz 6,1; Ga 2,20)39Kto szuka swojej duszy, zgubi ją, a kto zgubi swoją duszę ze względu na Mnie, znajdzie ją. (Mt 16,25; Mk 8,35; Łk 9,24; Łk 17,33; Jan 12,25)40Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. (Mt 18,5; Mk 9,37; Łk 9,48; Łk 10,16; Jan 12,44; Jan 13,20; Ga 4,14)41Kto przyjmuje proroka w imię proroka,[24] weźmie zapłatę proroka; i kto przyjmuje sprawiedliwego w imię sprawiedliwego, weźmie zapłatę sprawiedliwego. (1 Krl 17,10; 2 Krl 4,8)42A ktokolwiek napoi jednego z tych małych tylko kubkiem zimnej [wody] w imię ucznia, zapewniam was, na pewno nie straci swojej zapłaty.[25] (Przyp 14,31; Przyp 19,17; Mt 25,40; Mk 9,41; Hbr 6,10)