1Nie ulegajcie trwodze! Wierzycie[1] w Boga — i we Mnie wierzcie.2W domu mojego Ojca jest wiele mieszkań. Gdyby było inaczej, powiedziałbym wam, bo przecież idę przygotować wam miejsce.3A gdy pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem.4A tam, dokąd Ja idę, drogę znacie.5Wtedy odezwał się Tomasz: Panie, nie wiemy, dokąd idziesz, skąd możemy znać drogę?6Jezus odpowiedział: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie.7Skoro Mnie znacie, poznacie i mojego Ojca; od teraz też Go znacie — i zobaczyliście Go.
Jezus Bogiem widzialnym
8Wtedy Filip wtrącił: Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy.9Jezus odpowiedział: Tyle czasu jestem z wami i jeszcze Mnie nie poznałeś, Filipie? Kto Mnie zobaczył, zobaczył Ojca. Jak możesz mówić: Pokaż nam Ojca?10Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów, które do was kieruję, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który jest obecny we Mnie, dokonuje swoich dzieł.11Wierzcie mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie; a jeśli to dla was za trudne, niech was przekonają choćby same dzieła.
Niezwykłe możliwości wierzących
12Ręczę i zapewniam, kto wierzy we Mnie, będzie również dokonywał takich dzieł, jakich Ja dokonuję, i dokona większych niż te, gdyż Ja idę do Ojca.13I o cokolwiek poprosilibyście w moim imieniu, tego dokonam, aby Ojciec był uwielbiony w Synu —14jeśli o coś Mnie poprosicie w moim imieniu, spełnię to.
Obietnica przyjścia Ducha Prawdy
15Jeśli darzycie Mnie miłością, będziecie wypełniać moje przykazania.16Ja natomiast będę prosił Ojca i On da wam innego Opiekuna,[2] aby był z wami na wieki —17Ducha Prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo Go nie widzi ani nie zna. Wy Go znacie, ponieważ trwa przy was i będzie w was.18Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was.19Jeszcze chwila, a świat nie będzie Mnie już oglądał; lecz wy Mnie będziecie oglądać, bo Ja żyję i wy będziecie żyli.20W tym dniu wy sami poznacie, że Ja jestem w moim Ojcu i wy we Mnie, a Ja w was.21Ten, kto zna moje przykazania i wypełnia je, jest człowiekiem, który Mnie kocha. Tego z kolei, który Mnie kocha, miłością otoczy mój Ojciec i Ja będę go kochał, i objawię mu samego siebie.22Judasz, lecz nie Iskariot, zwrócił się do Niego: Panie, dlaczego zamierzasz objawić samego siebie nam, a nie światu?23Jezus odpowiedział: Jeśli ktoś Mnie kocha, będzie wypełniał moje Słowo i mój Ojciec otoczy go miłością. Do takiej osoby przyjdziemy i zatrzymamy się u niej.24Kto Mnie nie kocha, nie wypełnia moich słów, a Słowo, którego słuchacie, nie jest moim Słowem. Pochodzi ono od Ojca, który Mnie posłał.25To już wam powiedziałem, gdy przebywałem z wami.26Natomiast Opiekun, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.
Jezus dawcą pokoju
27Pokój zostawiam wam, mój pokój wam daję; daję wam go inaczej niż daje świat. Nie ulegajcie trwodze, nie bójcie się.28Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę, lecz przyjdę do was. Gdybyście darzyli Mnie miłością, cieszylibyście się, że idę do Ojca, gdyż Ojciec jest większy niż Ja.29Mówię wam o tym teraz, uprzedzając bieg zdarzeń, abyście uwierzyli, gdy się dokonają.30Nie będę już z wami długo rozmawiał. Władca tego świata jest już bowiem w drodze. We Mnie jednak nie ma nic, na co mógłby się powołać, nic, co by mogło nas łączyć.31Niech jednak świat się przekona, że kocham Ojca i że czynię tak, jak mi Ojciec polecił. Wstańcie, chodźmy stąd.
Jana 14
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
8Wtedy Filip wtrącił: Panie, ukaż[4] nam Ojca, a [to] nam wystarczy. (Jan 1,43)9Jezus odpowiedział mu: Tyle czasu jestem z wami i nie poznałeś Mnie, Filipie? Kto Mnie zobaczył, zobaczył Ojca. Jak możesz mówić: Ukaż nam Ojca? (Jan 12,45; Kol 1,15; Hbr 1,3)10Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów, które do was kieruję, nie wypowiadam od siebie; to Ojciec, który mieszka we Mnie, dokonuje swoich dzieł. (Jan 7,16; Jan 10,30; Jan 10,38; Jan 12,49; Jan 14,20; Jan 14,24; Jan 16,13; Jan 17,21)11Wierzcie mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie; a jeśli nie, to wierzcie ze względu na same dzieła. (Jan 5,36; Jan 10,25; Jan 10,38)
27Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży wasze serce i niech się nie boi. (Lb 6,26; Ps 85,9; Mt 14,27; Łk 2,14; Łk 24,36; Jan 14,1; Jan 16,33; Rz 16,20; Flp 4,7; Kol 3,15)28Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę, lecz przyjdę do was. Gdybyście Mnie kochali, cieszylibyście się, że[9] idę do Ojca, gdyż Ojciec większy jest niż Ja.[10] (Mt 16,27; Jan 10,29; Jan 14,2; Jan 14,12; Jan 14,18; Jan 16,16; Jan 20,17)29Teraz też mówię wam [o tym], zanim to nastąpi, abyście, gdy nastąpi – uwierzyli. (Jan 13,19; Jan 16,4)30Nie będę już długo z wami rozmawiał, nadchodzi bowiem władca świata, ale we Mnie[11] nic [on] nie ma. (Jan 12,31; Jan 16,11; Ef 2,2)31Niech[12] jednak świat pozna, że kocham Ojca i czynię tak, jak Mi Ojciec polecił. Wstańcie, chodźmy stąd. (Jan 10,18; Jan 12,49)