1Chiram[1] zaś, król Tyru, wyprawił do Salomona swoich posłów, ponieważ usłyszał, że namaszczono go na króla po ojcu, a Chiram zawsze pozostawał w przyjaznych stosunkach z Dawidem. (1 Krl 5,10; 1 Krl 5,11)2Salomon z kolei przesłał do Chirama wiadomość:3Ty znałeś mojego ojca Dawida. Wiesz, że nie zdołał zbudować świątyni dla imienia PANA, swojego Boga, z powodu wojen, w które był uwikłany, dopóki PAN nie poddał mu wrogów pod stopy.4Teraz jednak PAN, mój Bóg, dał mi zewsząd wytchnienie, nie mam przeciwników i nic mi nie zagraża.5Dlatego postanowiłem zbudować świątynię dla imienia PANA, mojego Boga. Tak zresztą PAN obiecał mojemu ojcu Dawidowi: Twój syn, którego posadzę po tobie na twoim tronie, zbuduje dom dla mojego imienia.6Teraz więc rozkaż naścinać mi cedrów z Libanu i niech moi słudzy dołączą do twoich. Ja natomiast przekażę ci zapłatę dla twoich sług, dokładnie według twojej oceny. Wiesz bowiem, że nie ma u nas nikogo, kto znałby się na wyrębie drzew równie dobrze, jak Sydończycy.
Budulec do prac przy świątyni
7Gdy Chiram usłyszał te słowa Salomona, bardzo się ucieszył: Błogosławiony niech będzie dziś PAN, który dał Dawidowi tak mądrego syna, aby zapanował nad ludem tak licznym, jak ten.8I Chiram przesłał Salomonowi następującą wiadomość: Przychylam się do tego, co napisałeś. Spełnię wszystkie twoje życzenia, jeśli chodzi o drzewa cedrowe i cyprysowe.9Moi słudzy sprowadzą je z Libanu nad morze, gdzie każę powiązać je w tratwy i przesłać na wyznaczone przez ciebie miejsce. Tam zostaną rozwiązane i stamtąd je sobie zabierzesz. W zamian za to ty spełnisz moje życzenie, to jest zaopatrzysz w żywność mój dwór.10Na tej podstawie Chiram dostarczał Salomonowi drewno cedrowe i drewno cyprysowe — tyle, ile go potrzebował —11a Salomon przekazywał Chiramowi rokrocznie dwadzieścia tysięcy korów pszenicy dla wyżywienia jego dworu oraz dwadzieścia korów[2] bitej oliwy. (2 Krn 2,10)12PAN zaś, zgodnie z obietnicą, darzył Salomona mądrością. Między Chiramem a Salomonem panował pokój. Zawarli nawet z sobą przymierze.
Siła robocza do prac przy świątyni
13Król Salomon nakazał także dokonać w całym Izraelu poboru przymusowych robotników. Zatrudniono trzydzieści tysięcy mężczyzn.14Byli oni następnie wysyłani do Libanu na przemian, po dziesięć tysięcy w miesiącu: miesiąc byli w Libanie, a dwa miesiące w domu. Przymusowymi pracami kierował Adoniram.15Ponadto Salomon zatrudniał siedemdziesiąt tysięcy tragarzy i — w górach — osiemdziesiąt tysięcy kamieniarzy,16oprócz urzędników pracujących w nadzorze — w liczbie trzech tysięcy trzystu — kierujących ludźmi, którzy wykonywali pracę.17Na polecenie króla wydobywano wielkie, kosztowne kamienie na fundamenty świątyni. Były to kamienie ciosane.18Obrabiali je budowniczowie Salomona i Chirama. Dopasowywali je[3] i w ten sposób przygotowywali drewno oraz kamienie na budowę świątyni.[4]
1 Królewska 5
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Chiram[1] zaś, król Tyru, wysłał swoje sługi do Salomona, ponieważ usłyszał, że właśnie jego namaszczono na króla po ojcu, Chiram bowiem przez wszystkie dni był przyjazny Dawidowi. (2 Sm 5,11; 1 Krl 5,10; 1 Krl 5,11; 1 Krl 5,18)2Salomon natomiast przesłał do Chirama wiadomość:3Ty znasz Dawida, mojego ojca, że nie zdołał zbudować domu dla imienia JHWH, swojego Boga, z powodu wojen,[2] którymi go otoczyli, aż JHWH poddał ich pod podeszwy jego stóp. (1 Krn 28,3)4Lecz teraz JHWH, mój Bóg, dał mi zewsząd wytchnienie, nie mam przeciwnika ani nieszczęśliwej okoliczności.[3] (Kazn 9,11)5I oto postanowiłem zbudować dom dla imienia JHWH, mojego Boga, jak to zapowiedział JHWH Dawidowi, mojemu ojcu, w słowach: Twój syn, którego posadzę[4] po tobie na twój tron, on zbuduje dom dla mojego imienia.[5] (2 Sm 17,13; 1 Krl 5,6; 1 Krn 22,10; 2 Krn 2,3)6Teraz więc rozkaż i niech naścinają mi cedrów z Libanu i niech moi słudzy będą z twoimi sługami – a przekażę ci zapłatę dla twoich sług, zgodnie ze wszystkim, co powiesz – gdyż wiesz, że nie ma u nas nikogo, kto umiałby wycinać drzewa tak, jak Sydończycy.[6]
Budulec do prac przy świątyni
7Gdy Chiram usłyszał słowa Salomona, ucieszył się bardzo i powiedział: Błogosławiony niech będzie dziś JHWH, który dał Dawidowi mądrego syna nad ludem tak licznym, jak ten.8I przesłał Chiram do Salomona wiadomość: Wysłuchałem tego, co do mnie przesłałeś. Ja spełnię wszystkie twoje życzenia, jeśli chodzi o drzewa cedrowe i drzewa cyprysowe.9Moi słudzy sprowadzą [je] z Libanu nad morze, ja złożę je w tratwy[7] na morzu aż do miejsca, o którym mi prześlesz, i rozłożę je tam, a ty je zabierzesz i ty spełnisz moje życzenie, to jest dasz żywność[8] mojemu domowi.10I tak Chiram dostarczał Salomonowi drewno cedrowe i drewno cyprysowe – [zgodnie] z całym jego pragnieniem –11Salomon zaś dawał Chiramowi dwadzieścia tysięcy korów[9] pszenicy, żywności[10] dla jego domu, i dwadzieścia korów[11] bitej oliwy – tyle Salomon dawał Chiramowi rokrocznie. (2 Krn 2,10)12JHWH zaś dawał Salomonowi mądrość, tak jak mu zapowiedział. I panował pokój między Chiramem a Salomonem; zawarli też z sobą przymierze.
Siła robocza do prac przy świątyni
13Król Salomon kazał dalej pobrać przymusowych robotników z całego Izraela i było tych przymusowych robotników trzydzieści tysięcy mężczyzn.14Wysyłał ich do Libanu na przemian, po dziesięć tysięcy w miesiącu: miesiąc byli w Libanie, dwa miesiące u siebie w domu.[12] Adoniram zaś [stał] nad przymusowymi robotnikami. (1 Krl 4,6; 1 Krl 9,15)15Ponadto Salomon miał siedemdziesiąt tysięcy noszących, tragarzy,[13] i osiemdziesiąt tysięcy kamieniarzy w górach –16oprócz urzędników, ustanowionych przez Salomona nad pracą – trzech tysięcy trzystu[14] – zarządzających ludem[15] wykonującym pracę.17Król rozkazał również i wydobywano wielkie kamienie, kamienie kosztowne, dla posadowienia domu, kamienie ciosane.18Ociosywali [je] zaś budowniczowie Salomona i budowniczowie Chirama, i Gebalczycy,[16] i tak przygotowywali drewno oraz kamienie na budowę domu.[17]