1Następnie powiedział do swoich uczniów: Nie da się uniknąć skandali, biada jednak temu, kto je wywołuje.2Więcej by skorzystał, gdyby zawieszono mu u szyi kamień młyński i wrzucono go do morza, niż gdyby przez skandal przyczynił się do upadku jednego z tych najmniejszych.3Uważajcie na siebie. Jeśli twój brat zgrzeszy, upomnij go, a jeśli się opamięta, wybacz mu.4I choćby siedem razy dziennie zgrzeszył przeciwko tobie, ale siedem razy zwrócił się do ciebie: Żałuję tego — wybacz mu.
Moc wiary
5Apostołowie zwrócili się do Pana: Dodaj nam wiary.6Pan zaś odpowiedział: Gdybyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy, moglibyście powiedzieć tej morwie: Wyrwij się z korzeniami i zasadź w morzu — a ona usłuchałaby was.
Właściwa samoocena
7Kto z was, mając sługę zajętego przy orce lub wypasie, powie mu, gdy ten wróci z pola: Wejdź i zaraz siadaj do stołu?8Czy raczej nie rozkaże: Przygotuj coś na kolację, przepasz się fartuchem i usługuj mi, aż się najem i napiję, a potem ty możesz zjeść i wypić?9Czy jest wdzięczny słudze za spełnienie poleceń?10Tak i wy, gdy wykonacie wszystko, co wam polecono, mówcie: Jesteśmy marnymi sługami, wykonaliśmy to, co było naszą powinnością.
Wdzięczność wśród uzdrowionych
11Gdy tak podążał do Jerozolimy, przechodził środkiem Samarii i Galilei.12W pewnej wiosce wyszło Mu naprzeciw dziesięciu trędowatych. Stanęli oni z daleka13i zawołali: Jezusie! Mistrzu! Zlituj się nad nami!14Gdy Jezus ich zobaczył, polecił im: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A kiedy oni szli, zostali oczyszczeni.15Wówczas jeden z nich, gdy zauważył, że jest zdrowy, wrócił donośnie chwaląc Boga.16Następnie upadł na twarz u stóp Jezusa i dziękował Mu. A był to Samarytanin.17Wtedy Jezus zapytał: Czy nie dziesięciu doznało oczyszczenia? Gdzie jest pozostałych dziewięciu?18Czy nikt z nich nie chciał zawrócić i oddać chwały Bogu, tylko ten cudzoziemiec?19Następnie powiedział do niego: Wstań i idź! Twoja wiara cię ocaliła.
O przyjściu Królestwa Bożego
20Zagadnięty przez faryzeuszów o to, kiedy przyjdzie Królestwo Boże, Jezus odpowiedział: Królestwo Boże nie przychodzi w sposób dostrzegalny.21Nikt nie powie: Spójrzcie, jest tutaj! Albo: Spójrzcie, jest tam! Bo właściwie Królestwo Boże jest pośród was.22Powiedział też do uczniów: Przyjdzie czas, gdy będziecie pragnęli zobaczyć jeden z dni Syna Człowieczego, lecz nie zobaczycie.23I będą do was mówić: Spójrzcie! Tam! Spójrzcie! Tu! Nie idźcie tam ani nie biegnijcie.24Gdyż z przyjściem Syna Człowieczego w Jego Dniu będzie jak z błyskawicą, która swym błyskiem rozświetla niebo z jednego krańca aż po drugi.25Najpierw jednak musi On wiele wycierpieć, być poddany próbie i odrzucony przez to pokolenie.26I jak było za dni, gdy żył Noe, tak też będzie w dniach poprzedzających przyjście Syna Człowieczego.27Ludzie jedli wtedy i pili, żenili się i wydawali za mąż aż do dnia, gdy Noe wszedł do arki i nastał potop — i wszyscy zginęli.28Podobnie było za dni Lota. Ludzie jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali,29aż w dniu, gdy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba ogień z siarką — i wszyscy zginęli.30Tak właśnie będzie w dniu, gdy zjawi się Syn Człowieczy.31Jeśli wówczas ktoś będzie na dachu, a jego rzeczy w domu, niech nie schodzi na dół, aby je zabrać. Kto będzie na polu, podobnie — niech nie wraca.32Pamiętajcie, co się stało z żoną Lota.33Każdy, kto będzie próbował uchronić swoją duszę, straci ją, a kto ją straci, zachowa ją przy życiu.34Mówię wam: Tej nocy dwaj będą na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, drugi pozostawiony.35Dwie mleć będą obok siebie: jedna zostanie zabrana, druga pozostawiona.36Dwaj będą na roli: jeden zostanie zabrany, drugi pozostawiony.[1] (Mt 24,40)37Wtedy Go zapytali: Gdzie, Panie? A On im odpowiedział: Tam, gdzie padlina, zbiorą się również sępy.
Łukasza 17
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Następnie powiedział do swoich uczniów: Niemożliwe jest, by nie doszło do skandali,[1] lecz biada temu, który je wywołuje. (Mt 5,29; Mt 11,16; Mt 13,41; Mt 16,23; Mt 18,7; Łk 22,22; Rz 16,17)2Korzystniej by mu było, gdyby kamień młyński zawisł mu wokół szyi i został wrzucony do morza, niż by przez skandal przyczynił się do upadku jednego z tych małych. (Mt 18,6; Mk 9,42; Łk 10,29)3Uważajcie na siebie![2] Jeśliby zgrzeszył twój brat,[3] upomnij go, i jeśli się opamięta, odpuść mu. (Kpł 19,17; Mt 6,14; Mt 18,15; Mt 18,35; Mk 11,25; Łk 8,18; Ef 4,32; Kol 3,13)4I jeśliby siedem razy na dzień zgrzeszył przeciw tobie i siedem razy zwrócił się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego – odpuść mu. (Mt 18,21)
Moc wiary
5Apostołowie powiedzieli do Pana: Dodaj nam wiary. (Mk 9,23)6Pan zaś odpowiedział: Gdybyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy, moglibyście powiedzieć tej czarnej morwie:[4] Wykorzeń się i zasadź się w morzu – i usłuchałaby was.[5] (Mt 13,31; Mt 17,20; Mt 21,21; Mk 11,23; Łk 13,19; Łk 17,5; Łk 19,4)
Właściwa samoocena
7Kto zaś z was, mając sługę zajętego przy orce lub wypasie, powie mu, gdy ten wróci z pola: Wejdź i zaraz spocznij przy stole?8Czy nie powie mu raczej: Przygotuj coś na wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż się najem i napiję, a potem i ty będziesz jadł i pił? (Łk 12,35; Łk 12,37)9Czy ma wdzięczność dla sługi za to, że wykonał, co [mu] polecono?[6]10Tak i wy, gdy wykonacie wszystko, co wam polecono, mówcie: Jesteśmy niepotrzebnymi[7] sługami; wykonaliśmy to, co było naszą powinnością.[8] (1 Kor 9,16)
Uzdrowienie dziesięciu trędowatych
11W czasie podążania do Jerozolimy,[9] przechodził środkiem Samarii i Galilei. (Mt 19,1; Łk 4,14; Łk 9,51; Łk 9,52; Łk 9,53; Łk 13,22; Jan 4,3; Jan 4,4)12Gdy wchodził do pewnej wioski, wyszło Mu naprzeciw dziesięciu trędowatych mężczyzn, którzy stanęli z daleka (Kpł 13,45; Lb 5,2)13i donośnym głosem zawołali: Jezusie! Mistrzu! Zmiłuj się nad nami! (Mt 9,27; Mt 15,22; Łk 18,38)14Gdy ich zobaczył, powiedział do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A kiedy szli, zostali oczyszczeni. (Kpł 14,2; Mt 8,4; Łk 5,14)15Jeden zaś z nich, gdy zobaczył, że został wyleczony, zawrócił, głośno chwaląc Boga. (Mt 9,8; Łk 7,16; Łk 18,43)16Upadł też na twarz u Jego stóp i dziękował Mu; a był on Samarytaninem. (Mt 10,5; Łk 5,12; Jan 4,9; 1 Kor 14,25)17Wtedy Jezus zapytał: Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Dziewięciu więc gdzie?18Czy nie znalazł się nikt, kto by zawrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec? (Jan 9,24)19I powiedział mu: Wstań i idź! Twoja wiara cię ocaliła. (Mt 9,22; Mk 5,34; Łk 7,50; Łk 8,48; Łk 18,42)