1خدا با موسی سخن گفت و اين احكام را صادر كرد: (تثنيه 5:1)2«من خداوند، خدای تو هستم، همان خدايی كه تو را از اسارت و بندگی مصر آزاد كرد.3«تو را خدايان ديگر غير از من نباشد.4«هيچگونه بتی به شكل حيوان يا پرنده يا ماهی برای خود درست نكن.5در برابر آنها زانو نزن و آنها را پرستش نكن، زيرا من كه خداوند، خدای تو میباشم، خدای غيوری هستم و كسانی را كه با من دشمنی كنند، مجازات میكنم. اين مجازات، شامل حال فرزندان آنها تا نسل سوم و چهارم نيز میگردد.6اما بر كسانی كه مرا دوست داشته باشند و دستورات مرا پيروی كنند، تا هزار پشت رحمت میكنم.7«از نام من كه خداوند، خدای تو هستم سوءاستفاده نكن. اگر نام مرا با بیاحترامی به زبان بياوری يا به آن قسم دروغ بخوری، تو را مجازات میكنم.8«روز سبت را به ياد داشته باش و آن را مقدس بدار.9در هفته شش روز كار كن،10ولی در روز هفتم كه ”سبت خداوند“ است هيچ كار نكن، نه خودت، نه پسرت، نه دخترت، نه غلامت، نه كنيزت، نه مهمانانت و نه چارپايانت.11چون خداوند در شش روز، آسمان و زمين و دريا و هر چه را كه در آنهاست آفريد و روز هفتم دست از كار كشيد. پس او روز سبت را مبارک خواند و آن را روز استراحت تعيين نمود.12«پدر و مادرت را احترام كن تا در سرزمينی كه خداوند، خدای تو به تو خواهد بخشيد، عمر طولانی داشته باشی.13«قتل نكن.14«زنا نكن.15«دزدی نكن.16«دروغ نگو.17«چشم طمع به مال و ناموس ديگران نداشته باش. به فكر تصاحب غلام و كنيز، گاو و الاغ، و اموال همسايهات نباش.»18وقتی قوم اسرائيل رعد و برق و بالا رفتن دود را از كوه ديدند و صدای شيپور را شنيدند، از ترس لرزيدند. آنها در فاصلهای دور از كوه ايستادند و19به موسی گفتند: «تو پيام خدا را بگير و به ما برسان و ما اطاعت میكنيم. خدا مستقيماً با ما صحبت نكند، چون میترسيم بميريم.»20موسی گفت: «نترسيد، چون خدا برای اين نزول كرده، كه قدرت خود را بر شما ظاهر سازد تا از اين پس از او بترسيد و گناه نكنيد.»21در حالی که همهٔ قوم آنجا ايستاده بودند، ديدند كه موسی به ظلمت غليظی كه خدا در آن بود، نزديک شد.
مقررات قربانگاه
22آنگاه خداوند از موسی خواست تا به قوم اسرائيل چنين بگويد: «شما خود ديديد چگونه از آسمان با شما صحبت كردم،23پس ديگر برای خود خدايانی از طلا و نقره نسازيد و آنها را پرستش نكنيد.24قربانگاهی كه برای من میسازيد بايد از خاک زمين باشد. از گله و رمهٔ خود قربانیهای سوختنی و هدايای سلامتی روی اين قربانگاه قربانی كنيد. در جايی كه من برای عبادت تعيين میكنم قربانگاه بسازيد تا من آمده، شما را در آنجا بركت دهم.25اگر خواستيد قربانگاه را از سنگ بنا كنيد، سنگها را با ابزار نشكنيد و نتراشيد، چون سنگهايی كه روی آنها ابزار به کار رفته باشد مناسب قربانگاه من نيستند.26برای قربانگاه، پله نگذاريد مبادا وقتی از پلهها بالا میرويد عورت شما ديده شود.
1Und Gott redete alle diese Worte: (تثنيه 5:6; متیٰ 5:17)2Ich bin der HERR, dein Gott, der ich dich aus Ägyptenland, aus der Knechtschaft, geführt habe. (داوران 6:8; اِرميا 34:13)3Du sollst keine anderen Götter haben neben mir. (تثنيه 6:4; اشعيا 45:5; 1قرنتس 8:5)4Du sollst dir kein Bildnis noch irgendein Gleichnis[1] machen, weder von dem, was oben im Himmel, noch von dem, was unten auf Erden, noch von dem, was im Wasser unter der Erde ist: (لاويان 26:1; تثنيه 4:15; تثنيه 27:15; اشعيا 40:18; روم 1:23)5Bete sie nicht an und diene ihnen nicht! Denn ich, der HERR, dein Gott, bin ein eifernder Gott, der die Missetat der Väter heimsucht bis ins dritte und vierte Glied an den Kindern derer, die mich hassen, (خروج 34:14; تثنيه 4:24; تثنيه 5:9; تثنيه 6:15; ايوب 21:19; اِرميا 31:29; حزقيال نبی 18:5)6aber Barmherzigkeit erweist an vielen Tausenden, die mich lieben und meine Gebote halten. (خروج 34:7; تثنيه 7:9)7Du sollst den Namen des HERRN, deines Gottes, nicht missbrauchen; denn der HERR wird den nicht ungestraft lassen, der seinen Namen missbraucht. (لاويان 19:12; لاويان 24:16)8Gedenke des Sabbattages, dass du ihn heiligst. (خروج 16:25; خروج 16:29)9Sechs Tage sollst du arbeiten und alle deine Werke tun.10Aber am siebenten Tage ist der Sabbat des HERRN, deines Gottes. Da sollst du keine Arbeit tun, auch nicht dein Sohn, deine Tochter, dein Knecht, deine Magd, dein Vieh, auch nicht dein Fremdling, der in deiner Stadt lebt. (خروج 31:13; حزقيال نبی 20:12; نوشتهء مَرقُس 2:27; کولسی 2:16)11Denn in sechs Tagen hat der HERR Himmel und Erde gemacht und das Meer und alles, was darinnen ist, und ruhte am siebenten Tage. Darum segnete der HERR den Sabbattag und heiligte ihn. (پيدايش 2:2)12Du sollst deinen Vater und deine Mutter ehren, auf dass du lange lebest in dem Lande, das dir der HERR, dein Gott, geben wird. (خروج 21:17; تثنيه 27:16; متیٰ 15:4; افسس 6:2)13Du sollst nicht töten. (پيدايش 9:5; خروج 21:12; نامهء يعقوب 2:10)14Du sollst nicht ehebrechen. (لاويان 20:10; متیٰ 15:19)15Du sollst nicht stehlen. (خروج 21:16; لاويان 19:11; افسس 4:28)16Du sollst nicht falsch Zeugnis reden wider deinen Nächsten. (خروج 23:1; تثنيه 19:18; افسس 4:25)17Du sollst nicht begehren deines Nächsten Haus. Du sollst nicht begehren deines Nächsten Frau, Knecht, Magd, Rind, Esel noch alles, was dein Nächster hat. (روم 7:7; روم 13:9)18Und alles Volk sah den Donner und die Blitze und den Ton der Posaune und den Berg rauchen. Als sie aber solches sahen, flohen sie und blieben in der Ferne stehen19und sprachen zu Mose: Rede du mit uns, wir wollen hören; aber lass Gott nicht mit uns reden, wir könnten sonst sterben.20Mose aber sprach zum Volk: Fürchtet euch nicht, denn Gott ist gekommen, euch zu versuchen, damit ihr’s vor Augen habt, wie er zu fürchten sei, und ihr nicht sündigt. (پيدايش 22:1)21So stand das Volk von ferne, aber Mose nahte sich dem Dunkel, darinnen Gott war. (1پادشاهان 8:12)
Das Altargesetz
22Und der HERR sprach zu ihm: So sollst du den Israeliten sagen: Ihr habt gesehen, dass ich mit euch vom Himmel geredet habe.23Darum sollt ihr euch keine andern Götter neben mir machen, weder silberne noch goldene sollt ihr euch machen.24Einen Altar von Erde mache mir, auf dem du dein Brandopfer und Dankopfer, deine Schafe und Rinder, opferst. An jedem Ort, wo ich meines Namens gedenken lasse, da will ich zu dir kommen und dich segnen. (خروج 17:15; خروج 27:1; خروج 27:8; تثنيه 12:5)25Und wenn du mir einen steinernen Altar machen willst, sollst du ihn nicht von behauenen Steinen bauen; denn wenn du mit deinem Meißel darüberkommst, entweihst du sie. (تثنيه 27:5; يوشع 8:31)26Du sollst auch nicht auf Stufen zu meinem Altar hinaufsteigen, dass nicht deine Blöße aufgedeckt werde vor ihm.