"Hagar" | Lutherbibel 2017 :: ERF Bibleserver

Lutherbibel 2017

1Mo 16,1 Sarai, Abrams Frau, gebar ihm kein Kind. Sie hatte aber eine ägyptische Magd, die hieß Hagar.1Mo 16,15 Und Hagar gebar Abram einen Sohn, und Abram nannte den Sohn, den ihm Hagar gebar, Ismael.1Mo 16,4 Und er ging zu Hagar, die ward schwanger. Als sie nun sah, dass sie schwanger war, achtete sie ihre Herrin gering.Gal 4,25 Hagar aber bezeichnet den Berg Sinai in Arabien und ist ein Gleichnis für das jetzige Jerusalem, das mit seinen Kindern in der Knechtschaft lebt.1Mo 21,9 Und Sara sah den Sohn Hagars, der Ägypterin, den sie Abraham geboren hatte, dass er lachte.1Mo 16,16 Und Abram war sechsundachtzig Jahre alt, als ihm Hagar den Ismael gebar.1Mo 21,17 Da erhörte Gott die Stimme des Knaben. Und der Engel Gottes rief Hagar vom Himmel her und sprach zu ihr: Was ist dir, Hagar? Fürchte dich nicht; denn Gott hat gehört die Stimme des Knaben dort, wo er liegt.1Mo 16,8 Der sprach zu ihr: Hagar, Sarais Magd, wo kommst du her und wo willst du hin? Sie sprach: Ich bin von Sarai, meiner Herrin, geflohen.1Mo 25,12 Dies ist das Geschlecht Ismaels, des Sohnes Abrahams, den ihm die Ägypterin Hagar gebar, die Magd Saras;Gal 4,24 Das ist bildlich zu verstehen: Die beiden Frauen sind zwei Bundesschlüsse, einer vom Berg Sinai, der in die Knechtschaft gebiert; das ist Hagar.1Mo 16,3 Da nahm Sarai, Abrams Frau, ihre ägyptische Magd Hagar und gab sie Abram, ihrem Mann, zur Frau, nachdem Abram zehn Jahre im Lande Kanaan gewohnt hatte.1Mo 21,14 Da stand Abraham früh am Morgen auf und nahm Brot und einen Schlauch mit Wasser und legte es Hagar auf ihre Schulter, dazu den Knaben, und schickte sie fort. Da zog sie hin und irrte in der Wüste umher bei Beerscheba.Ps 83,7 die Zelte Edoms und die Ismaeliter, Moab und die Hagariter,1Chr 1,21 Hadoram, Usal, Dikla,1Mo 10,27 Hadoram, Usal, Dikla,1Mo 36,3 und Basemat, Ismaels Tochter, Nebajots Schwester.Jos 15,52 Arab, Duma, Eschan,1Chr 1,31 Jetur, Nafisch, Kedma. Das sind die Söhne Ismaels.2Sam 23,25 Schamma, der Haroditer; Elika, der Haroditer;Jos 19,19 Hafarajim, Schion, Anaharat,1Chr 8,22 Jischpan, Eber, Eliël,1Chr 3,7 Nogah, Nefeg, Jafia,1Chr 14,6 Nogah, Nefeg, Jafia,1Mo 16,6 Abram aber sprach zu Sarai: Siehe, deine Magd ist unter deiner Gewalt; tu mit ihr, wie dir’s gefällt. Da demütigte Sarai sie, sodass sie vor ihr floh.1Mo 26,34 Als Esau vierzig Jahre alt war, nahm er zur Frau Jehudit, die Tochter Beeris, des Hetiters, und Basemat, die Tochter Elons, des Hetiters.Ri 5,24 Gepriesen sei unter den Frauen Jaël, die Frau Hebers, des Keniters; unter den Frauen im Zelt sei sie gepriesen!1Chr 4,30 Betuël, Horma, Ziklag,1Chr 1,25 Eber, Peleg, Regu,Hos 12,13 Jakob floh in die Gegend von Aram, und Israel diente um eine Frau; um einer Frau willen hütete er Schafe.Neh 10,19 Hodija, Haschum, Bezai,1Chr 11,32 Hurai, von Nahale-Gaasch; Abiël, der Arbatiter;Jos 15,37 Zenan, Hadascha, Migdal-Gad,Ps 105,23 Und Israel zog nach Ägypten, Jakob ward ein Fremdling im Lande Hams.Neh 12,2 Amarja, Malluch, Hattusch,1Mo 16,5 Da sprach Sarai zu Abram: Das Unrecht, das mir geschieht, komme über dich! Ich habe meine Magd dir in die Arme gegeben; nun sie aber sieht, dass sie schwanger geworden ist, bin ich gering geachtet in ihren Augen. Der HERR sei Richter zwischen mir und dir.Neh 10,5 Hattusch, Schebanja, Malluch,1Mo 21,10 Da sprach sie zu Abraham: Vertreibe diese Magd mit ihrem Sohn; denn der Sohn dieser Magd soll nicht erben mit meinem Sohn Isaak.1Mo 36,1 Dies ist das Geschlecht Esaus, der auch Edom heißt:1Mo 46,23 Der Sohn Dans: Schuham.1Mo 14,14 Als nun Abram hörte, dass seines Bruders Sohn gefangen war, wappnete er seine Knechte, dreihundertachtzehn, in seinem Hause geboren, und jagte ihnen nach bis Dan2Mo 2,22 Die gebar einen Sohn, und er nannte ihn Gerschom; denn, sprach er, ich bin ein Fremdling geworden im fremden Lande.Ri 4,21 Da nahm Jaël, die Frau Hebers, einen Pflock von dem Zelt und einen Hammer in ihre Hand und ging leise zu ihm hinein und schlug ihm den Pflock durch seine Schläfe, dass er in die Erde drang. Er aber war ermattet in einen tiefen Schlaf gesunken. So starb er.1Chr 1,3 Henoch, Metuschelach, Lamech,1Chr 5,10 Und zur Zeit Sauls führten sie Krieg gegen die Hagariter, und diese fielen durch ihre Hand, und sie wohnten in deren Zelten auf der ganzen Ostgrenze von Gilead.4Mo 36,11 Machla, Tirza, Hogla, Milka und Noa, und heirateten die Söhne ihrer Oheime4Mo 26,46 Und die Tochter Assers hieß Serach.Hag 2,20 Und des HERRN Wort geschah zum zweiten Mal zu Haggai am vierundzwanzigsten Tage des Monats:1Mo 11,14 Schelach war 30 Jahre alt und zeugte EberJos 15,55 Maon, Karmel, Sif, Jutta,1Mo 16,7 Aber der Engel des HERRN fand sie bei einer Wasserquelle in der Wüste, nämlich bei der Quelle am Wege nach Schur.1Chr 7,37 Bezer, Hod, Schamma, Schilscha, Jitran und Beera.1Mo 21,1 Und der HERR nahm sich Saras an, wie er gesagt hatte, und tat an ihr, wie er geredet hatte.1Mo 24,64 Und Rebekka hob ihre Augen auf und sah Isaak; da stieg sie eilends vom Kamel1Chr 2,2 Dan, Josef, Benjamin, Naftali, Gad, Asser.1Chr 1,29 Und dies ist ihr Geschlecht: der Erstgeborene Ismaels Nebajot, ferner Kedar, Adbeel, Mibsam,1Mo 36,2 Esau nahm sich Frauen von den Töchtern Kanaans: Ada, die Tochter Elons, des Hetiters, und Oholibama, die Tochter des Ana, des Sohnes Zibons, des Horiters,1Chr 8,15 Sebadja, Arad, Eder,1Mo 11,29 Da nahmen sich Abram und Nahor Frauen. Abrams Frau hieß Sarai und Nahors Frau Milka, Harans Tochter, der der Vater war der Milka und der Jiska.1Mo 39,14 rief sie das Gesinde ihres Hauses und sprach zu ihnen: Seht, er hat uns den hebräischen Mann hergebracht, dass der seinen Mutwillen mit uns treibe. Er kam zu mir herein und wollte bei mir schlafen; aber ich rief mit lauter Stimme.4Mo 1,14 von Gad: Eljasaf, der Sohn Deguëls;1Mo 29,31 Als aber der HERR sah, dass Lea ungeliebt war, machte er sie fruchtbar; Rahel aber war unfruchtbar.4Mo 20,1 Und die ganze Gemeinde der Israeliten kam in die Wüste Zin im ersten Monat, und das Volk lagerte sich in Kadesch. Und Mirjam starb dort und wurde dort begraben.1Mo 12,17 Aber der HERR plagte den Pharao und sein Haus mit großen Plagen um Sarais, Abrams Frau, willen.1Chr 1,26 Serug, Nahor, Terach,1Chr 11,41 Uria, der Hetiter; Sabad, der Sohn Achlais;4Mo 10,26 und Pagiël, der Sohn Ochrans, über das Heer des Stammes AsserNeh 12,15 von Harim: Adna; von Meremot: Helkai;Esr 10,36 Wanja, Meremot, Eljaschib,1Mo 27,46 Und Rebekka sprach zu Isaak: Mich verdrießt zu leben wegen der Hetiterinnen. Wenn Jakob eine Frau nimmt von den Hetiterinnen wie diese, eine von den Töchtern des Landes, was soll mir das Leben?Mal 1,3 und hasse Esau und habe sein Gebirge öde gemacht und sein Erbe den Schakalen zur Wüste.1Mo 16,11 Weiter sprach der Engel des HERRN zu ihr: Siehe, du bist schwanger geworden und wirst einen Sohn gebären, dessen Namen sollst du Ismael nennen; denn der HERR hat dein Elend erhört.Esr 2,20 die Söhne Gibbar 95;Ri 14,1 Simson ging hinab nach Timna und sah eine Frau in Timna unter den Töchtern der Philister.Rut 2,10 Da fiel sie auf ihr Angesicht und beugte sich nieder zur Erde und sprach zu ihm: Womit hab ich Gnade gefunden vor deinen Augen, dass du mir freundlich bist, die ich doch eine Fremde bin?1Chr 1,32 Aber die Söhne Keturas, der Nebenfrau Abrahams: Sie gebar Simran, Jokschan, Medan, Midian, Jischbak, Schuach. Die Söhne Jokschans aber sind: Saba und Dedan.Jos 13,18 Jahaz, Kedemot, Mefaat.1Mo 46,16 Die Söhne Gads: Zifjon, Haggi, Schuni, Ezbon, Eri, Arod und Areli.1Chr 2,17 Abigail aber gebar Amasa. Der Vater Amasas aber war Jeter, ein Ismaeliter.1Mo 36,10 und so heißen die Söhne Esaus: Elifas, der Sohn Adas, der Frau Esaus; Reguël, der Sohn Basemats, der Frau Esaus.1Mo 31,47 Und Laban nannte ihn Jegar-Sahaduta, Jakob aber nannte ihn Gal-Ed.Hos 1,6 Und sie ward abermals schwanger und gebar eine Tochter. Und er sprach zu ihm: Nenne sie Lo-Ruhama; denn ich will mich nicht mehr über das Haus Israel erbarmen noch ihnen vergeben.1Chr 9,37 Gedor, Achjo, Secher, Miklot.5Mo 1,2 Elf Tagereisen sind es vom Horeb bis Kadesch-Barnea auf dem Wege zum Gebirge Seïr. –1Chr 11,33 Asmawet, der Bahurimiter; Eljachba, der Schaalboniter;1Mo 24,61 So machte sich Rebekka auf mit ihren Mägden, und sie setzten sich auf die Kamele und zogen dem Manne nach. Und der Knecht nahm Rebekka und zog von dannen.1Kön 4,8 Sie hießen: der Sohn Hurs auf dem Gebirge Ephraim;1Mo 31,34 Rahel aber hatte den Hausgott genommen und unter den Kamelsattel gelegt und sich daraufgesetzt. Laban aber betastete das ganze Zelt und fand nichts.1Petr 3,6 wie Sara Abraham gehorsam war und ihn Herr nannte; deren Töchter seid ihr geworden, wenn ihr das Gute tut und keinen Schrecken fürchtet.Jos 15,31 Ziklag, Madmanna, Sansanna,Hos 10,11 Ephraim war eine junge Kuh, daran gewöhnt, gern zu dreschen. Als ich an ihrem kräftigen Nacken vorüberging, spannte ich Ephraim ein; Juda sollte pflügen, Jakob eggen.1Chr 8,17 Sebadja, Meschullam, Hiski, Heber,Hos 9,10 Wie Trauben in der Wüste fand ich Israel, wie die ersten Feigen am Feigenbaum sah ich eure Väter. Sie aber kamen zum Baal-Peor und weihten sich dem schändlichen Abgott. So wurden sie zum Gräuel wie ihr Liebhaber.1Kön 4,10 der Sohn Heseds in Arubbot und hatte dazu Socho und das ganze Land Hefer;4Mo 13,5 Schafat, der Sohn Horis, vom Stamme Simeon;1Mo 38,12 Als nun viele Tage verlaufen waren, starb Judas Frau, die Tochter des Schua. Und nachdem Juda ausgetrauert hatte, ging er hinauf, seine Schafe zu scheren, nach Timna mit seinem Freunde Hira aus Adullam.1Mo 31,53 Der Gott Abrahams und der Gott Nahors sei Richter zwischen uns – der Gott ihres Vaters! Und Jakob schwor bei dem Schrecken seines Vaters Isaak.1Chr 11,38 Joel, der Bruder Nathans; Mibhar, der Sohn Hagris;Gal 4,30 Doch was spricht die Schrift? »Stoß die Magd hinaus mit ihrem Sohn; denn der Sohn der Magd soll nicht erben mit dem Sohn der Freien«1Chr 8,31 Gedor, Achjo, Secher und Miklot.Jos 19,20 Rabbit, Kischjon, Ebez,

Schlachter 2000

1Mo 16,1 Und Sarai, Abrams Frau, gebar ihm keine Kinder; aber sie hatte eine ägyptische Magd, die hieß Hagar.1Mo 16,15 Und Hagar gebar Abram einen Sohn; und Abram gab seinem Sohn, den ihm Hagar geboren hatte, den Namen Ismael.1Mo 16,4 Und er ging ein zu Hagar, und sie wurde schwanger. Als sie nun sah, dass sie schwanger war, wurde ihre Herrin verächtlich in ihren Augen.Gal 4,25 Denn »Hagar« bedeutet den Berg Sinai in Arabien und entspricht dem jetzigen Jerusalem, und es ist in Knechtschaft samt seinen Kindern.1Mo 21,9 Und Sarah sah, dass der Sohn der Hagar, der ägyptischen Magd, den sie dem Abraham geboren hatte, Mutwillen trieb.1Mo 16,16 Und Abram war 86 Jahre alt, als Hagar ihm den Ismael gebar.1Mo 21,17 Da erhörte Gott die Stimme des Knaben, und der Engel Gottes rief der Hagar vom Himmel her zu und sprach zu ihr: Was ist mit dir, Hagar? Fürchte dich nicht; denn Gott hat die Stimme des Knaben erhört, da, wo er liegt.1Mo 16,8 Er sprach zu ihr: Hagar, du Magd der Sarai, wo kommst du her, und wo willst du hin? Sie sprach: Ich bin von meiner Herrin Sarai geflohen!1Mo 25,12 Dies ist die Geschichte Ismaels, des Sohnes Abrahams, den Hagar, Sarahs ägyptische Magd, dem Abraham gebar.Gal 4,24 Das hat einen bildlichen Sinn: Dies sind nämlich die zwei Bündnisse; das eine vom Berg Sinai, das zur Knechtschaft gebiert, das ist Hagar.1Mo 16,3 Da nahm Sarai, Abrams Frau, ihre ägyptische Magd Hagar, nachdem Abram zehn Jahre lang im Land Kanaan gewohnt hatte, und gab sie Abram, ihrem Mann, zur Frau.1Mo 21,14 Da stand Abraham am Morgen früh auf und nahm Brot und einen Schlauch voll Wasser, gab es Hagar und legte es auf ihre Schulter; er gab ihr auch den Knaben und schickte sie fort. Und sie ging und irrte umher in der Wüste von Beerscheba.Ps 83,7 die Zelte Edoms und die Ismaeliter, Moab und die Hagariter,1Chr 1,21 Hadoram, Usal und Dikla,1Mo 10,27 Hadoram, Usal und Dikla,1Mo 36,3 dazu Basmath, die Tochter Ismaels, Nebajoths Schwester.Jos 15,52 Arab, Duma, Esean,1Chr 1,31 Jetur, Naphisch und Kedema. Das sind die Söhne Ismaels.2Sam 23,25 Schamma, der Haroditer; Elika, der Haroditer;Jos 19,19 Hapharaim, Schion, Anaharat,1Chr 8,22 Und Jischpan, Heber und Eliel,1Chr 3,7 Noga, Nepheg und Japhia,1Chr 14,6 Noga, Nepheg, Japhija,1Mo 16,6 Abram aber sprach zu Sarai: Siehe, deine Magd ist in deiner Hand; tue mit ihr, was gut ist in deinen Augen! Da nun Sarai sie demütigte, floh sie von ihr.1Mo 26,34 Als aber Esau 40 Jahre alt war, nahm er Judith zur Frau, die Tochter Beris, des Hetiters, und Basmath, die Tochter Elons, des Hetiters;Ri 5,24 Gesegnet sei Jael vor allen Frauen, die Frau Hebers, des Keniters; gesegnet sei sie vor allen Frauen im Zelt!1Chr 4,30 in Betuel, Horma und Ziklag,1Chr 1,25 Heber, Peleg, Regu,Hos 12,13 Als Jakob in das Gebiet von Aram floh, da diente Israel um eine Frau; um eine Frau hütete er [die Herde].Neh 10,19 Hodija, Haschum, Bezai,1Chr 11,32 Hurai, aus den Tälern Gaaschs; Abiel, der Arabatiter;Jos 15,37 Zenan, Hadasa, Migdal-Gad,Ps 105,23 Da zog Israel nach Ägypten, und Jakob wurde ein Fremdling im Land Hams.Neh 12,2 Amarja, Malluch, Hattus,1Mo 16,5 Da sprach Sarai zu Abram: Das Unrecht, das mir zugefügt wird, treffe dich! Ich habe dir meine Magd in den Schoß gegeben. Da sie nun aber sieht, dass sie schwanger ist, bin ich verächtlich in ihren Augen. Der HERR sei Richter zwischen mir und dir!Neh 10,5 Hattus, Sebanja, Malluch,1Mo 21,10 Da sprach sie zu Abraham: Treibe diese Magd hinaus mit ihrem Sohn; denn der Sohn dieser Magd soll nicht erben mit meinem Sohn Isaak!1Mo 36,1 Dies ist die Geschichte Esaus, das ist Edom.1Mo 46,23 Die Söhne Dans: Husim.1Mo 14,14 Als nun Abram hörte, dass sein Bruder gefangen sei, bewaffnete er seine 318 erprobten Knechte, die in seinem Haus geboren waren, und jagte jenen nach bis Dan.2Mo 2,22 Und sie gebar einen Sohn, dem gab er den Namen Gersom; denn er sprach: Ich bin ein Fremdling geworden in einem fremden Land!Ri 4,21 Da nahm Jael, die Frau Hebers, einen Zeltpflock und einen Hammer zur Hand und ging leise zu ihm hinein und schlug ihm den Pflock durch die Schläfe, sodass er in die Erde drang. Er aber war vor Müdigkeit fest eingeschlafen; und er starb.1Chr 1,3 Henoch, Methusalah, Lamech,1Chr 5,10 Und in den Tagen Sauls führten sie Krieg mit den Hagaritern, und diese fielen durch ihre Hand, und so wohnten sie in deren Zelten auf der ganzen Ostseite von Gilead.4Mo 36,11 Und Machla, Tirza, Hogla, Milka und Noa, die Töchter Zelophchads, verheirateten sich mit ihren Vettern.4Mo 26,46 Und die Tochter Assers hieß Serach.Hag 2,20 Und das Wort des HERRN erging zum zweiten Mal an Haggai am vierundzwanzigsten Tag des Monats, folgendermaßen:1Mo 11,14 Schelach war 30 Jahre alt, als er den Heber zeugte;Jos 15,55 Maon, Karmel, Siph, Juta,1Mo 16,7 Aber der Engel des HERRN fand sie bei einem Wasserbrunnen in der Wüste, beim Brunnen auf dem Weg nach Schur.1Chr 7,37 Bezer und Hod und Schamma und Schilscha und Jitran und Beera.1Mo 21,1 Und der HERR suchte Sarah heim, wie er verheißen hatte, und der HERR handelte an Sarah, wie er geredet hatte.1Mo 24,64 Und Rebekka blickte auf und sah Isaak. Da ließ sie sich vom Kamel herab1Chr 2,2 Dan, Joseph und Benjamin, Naphtali, Gad und Asser.1Chr 1,29 Das sind ihre Geschlechter: Der Erstgeborene Ismaels: Nebajoth, dann Kedar und Adbeel und Mibsam,1Mo 36,2 Esau nahm seine Frauen von den Töchtern Kanaans: Ada, die Tochter Elons, des Hetiters, und Oholibama, die Tochter der Ana, der Tochter Zibeons, des Hewiters;1Chr 8,15 Sebadja, Arad, Eder,1Mo 11,29 Abram aber und Nahor nahmen sich Frauen; Abrams Frau hieß Sarai, und Nahors Frau hieß Milka, eine Tochter Harans, des Vaters der Milka und der Jiska.1Mo 39,14 da rief sie die Leute ihres Hauses herbei und sprach zu ihnen: Seht, er hat uns den Hebräer ins Haus gebracht, damit er Mutwillen mit uns treibt! Er kam zu mir herein, um bei mir zu liegen; ich aber habe aus Leibeskräften geschrien!4Mo 1,14 von Gad Eljasaph, der Sohn Deguels;1Mo 29,31 Als aber der HERR sah, dass Lea verschmäht war, da öffnete er ihren Mutterschoß; Rahel aber war unfruchtbar.4Mo 20,1 Und die ganze Gemeinde der Kinder Israels kam in die Wüste Zin, im ersten Monat, und das Volk blieb in Kadesch. Und Mirjam starb dort und wurde dort begraben.1Mo 12,17 Aber der HERR schlug den Pharao und sein Haus mit großen Plagen um Sarais, der Frau Abrams, willen.1Chr 1,26 Serug, Nahor, Terach,1Chr 11,41 Urija, der Hetiter; Sabad, der Sohn Achalais;4Mo 10,26 und Pagiel, der Sohn Ochrans, war über das Heer des Stammes der Kinder Assers;Neh 12,15 von Harim: Adna, von Merajot: Helkai;Esr 10,36 Wanja, Meremot, Eljaschib.1Mo 27,46 Und Rebekka sprach zu Isaak: Mir ist das Leben verleidet wegen der Töchter Hets; wenn Jakob eine Frau nimmt von den Töchtern Hets, wie diese da, von den Töchtern des Landes, was soll mir dann das Leben!Mal 1,3 Ist nicht Esau Jakobs Bruder?, spricht der HERR. Dennoch habe ich Jakob geliebt, Esau aber habe ich gehasst; und sein Gebirge habe ich zu einer Wildnis gemacht und sein Erbteil den Schakalen der Wüste gegeben.1Mo 16,11 Weiter sprach der Engel des HERRN zu ihr: Siehe, du bist schwanger und wirst einen Sohn gebären, dem sollst du den Namen Ismael geben, weil der HERR dein Jammern erhört hat.Esr 2,20 die Söhne Gibbars: 95;Ri 14,1 Und Simson ging nach Timnat hinab; und er sah in Timnat eine Frau von den Töchtern der Philister.Rut 2,10 Da fiel sie auf ihr Angesicht und neigte sich zur Erde und sprach: Warum habe ich vor deinen Augen Gnade gefunden, dass du dich um mich kümmerst, da ich doch eine Fremde bin?1Chr 1,32 Und die Söhne der Ketura, der Nebenfrau Abrahams: Sie gebar Simran, Jokschan, Medan, Midian, Jischbak und Schuach. Und die Söhne Jokschans: Scheba und Dedan.Jos 13,18 Jahza, Kedemot und Mephaat,1Mo 46,16 Die Söhne Gads: Ziphion, Haggi, Schuni, Ezbon, Eri, Arodi und Areli.1Chr 2,17 Und Abigail gebar Amasa, und der Vater Amasas war Jeter, der Ismaeliter.1Mo 36,10 Und dies sind die Namen der Söhne Esaus: Eliphas, der Sohn Adas, der Frau Esaus; Reguel, der Sohn Basmaths, der Frau Esaus.1Mo 31,47 Und Laban nannte ihn Jegar-Sahaduta; Jakob aber nannte ihn Gal-Ed.Hos 1,6 Und als sie wiederum schwanger wurde und eine Tochter gebar, da sprach Er zu ihm: Nenne sie »Lo-Ruchama«; denn ich werde mich über das Haus Israel künftig nicht mehr erbarmen, dass ich ihnen vergeben würde!1Chr 9,37 und Gedor und Achjo und Sacharja und Miklot.5Mo 1,2 Elf Tagereisen sind es vom Horeb auf dem Weg zum Bergland Seir bis Kadesch-Barnea.1Chr 11,33 Asmawet, der Baharumiter; Eljachba, der Saalboniter.1Mo 24,61 So machten sich Rebekka und ihre Mägde auf, und sie bestiegen die Kamele und folgten dem Mann nach. Und der Knecht nahm Rebekka mit und zog hin.1Kön 4,8 Und dies sind ihre Namen: der Sohn Hurs auf dem Bergland Ephraim;1Mo 31,34 Rahel aber hatte die Teraphim genommen und sie in den Kamelsattel gelegt und sich daraufgesetzt. Und Laban durchsuchte das ganze Zelt, fand sie aber nicht.1Petr 3,6 wie Sarah dem Abraham gehorchte und ihn »Herr« nannte. Deren Töchter seid ihr geworden, wenn ihr Gutes tut und euch keinerlei Furcht einjagen lasst.Jos 15,31 Ziklag, Madmanna, Sansanna,Hos 10,11 Ephraim ist eine [ans Joch] gewöhnte junge Kuh, die gerne drischt; aber ich fahre über ihren schönen Hals; ich will Ephraim anspannen, Juda soll pflügen, Jakob soll eggen!1Chr 8,17 Und Sebadja, Meschullam, Hiski, Heber,Hos 9,10 Wie Trauben in der Wüste, so fand ich Israel; wie eine frühreife Frucht am jungen Feigenbaum erblickte ich eure Väter; sie aber gingen zum Baal-Peor und weihten sich der Schande und wurden zum Gräuel wie der, den sie lieben.1Kön 4,10 der Sohn Heseds in Arubbot, über Socho und das ganze Land Hepher;4Mo 13,5 Schaphat, der Sohn Horis, für den Stamm Simeon;1Mo 38,12 Als nun viele Tage verflossen waren, starb die Tochter Schuas, die Frau Judas. Und nachdem Juda ausgetrauert hatte, ging er hinauf zu seinen Schafherden nach Timna, er und Hira, sein Freund aus Adullam.1Mo 31,53 Der Gott Abrahams und der Gott Nahors sei Richter zwischen uns, der Gott ihres Vaters! Jakob aber schwor bei dem, den sein Vater Isaak fürchtete.1Chr 11,38 Joel, der Bruder Nathans; Mibchar, der Sohn Hagris;Gal 4,30 Was aber sagt die Schrift? »Treibe die Magd hinaus und ihren Sohn! Denn der Sohn der Magd soll nicht erben mit dem Sohn der Freien«.1Chr 8,31 Gedor, Achjo und Secher.Jos 19,20 Rabbit, Kisjon, Ebez,

الكتاب المقدس

1Mo 16,1 وَأَمَّا سَارَايُ زَوْجَةُ أَبْرَامَ فَقَدْ كَانَتْ عَاقِراً، وَكَانَتْ لَهَا جَارِيَةٌ مِصْرِيَّةٌ تُدْعَى هَاجَرَ.1Mo 16,15 ثُمَّ وَلَدَتْ هَاجَرُ لأَبْرَامَ ابْناً، فَدَعَا أَبْرَامُ ابْنَهُ الَّذِي أَنْجَبَتْهُ لَهُ هَاجَرُ إِسْمَاعِيلَ.1Mo 16,4 فَعَاشَرَ هَاجَرَ فَحَبِلَتْ مِنْهُ. وَلَمَّا أَدْرَكَتْ أَنَّهَا حَامِلٌ هَانَتْ مَوْلاتُهَا فِي عَيْنَيْهَا،Gal 4,25 وَلَفْظَةُ هَاجَرَ تُطْلَقُ عَلَى جَبَلِ سِينَاءَ، فِي بِلادِ الْعَرَبِ، وَتُمَثِّلُ أُورُشَلِيمَ الْحَالِيَّةَ، فَإِنَّهَا مَعَ بَنِيهَا فِي الْعُبُودِيَّةِ.1Mo 21,9 وَرَأَتْ سَارَةُ أَنَّ ابْنَ هَاجَرَ الْمِصْرِيَّةِ الَّذِي أَنْجَبَتْهُ لإِبْرَاهِيمَ يَسْخَرُ مِنِ ابْنِهَا إِسْحاقَ،1Mo 16,16 وَكَانَ أَبْرَامُ فِي السَّادِسَةِ وَالثَّمَانِينَ مِنْ عُمْرِهِ عِنْدَمَا وَلَدَتْ لَهُ هَاجَرُ إِسْمَاعِيلَ.1Mo 21,17 وَسَمِعَ اللهُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَنَادَى مَلاكُ اللهِ هَاجَرَ مِنَ السَّمَاءِ وَقَالَ لَهَا: «مَا الَّذِي يُزْعِجُكِ يَا هَاجَرُ؟ لَا تَخَافِي، لأَنَّ اللهَ قَدْ سَمِعَ بُكَاءَ الصَّبِيِّ مِنْ حَيْثُ هُوَ مُلْقىً.1Mo 16,8 فَقَالَ: «يَا هَاجَرُ جَارِيَةَ سَارَايَ، مِنْ أَيْنَ جِئْتِ؟ وَإِلَى أَيْنَ تَذْهَبِينَ؟». فَأَجَابَتْ: «إِنَّنِي هَارِبَةٌ مِنْ وَجْهِ سَيِّدَتِي سَارَايَ».1Mo 25,12 وَهَذَا سِجِلُّ مَوَالِيدِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الَّذِي أَنْجَبَتْهُ هَاجَرُ الْمِصْرِيَّةُ جَارِيَةُ سَارَةَ لإِبْرَاهِيمَ.Gal 4,24 وَهذِهِ الْحَقِيقَةُ لَهَا مَعْنىً رَمْزِيٌّ. فَهَاتَانِ الْمَرْأَتَانِ تَرْمُزَانِ إِلَى عَهْدَيْنِ: الأَوَّلُ مَصْدَرُهُ جَبَلُ سِينَاءَ، يَجْعَلُ الْمَوْلُودِينَ تَحْتَهُ فِي حَالِ الْعُبُودِيَّةِ، وَرَمْزُهُ هَاجَرُ.1Mo 16,3 وَهَكَذَا بَعْدَ إِقَامَةِ عَشْرِ سَنَوَاتٍ فِي أَرْضِ كَنْعَانَ، أَخَذَتْ سَارَايُ جَارِيَتَهَا الْمِصْرِيَّةَ هَاجَرَ وَأَعْطَتْهَا لِرَجُلِهَا أَبْرَامَ لِتَكُونَ زَوْجَةً لَهُ.1Mo 21,14 فَنَهَضَ إِبْرَاهِيمُ فِي الصَّبَاحِ الْبَاكِرِ وَأَخَذَ خُبْزاً وَقِرْبَةَ مَاءٍ وَدَفَعَهُمَا إِلَى هَاجَرَ، وَوَضَعَهُمَا عَلَى كَتِفَيْهَا، ثُمَّ صَرَفَهَا مَعَ الصَّبِيِّ. فَهَامَتْ عَلَى وَجْهِهَا فِي بَرِّيَّةِ بِئْرِ سَبْعٍ.Ps 83,7 جِبَالُ وَعَمُّونُ وَعَمَالِيقُ، الفَلَسْطِينِيُّونَ وَأَهْلُ صُورَ،1Chr 1,21 وَهَدُورَامَ وَأُوزَالَ وَدِقْلَةَ،1Mo 10,27 وَهَدُورَامَ وَأُوزَالَ وَدِقْلَةَ،1Mo 36,3 وَتَزَوَّجَ أَيْضاً بَسْمَةَ بِنْتَ إِسْمَاعِيلَ عَمِّهِ، أُخْتَ نَبَايُوتَ.Jos 15,52 وَأَيْضاً أَرَابُ وَدُومَةُ وَأَشْعَانُ،1Chr 1,31 وَيَطُورُ وَنَافِيشُ وَقِدْمَةُ. وَجَمِيعُ هَؤُلاءِ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِسْمَاعِيلَ.2Sam 23,25 وَشَمَّةُ الْحَرُودِيُّ وَأَلِيقَا الْحَرُودِيُّJos 19,19 وَحَفَارَايِمَ وَشِيئُونَ وَأَنَاحَرَةَ،1Chr 8,22 وَأَمَّا يِشْفَانُ وَعَابِرُ وَإِيلِيئِيلُ،1Chr 3,7 وَنُوجَهُ وَنَافَجُ وَيَافِيعُ،1Chr 14,6 وَنُوجَةُ وَنَافَجُ وَيَافِيعُ،1Mo 16,6 فَأَجَابَهَا أَبْرَامُ: «هَا هِيَ جَارِيَتُكِ تَحْتَ تَصَرُّفِكِ، فَافْعَلِي بِها مَا يَحْلُو لَكِ». فَأَذَلَّتْهَا سَارَايُ حَتَّى هَرَبَتْ مِنْهَا.1Mo 26,34 وَلَمَّا بَلَغَ عِيسُو الأَرْبَعِينَ مِنْ عُمْرِهِ تَزَوَّجَ كُلًّا مِنْ يَهُودِيتَ بِنْتِ بِيرِي الْحِثِّيِّ، وَبَسْمَةَ بِنْتِ إِيلُونَ الْحِثِّيِّ.Ri 5,24 لِتَكُنْ يَاعِيلُ زَوْجَةُ حَابِرَ الْقَيْنِيِّ مُبَارَكَةً. لِتَكُنْ مُبَارَكَةً أَكْثَرَ مِنْ كُلِّ النِّسَاءِ سَاكِنَاتِ الْخِيَامِ.1Chr 4,30 وَبَتُوئِيلَ وَحُرْمَةَ وَصِقْلَغَ،1Chr 1,25 عَابِرَ، فَالَجَ، رَعُو،Hos 12,13 وَبِقِيَادَةِ نَبِيٍّ أَخْرَجَ الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ مِنْ دِيَارِ مِصْرَ، وَبِنَبِيٍّ حَافَظَ عَلَيْهِ.Neh 10,19 وَحَارِيفُ وَعَنَاثُوثُ وَنِيبَايُ،1Chr 11,32 وَحُورَايُ مِنْ أَوْدِيَةِ جَاعَشَ، وَأَبِيئِيلُ الْعَرَبَاتِيُّ،Jos 15,37 وَصَنَانَ وَحَدَاشَةَ وَمَجْدَلَ جَادٍ،Ps 105,23 ثُمَّ جَاءَ إِسْرَائِيلُ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ. تَغَرَّبَ يَعْقُوبُ فِي بَلَدِ حَامٍ.Neh 12,2 وَأَمَرْيَا وَمَلُّوخُ وَحَطُّوشُ،1Mo 16,5 فَقَالَتْ سَارَايُ لأَبْرَامَ: «لِيَقَعْ ظُلْمِي عَلَيْكَ، فَأَنَا قَدْ زَوَّجْتُكَ مِنْ جَارِيَتِي وَحِينَ أَدْرَكَتْ أَنَّهَا حَامِلٌ هِنْتُ فِي عَيْنَيْهَا. لِيَقْضِ الرَّبُّ بَيْنِي وَبَيْنَكَ».Neh 10,5 وَحَارِيمُ وَمَرِيمُوثُ وَعُوبَدْيَا،1Mo 21,10 فَقَالَتْ لإِبْرَاهِيمَ: «اطْرُدْ هَذِهِ الْجَارِيَةَ وَابْنَهَا، فَإِنَّ ابْنَ الْجَارِيَةِ لَنْ يَرِثَ مَعَ ابْنِي إِسْحاقَ».1Mo 36,1 وَهَذَا سِجِلُّ مَوَالِيدِ عِيسُو أَيْ أَدُومَ:1Mo 46,23 وَابْنُ دَانٍ هُوَ حُوشِيمُ.1Mo 14,14 فَلَمَّا سَمِعَ أَبْرَامُ أَنَّ ابْنَ أَخِيهِ قَدْ أُسِرَ، جَرَّدَ ثَلاثَ مِئَةٍ وَثَمَانِيَةَ عَشَرَ مِنْ غِلْمَانِهِ الْمُدَرَّبِينَ الْمَوْلُودِينَ فِي بَيْتِهِ وَتَعَقَّبَهُمْ حَتَّى بَلَغَ دَانَ2Mo 2,22 فَأَنْجَبَتْ لَهُ ابْناً دَعَاهُ جِرْشُومَ (وَمَعْنَاهُ غَرِيبٌ) إِذْ قَالَ: «كُنْتُ نَزِيلاً فِي أَرْضٍ غَرِيبَةٍ».Ri 4,21 وَمَا لَبِثَ أَنْ غَطَّ فِي نَوْمٍ ثَقِيلٍ لِشِدَّةِ تَعَبِهِ. فَأَخَذَتْ يَاعِيلُ امْرَأَةُ حَابِرَ وَتَدَ الْخَيْمَةِ وَمِطْرَقَةً، وَتَسَلَّلَتْ إِلَيْهِ وَدَقَّتِ الْوَتَدَ فِي صُدْغِهِ فَنَفَذَ إِلَى الأَرْضِ وَمَاتَ.1Chr 1,3 أَخْنُوخُ، مَتُوشَالَحُ، لامَكُ،1Chr 5,10 وَفِي أَثْنَاءِ مُلْكِ شَاوُلَ شَنُّوا حَرْباً عَلَى الْهَاجَرِيِّينَ وَقَضَوْا عَلَيْهِمْ، وَاحْتَلُّوا مَنَازِلَهُمْ فِي جَمِيعِ أَرْجَاءِ الْمِنْطَقَةِ الشَّرْقِيَّةِ مِنْ جِلْعَادَ.4Mo 36,11 فَتَزَوَّجَتْ كُلٌّ مِنْ مَحْلَةَ وَتِرْصَةَ وَحَجْلَةَ وَمِلْكَةَ وَنُوعَةَ بَنَاتِ صَلُفْحَادَ مِنْ أَبْنَاءِ عُمُومَتِهِنَّ،4Mo 26,46 وَكَانَ لأَشِيرَ ابْنَةٌ اسْمُهَا سَارَحُ.Hag 2,20 ثُمَّ أَوْحَى الرَّبُّ بِكَلِمَتِهِ إِلَى حَجَّي لِلْمَرَّةِ الثَّانِيَةِ فِي الْيَوْمِ الرَّابِعِ وَالْعِشْرِينَ مِنَ الشَّهْرِ قَائِلاً:1Mo 11,14 وَكَانَ شَالَحُ فِي الثَّلاثِينَ مِنْ عُمْرِهِ عِنْدَمَا وَلَدَ عَابِرَ.Jos 15,55 وَكَذَلِكَ مَعُونُ وَكَرْمَلُ وَزِيفُ وَيُوطَةُ،1Mo 16,7 فَوَجَدَهَا مَلاكُ الرَّبِّ بِالْقُرْبِ مِنْ عَيْنِ الْمَاءِ فِي الطَّرِيقِ الْمُؤَدِّيَةِ إِلَى شُورٍ.1Chr 7,37 وَبَاصِرَ وَهُودَ وَشَمَّا وَشِلْشَةَ وَيِثْرَانَ وَبَئِيرَا.1Mo 21,1 وَافْتَقَدَ الرَّبُّ سَارَةَ كَمَا قَالَ، وَأَنْجَزَ لَهَا مَا وَعَدَ بِهِ.1Mo 24,64 وَرَفَعَتْ رِفْقَةُ كَذَلِكَ عَيْنَيْهَا وَرَأَتْ إِسْحاقَ فَتَرَجَّلَتْ عَنِ الْجَمَلِ،1Chr 2,2 دَانٌ، يُوسُفُ وَبَنْيَامِينُ، نَفْتَالِي، جَادٌ، وَأَشِيرُ.1Chr 1,29 وَهَذِهِ أَسْمَاءُ مَوَالِيدِ إِسْمَاعِيلَ: نَبَايُوتُ بِكْرُ إِسْمَاعِيلَ، وَقِيدَارُ وَأَدَبْئِيلُ وَمِبْسَامُ،1Mo 36,2 تَزَوَّجَ عِيسُو مِنْ بَنَاتِ كَنْعَانَ: عَدَا بِنْتَ إِيلُونَ الْحِثِّيِّ وَأُهُولِيبَامَةَ بِنْتَ عَنَى بِنْتِ صِبْعُونَ الْحِوِّيِّ.1Chr 8,15 وَزَبَدْيَا وَعَدَادُ وَعَادَرُ،1Mo 11,29 وَتَزَوَّجَ كُلٌّ مِنْ أَبْرَامَ وَنَاحُورَ. وَكَانَ اسْمُ زَوْجَةِ أَبْرَامَ سَارَايَ، وَاسْمُ زَوْجَةِ نَاحُورَ مِلْكَةَ بِنْتَ هَارَانَ الَّذِي أَنْجَبَ مِلْكَةَ وَيِسْكَةَ.1Mo 39,14 نَادَتْ أَهْلَ بَيْتِهَا وَقَالَتْ: «انْظُرُوا مَا جَرَى؟ هَذَا الْعِبْرَانِيُّ الَّذِي جَاءَ بِهِ زَوْجِي إِلَى الْبَيْتِ. شَرَعَ يُرَاوِدُنِي عَنْ نَفْسِي. دَخَلَ غُرْفَتِي وَحَاوَلَ اغْتِصَابِي، فَصَرَخْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي.4Mo 1,14 عَنْ سِبْطِ جَادٍ أَلِيَاسَافُ بْنُ دَعُوئِيلَ.1Mo 29,31 وَعِنْدَمَا رَأَى الرَّبُّ أَنَّ لَيْئَةَ مَكْرُوهَةٌ جَعَلَهَا مُنْجِبَةً، أَمَّا رَاحِيلُ فَكَانَتْ عَاقِراً.4Mo 20,1 وَفِي الشَّهْرِ الأَوَّلِ أَقْبَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ عَلَى صَحْرَاءِ صِينَ، وَأَقَامُوا فِي قَادَشَ حَيْثُ مَاتَتْ مَرْيَمُ وَدُفِنَتْ هُنَاكَ.1Mo 12,17 وَلَكِنَّ الرَّبَّ ابْتَلَى فِرْعَوْنَ وَأَهْلَهُ بِبَلايَا عَظِيمَةٍ بِسَبَبِ سَارَايَ زَوْجَةِ أَبْرَامَ.1Chr 1,26 سَرُوجَ، نَاحُورَ، تَارَحَ،1Chr 11,41 وَأُورِيَّا الْحِثِّيُّ، وَزَابَادُ بْنُ أَحْلايَ،4Mo 10,26 وَسِبْطِ أَشِيرَ وَعَلَى رَأْسِهِ فَجْعِيئِيلُ بْنُ عُكْرَنَ،Neh 12,15 وَعَدْنَا رَئِيساً لِعَشِيرَةِ حَرِيمَ، وَحَلْقَايُ رَئِيساً لِعَشِيرَةِ مَرَايُوثَ،Esr 10,36 وَوَنْيَا وَمَرِيمُوثُ وَأَلْيَاشِيبُ،1Mo 27,46 ثُمَّ قَالَتْ رِفْقَةُ لإِسْحاقَ: «قَدْ كَرِهْتُ حَيَاتِي مِنْ جَرَّاءِ الْبَنَاتِ الْحِثِّيَّاتِ، فَإِنْ تَزَوَّجَ يَعْقُوبُ مِنِ الْحِثِّيَّاتِ بَنَاتِ هَذِهِ الأَرْضِ الْمُمَاثِلاتِ لِزَوْجَتَيْ عِيسُو، فَإِنَّ مَوْتِي خَيْرٌ مِنْ حَيَاتِي».Mal 1,3 وَأَبْغَضْتُ عِيسُو، وَحَوَّلْتُ جِبَالَهُ إِلَى أَرَاضٍ مُوْحِشَةٍ، وَجَعَلْتُ مِيرَاثَهُ لِبَنَاتِ آوَى الْبَرِّيَّةِ.»1Mo 16,11 وَأَضَافَ مَلاكُ الرَّبِّ: «هُوَذَا أَنْتِ حَامِلٌ، وَسَتَلِدِينَ ابْناً تَدْعِينَهُ إِسْمَاعِيلَ (وَمَعْنَاهُ: اللهُ يَسْمَعُ) لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ سَمِعَ صَوْتَ شَقَائِكِ.Esr 2,20 بَنُو جِبَّارَ: خَمْسَةٌ وَتِسْعُونَ. (وَقَدْ عَادَ مِنَ الْمُدُنِ التَّالِيَةِ الَّتِي عَاشَ آبَاؤُهُمْ فِيهَا):Ri 14,1 وَذَهَبَ شَمْشُونُ إِلَى تِمْنَةَ حَيْثُ رَاقَتْهُ فَتَاةٌ مِنْ بَنَاتِ الْفِلِسْطِينِيِّينَRut 2,10 فَانْحَنَتْ بِرَأْسِهَا إِلَى الأَرْضِ وَقَالَتْ لَهُ: «كَيْفَ لَقِيتُ حُظْوَةً لَدَيْكَ فَاهْتَمَمْتَ بِي أَنَا الْغَرِيبَةَ؟»1Chr 1,32 أَمَّا قَطُورَةُ مَحْظِيَّةُ إِبْرَاهِيمَ فَقَدْ أَنْجَبَتْ لَهُ زِمْرَانَ وَيَقْشَانَ وَمَدَانَ وَمِدْيَانَ وَيِشْبَاقَ وَشُوحَاً. وَابْنَا يَقْشَانَ هُمَا: شَبَا وَدَدَانُ.Jos 13,18 وَيَهْصَةَ وَقَدِيمُوتَ وَمَيْفَعَةَ1Mo 46,16 وَأَبْنَاءُ جَادٍ صِفْيُونُ وَحَجِّي وَشُونِي وَأَصْبُونَ وَعِيرِي وَأَرُودِي وَأَرْئِيلِي.1Chr 2,17 أَمَّا أَبِيجَايِلُ فَقَدْ أَنْجَبَتْ: عَمَاسَا مِنْ يَثْرَ الإِسْمَاعِيلِيِّ.1Mo 36,10 أَلِيفَازُ بْنُ عَدَا، وَرَعُوئِيلُ بْنُ بَسْمَةَ.1Mo 31,47 وَدَعَاهَا لابَانُ «يَجَرْ سَهْدُوثَا» (وَمَعْنَاهَا: رُجْمَةُ الشَّهَادَةِ بِلُغَةِ لابَانَ) وَأَمَّا يَعْقُوبُ فَدَعَاهَا«جَلْعِيدَ» (وَمَعْنَاهَا: رُجْمَةُ الشَّهَادَةِ بِلُغَةِ يَعْقُوبَ).Hos 1,6 ثُمَّ حَمَلَتْ ثَانِيَةً فَأَنْجَبَتِ ابْنَةً، فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: «سَمِّهَا لُورُحَامَةَ (وَمَعْنَاهُ: لَا رَحْمَةَ) لأَنِّي لَا أَعُودُ أَرْحَمُ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ وَلَنْ أَصْفَحَ عَنْهُمْ.1Chr 9,37 فَجَدُورُ فَأَخِيُو فَزَكَرِيَّا فَمِقْلُوثُ.5Mo 1,2 وَكَانَتِ الرِّحْلَةُ تَسْتَغْرِقُ مِنْ حُورِيبَ عَبْرَ طَرِيقِ جَبَلِ سِعِيرَ إِلَى قَادَشَ بَرْنِيعَ أَحَدَ عَشَرَ يَوْماً.1Chr 11,33 وَعَزْمُوتُ الْبَحْرُومِيُّ، وَإِلْيَحْبَا الشَّعَلْبُونِيُّ،1Mo 24,61 فَنَهَضَتْ رِفْقَةُ وَفَتَيَاتُهَا وَرَكِبْنَ الْجِمَالَ وَتَبِعْنَ الرَّجُلَ. فَانْطَلَقَ الْعَبْدُ بِرِفْقَةَ وَمَضَى فِي طَرِيقِهِ.1Kön 4,8 وَهَذِهِ هِيَ أَسْمَاؤُهُمْ: ابْنُ حُورَ فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ.1Mo 31,34 وَكَانَتْ رَاحِيلُ قَدْ أَخَذَتِ الأَصْنَامَ وَأَخْفَتْهَا فِي رَحْلِ الْجَمَلِ وَجَلَسَتْ عَلَيْهَا، فَبَحَثَ فِي كُلِّ الْخَيْمَةِ دُونَ أَنْ يَعْثُرَ عَلَى شَيْءٍ.1Petr 3,6 فَسَارَةُ، مَثَلاً، كَانَتْ تُطِيعُ زَوْجَهَا إِبْرَاهِيمَ وَتَدْعُوهُ «سَيِّدِي». وَالْمُؤْمِنَاتُ اللَّوَاتِي يَقْتَدِينَ بِها، يُثْبِتْنَ أَنَّهُنَّ بَنَاتٌ لَهَا، إِذْ يَتَصَرَّفْنَ تَصَرُّفاً صَالِحاً، فَلا يَخَفْنَ أَيَّ تَهْدِيدٍ.Jos 15,31 وَصِقْلَغُ وَمَدْمَنَّةُ وَسَنْسَنَّةُ،Hos 10,11 كَانَ أَفْرَايِمُ كَعِجْلَةٍ مُرَوَّضَةٍ تُحِبُّ أَنْ تَدُوسَ الْقَمْحَ، وَلَكِنِّي سَأَضَعُ نِيراً عَلَى عُنُقِهَا الْجَمِيلِ الَّذِي حَافَظَتْ عَلَى سَلامَتِهِ، وَأَدْفَعُهَا إِلَى الْعَمَلِ الشَّاقِ، وَيَحْرُثُ يَهُوذَا وَيُمَهِّدُ إِسْرَائِيلُ الأَرْضَ.1Chr 8,17 أَمَّا زَبَدْيَا وَمَشُلّامُ وَحَزْقِي وَحَابِرُ،Hos 9,10 وَجَدْتُ إِسْرَائِيلَ كَعِنَبٍ فِي الْبَرِّيَّةِ، وَرَأَيْتُ آبَاءَهُمْ كَبَاكُورَةِ ثَمَرِ شَجَرَةِ التِّينِ فِي أَوَّلِ مَوْسِمِهَا. وَلَكِنَّهُمُ الْتَصَقُوا بِبَعْلِ فَغُورَ وَنَذَرُوا أَنْفُسَهُمْ لِلصَّنَمِ الْمُخْزِي، فَأَصْبَحُوا رِجْساً نَظِيرَ الشَّيْءِ الَّذِي أَحَبُّوهُ.1Kön 4,10 ابْنُ حَسَدَ فِي أَرْبُوتَ، وَكَانَ مَسْؤُولاً عَنْ سُوكُوهَ وَسَائِرِ أَرْضِ حَافَرَ أَيْضاً.4Mo 13,5 شَافَاطُ بْنُ حُورِي عَنْ سِبْطِ شِمْعُونَ،1Mo 38,12 وَبَعْدَ زَمَنٍ طَوِيلٍ مَاتَتْ زَوْجَةُ يَهُوذَا ابْنةُ شُوعٍ. وَإِذْ تَعَزَّى يَهُوذَا بَعْدَهَا انْطَلَقَ إِلَى جُزَّازِ غَنَمِهِ فِي تِمْنَةَ بِرِفْقَةِ حِيرَةَ صَاحِبِهِ الْعَدُلامِيِّ.1Mo 31,53 وَلْيَكُنْ إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلَهُ نَاحُورَ وَإِلَهُ أَبِيهِمَا حَاكِماً بَيْنَنَا». فَحَلَفَ يَعْقُوبُ بِهَيْبَةِ أَبِيهِ إِسْحاقَ.1Chr 11,38 وَيُوئِيلُ أَخُو نَاثَانَ، وَمِبْحَارُ بْنُ هَجْرِي،Gal 4,30 إِنَّمَا مَاذَا يَقُولُ الْكِتَابُ؟ «اطْرُدِ الْجَارِيَةَ وَابْنَهَا، لأَنَّ ابْنَ الْجَارِيَةِ لَا يَرِثُ مَعَ ابْنِ الْحُرَّةِ!»1Chr 8,31 وَجَدُورَ وَأَخِيُو وَزَاكِرَ.Jos 19,20 وَرَبِّيتَ وَقِشْيُونَ وَآبَصَ،

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1Mo 16,1-3 اما سارای زن ابرام، بچهدار نمیشد؛ پس او كنيز مصری خود هاجر را به ابرام داد و گفت: «خداوند به من فرزندی نداده است، پس تو با اين كنيز همبستر شو تا برای من فرزندی به دنيا آوَرَد.» ابرام با پيشنهاد سارای موافقت نمود. (اين جريان ده سال پس از ورود ابرام به كنعان اتفاق افتاد.)1Mo 16,15 هاجر برای ابرام پسری زاييد و ابرام او را اسماعيل ناميد.1Mo 16,4 ابرام با هاجر همبستر شد و او آبستن گرديد. هاجر وقتی دريافت كه حامله است، مغرور شد و از آن پس، بانويش سارای را تحقير میكرد.1Mo 21,9 يک روز ساره متوجه شد كه اسماعيل، پسر هاجر مصری، اسحاق را اذيت میكند.1Mo 16,16 در اين زمان ابرام هشتاد و شش ساله بود.1Mo 21,17 آنگاه خدا به نالههای پسر توجه نمود و فرشتهٔ خدا از آسمان هاجر را ندا داده، گفت: «ای هاجر، چه شده است؟ نترس! زيرا خدا نالههای پسرت را شنيده است.1Mo 25,12-15 اسامی فرزندان اسماعيل، پسر ابراهيم و هاجر مصری (كنيز ساره) به ترتیب تولدشان عبارت بود از: نبايوت، قيدار، ادبيل، مبسام، مشماع، دومه، مسا، حداد، تيما، يطور، نافيش و قدمه.Gal 4,24-25 اين رويداد تاريخی، بيانگر دو روش است كه از طريق آنها خدا انسان را مورد عنايت قرار میدهد. يكی از اين دو روش، اعطای احكام و شريعت است به موسی در كوه سينا. بايد توجه داشت كه اعراب، كوه سينا را«كوه هاجر» مینامند. در تشبيهی كه آوردم، كنيز ابراهيم يعنی هاجر را مظهر شهر اورشليم قرار دادم؛ اين شهر همچون مادر يهوديان، و كانون روشی است كه طبق آن فقط از طريق اجرای احكام شريعت میتوان نجات يافت؛ و يهوديان كه میكوشند از اين روش پيروی كنند، همچون فرزندان اين كنيز میباشند.1Mo 21,14 پس ابراهيم صبح زود برخاست و نان و مشكی پُر از آب برداشت و بر دوش هاجر گذاشت، و او را با پسر روانه ساخت. هاجر به بيابان بئرشِبَع رفت و در آنجا سرگردان شد.Ps 83,7 مردمان سرزمينهای جبال، عمون، عماليق، فلسطين و صور.1Chr 1,20-23 پسران يقطان: الموداد، شالف، حضرموت، يارح، هدورام، اوزال، دقله، ايبال، ابيمائيل، شبا، اوفير، حويله و يوباب.1Mo 10,26-30 الموداد، شالف، حضرموت، يارح، هدورام، اوزال، دقله، عوبال، ابيمائيل، شبا، اوفير، حويله و يوباب پسران يُقطان بودند. ايشان از نواحی ميشا تا كوهستانهای شرقی سفاره پراكنده بودند و در آنجا زندگی میكردند.Jos 15,52 اراب، دومه، اشعان،Jos 19,19 حفارايم، شیئون، اناحره،1Chr 8,22-25 پسران شاشق: يشفان، عابر، ايلیئيل، عبدون، زكری، حانان، حننيا، عيلام، عنتوتيا، يفديا و فنوئيل.1Chr 3,6-8 داوود نه پسر ديگر نيز داشت كه عبارت بودند از: يبحار، اليشامع، اليفلط، نوجه، نافج، يافيع، اليشمع، الياداع و اليفلط.1Chr 14,4-7 فرزندان او كه در اورشليم به دنیا آمدند اينها هستند: شموع، شوباب، ناتان، سليمان، يبحار، اليشوع، اليفلط، نوجه، نافج، يافيع، اليشامع، بعلياداع، اليفلط.1Mo 16,6 ابرام جواب داد: «او كنيز توست، هر طور كه صلاح میدانی با او رفتار كن.» پس سارای بنای بدرفتاری با هاجر را گذاشت و او از خانه فرار كرد.1Mo 26,34 عيسو پسر اسحاق در سن چهل سالگی يوديه، دختر بيری حيتّی و بسمه دختر ايلونِ حيتّی را به زنی گرفت.Ri 5,24 آفرين بر ياعيل، زن حابر قينی، خداوند او را بركت دهد، بيش از تمامی زنان خيمه نشين!1Chr 4,28-31 نسل شمعون تا زمان داوود پادشاه در شهرهای زير زندگی میكردند: بئرشبع، مولاده، حصر شوال، بلهه، عاصم، تولاد، بتوئيل، حرمه، صقلغ، بيتمركبوت، حصرسوسيم، بيتبرئی، شعرايم،1Chr 1,24-27 پس ارفكشاد پسر سام بود و شالح پسر ارفكشاد، عابر پسر شالح، فالج پسر عابر، رعو پسر فالج، سروج پسر رعو، ناحور پسر سروج، تارح پسر ناحور، ابرام (كه بعد به ابراهيم معروف شد) پسر تارح بود.1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.Hos 12,13 خداوند پيامبری فرستاد تا قوم خود را از مصر بيرون آورد و از ايشان محافظت نمايد.Neh 10,14-27 سران قوم: فرعوش، فحت موآب، عيلام، زتو، بانی، بونی، عزجد، ببای، ادونيا، بغوای، عودين، عاطير، حزقيا، عزور، هوديا، حاشوم، بيصای، حاريف، عناتوت، نيبای، مجفيعاش، مشلام، حزير، مشيزبئيل، صادوق، يدوع، فلطيا، حانان، عنايا، هوشع، حننيا، حشوب، هلوحيش، فلحا، شوبيق، رحوم، حشبنا، معسيا، اخيا، حانان، عانان، ملوک، حاريم، بعنه.1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.Jos 15,37 صنان، حداشاه، مجدل جاد،Ps 105,23 آنگاه يعقوب و فرزندانش به مصر رفتند و در آن سرزمين ساكن شدند.Neh 12,2-7 از كاهنان: سرايا، ارميا، عزرا، امريا، ملوک، حطوش، شكنيا، رحوم، مريموت، عدو، جنتوی، ابيا، ميامين، معديا، بلجه، شمعيا، يوياريب، يدعيا، سلو، عاموق، حلقيا، يدعيا. اين افراد در زمان يهوشع از رهبران كاهنان بودند.1Mo 16,5 سارای به ابرام گفت: «تقصير توست كه اين كنيز مرا حقير میشمارد. خودم او را به تو دادم، ولی از آن لحظهای كه فهميد آبستن است، مرا تحقير میكند. خداوند خودش حق مرا از تو بگيرد.»Neh 10,2-8 كاهنان: سرايا، عزريا، ارميا، فشحور، امريا، ملكيا، حطوش، شبنيا، ملوک، حاريم، مريموت، عوبديا، دانيال، جنتون، باروک، مشلام، ابيا، ميامين، معزيا، بلجای، شمعيا.1Mo 21,10 پس به ابراهيم گفت: «اين كنيز و پسرش را از خانه بيرون كن، زيرا اسماعيل با پسر من اسحاق وارث تو نخواهد بود.»1Mo 36,1 اسامی زنان و فرزندان عيسو كه او را ادوم نيز میگفتند از اين قرار است:1Mo 46,23-24 دان و پسرش: حوشيم. نفتالی و پسرانش: يحصئيل، جونی، يصر و شليّم.1Mo 14,14 چون ابرام از اسيری برادرزادهاش لوط آگاهی يافت، ۳۱۸ نفر از افراد كارآزمودهٔ خود را آماده كرد و سپاه دشمن را تا دان تعقيب نمود.2Mo 2,22 صفوره برای موسی پسری زاييد و موسی كه در آن ديار غريب بود، به همين مناسبت او را جرشون (يعنی«غريب») ناميد.Ri 4,21 طولی نكشيد كه سيسرا از فرط خستگی به خواب عميقی فرو رفت. آنگاه ياعيل يكی از ميخهای چادر را با چكشی برداشته آهسته بالای سر او رفت و ميخ را بر شقيقهٔ وی كوبيد و سرش را به زمين دوخت و او جابهجا مرد.1Chr 1,1-4 ، ، نخستين انسانها به ترتيب عبارت بودند از: آدم، شيث، انوش، قينان، مهللئيل، يارد، خنوخ، متوشالح، لمک، نوح، سام، حام و يافث.1Chr 5,10 در زمان سلطنت شائول، مردان رئوبين به حاجريان حمله بردند و آنها را شكست دادند و در خيمههای آنها، در حاشيهٔ شرقی جلعاد، ساكن شدند.4Mo 36,11-12 اين دختران، يعنی محله، تِرصه، حُجله، مِلكه و نوعه با پسر عموهای خود ازدواج كردند. بدين ترتيب آنها با مردانی از قبيلهٔ خود يعنی قبيلهٔ منسی (پسر يوسف) ازدواج كردند و ميراث آنان در قبيلهٔ خودشان باقی ماند.4Mo 26,44-47 قبيلهٔ اشير: ۵۳,۴۰۰ نفر. طايفههای زير جزو اين قبيله بودند و به اسم پسران اشير نامگذاری شدند: يمنیها، به نام جدشان يمنه؛ يشویها، به نام جدشان يشوی؛ بريعيیها، به نام جدشان بريعه؛ طايفههای زير از بريعه بودند: حابریها، به نام جدشان حابر؛ ملكیئيلیها، به نام جدشان ملكیئيل. اشير دختری نيز داشت به نام سارح.Hag 2,20 در همان روز پيام ديگری از جانب خداوند به حجی رسيد:1Mo 11,14-15 وقتی شالح سی ساله بود، پسرش عابر متولد شد. بعد از آن شالح ۴۰۳ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.Jos 15,55 معون، كرمل، زيف، يوطه،1Mo 16,7-8 در بيابان، فرشتهٔ خداوند هاجر را نزديک چشمهای كه سر راه«شور» است، يافت. فرشتهٔ خداوند پرسيد: «ای هاجر، كنيز سارای، از كجا آمدهای و به كجا میروی؟» گفت: «من از خانهٔ بانويم گريختهام.»1Chr 7,37 باصر، هود، شما، شلشه، يتران و بئيرا.1Mo 21,1-2 خداوند به وعدهٔ خود وفا كرد و ساره در زمانی كه خداوند مقرر فرموده بود، حامله شد و برای ابراهيم در سن پيری پسری زاييد.1Mo 24,64 ربكا با ديدن اسحاق به شتاب از شتر پياده شد1Chr 2,1-2 پسران يعقوب معروف به اسرائيل اينها بودند: رئوبين، شمعون، لاوی، يهودا، يساكار، زبولون، دان، يوسف، بنيامين، نفتالی، جاد و اشير.1Chr 1,29-31 پسران اسماعيل عبارت بودند از: نبايوت (پسر ارشد اسماعيل)، قيدار، ادبيل، مبسام، مشماع، دومه، مسا، حداد، تيما، يطور، نافيش و قدمه.1Mo 36,2-3 عيسو با سه دختر كنعانی ازدواج كرد: عاده (دختر ايلون حيتّی)، اهوليبامه (دختر عنا، نوه صبعون حّوی) و بسمه (دختر اسماعيل و خواهر نبايوت.)1Chr 8,14-16 پسران بريعه اينها بودند: اخيو، شاشق، يريموت، زبديا، عارد، عادر، ميكائيل، يشفه و يوخا.1Mo 11,29 ابرام با خواهر ناتنی خود سارای، و ناحور با برادرزادهٔ خويش مِلكه ازدواج كردند. (مِلكه دختر هاران بود و برادرش يسكا نام داشت.)1Mo 39,14-15 با صدای بلند فرياد زده، خدمتكاران را به كمک طلبيد و به آنها گفت: «شوهرم اين غلام عبرانی را به خانه آورد، حالا او ما را رسوا میسازد! او به اتاقم آمد تا به من تجاوز كند، ولی چون مقاومت كردم و فرياد زدم، فرار كرد و لباس خود را جا گذاشت.»4Mo 1,2-15 «تو و هارون به كمک رهبران هر قبيله، قوم اسرائيل را برحسب قبيله و خاندان سرشماری كنيد و تمام مردان بيست ساله و بالاتر را كه قادر به جنگيدن هستند بشماريد.» رهبرانی كه از هر قبيله برای اين كار تعيين شدند عبارت بودند از: اليصور (پسر شدیئور)، از قبيلهٔ رئوبين؛ شلومیئيل (پسر صوريشدای)، از قبيلهٔ شمعون؛ نحشون (پسر عميناداب)، از قبيلهٔ يهودا؛ نتنائيل (پسر صوغر)، از قبيلهٔ يساكار؛ الیآب (پسر حيلون)، از قبيله زبولون؛ اليشمع (پسر عميهود)، از قبيلهٔ افرايم، پسر يوسف؛ جملیئيل (پسر فدهصور)، از قبيلهٔ منسی، پسر يوسف؛ ابيدان (پسر جدعونی)، از قبيلهٔ بنيامين؛ اخيعزر (پسر عميشدای)، از قبيلهٔ دان؛ فجعیئيل (پسر عكران)، از قبيلهٔ اشير؛ الياساف (پسر دعوئيل)، از قبيلهٔ جاد؛ اخيرع (پسر عينان)، از قبيلهٔ نفتالی.1Mo 29,31 وقتی خداوند ديد كه يعقوب ليه را دوست ندارد، ليه را مورد لطف خود قرار داد و او بچهدار شد، ولی راحيل نازا ماند.4Mo 20,1 قوم اسرائيل در ماه اول سال به بيابان صين رسيدند و در قادش اردو زدند. مريم در آنجا فوت كرد و او را به خاک سپردند.1Mo 12,17 اما خداوند، فرعون و تمام افراد قصر او را به بلای سختی مبتلا كرد، زيرا سارای، زن ابرام را به قصر خود برده بود.1Chr 1,24-27 پس ارفكشاد پسر سام بود و شالح پسر ارفكشاد، عابر پسر شالح، فالج پسر عابر، رعو پسر فالج، سروج پسر رعو، ناحور پسر سروج، تارح پسر ناحور، ابرام (كه بعد به ابراهيم معروف شد) پسر تارح بود.4Mo 10,26 قبيلهٔ اشير به رهبری فجعیئيل پسر عكران،Neh 12,12-21 اينها سران طايفههای كاهنان بودند كه در زمان يوياقيم، كاهن اعظم خدمت میكردند: كاهن طايفه, مرايا سرايا, حننيا ارميا, مشلام عزرا, يهوحانان امريا, يوناتان ملوک, يوسف شبنيا, عدنا حاريم, حلقای مرايوت, زكريا عدو, مشلام جنتون, زكری ابيا, فلطای منيامين, شموع بلجه, يهوناتان شمعيا, متنای يوياريب, عزی يدعيا, قلای سلای, عابر عاموق, حشبيا حلقيا, نتنئيل يدعيا,Esr 10,34-37 از طايفه بانی: معدای، عمرام، اوئيل، بنايا، بيديا، كلوهی، ونيا، مريموت، الياشيب، متنيا، متنای، يعسو.1Mo 27,46 سپس ربكا نزد اسحاق رفته به او گفت: «از دست زنان حيتّی عيسو جانم به لب رسيده است. حاضرم بميرم و نبينم كه پسرم يعقوب يک دختر حيتّی را به زنی گرفته است.»Esr 2,3-35 از طايفه فرعوش ۲,۱۷۲ نفر؛ از طايفهٔ شفطيا ۳۷۲ نفر؛ از طايفهٔ آرح ۷۷۵ نفر؛ از طايفهٔ فحت موآب (كه از نسل يشوع و يوآب بود) ۲,۸۱۲ نفر؛ از طايفهٔ عيلام ۱,۲۵۴ نفر؛ از طايفهٔ زتو ۹۴۵ نفر؛ از طايفهٔ زكای ۷۶۰ نفر؛ از طايفهٔ بانی ۶۴۲ نفر؛ از طايفهٔ ببای ۶۲۳ نفر؛ از طايفهٔ ازجد ۱,۲۲۲ نفر؛ از طايفهٔ ادونيقام ۶۶۶ نفر؛ از طايفهٔ بغوای ۲,۰۵۶ نفر؛ از طايفهٔ عادين ۴۵۴ نفر؛ از طايفهٔ آطير (كه از نسل حزقيا بود) ۹۸ نفر؛ از طايفهٔ بيصای ۳۲۳ نفر؛ از طايفهٔ يوره ۱۱۲ نفر؛ از طايفهٔ حاشوم ۲۲۳ نفر؛ از طايفهٔ جبار ۹۵ نفر؛ از طايفهٔ بيتلحم ۱۲۳ نفر؛ از طايفهٔ نطوفه ۵۶ نفر؛ از طايفهٔ عناتوت ۱۲۸ نفر؛ از طايفهٔ عزموت ۴۲ نفر؛ از طايفههای قريت يعاريم و كفيره و بئيروت ۷۴۳ نفر؛ از طايفههای رامه و جبع ۶۲۱ نفر؛ از طايفهٔ مخماس ۱۲۲ نفر؛ از طايفههای بيتئيل و عای ۲۲۳ نفر؛ از طايفهٔ نبو ۵۲ نفر؛ از طايفهٔ مغبيش ۱۵۶ نفر؛ از طايفهٔ عيلام ۱,۲۵۴ نفر؛ از طايفهٔ حاريم ۳۲۰ نفر؛ از طايفههای لود، حاديد و اونو ۷۲۵ نفر؛ از طايفهٔ اريحا ۳۴۵ نفر؛ از طايفهٔ سناعه ۳,۶۳۰ نفر.Mal 1,2-3 خداوند میفرمايد: «من شما را هميشه دوست داشتهام!» ولی شما میگوييد: «تو چگونه ما را دوست داشتهای؟» خداوند میفرمايد: «من جد شما يعقوب را محبت نمودم، هر چند لايق محبت نبود، و به اين ترتيب نشان دادم كه شما را دوست دارم، ولی عيسو را كه برادرش بود رد كردم و سرزمين كوهستانی او را ويران نمودم و آن را جای شغالهای بيابان ساختم.»1Mo 16,9-11 فرشتهٔ خداوند فرمود: «نزد بانوی خود برگرد و مطيع او باش. من نسل تو را بیشمار میگردانم. اينک تو حامله هستی، و پسری خواهی زاييد. نام او را اسماعيل (يعنی ”خدا میشنود“) بگذار، چون خداوند آه و نالهٔ تو را شنيده است.Ri 14,1 يک روز كه سامسون به تمنه رفته بود، دختری فلسطينی توجه او را جلب نمود.Rut 2,10 روت رو بر زمين نهاد و از او تشكر كرد و گفت: «چرا با اينكه میدانيد من يک بيگانهام، مرا مورد لطف خود قرار میدهيد؟»1Chr 1,32 ابراهيم از كنيز خود قطوره پسران ديگری هم داشت كه اسامی آنها به قرار زير است: زمران، يقشان، مدان، يشباق و شوعه. پسران يقشان، شبا و ددان بودند.Jos 13,18 يهصه، قديموت، ميفاعت،1Mo 46,16 جاد و پسرانش: صفيون، حجّی، شونی، اصبون، عيری، ارودی و ارئيلی.1Chr 2,17 ابيجايل كه شوهرش يتر اسماعيلی بود، پسری داشت به نام عماسا.1Mo 36,9-12 اسامی ادومیها يعنی نوادگان عيسو، كه از زنان او عاده و بسمه در كوهستان سعير متولد شدند، از اين قرار است: فرزندان اليفاز پسر عاده: تيمان، اومار، صفوا، جعتام، قناز و عماليق (كه مادرش تمناع كنيز اليفاز بود).1Mo 31,47-48 آنها آن تودهٔ سنگها را«تودهٔ شهادت» ناميدند كه به زبان لابان«يجرسهدوتا» و به زبان يعقوب«جلعيد» خوانده میشد. لابان گفت: «اگر يكی از ما شرايط اين عهد را رعايت نكند، اين سنگها عليه او شهادت خواهد داد.»Hos 1,6 طولی نكشيد كه گومر بار ديگر حامله شده، دختری زاييد. خداوند به هوشع فرمود: «نام او را لوروحامه (يعنی ”ديگر رحمت بس است“) بگذار، چون ديگر بر مردم اسرائيل رحم نمیكنم و آنان را نمیبخشم؛1Chr 9,37 جدور، اخيو، زكريا و مقلوت.5Mo 1,1-5 در اين كتاب، سخنرانی موسی خطاب به قوم اسرائيل، زمانی كه آنها در بيابان عربه (واقع در صحرای موآب) در شرق رود اردن بودند، ثبت شده است. شهرهای اين ناحيه عبارت بودند از: سوف، فاران، توفل، لابان، حضيروت و دی ذهب. (فاصلهٔ كوه حوريب تا قادش برنيع از طريق كوه سعير يازده روز است.) اين سخنرانی در روز اول ماه يازدهم سال چهلم بعد از خروج بنیاسرائيل از مصر ايراد شد. در آن زمان، سيحون، پادشاه اموریها كه در حشبون حكومت میكرد شكست خورده بود و عوج، پادشاه سرزمين باشان كه در عشتاروت حكومت میكرد، در اَدَرعی مغلوب شده بود. موسی در اين سخنرانی به شرح قوانين و دستورات خداوند میپردازد:1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.1Mo 24,61 پس ربكا و كنيزانش بر شتران سوار شده، همراه خادمِ ابراهيم رفتند.1Kön 4,8-19 اين است اسامی دوازده حاكم و حوزههای فعاليت آنها: بن هور، در كوهستان افرايم؛ بن دقر، در ماقص، شعلبيم، بيتشمس، ايلون و بيت حانان؛ بن حسد، در اربوت، سوكوه و تمامی قلمرو حافر؛ بن ابيناداب، (كه با تافَت دختر سليمان ازدواج كرده بود) در تمام منطقهٔ دُر؛ بعنا (پسر اخيلود)، در تعنک، مجدو، تمام سرزمين نزديک بيتشان و صرتان، جنوب شهر يزرعيل، و تا شهر آبل مهوله و شهر يقمعام. بن جابر، در راموت جلعاد كه شامل دهكدههای ياعير (پسر منسی) در جلعاد و ناحيه ارجوب در باشان میشد با شصت شهر حصاردار ديگر كه دروازههايشان پشتبندهای مفرغی داشت؛ اخيناداب (پسر عدو)، در محنايم؛ اخيمعص (كه با باسمت دختر ديگر سليمان ازدواج كرده بود)، در نفتالی؛ بعنا (پسر حوشای)، در اشير و بعلوت؛ يهوشافاط (پسر فاروح)، در سرزمين يساكار؛ شمعی (پسر ايلا)، در سرزمين بنيامين؛ جابر (پسر اوری)، در جلعاد كه شامل سرزمينهای سيحون، پادشاه اموریها و عوج، پادشاه باشان میشد. اين دوازده حاكم زير نظر حاكم كل قرار داشتند.4Mo 13,3-15 (در آن موقع بنیاسرائيل در صحرای فاران اردو زده بودند.) موسی طبق دستور خداوند عمل كرده، اين دوازده رهبر را به سرزمين كنعان فرستاد. شموع پسر زكور، از قبيلهٔ رئوبين؛ شافاط پسر حوری، از قبيلهٔ شمعون؛ كاليب پسر يَفُنَه، از قبيلهٔ يهودا؛ يجال پسر يوسف، از قبيلهٔ يساكار؛ هوشع پسر نون، از قبيلهٔ افرايم؛ فلطی پسر رافو، از قبيلهٔ بنيامين؛ جدیئيل پسر سودی، از قبيلهٔ زبولون؛ جدی پسر سوسی، از قبيلهٔ منسی؛ عمیئيل پسر جملی، از قبيلهٔ دان؛ ستور پسر ميكائيل، از قبيلهٔ اشير؛ نحبی پسر وفسی، از قبيلهٔ نفتالی؛ جاوئيل پسر ماكی، از قبيلهٔ جاد.1Mo 31,34 راحيل كه بُتها را دزديده بود، آنها را زير جهاز شتر پنهان نموده، روی آن نشسته بود! پس با اين كه لابان با دقت داخل خيمه را جستجو كرد چيزی پيدا نكرد.1Petr 3,6 سارا همسر ابراهيم نيز چنين بود. او از شوهرش اطاعت میكرد و به او چون سرپرست خانواده احترام میگذاشت. شما نيز اگر دختران آن بانوی بزرگوار باشيد و راه خوب او را در پيش گيريد، ديگر ترس و نگرانی نخواهيد داشت از اينكه ممكن است شوهرانتان از شما برنجند.Jos 15,31 صقلغ، مدمنه، سنسنه،Hos 10,11 اسرائيل به كوبيدن خرمن عادت كرده است و اين كار آسان را دوست میدارد. قبلاً هرگز يوغ سنگين بر گردن او نگذاشته و از گردن ظريف او چشمپوشی كرده بودم، ولی اينک او را برای شخم زدن و صاف كردن زمين آماده میكنم. دوران تن پروریاش به پايان رسيده است.1Chr 8,17-18 افراد زير هم پسران الفعل بودند: زبديا، مشلام، حزقی، حابر، يشمرای، يزلياه و يوباب.Hos 9,10 خداوند میگويد: «ای اسرائيل، در آن زمان، يافتن تو برای من مانند يافتن انگور در بيابان و ديدن نوبر انجير در ابتدای موسمش، لذتبخش بود. ولی پس از آن تو مرا در شهر فغور به خاطر خدای بعل ترک كردی و خود را به خدايان ديگر سپردی؛ طولی نكشيد كه تو هم مثل آنها پليد و كثيف شدی.1Kön 4,8-19 اين است اسامی دوازده حاكم و حوزههای فعاليت آنها: بن هور، در كوهستان افرايم؛ بن دقر، در ماقص، شعلبيم، بيتشمس، ايلون و بيت حانان؛ بن حسد، در اربوت، سوكوه و تمامی قلمرو حافر؛ بن ابيناداب، (كه با تافَت دختر سليمان ازدواج كرده بود) در تمام منطقهٔ دُر؛ بعنا (پسر اخيلود)، در تعنک، مجدو، تمام سرزمين نزديک بيتشان و صرتان، جنوب شهر يزرعيل، و تا شهر آبل مهوله و شهر يقمعام. بن جابر، در راموت جلعاد كه شامل دهكدههای ياعير (پسر منسی) در جلعاد و ناحيه ارجوب در باشان میشد با شصت شهر حصاردار ديگر كه دروازههايشان پشتبندهای مفرغی داشت؛ اخيناداب (پسر عدو)، در محنايم؛ اخيمعص (كه با باسمت دختر ديگر سليمان ازدواج كرده بود)، در نفتالی؛ بعنا (پسر حوشای)، در اشير و بعلوت؛ يهوشافاط (پسر فاروح)، در سرزمين يساكار؛ شمعی (پسر ايلا)، در سرزمين بنيامين؛ جابر (پسر اوری)، در جلعاد كه شامل سرزمينهای سيحون، پادشاه اموریها و عوج، پادشاه باشان میشد. اين دوازده حاكم زير نظر حاكم كل قرار داشتند.1Mo 38,12 پس از مدتی، زن يهودا مُرد. وقتی كه روزهای سوگواری سپری شد، يهودا با دوستش حيرهٔ عدولامی برای نظارت بر پشمچينی گوسفندان به تمنه رفت.1Mo 31,53 هرگاه يكی از ما اين عهد را بشكند، خدای ابراهيم، خدای ناحور، و خدای پدر ايشان تارح، او را هلاک كند.» سپس يعقوب به هيبت خدای پدرش اسحاق قسم ياد نمود كه اين عهد را نگه دارد.1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.Gal 4,30 اما در كتاب آسمانی میخوانيم كه خدا به ابراهيم فرمود كه كنيز و پسرش را از خانه بيرون كند، زيرا پسر كنيز نمیتواند مانند پسر زن آزاد، از دارايی ابراهيم ارث ببرد.1Chr 8,31 جدور، اخيو، زاكرJos 19,20 ربيت، قشيون، آبص،2Sam 23,24-39 همچنين عسائيل برادر يوآب يكی از آن سی سردار ارشد به شمار میآمد و سايرين عبارت بودند از: الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شمه اهل حرود، اليقا اهل حرود، حالص اهل فلط، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، مبونای اهل حوشات، صلمون اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالب (پسر بعنه) اهل نطوفات، ايتای (پسر ريبای) اهل جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، هدای اهل وادیهای جاعش ابوعلبون اهل عربات، عزموت اهل بحوريم، اليحبا اهل شعلبون، پسران ياشن، يوناتان، پسر شمه اهل حرار، اخيام (پسر شارر) اهل حرار، اليفلط (پسر احسبای) اهل معكه، اليعام (پسر اخيتوفل) اهل جيلوه، حصرو اهل كرمل، فعرای اهل اربه، يجال (پسر ناتان) اهل صوبه، بانی اهل جاد، صالق اهل عمون، نحرای اهل بئيروت كه سلاحدار يوآب (پسر صرويه) بود. عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت. اين سرداران معروف، جمعاً سی و هفت نفر بودند.