1Seni çağırıyorum, ya RAB, yardımıma koş! Sana yakarınca sesime kulak ver!2Duam önünde yükselen buhur gibi, El açışım akşam sunusu gibi kabul görsün!3Ya RAB, ağzıma bekçi koy, Dudaklarımın kapısını koru!4Yüreğim kötülüğe eğilim göstermesin, Suç işleyenlerin fesadına bulaşmayayım; Onların nefis yemeklerini tatmayayım.5Doğru insan bana vursa, iyilik sayılır, Azarlasa, başa sürülen yağ gibidir, Başım reddetmez onu. Çünkü duam hep kötülere karşıdır.6Önderleri kayalardan aşağı atılınca, Dinleyecekler tatlı sözlerimi.7Sabanla sürülüp yarılmış toprak gibi, Saçılmış kemiklerimiz ölüler diyarının ağzına.8Ancak gözlerim sende, ey Egemen RAB, Sana sığınıyorum, beni savunmasız bırakma!9Koru beni kurdukları tuzaktan, Suç işleyenlerin kapanlarından.10Ben güvenlik içinde geçip giderken, Kendi ağlarına düşsün kötüler.
Наставление Давида. Его молитва, когда он находился в пещере.
1Громко взываю я к Господу, громко Господа умоляю.[1] (1 Sa 22:1)2Перед Ним я излил свою жалобу и открыл Ему свою скорбь.3Когда изнемогал во мне дух, Ты знал мой путь. На дороге, по которой я шел, тайно поставили для меня сеть.4Я смотрю вокруг, ища своего защитника, но вижу, что никому нет до меня дела. Нет у меня убежища, никто не заботится о моей жизни.5Взываю я к Тебе, Господи, и говорю: «Ты – мое убежище и мой удел в земле живых».6Прислушайся к моему молению, потому что я сильно изнемог; избавь меня от преследователей, потому что они сильнее меня.7Освободи меня из темницы, чтобы я вознес хвалу имени Твоему. Меня обступят праведники, когда Ты воздашь мне добром.