1Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar; Şimdi söylesin İsrail:2‹‹Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar, Ama yenemediler beni.3Çiftçiler saban sürdüler sırtımda, Upuzun iz bıraktılar.››4Ama RAB adildir, Kesti kötülerin bağlarını.5Siyon'dan nefret eden herkes Utanç içinde geri çekilsin.6Damlardaki ota, Büyümeden kuruyan ota dönsünler.7Orakçı avucunu, Demetçi kucağını dolduramaz onunla.8Yoldan geçenler de, ‹‹RAB sizi kutsasın, RAB'bin adıyla sizi kutsarız›› demezler.
1“Greatly[1] have they afflicted me from my youth”— let Israel now say— (Çık 1:14; Hak 3:8; Hak 3:14; Hak 4:3; Hak 6:2; Hak 10:8; Mez 124:1; Yşa 47:12; Yer 2:2; Yer 22:21; Hoş 2:15)2“Greatly have they afflicted me from my youth, yet they have not prevailed against me. (Mez 1:1; 2 Ko 4:8)3The plowers plowed upon my back; they made long their furrows.” (Yşa 50:6; Yşa 51:23; Mik 3:12)4The LORD is righteous; he has cut the cords of the wicked. (Mez 2:3)5May all who hate Zion be put to shame and turned backward! (Mez 35:4)6Let them be like the grass on the housetops, which withers before it grows up, (2 Kr 19:26; Eyü 8:12; Mez 37:2; Yşa 37:27)7with which the reaper does not fill his hand nor the binder of sheaves his arms,8nor do those who pass by say, “The blessing of the LORD be upon you! We bless you in the name of the LORD!” (Rut 2:4; Mez 118:26)