Mezmur 106

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Turkish Bible Society'dan
1 Övgüler sunun, RAB'be! RAB'be şükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur. (1 Ta 16:34)2 RAB'bin büyük işlerini kim anlatabilir, Kim O'na yeterince övgü sunabilir?3 Ne mutlu adalete uyanlara, Sürekli doğru olanı yapanlara!4 Ya RAB, halkına lütfettiğinde anımsa beni, Onları kurtardığında ilgilen benimle.5 Öyle ki, seçtiklerinin gönencini göreyim, Ulusunun sevincini, Kendi halkının kıvancını paylaşayım.6 Atalarımız gibi biz de günah işledik, Suç işledik, kötülük ettik.7 Atalarımız Mısır'dayken Yaptığın harikaları anlamadı, Çok kez gösterdiğin sevgiyi anımsamadı, Denizde, Kızıldeniz'de başkaldırdılar.8 Buna karşın RAB gücünü göstermek için, Adı uğruna kurtardı onları.9 Kızıldeniz'i azarladı, kurudu deniz, Yürüdüler enginde O'nun öncülüğünde, Çölde yürür gibi.10 Kendilerinden nefret edenlerin elinden aldı onları, Düşmanlarının pençesinden kurtardı.11 Sular yuttu hasımlarını, Hiçbiri kurtulmadı.12 O zaman atalarımız O'nun sözlerine inandılar, Ezgiler söyleyerek O'nu övdüler.13 Ne var ki, RAB'bin yaptıklarını çabucak unuttular, Öğüt vermesini beklemediler.14 Özlemle kıvrandılar çölde, Tanrı'yı denediler ıssız yerlerde.15 Tanrı onlara istediklerini verdi, Ama üzerlerine yıpratıcı bir hastalık gönderdi.16 Onlar ordugahlarında Musa'yı, RAB'bin kutsal kulu Harun'u kıskanınca,17 Yer yarıldı ve Datan'ı yuttu, Aviram'la yandaşlarının üzerine kapandı.18 Ateş kavurdu onları izleyenleri, Alev yaktı kötüleri.19 Bir buzağı heykeli yaptılar Horev'de, Dökme bir puta tapındılar.20 Tanrı'nın yüceliğini, Ot yiyen öküz putuna değiştirdiler.21 Unuttular kendilerini kurtaran Tanrı'yı, Mısır'da yaptığı büyük işleri,22 Ham ülkesinde yarattığı harikaları, Kızıldeniz kıyısında yaptığı müthiş işleri.23 Bu yüzden onları yok edeceğini söyledi Tanrı, Ama seçkin kulu Musa O'nun önündeki gedikte durarak, Yok edici öfkesinden vazgeçirdi O'nu.24 Ardından hor gördüler güzelim ülkeyi, Tanrı'nın verdiği söze inanmadılar.25 Çadırlarında söylendiler, Dinlemediler RAB'bin sesini.26-27 Bu yüzden RAB elini kaldırdı Ve çölde onları yere sereceğine, Soylarını ulusların arasına saçacağına, Onları öteki ülkelere dağıtacağına ant içti.28 Sonra Baal-Peor'a bel bağladılar, Ölülere sunulan kurbanları yediler.29 Öfkelendirdiler RAB'bi yaptıklarıyla, Salgın hastalık çıktı aralarında.30 Ama Pinehas kalkıp araya girdi, Felaketi önledi.31 Bu doğruluk sayıldı ona, Kuşaklar boyu, sonsuza dek sürecek bu.32 Yine RAB'bi öfkelendirdiler Meriva suları yanında, Musa'nın başına dert açıldı onlar yüzünden;33 Çünkü onu sinirlendirdiler, O da düşünmeden konuştu.34 RAB'bin onlara buyurduğu gibi Yok etmediler halkları,35 Tersine öteki uluslara karıştılar, Onların törelerini öğrendiler.36 Putlarına taptılar, Bu da onlara tuzak oldu.37 Oğullarını, kızlarını Cinlere kurban ettiler.38 Kenan putlarına kurban olsun diye Oğullarının, kızlarının kanını, Suçsuzların kanını döktüler; Ülke onların kanıyla kirlendi.39 Böylece yaptıklarıyla kirli sayıldılar, Vefasız duruma düştüler töreleriyle.40 RAB'bin öfkesi parladı halkına karşı, Tiksindi kendi halkından.41 Onları ulusların eline teslim etti. Onlardan nefret edenler onlara egemen oldu.42 Düşmanları onları ezdi, Boyun eğdirdi hepsine.43 RAB onları birçok kez kurtardı, Ama akılları fikirleri başkaldırmaktaydı Ve alçaltıldılar suçları yüzünden.44 RAB yine de ilgilendi sıkıntılarıyla Yakarışlarını duyunca.45 Antlaşmasını anımsadı onlar uğruna, Eşsiz sevgisinden ötürü vazgeçti yapacaklarından.46 Merhamet koydu onları tutsak alanların yüreğine.47 Kurtar bizi, ey Tanrımız RAB, Topla bizi ulusların arasından. Kutsal adına şükredelim, Yüceliğinle övünelim.48 Öncesizlikten sonsuza dek, İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun! Bütün halk, ‹‹Amin!›› desin. RAB'be övgüler olsun!

Mezmur 106

Elberfelder Bibel

SCM Verlag'dan
1 Halleluja! Preist den HERRN, denn er ist gut! Denn seine Gnade ⟨währt⟩ ewig. (Mez 100:5; Mez 135:3)2 Wer wird ⟨alle⟩ die Machttaten des HERRN erzählen, hören lassen all seinen Ruhm?3 Glücklich, die das Recht bewahren, die Gerechtigkeit üben[1] zu aller Zeit! (Yşa 56:1)4 Gedenke meiner[2], HERR, in der Zuneigung zu[3] deinem Volk. Suche mich[4] heim mit deiner Rettung, (Mez 25:7; Luk 23:42)5 dass ich anschaue das Glück deiner Auserwählten, mich freue an der Freude deiner Nation, mich rühme mit deinem Erbteil. (Yas 32:9; Mez 105:43)6 Wir haben gesündigt samt unseren Vätern, haben unrecht getan, haben gottlos gehandelt. (1 Kr 8:47; Ezr 9:10; Dan 9:5)7 Unsere Väter in Ägypten begriffen nicht deine Wunder, sie gedachten nicht der Menge deiner Gnadenerweise, sie waren widerspenstig am Meer, am Schilfmeer. (Çık 14:11)8 Aber er rettete sie um seines Namens willen, um seine Macht kundzutun. (Mez 23:3; Yşa 48:9)9 Und er bedrohte das Schilfmeer[5], und es wurde trocken. Er ließ sie durch die Fluten[6] gehen wie durch eine Wüste. (Çık 14:29; Yşa 63:11)10 Er rettete sie aus der Hand dessen, der sie hasste, er erlöste sie aus der Hand des Feindes. (Mez 107:2)11 Und das Wasser bedeckte ihre Bedränger, nicht einer von ihnen blieb übrig. (Çık 14:28; Mez 78:53)12 Da glaubten sie seinen Worten, sie sangen sein Lob. (Çık 14:31; Çık 15:1)13 Schnell vergaßen sie seine Taten, warteten nicht auf seinen Rat. (Mez 78:11)14 Sie gierten voller Begierde in der Wüste, stellten Gott in der Einöde auf die Probe. (Say 11:4; Mez 78:18)15 Da erfüllte er ihnen ihre Bitte, und er sandte Schwindsucht in ihre Seele. (Mez 78:29)16 Sie wurden eifersüchtig auf Mose im Lager, auf Aaron, den Heiligen des HERRN. (Say 16:3; Say 16:7)17 Die Erde tat sich auf und verschlang Datan und bedeckte die Rotte Abirams. (Say 16:31)18 Ein Feuer brannte unter ihrer Rotte, eine Flamme verzehrte die Gottlosen. (Say 16:35)19 Sie machten ein Kalb am Horeb und beugten sich vor einem gegossenen Bild. (Çık 32:1; Elç 7:41)20 Sie vertauschten ihre Herrlichkeit mit dem Bild eines Stieres, der Gras frisst. (Çık 32:4; Yer 2:11; Rom 1:23)21 Sie vergaßen Gott, ihren Retter, der große Dinge getan in Ägypten, (Yas 32:18; Mez 78:42; Yşa 17:10)22 Wunder im Lande Hams, Furchtbares am Schilfmeer. (Çık 14:28; Mez 105:27; Elç 7:36)23 Da gedachte er, sie auszurotten, wäre nicht Mose gewesen, sein Erwählter. Der trat in die Bresche vor ihn, um seinen Grimm vom Verderben abzuwenden. (Çık 32:11)24 Und sie verschmähten das kostbare Land, glaubten nicht seinem Wort. (Say 13:32; Yas 1:32; Yer 3:19)25 Sie murrten in ihren Zelten, hörten nicht auf die Stimme des HERRN. (Say 14:1)26 Da erhob er seine Hand gegen sie, um sie niederzuschlagen in der Wüste, (Say 14:28; Hez 20:15; 1 Ko 10:5; İbr 3:18)27 um ihre Nachkommenschaft zu Fall zu bringen unter den Nationen, um sie zu zersprengen in die Länder. (Lev 26:33; Hez 20:23)28 Und sie hängten sich an Baal-Peor und aßen Schlachtopfer der Toten. (Say 25:1; Hoş 9:10; 1 Ko 8:4)29 So erbitterten sie ⟨ihn⟩ durch ihre Taten, eine Plage brach unter ihnen aus. (Say 25:3; 1 Ko 10:8)30 Da stand Pinhas auf und übte Gericht, und der Plage wurde gewehrt. (Say 25:7)31 Das wurde ihm zur Gerechtigkeit gerechnet, von Generation zu Generation bis in Ewigkeit. (Yar 15:6; Say 25:10)32 Und sie erzürnten ⟨ihn⟩ am Wasser von Meriba, und es erging Mose übel ihretwegen. (Say 20:13; Yas 4:21)33 Denn sie reizten seinen Geist, sodass er unbedacht redete mit seinen Lippen. (Say 20:10)34 Sie vertilgten die Völker nicht, die der HERR ihnen genannt hatte[7]. (Yas 7:2; Hak 1:21)35 Sie vermischten sich mit den Nationen und lernten ihre Werke. (Hak 3:5)36 Sie dienten ihren Götzen, die wurden ihnen zum Fallstrick. // (Çık 23:33; Hak 3:7)37 Und sie opferten ihre Söhne und ihre Töchter den Dämonen, (Lev 17:7; Yas 32:17; 1 Ko 10:20)38 vergossen unschuldiges Blut, das Blut ihrer Söhne und Töchter, die sie den Götzen Kanaans opferten. So wurde das Land durch die Blutschuld entweiht. (Lev 18:21; Say 35:33; 2 Kr 17:17; Yer 19:4; Hez 16:20)39 Sie verunreinigten sich durch ihre Werke und hurten durch ihre Taten. (Çık 34:16; Yer 3:6; Hez 20:30; Mat 15:20)40 Da entbrannte der Zorn des HERRN gegen sein Volk, und er verabscheute sein Erbteil. (Yas 9:29; Hak 2:14)41 Er gab sie in die Hand der Nationen, und die sie hassten, herrschten über sie.42 Ihre Feinde bedrängten sie, und sie wurden gebeugt unter ihrer Hand. (Hak 2:14)43 Oft rettete er sie. Sie aber waren widerspenstig in ihren Plänen, und sie verkamen wegen ihrer Ungerechtigkeit. (Hak 2:16; Hak 6:6; Mez 107:11)44 Doch er sah an ihr Elend, als er ihr Schreien hörte. (Hak 6:7; Mez 107:6)45 Und er gedachte um ihretwillen seines Bundes, und es reute ihn in der Fülle[8] seiner Gnade. (Lev 26:45; Hak 2:18; Mez 105:8; Mez 136:23; Ağı 3:32)46 Er ließ sie Erbarmen finden bei allen, die sie gefangen weggeführt hatten. (1 Kr 8:50; Ezr 9:9; Yer 42:12)47 Rette uns, HERR, unser Gott, und sammle uns aus den Nationen, dass wir deinen heiligen Namen preisen, dass wir uns rühmen deines Lobes! (Yas 30:3; 1 Ta 16:35)48 Gepriesen sei der HERR, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit! Und alles Volk sage: Amen! Halleluja! (1 Ta 16:36; Mez 41:14)