1RAB'be şükredin, O'nu adıyla çağırın, Halklara duyurun yaptıklarını! (1 Ta 16:8)2O'nu ezgilerle, ilahilerle övün, Bütün harikalarını anlatın!3Kutsal adıyla övünün, Sevinsin RAB'be yönelenler!4RAB'be ve O'nun gücüne bakın, Durmadan O'nun yüzünü arayın!5-6Ey sizler, kulu İbrahim'in soyu, Seçtiği Yakupoğulları, O'nun yaptığı harikaları, Olağanüstü işlerini Ve ağzından çıkan yargıları anımsayın!7Tanrımız RAB O'dur, Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.8-9O antlaşmasını, Bin kuşak için verdiği sözü, İbrahim'le yaptığı antlaşmayı, İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsar.10-11‹‹Hakkınıza düşen mülk olarak Kenan ülkesini size vereceğim›› diyerek, Bunu Yakup için bir kural, İsrail'le sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı.12O zaman bir avuç insandılar, Sayıca az ve ülkeye yabancıydılar.13Bir ulustan öbürüne, Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular.14RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi, Onlar için kralları bile payladı:15‹‹Meshettiklerime dokunmayın, Peygamberlerime kötülük etmeyin!›› dedi.16Ülkeye kıtlık gönderdi, Bütün yiyeceklerini yok etti.17Önlerinden bir adam göndermişti, Köle olarak satılan Yusuf'tu bu.18Zincir vurup incittiler ayaklarını, Demir halka geçirdiler boynuna,19Söyledikleri gerçekleşinceye dek, RAB'bin sözü onu sınadı.20Kral adam gönderip Yusuf'u salıverdi, Halklara egemen olan onu özgür kıldı.21Onu kendi sarayının efendisi, Bütün varlığının sorumlusu yaptı;22Önderlerini istediği gibi eğitsin, İleri gelenlerine akıl versin diye.23O zaman İsrail Mısır'a gitti, Yakup Ham ülkesine yerleşti.24RAB halkını alabildiğine çoğalttı, Düşmanlarından sayıca artırdı onları.25Sonunda tutumunu değiştirdi düşmanlarının: Halkından tiksindiler, Kullarına kurnazca davrandılar.26Kulu Musa'yı, Seçtiği Harun'u gönderdi aralarına.27Onlar gösterdiler RAB'bin belirtilerini, Ham ülkesinde şaşılası işlerini.28Karanlık gönderip ülkeyi karanlığa bürüdü RAB, Çünkü Mısırlılar O'nun sözlerine karşı gelmişti.29Kana çevirdi sularını, Öldürdü balıklarını.30Ülkede kurbağalar kaynaştı Krallarının odalarına kadar.31RAB buyurunca sinek sürüleri, Sivrisinekler üşüştü ülkenin her yanına.32Dolu yağdırdı yağmur yerine, Şimşekler çaktırdı ülkelerinde.33Bağlarını, incir ağaçlarını vurdu, Parçaladı ülkenin ağaçlarını.34O buyurunca çekirgeler, Sayısız yavrular kaynadı.35Ülkenin bütün bitkilerini yediler, Toprağın ürününü yiyip bitirdiler.36RAB ülkede ilk doğanların hepsini, İlk çocuklarını öldürdü.37İsrailliler'i ülkeden altın ve gümüşle çıkardı, Oymaklarından tek kişi bile tökezlemedi.38Onlar gidince Mısır sevindi, Çünkü İsrail korkusu çökmüştü Mısır'ın üzerine.39RAB bulutu bir örtü gibi yaydı üzerlerine, Gece ateş verdi yollarını aydınlatsın diye.40İstediler, bıldırcın gönderdi, Göksel ekmekle doyurdu karınlarını.41Kayayı yardı, sular fışkırdı, Çorak topraklarda bir ırmak gibi aktı.42Çünkü kutsal sözünü, Kulu İbrahim'e verdiği sözü anımsadı.43Halkını sevinç içinde, Seçtiklerini sevinç çığlıklarıyla ülkeden çıkardı.44Ulusların topraklarını verdi onlara. Halkların emeğini miras aldılar;45Kurallarını yerine getirsinler, Yasalarına uysunlar diye. RAB'be övgüler sunun!
1Preist den HERRN, ruft an seinen Namen, macht unter den Völkern kund seine Taten! (1 Ta 16:8; Mez 9:12; Mez 96:3; Yşa 12:4)2Singt ihm, spielt ihm, redet von allen seinen Wundern! (Mez 77:13)3Rühmt euch seines heiligen Namens! Es freue sich das Herz derer, die den HERRN suchen! (Mez 104:34)4Fragt nach dem HERRN und seiner Stärke, sucht sein Angesicht beständig! (Mez 27:8; Amo 5:4)5Gedenkt seiner Wunder, die er getan hat, seiner Zeichen und der Urteile seines Mundes! (Mez 77:12)6Ihr Nachkommen Abrahams, seines Knechtes, ihr Söhne Jakobs, seine Auserwählten: (Yas 7:7; Mez 105:42; Mez 105:43; Mez 135:4; Yşa 45:4)7Er ist der HERR, unser Gott! Seine Urteile ⟨ergehen⟩ auf der ganzen Erde. (Mez 48:15)8Er gedenkt ewig seines Bundes – des Wortes, das er geboten hat auf tausend Generationen hin –, (Yas 7:9; Mez 106:45; Mez 111:5; Luk 1:72)9den er gemacht hat mit Abraham, und seines Eides an Isaak. (Yar 26:3; Çık 2:24; 2 Kr 13:23; Yer 11:5)10Er richtete ihn auf für Jakob zur Ordnung, Israel zum ewigen Bund,11indem er sprach: Dir will ich das Land Kanaan geben als euch zugemessenes Erbe[1]. (Yar 12:7)12Als sie noch gering waren an Zahl, nur wenige und Fremdlinge darin, (Çık 6:4)13als sie von Volk zu Volk wanderten, von einem Reich zu einem anderen Volk,14da gestattete er keinem Menschen, sie zu bedrücken, und ihretwegen wies er Könige zurecht: (Yar 12:17; Yar 20:3)15»Tastet meine Gesalbten nicht an, tut meinen Propheten nichts Übles!« (Zek 2:12)16Er rief eine Hungersnot über das Land herbei; jeden Brotstab[2] zerbrach er. (Yar 41:54; Lev 26:26; Yşa 3:1)17Er sandte einen Mann vor ihnen her: Josef wurde als Knecht verkauft. (Yar 37:28; Yar 45:5)18Sie zwängten seine Füße in Fesseln, ⟨in⟩ Eisen kam sein Hals[3], (Yar 39:20)19bis zu der Zeit, da sein Wort eintraf, das Wort des HERRN ihn bestätigte. (Yar 41:9)20Er sandte einen König und ließ ihn los, einen Herrscher[4] über Völker, und befreite ihn. (Yar 41:14)21Er setzte ihn zum Herrn über sein Haus, zum Herrscher über all seinen Besitz, (Yar 41:40)22[5] um seine Obersten zurechtzuweisen nach seinem Sinn[6]; und seine Ältesten sollte er Weisheit lehren. (Yar 41:44)23Dann kam Israel nach Ägypten, Jakob war ein Fremder im Lande Hams. (Yar 46:6)24Und er machte sein Volk sehr fruchtbar, er machte es stärker als seine Bedränger. (Çık 1:9; Elç 13:17)25Er wandelte ihr Herz, sein Volk zu hassen, Arglist zu üben an seinen Knechten. (Çık 1:13; Elç 7:19)26Er sandte Mose, seinen Knecht, Aaron, den er auserwählt hatte. (Çık 3:10; Çık 4:27; Mez 78:43)27Sie taten unter ihnen seine Zeichen und Wunder im Lande Hams. (Çık 7:3; Neh 9:10; Mez 106:22)28Er sandte Finsternis und machte es finster. Aber[7] sie achteten nicht auf[8] seine Worte. (Çık 10:22; 1 Sa 12:14; Hez 2:8)29Er verwandelte ihr Wasser in Blut, ließ sterben ihre Fische. (Çık 7:20; Çık 7:21; Va 16:3)30Es wimmelte ihr Land von Fröschen bis in die Gemächer ihrer Könige. (Çık 8:1)31Er sprach, und es kamen Hundsfliegen, Stechmücken in ihr ganzes Gebiet[9]. (Çık 8:12; Çık 8:16; Yşa 7:18)32Er gab ihnen Hagel statt Regen, flammendes Feuer in ihr Land. (Çık 9:24; Va 8:7)33Und er schlug ihre Weinstöcke und Feigenbäume, zerbrach die Bäume ihres Gebiets.34Er sprach, und es kamen Heuschrecken und ⟨ihre⟩ Larven ohne Zahl. (Çık 10:14; Va 9:3)35Sie fraßen alles Kraut in ihrem Land, sie fraßen die Frucht ihres Bodens. (Çık 10:15)36Und er schlug alle Erstgeburt in ihrem Land, die Erstlinge all ihrer Kraft. (Çık 12:29; Elç 7:36)37Dann führte er sie heraus mit Silber und Gold, und kein Strauchelnder war unter seinen Stämmen. (Çık 12:35; 1 Sa 2:9; Mez 136:11; Yşa 63:13)38Froh war Ägypten bei ihrem Auszug, denn ihr Schrecken war auf sie gefallen. (Çık 12:33)39Er breitete eine Wolke aus zur Decke, ein Feuer, die Nacht zu erleuchten. (Çık 13:21; Neh 9:12)40Sie forderten[10], und er ließ Wachteln kommen. Mit Himmelsbrot sättigte er sie. (Çık 16:14; Mez 78:24)41Er öffnete den Felsen, und es floss Wasser heraus. Es lief in die Wüste wie ein Strom. (Çık 17:6; Mez 78:15; Yşa 48:21; Elç 7:36)42Denn er gedachte seines heiligen Wortes, Abrahams, seines Knechtes, (Yar 15:13; Luk 1:54)43und führte sein Volk heraus in Freude, seine Auserwählten in Jubel. (Çık 14:8; Çık 15:1; Mez 105:6; Mez 106:5)44Er gab ihnen die Länder der Nationen und die Mühe[11] der Völkerschaften nahmen sie in Besitz, (Neh 9:25)45damit sie seine Ordnungen beachteten und seine Gesetze bewahrten. Halleluja! (Mez 78:7; Hez 36:27)