Romans 5

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Usprawiedliwieni zatem z wiary, pokój[1] mamy z Bogiem przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, (Joh 14:27; Ro 1:7; Ro 3:24; Ro 3:28; Ro 5:10; Eph 2:14; Eph 2:16; Eph 2:17; Col 1:21; Heb 10:31; Heb 12:29) 2 przez którego zyskaliśmy też dostęp dzięki wierze[2] do tej łaski, w której stoimy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej. (Ro 3:23; Eph 2:18; Eph 3:12; Heb 3:6) 3 Lecz nie tylko to, chlubimy się też w uciskach, wiedząc, że ucisk[3] wyrabia wytrwałość, (Jas 1:2; 1Pe 1:5) 4 a wytrwałość doświadczenie,[4] doświadczenie zaś nadzieję. 5 Nadzieja zaś nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany. (Ps 22:5; Ps 25:20; Ps 32:10; Heb 6:18) 6 Chrystus bowiem, gdy jeszcze byliśmy słabi, we właściwym czasie umarł za bezbożnych. (Eph 2:5; Col 2:13) 7 Rzadko ktoś umiera za sprawiedliwego; może za dobrego gotów byłby ktoś umrzeć. 8 Bóg natomiast dowodzi swojej miłości względem nas przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami, Chrystus za nas umarł. (Joh 3:16; 1Jo 4:10) 9 Tym bardziej teraz, usprawiedliwieni Jego krwią, zostaniemy przez Niego uratowani od gniewu. (Ro 1:18; Ro 2:5; Ro 2:8) 10 Jeśli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, tym bardziej [jako] pojednani, zostaniemy uratowani przez Jego życie. 11 Lecz nie tylko to, chlubimy się też w Bogu przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, przez którego teraz otrzymaliśmy pojednanie. 12 Dlatego jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. (Ge 3:6; Ro 6:23; 1Co 15:21) 13 Gdyż jeszcze przed Prawem grzech był na świecie, lecz grzechu się nie liczy, kiedy nie ma Prawa. (Ro 4:15) 14 Śmierć jednak panowała od Adama do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie zgrzeszyli na podobieństwo przestępstwa Adama, który jest typem[5] Nadchodzącego. (Joh 20:25; Ac 7:43; Ac 7:44; Ro 6:17; 1Co 15:21; 1Co 15:45; 1Ti 4:12; Heb 8:5) 15 Lecz nie tak jak z upadkiem jest z darem łaski. O ile bowiem przez upadek jednego wielu umarło, tym bardziej łaska Boża i dar – dzięki [tej] łasce – jednego człowieka, Jezusa Chrystusa, zaobfitował względem wielu. 16 Z tym darem nie jest też tak, jak [to się stało] przez jednego [człowieka], który zgrzeszył. O ile bowiem wyrok z powodu jednego [ściągnął] potępienie, o tyle dar łaski przynosi usprawiedliwienie [pomimo] wielu upadków. 17 Jeśli bowiem z powodu upadku jednego śmierć zapanowała przez jednego, o wiele bardziej ci, którzy przyjmują obfitość łaski i daru sprawiedliwości, będą panować w życiu przez jednego – Jezusa Chrystusa. 18 A zatem jak z powodu upadku jednego[6] na wszystkich ludzi [przyszło] potępienie, tak przez usprawiedliwienie jednego[7] na wszystkich ludzi [przyszło] usprawiedliwienie [dla] życia.[8] (1Co 15:22) 19 Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami, tak też przez posłuszeństwo jednego wielu stanie się sprawiedliwymi. (Isa 53:11) 20 Prawo natomiast weszło, aby zaobfitował upadek; a gdzie zaobfitował grzech, tam tym bardziej zaobfitowała łaska, (Ro 3:20; Ro 4:15; Ro 7:7; Ga 3:19) 21 aby jak grzech zapanował w śmierci, tak by i łaska zapanowała przez sprawiedliwość ku życiu wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana. (Ro 6:23)