Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
from Ewangeliczny Instytut Biblijny1My zaś, mocni, powinniśmy nosić słabości niemocnych, a nie dogadzać sobie samym.2Każdy z nas niech bliźniemu sprawia przyjemność – dla dobra, ku zbudowaniu. (Ro 14:1; 1Co 9:19; 1Co 10:24; 1Co 10:33)3Gdyż i Chrystus nie sobie samemu dogadzał, ale jak napisano: Zniewagi znieważających Ciebie spadły na Mnie. (Ps 69:10)4Cokolwiek bowiem uprzednio napisano, napisano dla naszego pouczenia, abyśmy przez wytrwałość i przez pociechę [płynącą z] Pism mieli nadzieję. (Ro 4:23; 1Co 10:11)5A Bóg wytrwałości i pociechy niech wam sprawi, abyście byli jednej myśli względem siebie nawzajem wzorem Chrystusa Jezusa, (Ro 12:16; 1Co 1:10; Php 2:2; 1Pe 3:8)6abyście jednomyślnie, jednymi ustami chwalili Boga i Ojca naszego Pana, Jezusa Chrystusa.7Dlatego przygarniajcie jedni drugich, jak i Chrystus przygarnął was dla chwały Boga. (Ro 14:1; Ro 16:2)8Mówię bowiem, że Chrystus stał się sługą obrzezania ze względu na prawdę Bożą, aby potwierdzić obietnice [dane] ojcom (Mic 7:20; Ac 3:25)9i aby narody ze względu na miłosierdzie oddały chwałę Bogu, jak napisano: Dlatego będę Cię wyznawał wśród narodów i śpiewał Twojemu imieniu. (2Sa 22:50; Ps 18:50; Ro 9:23; Ro 11:3)10I znowu mówi: Cieszcie się, narody, wraz z Jego ludem.[1] (De 32:43)11I znów: Uwielbiajcie Pana, wszystkie narody, i niech Go wysławiają wszystkie ludy![2] (Ps 117:1)12I znów Izajasz mówi: Nastanie korzeń Jessaja, który też został ustanowiony, by rządzić narodami; w Nim narody będą pokładać nadzieję. (Isa 11:1; Isa 11:10; Mt 12:21; Re 5:5)13A Bóg nadziei niech was wypełni wszelką radością i pokojem, gdy [trwacie] w wierze, po to, byście obfitowali w nadziei, w mocy Ducha Świętego.14Ja sam zaś, moi bracia, jestem przekonany co do was, że i wy pełni jesteście dobroci, napełnieni wszelkim poznaniem, zdolni też jedni drugich pouczać.15Odważniej zaś napisałem wam tu i ówdzie, jako ten, który wam przypomina, [a to] ze względu na łaskę daną mi przez Boga, (Ro 1:5; Ro 12:3)16abym był dla narodów sługą[3] Chrystusa Jezusa, sprawującym świętą służbę [zwiastowania] ewangelii Bożej, aby narody stały się przyjemną ofiarą, uświęconą w Duchu Świętym.[4] (Ro 11:13; 1Co 6:11; Php 2:17; 1Pe 2:5; 1Pe 2:9; Re 1:6)17Mam zatem chlubę w Chrystusie Jezusie w tym, co odnosi się do Boga. (1Co 9:16; 2Co 10:15; 2Co 11:16; Heb 2:17; Heb 5:1)18Nie odważę się bowiem czegokolwiek powiedzieć o tym, czego Chrystus nie dokonał przeze mnie dla posłuszeństwa pogan, czy to słowem, czy czynem, (Ac 15:12; Ac 21:19; Ro 1:5; Ro 16:26; 2Co 3:5)19w mocy znaków i cudów, w mocy Ducha Bożego, tak że od Jerozolimy i okolic[5] aż po Illirię[6] dopełniłem [dzieła zwiastowania] ewangelii Chrystusa.[7] (Mr 16:17; Ac 4:30; Ac 20:1; Ro 15:13; 1Co 2:4; 2Co 12:12; 2Co 13:1; 2Th 2:3; 1Ti 1:5; Heb 2:4)20W ten to sposób stawiam sobie za punkt honoru[8] głosić ewangelię nie tam, gdzie już wspominano imię Chrystusa, abym nie budował na cudzym fundamencie, (2Co 10:15)21lecz jak napisano: Zobaczą [Go] ci, którym o Nim nie głoszono, a ci, którzy nie usłyszeli, zrozumieją. (Isa 52:15)
Apostoł o swoich zamiarach
22Dlatego też wielokrotnie miałem przeszkody w przyjściu do was;[9] (Ro 1:13; Ro 15:20)23teraz jednak, nie mając już miejsca w tych stronach, a [jednocześnie] od wielu lat żywiąc pragnienie przyjścia do was,24mam nadzieję, że po drodze, gdy będę szedł do Hiszpanii, odwiedzę was i że przez was zostanę tam wysłany,[10] gdy się przedtem wami po trosze nacieszę. (Ro 15:30; 1Co 16:6)25Teraz zaś idę do Jerozolimy, aby usłużyć świętym. (Ac 19:21; Ac 20:22)26Macedonia bowiem i Achaja uznały za słuszne zebrać pewną składkę na ubogich spośród świętych[11] w Jerozolimie. (Ac 4:32; Ac 6:1; Ac 11:29; 1Co 16:1; 2Co 8:1; 2Co 9:2; 2Co 9:12; Ga 2:10)27Uznały za słuszne natomiast, bo też są ich dłużnikami, bo skoro narody dostąpiły udziału w ich [dobrach] duchowych, dłużni są usłużyć im w cielesnych. (Ro 9:4; 1Co 9:11; Ga 6:6)28Po załatwieniu tego i po przypieczętowaniu im tego owocu, wybiorę się przez wasze [strony] do Hiszpanii.29A wiem, że idąc do was, przyjdę w pełni Chrystusowego błogosławieństwa.[12] (Ro 1:11)30Proszę was zaś, bracia, przez [wzgląd na] naszego Pana, Jezusa Chrystusa, oraz przez [wzgląd na] miłość Ducha, abyście dołączyli i wraz ze mną walczyli w modlitwach[13] o mnie do Boga, (Mt 26:42; Lu 22:44; 2Co 1:11; Eph 1:17; Php 1:27; Col 4:3; Col 4:12; 2Th 3:1)31abym został uratowany od nieposłusznych [wierze][14] w Judei i aby moja posługa na rzecz Jerozolimy została dobrze przyjęta przez świętych, (Ac 14:2; Ro 11:30; 2Th 3:2)32tak bym z radością, za wolą Bożą, przyszedł do was i mógł się razem z wami odświeżyć.[15] (Ro 1:10)33A Bóg pokoju niech będzie z wami wszystkimi. Amen. (Ro 16:20; Php 4:9; 1Th 5:23; Heb 13:20)