1A gdy człowiek zaczął rozmnażać się na obliczu ziemi, a rodziły im się córki,2ujrzeli synowie Boży,[1] że córki ludzkie są piękne.[2] I wzięli sobie za żony te spośród tych wszystkich, które [sobie] wybrali. (Ge 6:4; Job 1:6; Job 2:1; Job 38:7; Mr 12:25; 2Pe 2:4; Jud 1:5)3I powiedział JHWH: Nie będzie zmagał się[3] mój duch w człowieku na wieki, bo też jest on ciałem, będzie więc jego dni sto dwadzieścia lat.[4]4Nefilim[5] byli w tych dniach na ziemi – a także po tym, jak synowie Boży przychodzili do córek ludzkich i zradzali sobie[6] [z nich] oni [potomków] – mocarze,[7] którzy byli od wieków, sławni mężczyźni. (Ge 16:1; Ge 16:15; Ge 17:19; Ge 17:21; Ge 21:2; Ge 21:9; Ge 22:23; Ge 24:24; Ge 24:47; Ge 25:2; Nu 13:33)5I widział JHWH, że wielka jest niegodziwość człowieka na ziemi i że każdy wytwór[8] myśli jego serca jest tylko zły – cały dzień. (Ge 8:21; 1Ch 28:9; 1Ch 29:18)6I żałował JHWH, że uczynił człowieka na ziemi i bolał nad tym w swoim sercu.7I powiedział JHWH: Zetrę człowieka, którego stworzyłem, z powierzchni ziemi – od człowieka po bydło, po płazy i po ptactwo niebios, ponieważ żałuję, że ich uczyniłem.8Ale Noe znalazł łaskę[9] w oczach JHWH. (Ge 32:5; Ge 39:4; De 24:1; Ru 2:10; 1Sa 25:8; Pr 3:4; Mt 24:37; Lu 17:26; 1Pe 3:20)
Noe i arka
9Oto pokolenia Noego: Noe był człowiekiem sprawiedliwym, nieskazitelny był wśród swojego pokolenia. Noe chodził[10] z Bogiem. (Ge 5:22; Ge 5:24; Ge 17:1; Ge 24:40; De 18:13; Jos 24:14; 1Sa 25:15; Job 12:4; Ps 18:24; Ps 18:26; Ps 37:18; Ps 101:2; Ps 101:6; Pr 2:21; Pr 11:5; Pr 28:10)10I zrodził Noe trzech synów: Sema, Chama i Jafeta.11A ziemia była skażona[11] przed obliczem Boga i była ziemia pełna gwałtu.[12] (Ge 16:5; Ge 49:5; De 19:16; Jud 9:24; Jer 13:22; Am 3:10)12Gdy Bóg spojrzał na ziemię, oto była skażona, ponieważ wszelkie ciało skaziło swoją drogę na ziemi.13I powiedział Bóg do Noego: Nadszedł u Mnie[13] kres wszelkiego ciała, gdyż ziemia napełniła się gwałtem przed ich [własnym] obliczem; dlatego oto Ja skażę[14] ich wraz z ziemią. (Ge 6:17)14Sporządź sobie arkę z drewna gofer,[15] sporządź arkę z gniazdami,[16] a od wewnątrz i na zewnątrz pokryj [ją] smołą.[17]15Zrobisz ją zaś tak: Trzysta łokci [ma mieć] długość arki, pięćdziesiąt łokci jej szerokość i trzydzieści łokci jej wysokość.[18]16Zrobisz w arce okno[19] i zakończysz je na łokieć[20] od góry, i umieścisz wejście do arki z jej boku; sporządź w niej [pokłady] dolne, drugie oraz trzecie.17A Ja, oto Ja sprowadzę potop,[21] wody na ziemię, aby zniszczyć pod niebem wszelkie ciało, w którym jest duch życia[22] – wszystko, co jest na ziemi, wymrze.[23]18Ale z tobą ustanowię[24] moje przymierze[25] – i wejdziesz do arki ty i twoi synowie, i twoja żona, i żony twoich synów z tobą. (Ge 1:28; Ge 2:16; Ge 3:14; Ge 8:20; Ge 12:1; Ge 13:14; Ge 15:1; Ge 15:18; Ge 17:1; Ge 17:19; Ge 48:4; Ex 19:5; Ex 20:1; De 30:1; 2Sa 7:5; 2Sa 7:12; 1Ki 8:4; 2Ch 7:11; Ps 105:7; Jer 22:30; Jer 31:31; Eze 36:35; Lu 22:20; 1Co 11:25)19A ze wszystkiego, co żywe, z wszelkiego ciała, dwoje ze wszystkiego wprowadzisz do arki, aby wraz z tobą zachować [to] przy życiu, będą to samiec i samica.20Z ptactwa według jego rodzajów i z bydła według jego rodzajów, i z wszelkiego płazu ziemi według jego rodzajów – dwoje ze wszystkiego wejdą do ciebie, aby zostać przy życiu.21A ty weź sobie [zapasy] z wszelkiej żywności, którą się jada, i zgromadź [ją] u siebie, i niech będzie dla ciebie oraz dla nich na pokarm.22I uczynił Noe zgodnie ze wszystkim, co przykazał mu Bóg – tak uczynił. (Heb 11:7; 2Pe 2:5)