1Dla prowadzącego chór. Na [melodię] Jedutuna.[1] Psalm Dawida. (1Ch 9:16; 1Ch 16:38; 1Ch 16:41; 1Ch 25:1; 1Ch 25:3; 1Ch 25:6; 2Ch 5:12; Ps 39:1; Ps 77:1)2Jedynie w Bogu jest uciszenie mej duszy, Od Niego jest moje zbawienie. (Ps 37:39; Isa 30:15)3Tylko On moją skałą i moim zbawieniem, Moją twierdzą – i nic mną wielce nie zachwieje. (Ps 18:3)4Jak długo będziecie napadać na człowieka – Wy wszyscy – aby go dobić, Jakby był pochyloną ścianą, murem niemal przewróconym?[2] (Ex 16:28; Jos 18:3; Job 8:2; Job 18:2; Job 19:2; Ps 13:2; Ps 13:3)5Myślą tylko o tym, jak zdeptać jego godność, lubią kłamstwo, Swymi ustami błogosławią, Lecz we wnętrzu – złorzeczą. Sela. (Ps 55:22)6Jedynie w Bogu ucisz się, ma duszo! Bo On jest [źródłem] mej nadziei; (Pr 24:14)7Tylko On moją skałą i moim zbawieniem, Moją twierdzą – i nic mną nie zachwieje.8Na Bogu opiera się moje zbawienie i moja godność; Skała mej mocy, moja ucieczka jest w Bogu.9Ludu, ufajcie Mu o każdej porze, Wylewajcie przed Nim swe serca – Bóg jest naszą ucieczką! Sela. (1Sa 1:15; La 2:19)10Synowie ludzcy[3] są tylko tchnieniem, Kłamstwem są synowie człowieka,[4] Na wadze podnoszą się w górę, Są oni, razem wzięci, ulotniejsi niż mgła.[5] (Job 7:7; Job 14:1; Job 31:6; Ps 4:2; Ps 39:7; Ps 49:2; Ps 78:39; Ps 144:4; La 3:33; Da 5:27; Jas 4:14)11Nie ufajcie przemocy, Na grabieży nie budujcie bogactwa, A gdy się mnoży, nie umacniajcie serca![6] (Mt 19:22; Lu 12:19; 1Ti 6:17)12Bóg przemówił raz jeden, A dwa razy to usłyszałem: Że moc przynależy Bogu – (2Ki 6:10; Job 33:14; Ps 65:7)13U Ciebie zaś, Panie, jest łaska – I że[7] Ty odpłacasz każdemu zgodnie z jego czynem. (Job 34:11; Pr 24:12; Jer 32:19; Eze 7:27; Eze 33:20; Mt 16:27; Ro 2:6)