1Izrael to płodna[1] winorośl, owoc u niego stosowny![2] Im więcej jego owocu, tym więcej stawiania ołtarzy, im lepiej powodziło się jego ziemi, tym piękniej zdobiono [święte] słupy. (De 8:11; Ps 80:8; Pr 30:7; Isa 5:1; Jer 2:21; Eze 15:1; Eze 17:1)2Nieszczere było ich serce – teraz poniosą karę. On sam złamie kark ich ołtarzom, rozbije ich [święte] słupy.3Tak, teraz powiedzą: Nie mamy króla, gdyż nie baliśmy się JHWH, a król – co może dla nas uczynić?4Wypowiadają słowa,[3] przysięgają daremnie, zawierają przymierza, i – niczym trujący chwast — pleni się prawo na polnych bruzdach. (De 29:17; Ps 69:22; Isa 58:13; La 3:5; Am 5:7; Am 6:12)5Mieszkańcy Samarii drżą o cielca Bet-Awen. Tak, smuci się nad nim jej lud i lamentują[4] nad nim jego gorliwcy,[5] nad jego chwałą, że mu[6] została odjęta. (Ho 7:14)6Zaprowadzą go też do Asyrii w daninie dla wielkiego króla. Efraim okryje się hańbą i będzie się wstydził Izrael za swego bożka z drewna.[7]7Samaria będzie zburzona![8] Jej król? Jak drzazga[9] na powierzchni wody. (2Ki 17:4; 2Ki 17:5)8I będą zniszczone wyżyny Winy[10] – grzech Izraela; cierń i oset wyrośnie na ich ołtarzach. I powiedzą do gór: Przykryjcie nas! A do pagórków: Padnijcie na nas! (Ge 3:18; Isa 2:10; Isa 2:21; Isa 32:13; Jer 8:3; Jer 12:13; Lu 23:30; Re 6:16; Re 9:6)
Zapowiedź rozprawy wojennej
9Od dni Gibei grzeszyłeś, Izraelu. Tam powstaliście! Czy w Gibei nie dosięgnie ich wojna przeciwko synom bezprawia?[11] (Jud 19:1)10Z mojej woli[12] ukarzę ich i zbiorą się przeciwko nim ludy, by ich skuć za ich dwie winy.[13] (Le 26:18; Jud 19:1; Isa 10:5; Isa 40:2)11Efraim jest wyćwiczoną jałówką, lubiącą młócić – a Ja przełożę solidne jarzmo przez jej kark.[14] Zaprzęgnę Efraima! Juda będzie orał, a Jakub mu bronował.12Siejcie sobie sprawiedliwość,[15] żnijcie według[16] wierności,[17] uprawiajcie sobie nowy ugór, a czas[18] szukać JHWH, aż przyjdzie i zrosi was deszczem[19] prawości.[20] (Ge 1:5; Le 26:45; De 4:31; 1Ch 16:37; Jer 40:2)13[Wy tymczasem] oraliście bezbożność, żęliście niegodziwość, jedliście owoc kłamstwa. Ponieważ ufaliście własnym drogom,[21] mnóstwu swoich wojowników.14Dlatego powstanie wrzawa [wojenna] wśród[22] twojego ludu i wszystkie wasze umocnienia zostaną zburzone, jak Szalman[23] zburzył Bet-Arbel[24] w dniu walki, gdy matkę rozpłatano na synach.[25] (De 28:52; 2Ki 8:12; Ps 137:9; Isa 13:4; Isa 13:16; Jer 51:55; Ho 13:16; Am 2:1; Na 3:10)15Tak uczynię wam, Betel, za wasze straszne zepsucie. Wraz z przyjściem poranka odejdzie król Izraela.[26]