1Gdy Izrael był chłopcem, pokochałem go – i wezwałem mojego syna z Egiptu.[1] (Ex 4:22; 2Sa 7:14; Ps 89:26; Mt 2:15)2[Ale] im bardziej ich wzywałem,[2] tym bardziej ode Mnie[3] odchodzili. Składali ofiary baalom i spalali kadzidła bożyszczom. (2Ch 28:2; 2Ch 33:3)3A Ja uczyłem Efraima chodzić,[4] brałem go[5] na moje ramiona,[6] a oni nie wiedzieli, że [to Ja] ich leczyłem. (Ezr 4:7; Jer 12:5; Jer 22:15)4Ciągnąłem ich więzami ludzkimi, powrozami miłości,[7] i byłem dla nich jak podnoszący[8] jarzmo w górę do[9] szczęk, i sięgałem ku niemu, [by] nakarmić.[10] (Ho 4:6; Ho 10:11)5Nie[11] zawróci do ziemi egipskiej? A Aszur? On jego królem, gdyż nie chcieli zawrócić.6I zawiruje miecz w jego miastach, i skończy jego zasuwy,[12] i pożre ich z powodu ich rad.[13] (Isa 44:25; Jer 50:36)7A mój lud? Zawieszeni ku odwracaniu się ode Mnie,[14] i w górę wołają do niego razem, [lecz] nie podniesie [ich]![15] (Ge 40:19; Ge 40:22; Ge 41:13; De 21:22; De 21:23; Jos 8:29; Jos 10:26; 2Sa 21:12; Es 2:23; Es 5:14; Es 6:4; Es 7:9; Es 7:10; Es 8:7; Es 9:13; Es 9:14; Es 9:25; Ps 137:2; So 4:4; Isa 22:24; Eze 15:3; Eze 27:10)8Jak mam cię zostawić, Efraimie, wydać cię, Izraelu? Jak mam cię zostawić? Jak Admę?[16] Uczynić ci jak Seboim?[17] Przewraca się we Mnie serce,[18] całkowicie zmiękczona[19] moja litość. (Ge 10:19; Ge 14:2; Ge 14:8; Ex 14:5; De 4:25; De 29:22; Ps 105:25; La 1:20)9Nie uczynię [według] wzburzenia mego gniewu, nie wrócę zniszczyć Efraima, bo Ja jestem Bogiem, a nie człowiekiem, Świętym pośród ciebie i nie przyjdę płonąć [gniewem].[20]10Pójdą za JHWH – jak lew zaryczy! Tak, On zaryczy[21] i przyjdą z drżeniem synowie od morza.[22] (Jer 25:30; Joe 4:16; Am 1:2; Am 3:8)11Przylecą z drżeniem jak ptak z Egiptu i jak gołąb z ziemi asyryjskiej; i osiedlę ich[23] w ich domostwach – [oto] Słowo JHWH.