1Czy nie żołnierką dla człowieka jest być na ziemi, a jego dni – czy nie są jak dni najemnika?[1] (Jer 46:21)2Jak niewolnikowi spragnionemu cienia[2] i jak najemnikowi oczekującemu swej zapłaty, (Le 19:13; De 15:18; De 24:14; De 24:15; Jer 22:13; Mal 3:5; Mt 20:8; Jas 5:4)3tak mi przydzielono miesiące marności i wyznaczono mi [całe] noce niedoli.4Gdy się kładę, pytam: Kiedy wstanę?[3] – a [sporo] mierzy wieczór[4] – i przewracam się z boku na bok po świt.[5]5Moje ciało obleczone w robactwo[6] i grudę[7] prochu, moja skóra twardnieje[8] i cieknie.[9] (Ps 58:8)6Moje dni umykają mi jak czółenko[10] i przemijają pozbawione nadziei.[11] (Jud 16:14)7Pamiętaj, że tchnieniem[12] jest me życie, moje oko nie ujrzy już szczęścia. (Job 16:22; Ps 39:6; Ps 144:4; Jas 4:14)8Nie zobaczy mnie oko patrzącego, twe oczy na mnie – a mnie nie ma!9Rozpływa się obłok i znika; tak ze schodzącym do Szeolu[13] – nie wraca. (Job 3:13; Job 10:21; Job 11:8; Job 14:13; Job 16:22; Job 17:13; Job 17:16; Job 21:13; Job 24:19; Job 26:6)10Nie powróci już do swego domu, nie zapozna się już z nim jego miejsce.11I ja nie powstrzymam ust – będę mówił w przygnębieniu mego ducha – będę narzekał w goryczy mojej duszy.12Czy ja jestem morzem[14] lub potworem morskim, że stawiasz przy mnie straż? (Ge 1:2; Ge 1:21; Ex 7:9; Job 9:13; Job 26:12; Ps 46:3; Ps 65:8; Ps 68:23; Ps 74:13; Ps 77:17; Ps 93:3; Ps 104:6; Ps 114:3; Ps 124:4; Ps 144:7; Isa 17:12; Isa 27:1; Isa 51:9; Jer 5:22; Na 1:4; Hab 3:4)13Gdy pomyślę: Pocieszy mnie moje posłanie, moje łoże ulży mi w narzekaniu,14to straszysz mnie snami i przerażasz mnie widziadłami,15tak że wolałaby uduszenie[15] moja dusza, śmierć [zamiast kołatania się w] mych kościach.16Mam dość! Nie chcę żyć [tu] na wieki! Odstąp ode mnie, bo parą są me dni! (Ps 144:4)17Czym jest śmiertelnik, że czynisz go tak ważnym i że przykładasz do niego swe serce, (Ps 8:5; Ps 144:3; Heb 2:6)18że go nawiedzasz co rano i co chwila doświadczasz? (Job 23:10; Ps 17:3; Zec 13:9)19Kiedy przestaniesz się we mnie wpatrywać i ulżysz mi, abym przełknął moją ślinę?20Jeśli zgrzeszyłem,[16] to co Ci uczyniłem, [o Ty], stróżu człowieka? Dlaczego wystawiasz mnie sobie na cel,[17] tak że sam stałem się dla siebie[18] ciężarem? (De 32:10; Ps 31:23)21I dlaczego nie usuwasz mej nieprawości i nie przebaczasz mojej winy? Bo wkrótce legnę[19] w prochu, a gdy mnie będziesz wypatrywał – mnie nie będzie.