Hebrews 12

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Z tego zatem powodu[1] i my, mając spoczywający wokół nas tak wielki obłok świadków,[2] odrzućmy wszelką przeszkodę i narzucający się grzech i biegnijmy z wytrwałością w wytyczonym nam wyścigu,[3] (Lu 21:19; Ac 20:24; 1Co 9:24; Ga 2:2; Ga 5:7; Php 2:16; Php 3:12; Col 3:8; 2Ti 4:7; Heb 6:11; Heb 10:36; Heb 11:1; Heb 11:40; Heb 12:2; Heb 12:4; Heb 12:14; Heb 12:16; 1Pe 2:1)2 wpatrzeni w Jezusa, sprawcę i mistrza[4] wiary,[5] który zamiast należnej Mu radości[6] wycierpiał krzyż, nie zważając na wstyd, i zasiadł po prawicy tronu Boga.[7] (Ps 25:15; Ps 110:1; Isa 53:3; Isa 53:10; Mt 5:10; Mt 22:44; Mr 16:19; Lu 24:26; Ac 2:34; Ro 8:18; 1Co 15:19; 2Co 4:17; Eph 1:20; Php 2:5; Php 2:8; Php 3:13; Heb 1:3; Heb 2:10; Heb 4:16; Heb 8:1; Heb 10:12; 1Pe 1:11; 1Pe 4:13; 1Pe 5:1; 1Pe 5:10)3 Bo zastanówcie się nad Tym, który ze strony grzeszników doznał wobec siebie takiej wrogości, abyście nie zniechęcili się zmęczeni na duszy.[8] (Isa 40:28; Mt 27:39; Joh 5:16; Joh 5:18; Joh 7:30; Joh 10:31; Joh 11:53; Joh 19:1; Joh 19:5; 1Co 10:12; Heb 3:1; Heb 12:13; Jud 1:24)4 Jeszcze aż do krwi[9] nie przeciwstawiliście się, walcząc przeciw grzechowi, (Lu 22:44; 1Co 10:13; Heb 10:32; Heb 13:13)5 i całkowicie zapomnieliście o zachęcie, która odnosi się do was jako synów: Synu mój, nie lekceważ karcenia[10] Pana ani nie słabnij, przez Niego doświadczany;[11] (Ps 94:12; Pr 2:11; Pr 3:11; Mt 5:9; 1Co 6:3; 2Co 6:18; 2Ti 4:8; Jas 1:4; Jas 3:17; 1Pe 1:6; Re 2:7; Re 2:11; Re 2:17; Re 2:26; Re 3:5; Re 3:12; Re 3:21)6 bo kogo Pan kocha, tego karci, smaga każdego syna, którego darzy uznaniem.[12] (Pr 3:12; Re 3:19)7 Dzięki karceniu trwacie;[13] Bóg obchodzi się z wami jak z synami; bo co to za syn, którego ojciec nie karci? (De 8:5; 2Sa 7:14; Pr 13:24; Pr 19:18)8 Jeśli jesteście bez karcenia, którego uczestnikami stali się wszyscy, to jesteście dziećmi nieprawymi,[14] nie synami. (1Pe 5:9)9 Ponadto, skoro poważaliśmy naszych ziemskich ojców, kiedy nas karcili, czy nie tym bardziej poddamy się Ojcu duchów – aby żyć? (Ex 20:12; Nu 16:22; Nu 27:16; De 21:18; Joh 1:13; Joh 3:6; Eph 6:2; Eph 6:3)10 Tamci bowiem karcili nas według swego uznania, przez krótki czas,[15] Ten natomiast [czyni to] dla naszego pożytku, abyśmy uczestniczyli w Jego świętości. (Le 11:45; 1Pe 1:15; 2Pe 1:4)11 Wprawdzie żadne karcenie, gdy dosięga, nie przynosi radości, ale smutek, później jednak tym, którzy zostali przez nie wyćwiczeni, odpłaca niosącym pokój owocem sprawiedliwości. (Isa 32:17; Jas 3:18)12 Dlatego wyprostujcie opadłe ręce i omdlałe kolana (Job 4:3; Job 4:5; Isa 35:3)13 i czyńcie prostymi ścieżki dla swoich stóp, aby to, co chrome, nie zboczyło, ale raczej zostało uzdrowione. (Pr 4:26; Isa 40:3)14 Dążcie do pokoju ze wszystkimi[16] i do uświęcenia,[17] bez którego nikt nie zobaczy Pana,[18] (Mt 5:8; Ro 6:22; Ro 12:18; Ro 14:19; 1Co 3:16; 2Co 7:1; 2Co 13:11; Ga 5:4; 2Ti 2:22; Heb 10:39; 1Pe 1:15)15 pilnując, aby ktoś nie odcinał się od łaski Bożej,[19] aby jakiś pnący się w górę korzeń goryczy nie wywołał niepokoju[20] i przez niego nie zaraziło się wielu, (De 29:17; Joh 1:17; Ro 5:2; Ro 6:14; Ga 5:4; Heb 4:16; Heb 13:9; Heb 13:25)16 aby ktoś nie był [tak] rozwiązły lub prostacki jak Ezaw,[21] który w zamian za jeden posiłek sprzedał swoje pierworództwo.[22] (Ge 25:29; Ge 25:33; 1Co 5:11; 1Co 6:9; Ga 5:19; Ga 5:21; Eph 5:5; Php 3:18; Heb 13:4)17 Wiecie bowiem, że potem, gdy chciał odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony, nie znalazł bowiem miejsca na opamiętanie, chociaż o nie ze łzami zabiegał.[23] (Ge 27:30; Ge 27:34; Es 4:14; Pr 1:25; Heb 6:4; Heb 10:39)18 Nie podeszliście bowiem do namacalnego[24] i rozpalonego ognia ani do ciemności, mroku i huraganu,19 ani do dźwięku trąby, ani grzmotu słów, których słuchający błagali, by już nie kierować do nich ani słowa, (Ex 19:16; Ex 20:18; De 4:11; De 5:22)20 gdyż nie mogli znieść nakazanego: Nawet gdyby zwierzę dotknęło góry, będzie ukamienowane. (Ex 19:12)21 A że tak straszne było to zjawisko, Mojżesz powiedział: Jestem przerażony i drżący.[25] (Ex 19:12; Ex 19:19; Ex 20:19; De 5:23; De 9:19; Heb 12:18)22 Lecz przystąpiliście[26] do góry Syjon i do miasta Boga żywego, do niebieskiej Jerozolimy i do dziesiątków tysięcy aniołów, do uroczystego zebrania (Ps 2:6; Ga 4:24; Ga 4:26; Heb 11:16; Re 5:11; Re 14:1; Re 21:2; Re 21:10)23 i zgromadzenia pierworodnych zapisanych na niebiosach,[27] i do Boga, sędziego wszystkich,[28] i do duchów sprawiedliwych, doprowadzonych do celu,[29] (Ge 18:25; Ps 50:6; Ps 94:2; Lu 10:20; Ro 3:24; Ro 4:3; Ro 4:23; Ro 14:10; 1Co 3:10; 2Co 5:10; Heb 2:11; Heb 4:13; Heb 11:1; Heb 11:40; Re 7:4; Re 14:1; Re 20:11; Re 20:12; Re 20:15; Re 21:27)24 i do pośrednika nowego przymierza, Jezusa, i do krwi pokropienia, która przemawia wyraźniej niż Abel.[30] (Ge 4:10; Col 1:20; Heb 7:22; Heb 8:6; Heb 9:12; Heb 9:14; Heb 9:15; Heb 10:19; Heb 11:4; Heb 13:12; 1Pe 1:2; 1Jo 1:7)25 Strzeżcie się, byście nie odrzucili przemawiającego; jeśli bowiem tamci nie uszli, gdy odtrącili tego, pouczającego na ziemi, tym bardziej my, odrzucający [pouczającego] z nieba.[31] (De 17:2; Heb 2:1; Heb 10:28; Re 1:1)26 Ten, którego głos wtedy wstrząsnął ziemią, teraz tak zapowiada: Jeszcze raz Ja wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem. (Ex 19:18; Jud 5:4; Ps 68:9; Hag 2:6)27 [Słowa]: Jeszcze raz dowodzą usunięcia tego, co chwiejne, jako stworzone, aby pozostało to, co niewzruszone.[32] (Da 2:37; Mt 24:35; Heb 1:11; Heb 13:8; 2Pe 3:10; Re 20:11; Re 21:1)28 Dlatego, jako ci, którzy otrzymują królestwo niewzruszone, zachowajmy wdzięczność i z nią pełnijmy służbę w sposób miły Bogu: z szacunkiem i bojaźnią; (Joh 3:5; Ro 14:17; 2Co 7:1; Heb 9:14; Heb 13:21; 1Pe 1:17; 1Pe 2:9; 1Pe 3:2; Re 1:6; Re 1:9)29 bowiem Bóg nasz jest ogniem trawiącym.[33] (Ex 24:17; De 4:24; De 9:3; Isa 33:14)