1Festus zatem, gdy zawitał do prowincji, po trzech dniach wstąpił z Cezarei do Jerozolimy,[1] (Ac 23:33; Ac 24:27)2gdzie arcykapłani oraz główni [przedstawiciele] Żydów wnieśli do niego oskarżenie przeciwko Pawłowi i nalegali na niego, (Ac 24:1; Ac 25:15)3prosząc, aby im okazał łaskę w jego sprawie i [zechciał] przesłać go do Jerozolimy – bo urządzali zasadzkę, aby go zgładzić po drodze. (Ac 23:12; Ac 23:15; Ac 23:21)4Lecz Festus odpowiedział, że Paweł osadzony jest pod strażą w Cezarei i że on sam niebawem tam wyruszy.5Niech więc ci spośród was – mówił – którzy są pełnomocni, zstąpią razem [ze mną] i oskarżą go, jeśli człowiek ten popełnił coś niestosownego. (Ac 23:30; Ac 25:11)6Zabawił zatem wśród nich nie więcej niż osiem lub dziesięć dni, po czym zstąpił do Cezarei, gdzie nazajutrz zasiadł na krześle sędziowskim i polecił przyprowadzić Pawła. (Mt 27:19; Ac 25:17)7A gdy on się zjawił, Żydzi, którzy przybyli z Jerozolimy, obstąpili go i obciążyli wieloma ciężkimi zarzutami, których nie potrafili udowodnić. (Lu 23:2; Lu 23:10; Ac 6:13; Ac 24:5; Ac 24:13)8Paweł natomiast bronił się: Niczym nie zgrzeszyłem ani przeciw Prawu żydowskiemu, ani przeciw świątyni, ani przeciw cesarzowi.[2] (Joh 19:12; Ac 24:6; Ac 24:10; Ac 24:12; Ac 25:16; Ac 28:17)9Festus zaś, chcąc Żydom wyświadczyć łaskę, odezwał się do Pawła tymi słowy: Czy chcesz wstąpić do Jerozolimy i tam być przede mną w tych sprawach sądzony? (Ac 24:27; Ac 25:20)10Paweł jednak odpowiedział: Stanąłem przed krzesłem sędziowskim cesarza i jemu trzeba mnie sądzić.[3] Żydom w niczym nie zawiniłem, jak i ty wiesz dobrze. (Ac 23:9; Ac 25:6; Ac 25:17)11Jeśli więc zrobiłem coś nieprawego i popełniłem coś godnego śmierci, nie wzbraniam się umrzeć; ale jeśli nie ma nic w tym, o co mnie ci oskarżają, nikt mnie nie może im wydać [na łaskę i niełaskę]. Odwołuję się do cesarza. (Ac 23:29; Ac 24:19; Ac 25:5; Ac 25:7; Ac 25:16; Ac 25:21; Ac 25:25; Ac 26:31; Ac 26:32; Ac 28:18; Ac 28:19)12Wtedy Festus porozumiał się z radą i odpowiedział: Odwołałeś się do cesarza, do cesarza pójdziesz.13Po upływie kilku dni przybyli do Cezarei król Agryppa[4] i Berenike[5] i powitali Festusa. (Ac 12:20; Ac 25:23; Ac 26:30)14A gdy już wiele dni tam przebywali, Festus przedstawił królowi sprawę Pawła, mówiąc: Jest tu pewien człowiek pozostawiony przez Feliksa jako więzień. (Ac 24:27)15W czasie mojego pobytu w Jerozolimie arcykapłani i prezbiterzy żydowscy wnieśli przeciw niemu sprawę, domagając się na niego skazującego wyroku. (Ac 25:1)16Odpowiedziałem im, że nie ma u Rzymian zwyczaju wydawać jakiegoś człowieka [na łaskę i niełaskę], zanim oskarżany nie stanie twarzą w twarz wobec oskarżycieli i nie dostanie miejsca do obrony przed zarzutem. (Joh 7:51)17Gdy więc przyszli tu razem ze mną, niezwłocznie, następnego dnia, zasiadłem na krześle sędziowskim i kazałem przyprowadzić tego człowieka, (Ac 25:6; Ac 25:10)18przeciw któremu oskarżyciele w swoim wystąpieniu nie wnieśli żadnego z tych złych oskarżeń, które ja zakładałem,19mieli natomiast przeciw niemu jakieś zagadnienia dotyczące ich własnej religii oraz jakiegoś nieżyjącego Jezusa, o którym Paweł twierdził, że żyje. (Ac 17:18; Ac 18:4; Ac 23:29; 1Co 15:12)20Ja natomiast, niepewny, jak te sprawy zbadać, zapytałem, czy chciałby pójść do Jerozolimy i tam być o te rzeczy sądzony. (Ac 25:9)21Ponieważ jednak Paweł wniósł odwołanie, by go zatrzymać pod strażą aż do wyroku Czcigodnego, rozkazałem go strzec, dopóki nie odeślę go do cesarza. (Ac 25:11; Ac 25:25)22Wtedy Agryppa powiedział do Festusa: Chciałbym i ja posłuchać tego człowieka. Jutro – odpowiedział – go usłyszysz. (Lu 23:8)
Przesłuchanie Pawła przed Agryppą i Berenike
23Gdy nazajutrz Agryppa i Berenike przyszli z wielką okazałością i weszli do audytorium z chiliarchami i głównymi osobistościami miasta, i Festus rozkazał, przyprowadzony został Paweł. (Mt 10:18; Mr 13:9; Lu 21:12; Ac 21:31)24Wtedy Festus rozpoczął: Królu Agryppo oraz wszyscy mężowie, którzy jesteście z nami obecni, widzicie tego, o którego cały tłum Żydów wystąpił do mnie zarówno w Jerozolimie, jak i tutaj, wołając, że nie powinien on dłużej żyć. (Ac 22:22; Ac 25:2; Ac 25:7; Ac 25:15)25Ja jednak stwierdziłem, że nie popełnił on niczego, co zasługuje na śmierć, a gdy sam odwołał się do Czcigodnego, postanowiłem go posłać. (Ac 25:11; Ac 26:31)26Nie mam jednak nic pewnego, co mógłbym o nim napisać panu,[6] dlatego przyprowadziłem go przed was, a szczególnie przed ciebie, królu Agryppo,[7] abym po przeprowadzonym przesłuchaniu miał co napisać. (Ac 25:27)27Nierozsądne bowiem wydaje mi się posyłać więźnia, a nie podać wysuwanych przeciw niemu zarzutów. (Ac 25:14)