2 Corinthians 12

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Trzeba się chlubić, choć to niepożyteczne; przejdę więc do widzeń i objawień Pana. (Da 2:19; Da 7:2; Mt 16:17; Mt 17:9; Lu 1:22; Lu 2:26; Lu 24:23; Ac 2:17; Ac 9:10; Ac 9:12; Ac 10:3; Ac 11:5; Ac 16:9; Ac 18:9; Ac 26:19; Ro 16:25; 1Co 2:10; 1Co 6:12; 1Co 10:23; 1Co 14:6; 1Co 14:26; 2Co 11:10; 2Co 11:16; Ga 1:12; Ga 1:16; Eph 3:3; Re 1:1; Re 9:17)2 Znam człowieka w Chrystusie, który przed czternastu laty – czy to w ciele, nie wiem, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie – został porwany aż do trzeciego nieba.[1] (1Co 12:2; 2Co 5:17; Ga 3:27)3 I wiem, że ten człowiek – czy to w ciele, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie –4 został porwany do raju[2] i słyszał nieopisane rzeczy, o których nie wolno człowiekowi mówić. (1Ki 8:27; 2Ch 2:6; Ne 9:6; Ps 148:4; Isa 51:3; Eze 36:35; Da 8:26; Da 12:4; Da 12:9; Lu 24:43; 2Co 12:2; Re 2:7; Re 10:4)5 Z takiego będę się chlubił, z siebie samego jednak chlubić się nie będę, chyba że z moich słabości. (1Co 2:3; 2Co 5:12; 2Co 10:8; 2Co 11:30)6 Bo jeśli chciałbym się chlubić, nie byłbym bez racji, gdyż powiedziałbym prawdę; wstrzymuję się jednak, aby ktoś nie potraktował mnie ponad to, co u mnie widzi lub co ode mnie słyszy, (Ro 9:1; 2Co 7:14; 2Co 11:16; Php 4:9; 2Ti 1:13; 2Ti 2:2)7 i [nie łączył mnie] z nadzwyczajnością objawień. Dlatego, abym się nie wynosił, został mi dany kolec w ciało, anioł szatana,[3] po to, by bił mnie po twarzy – abym się nie wynosił. (Nu 33:55; Job 2:6; Eze 28:24; Lu 13:16; 1Co 5:5)8 W tej sprawie trzy razy prosiłem Pana, by on ode mnie odstąpił.9 Lecz powiedział mi: Wystarczy ci moja łaska, w słabości bowiem doskonali się moc. Z największą więc przyjemnością tym bardziej będę chlubił się moimi słabościami, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa. (Isa 40:29; Joh 1:17; 1Co 2:4; 2Co 8:9; 2Co 11:30; 2Co 12:5; 2Co 13:13; Eph 1:19; Php 3:10; Php 4:13)10 Dlatego lubię słabości, zniewagi, potrzeby, prześladowania i uciski dla Chrystusa; bo kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny. (1Co 2:3; 1Co 9:22; 2Co 6:4; Ga 5:11; Ga 6:12; Php 4:11; Php 4:13; 2Ti 3:11)11 Stałem się głupi – wy mnie zmusiliście. Ja bowiem powinienem być przez was polecany, gdyż w niczym nie ustępowałem tym arcyapostołom, chociaż jestem niczym. (1Co 3:7; 2Co 3:1; 2Co 11:1; 2Co 11:5; 2Co 11:16)12 Zarówno znaki apostoła dały o sobie znać wśród was we wszelkiej cierpliwości, jak i w znakach, cudach oraz przejawach mocy. (Ro 15:18; 1Co 9:2; 2Co 6:4; Heb 2:4)13 W czym bowiem mogliście odczuć, że liczycie się mniej niż inne zgromadzenia, jak nie w tym, że ja sam was nie obciążałem? Przebaczcie mi tę niesprawiedliwość. (1Co 9:12; 2Co 11:9)14 Oto po raz trzeci gotów jestem przyjść do was i nie będę ciężarem; nie szukam bowiem tego, co wasze, ale was samych; gdyż nie dzieci powinny odkładać dla rodziców, ale rodzice dla dzieci. (Pr 19:14; 1Co 4:14; 1Co 10:24; 1Co 10:33; 2Co 13:1)15 Ja zaś z przyjemnością pokryję koszty, a nawet sprzedam się za wasze dusze. Czy bardziej was kochając, mam być mniej kochany? (2Co 11:11; 1Th 2:8)16 Niech jednak będzie: nie obciążałem was, ale będąc przebiegły, wziąłem was podstępem. (2Co 11:9)17 Czy wykorzystałem was przez kogoś spośród tych, których do was posłałem? (2Co 9:5)18 Poprosiłem Tytusa i wraz z nim posłałem brata; czy Tytus was wykorzystał? Czy nie kroczyliśmy w tym samym duchu? Czy nie tymi samymi śladami? (Ro 4:12; 2Co 8:6; 2Co 8:16; 2Co 8:23)19 Od dawna myślicie, że się przed wami usprawiedliwiamy. W obliczu Boga w Chrystusie mówimy, że to wszystko, kochani, dla waszego zbudowania. (Ro 9:1; Ro 14:19; 2Co 2:17; 2Co 10:8; 2Co 13:10)20 Obawiam się bowiem, czy w jakiś sposób, gdy przyjdę, nie zastanę was takimi, jakimi nie chcę [was zastać], i czy wy nie zastaniecie mnie takim, jakim nie chcecie; czy w jakiś sposób nie dojdzie do kłótni, zazdrości, wybuchów gniewu, rywalizacji, oszczerstw, plotek, unoszenia się, nieporządków; (1Co 1:11; 1Co 3:3; 1Co 14:40; 2Co 2:1; Ga 5:20; Php 2:3)21 czy gdy znowu przyjdę, nie poniży mnie Bóg wobec was i nie będę opłakiwał wielu spośród tych, którzy wcześniej zgrzeszyli i nie opamiętali się w nieczystości, nierządzie oraz rozwiązłości, którą popełnili. (1Co 14:40; 2Co 7:1; 2Co 7:9; 2Co 13:2)