1Zabiegajcie o miłość, [gorąco] pragnijcie duchowych [darów],[1] a najbardziej tego, aby prorokować. (1Co 12:1; 1Co 12:31; 1Co 14:12; 1Co 14:39; 1Co 16:14; 2Pe 1:7)2Bo kto mówi językiem, mówi nie do ludzi, lecz do Boga; nikt bowiem nie rozumie,[2] gdyż w Duchu wypowiada tajemnice.[3] (Mr 16:17; 1Co 12:10; 1Co 13:2; 1Co 14:14; 1Co 14:18; 1Co 14:22)3Kto natomiast prorokuje, mówi do ludzi dla zbudowania, zachęty i pociechy. (Ro 14:19; 1Co 10:23; 1Co 14:26)4Kto mówi językiem, buduje siebie; a kto prorokuje, buduje zgromadzenie.[4]5Pragnę, abyście wy wszyscy mówili językami, bardziej jednak, abyście prorokowali; gdyż ten, kto prorokuje, jest większy niż ten, kto mówi językami, chyba żeby wykładał, aby zgromadzenie doznało zbudowania. (Nu 11:29; 1Co 14:1; 1Co 14:13; 1Co 14:26)6A teraz, bracia, jeśli przyszedłbym do was, mówiąc językami, na co bym wam się przydał, gdybym wam nie przemówił czy to w objawieniu, czy w poznaniu, czy w proroctwie, czy w pouczeniu? (Ro 15:14; 1Co 1:5; 1Co 12:7; 1Co 12:8; 1Co 14:19; 1Co 14:26; Eph 1:17; Eph 3:3; Eph 3:5)7Podobnie przedmioty martwe, które wydają dźwięk, jak flet czy cytra: gdyby nie wydawały różnych dźwięków, jak można by rozpoznać, co grają na flecie, a co na cytrze?8Również jeśliby trąba wydała dźwięk niewyraźny, kto przygotowywałby się do bitwy? (Nu 10:9; Jer 4:19; Eze 33:3; Joe 2:1; 1Ti 1:18; 1Ti 6:12; 2Ti 4:7)9Tak i wy, jeśli za pomocą języka zrozumiałego nie wydacie słowa, jak da się rozpoznać, co zostało powiedziane? Będziecie raczej mówić w powietrze. (1Co 9:26)10Na świecie jest niewątpliwie tak wiele różnego rodzaju dźwięków i nic nie jest bez dźwięku;11gdybym więc nie poznał znaczenia dźwięku,[5] byłbym dla tego, który mówi, cudzoziemcem, a ten, który mówi, byłby cudzoziemcem dla mnie.12Podobnie i wy, ponieważ jesteście zapaleńcami[6] duchowych [darów], szukajcie [darów] dla zbudowania zgromadzenia, abyście [w takie] obfitowali.13W tym celu, kto mówi językiem, niech się modli, aby wykładał. (1Co 14:5; 1Co 14:26)14Jeśli bowiem modlę się językiem, mój duch się modli, rozum mój natomiast pozostaje bezowocny. (Eph 4:23)15Co zatem pozostaje? Będę modlił się duchem, ale także będę modlił się rozumem; będę śpiewał duchem, ale także będę śpiewał rozumem.[7] (Ps 47:7; Joh 4:23; 1Co 14:16; Eph 5:19; Col 3:16; Jas 5:13)16Bo jeśli błogosławisz w duchu, to w jaki sposób zajmujący miejsce[8] nie obeznanego[9] powie „Amen” przy twoim dziękczynieniu, skoro nie rozumie, co mówisz? (De 27:15; 1Ch 16:36; Ne 5:13; Ne 8:6; Ps 106:48; Jer 28:6; Ac 4:13; 1Co 14:23; 1Co 14:24; 2Co 1:20; 2Co 11:6; Re 5:14; Re 7:12; Re 19:4)17Ty wprawdzie pięknie dziękujesz, ale drugi się nie buduje. (1Co 14:3)18Dziękuję Bogu, że mówię językami więcej niż wy wszyscy,19ale w zgromadzeniu wolę powiedzieć pięć słów moim rozumem, aby też innych pouczyć, niż dziesiątki tysięcy słów językiem.20Bracia, nie bądźcie dziećmi w myśleniu, ale w złem zachowujcie się jak niemowlęta – w myśleniu bądźcie dojrzali.[10] (Mt 11:25; Mt 18:3; Ro 16:19; 1Co 13:11; Eph 4:13; Eph 4:14; Col 1:28; Heb 5:12; Heb 5:14; 1Pe 2:2)21W Prawie jest napisane: Przez ludzi obcego języka oraz obcych warg przemówię do tego ludu, ale i tak Mnie nie usłuchają – mówi Pan. (Isa 28:11)22Języki zatem są na znak nie dla wierzących, ale dla niewierzących,[11] a proroctwo nie dla niewierzących, ale dla wierzących. (Ac 2:1; Ac 11:15; 1Co 14:21; 1Co 14:23; 1Co 14:26; Heb 3:12)23Jeśli więc schodzi się całe zgromadzenie i wszyscy mówią językami, a wejdą nie obeznani albo niewierzący, to czy nie powiedzą, że szalejecie? (Mr 3:21; Joh 10:20; Ac 2:13; Ac 26:24; 1Co 11:17; 1Co 11:20)24Jeśli natomiast wszyscy prorokują, a wejdzie jakiś niewierzący albo nie obeznany, to rozpoznawany[12] przez wszystkich, badany przez wszystkich,25z tajnikami swego serca wychodzącymi na jaw[13] – tak padnie na twarz, odda pokłon Bogu i oznajmi: Rzeczywiście Bóg jest pośród was. (Isa 45:14; Da 2:47; Zec 8:23; Joh 4:19; Ro 2:16; Heb 4:12)
Sprawa porządku na zgromadzeniach
26Co zatem, bracia? Gdy się schodzicie, każdy [coś ma]: ma psalm, ma pouczenie, ma objawienie, ma język, ma przekład – wszystko niech się dzieje dla zbudowania. (1Co 10:23; 1Co 11:18; 1Co 11:20; 1Co 12:8; 1Co 14:3; 1Co 14:5; 1Co 14:13; 1Co 14:27; 2Co 12:19; 2Co 13:10; Eph 4:29; Eph 5:19; Col 3:16; Jas 5:13)27Jeśli ktoś mówi językiem, niech [to czyni] po dwóch lub najwyżej trzech, i z osobna, a jeden niech przekłada;28jeśli natomiast nie ma tłumacza, niech w zgromadzeniu zamilknie, niech mówi sobie i Bogu.29Prorocy niech mówią dwaj lub trzej, a inni niech rozsądzają;[14] (Job 12:11; Ac 17:11; 1Co 12:10; 1Th 5:21; 1Jo 4:1)30jeśli zaś kolejnemu siedzącemu zostało dane objawienie, poprzedni niech zamilknie.31Możecie bowiem pojedynczo wszyscy prorokować, aby wszyscy mogli się uczyć i wszyscy doznać zachęty.32A duchy proroków[15] poddają się[16] prorokom, (Re 22:6)33gdyż [Bóg] nie jest Bogiem zamieszania, lecz pokoju. Jak we wszystkich zgromadzeniach świętych, (1Co 1:2)34kobiety niech w zgromadzeniach milczą, gdyż nie pozwala się im mówić;[17] lecz niech będą poddane, jak i Prawo mówi. (Ge 3:16; 1Co 11:2; 1Co 11:3; 1Co 14:29; 1Co 14:35; Eph 5:22; Col 3:18; 1Ti 2:11; 1Ti 2:12; Tit 2:5; 1Pe 3:1)35Jeśli natomiast chcą się czegoś nauczyć, niech pytają w domu swoich własnych mężów; gdyż w zgromadzeniu nie przystoi kobiecie mówić.[18] (1Co 14:34)36Czy od was Słowo Boga wyszło albo czy tylko do was samych dotarło?37Jeśli ktoś uważa, że jest prorokiem albo [człowiekiem] duchowym, niech zauważy, że to, co wam piszę, jest przykazaniem Pana; (1Co 2:15; 1Co 3:1; 1Co 7:10; 1Co 7:25; 1Jo 4:6)38a jeśli ktoś [tego] nie uznaje, nie jest uznany.39Tak więc, bracia moi, gorąco pragnijcie prorokować i językami mówić nie przeszkadzajcie;40a wszystko niech się dzieje godnie i według porządku. (1Co 14:33; Col 2:5)