1 Kronik 16,43 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Skrzynia Przymierza w Jerozolimie

1 Sprowadzono zatem skrzynię Bożą i ustawiono ją w środku namiotu, który Dawid rozpiął dla niej. Złożono także przed obliczem Boga ofiary całopalne i ofiary pokoju. (2 Sm 6,17) 2 A gdy Dawid dokończył składania ofiar całopalnych i ofiar pokoju, pobłogosławił lud w imieniu JHWH (Wj 39,43; 2 Krn 6,3) 3 i obdzielił każdego Izraelitę, od mężczyzny po kobietę, każdego bochenkiem chleba, bułką z daktylami^[1] oraz plackiem z rodzynek.^[2] (2 Sm 6,19; Oz 3,1) 4 Ustawił też przed skrzynią JHWH – spośród Lewitów – posługujących do wspominania i do dziękowania, i do wielbienia JHWH, Boga Izraela. 5 Asaf był [ich] naczelnikiem, a jego zastępcą Zachariasz, Jejel i Szemiramot, i Jechiel, i Matitiasz, i Eliab, i Benajasz, i Obed-Edom, i Jejel z instrumentami – lutniami i cytrami – a Asaf miał grać na cymbałach. 6 Benajasz zaś i Jachazjel, kapłani, [mieli stale grać] na trąbach przed skrzynią przymierza Bożego.

Pieśń wdzięczności Dawida

7 Tego dnia Dawid w ten sposób po raz pierwszy polecił wielbić JHWH za pośrednictwem Asafa i jego braci: (Ps 105,1) 8 Wysławiajcie^[3] JHWH, wzywajcie Jego imienia, ogłaszajcie wśród ludów Jego dzieła! 9 Śpiewajcie Mu, grajcie Mu, opowiadajcie o wszystkich Jego cudach!^[4] 10 Chlubcie się Jego świętym imieniem, niech się cieszy serce szukających JHWH!^[5] 11 Szukajcie JHWH i Jego mocy, szukajcie Jego oblicza^[6] nieprzerwanie! 12 Wspominajcie cuda, których dokonał, Jego znaki i rozstrzygnięcia Jego ust. 13 Potomkowie Izraela, Jego sługi, synowie Jakuba, Jego wybrani, 14 oto JHWH, [On jest] naszym Bogiem, Jego rozstrzygnięć [jest pełna] cała ziemia! 15 Wspominajcie na wieki Jego przymierze – Słowo nadane tysiącu pokoleń – 16 które zawarł z Abrahamem – i Jego przysięgę, daną Izaakowi. (Rdz 12,7; Rdz 26,3) 17 Ustanowił ją ustawą dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze: 18 Tobie – powiedział – dam ziemię Kanaan, obszar waszego dziedzictwa. (Rdz 28,13) 19 Gdy byliście w niej [jeszcze] skromni liczbą, niewielką garstką przybyszów, (Ps 105,12) 20 w drodze od narodu do narodu, od królestwa do kolejnego ludu, 21 nie pozwalał ich krzywdzić nikomu i karał z ich powodu nawet królów: 22 Nie tykajcie moich pomazańców! Nie szkodźcie moim prorokom! (Rdz 20,3) 23 Śpiewaj JHWH, cała ziemio! Z dnia na dzień głoście Jego zwycięstwo! (Ps 96,1; Ps 106,1; Ps 106,47) 24 Ogłaszajcie narodom Jego chwałę, a ludom – wszystkim – Jego cuda!^[7] 25 Tak! JHWH jest wielki, potężnie wywyższony! Budzi lęk ponad wszystkich innych bogów. 26 Bo bogowie innych ludów są marnością, za to JHWH^[8] stworzył niebiosa! 27 Przed Nim dostojeństwo i chwała, moc oraz radość^[9] wszędzie tam, gdzie On! (Ps 96,6) 28 Przyznajcie JHWH, rodziny ludów, przyznajcie JHWH chwałę i moc! 29 Przyznajcie JHWH – chwałę Jego imienia,^[10] przyjdźcie z ofiarą, stawcie się przed Nim, w świętej szacie^[11] pokłońcie się JHWH! 30 Zadrżyj wobec Niego, cała ziemio! Tak! Świat umocnił, by się nie chwiał! 31 Niech cieszy się niebo i weseli ziemia, niech głoszą wśród narodów, że JHWH jest królem! 32 Niech zagrzmi morze i to, co je wypełnia, radośnie woła pole i wszystko, co jest na nim! 33 Na wiwat niech zakrzyknie las i jego drzewa – przed JHWH, bo nadchodzi, aby sądzić ziemię. 34 Wysławiajcie JHWH, ponieważ jest dobry, ponieważ Jego łaska trwa na wieki! (2 Krn 5,13; 2 Krn 7,3; Ezd 3,11; Ps 106,1; Ps 106,47; Jer 33,11)

2 Krn 5,132 Krn 7,3Ezd 3,11Ps 106,1Ps 106,47Jer 33,11

35 Mówcie też: Wybaw nas, Boże naszego zbawienia, zbierz nas^[12] i wyrwij spośród narodów, byśmy wielbili Twoje święte imię i chlubili się pieśnią na Twoją chwałę! 36 Błogosławiony JHWH, Bóg Izraela, od wieków – i na wieki! A cały lud powiedział: Amen^[13] – i wielbił JHWH.

Rozdzielenie obowiązków kapłańskich

37 [Dawid] pozostawił tam zatem, przed skrzynią Przymierza z JHWH, Asafa i jego braci – aby pełnili służbę przed skrzynią nieprzerwanie, zgodnie z poleceniem na każdy dzień^[14] – 38 oraz Obed-Edoma i jego braci – sześćdziesięciu ośmiu – a Obed-Edoma, syna Jedutuna, i Chosę wyznaczył na odźwiernych.^[15] (1 Krn 5,18; 1 Krn 5,21; 1 Krn 5,24; 1 Krn 16,5)

1 Krn 5,181 Krn 5,211 Krn 5,241 Krn 16,5

39 Sadoka zaś, kapłana, oraz jego braci, kapłanów, [pozostawił] przed przybytkiem JHWH na wzniesieniu w Gibeonie, 40 aby składali JHWH nieprzerwanie, rano i wieczorem, ofiary całopalne na ołtarzu całopalnym, zgodnie z tym wszystkim, co zostało zapisane w Prawie JHWH, które nadał Izraelowi. 41 Z nimi zaś byli Heman i Jedutun oraz pozostali wybrani, którzy zostali wyznaczeni^[16] z imienia do wielbienia JHWH za to, że Jego łaska trwa na wieki. 42 Heman i Jedutun^[17] mieli z sobą trąby i cymbały dla grających i instrumenty do [wtórowania] pieśni dla Boga; synowie Jedutuna zaś byli [również] odźwiernymi. 43 Potem rozeszli się, cały lud, każdy do swojego domu, zawrócił też Dawid, aby pobłogosławić swój dom. (2 Sm 6,19)