1Psalm Asafa. Bóg wstaje w zgromadzeniu bożym I pośród bogów[1] rozpoczyna sąd.2Jak długo będziecie sądzić niesprawiedliwie, Rozstrzygać sprawy na korzyść bezbożnych?[2] Sela.3Przyznawajcie słuszność biedakom i sierotom, Wymierzajcie sprawiedliwość potrzebującym i ubogim!4Ratujcie biednych i żyjących w nędzy — Wyrywajcie ich z ręki bezbożnych!5Lecz oni nic nie wiedzą ani nie pojmują, Błądzą niczym w ciemności — I chwieją się wszystkie posady ziemi.6Tak, powiedziałem: Jesteście bogami, Jesteście wszyscy synami Najwyższego,7Jednak pomrzecie jak ludzie,[3] Padniecie — jak każdy książę.8Powstań, Boże! Dokonaj sądu nad ziemią, Gdyż Ty sam możesz rozdzielać dziedzictwo wśród wszystkich narodów.[4]
Psalm 82
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Psalm Asafa. Bóg powstaje w zgromadzeniu Bożym,[1] Sądzi pośród bogów:[2] (Rdz 3,5; 1 Krl 22,19; Job 1,6; Job 2,1; Ps 8,6; Iz 3,13; Iz 6,1; Za 3,1)2Jak długo będziecie rozstrzygać niesprawiedliwie I zadowalać oblicza bezbożnych?[3] Sela. (Pwt 1,17; 2 Krn 19,6; Iz 1,23; Iz 5,23; Jer 5,28; Jer 21,12; Am 5,7; Mi 3,11; Za 7,9)3Oddawajcie słuszność biedakowi i sierocie,[4] Wymierzajcie sprawiedliwość ubogiemu i potrzebującemu! (Ps 109,9; Iz 1,17; Za 7,10)4Ratujcie biedaka i nędzarza, Wyrywajcie go z ręki bezbożnych!5Nie wiedzą i nie pojmują, W ciemności się poruszają, Wszystkie posady ziemi – rozchwiane.6Ja zaś powiedziałem: Wy jesteście bogami, Wy wszyscy – synami Najwyższego, (Ps 29,1; Jan 10,34)7Jednak jak człowiek[5] pomrzecie I upadniecie – jak każdy z książąt. (Iz 14,12)8Powstań, Boże! Osądź ziemię, Gdyż Ty możesz rozdzielać dziedzictwo pośród wszystkich narodów.[6] (Lb 34,16; Ez 47,13)