1Dla prowadzącego chór. Pieśń pouczająca. Dawidowa.2Edomita Doeg przybył wówczas donieść Saulowi, że Dawid przybył do domu Achimeleka.3Dlaczego przechwalasz się tym, że potrafisz zaszkodzić, bohaterze? Przecież łaska Boża trwa przez cały dzień!4Knujesz zgubę, Twój język, ostry jak brzytwa, Dopuszcza się zdrady!5Kochasz bardziej zło, przedkładasz je nad dobro, Wolisz kłamstwo zamiast słowa prawdy. Sela.6Lubisz, podstępny języku, Słowa zdolne zniszczyć!7Dlatego[1] złamie cię Bóg na zawsze,[2] Schwyta cię, wyciągnie z namiotu, Wyrwie z korzeniami ze wspólnoty żywych.[3] Sela.8Zobaczą to sprawiedliwi i lęk ich ogarnie, Potem natomiast roześmieją się nad nim:9Oto bohater, który nie uczynił Boga swym schronieniem, Ale zaufał swemu wielkiemu bogactwu I siebie samego wzmocnił, niszcząc innych.10Ja zaś jestem w domu Boga jak drzewo oliwne okryte listowiem, Zaufałem Bożej łasce na wieki.11Będę Cię wiecznie sławił za Twoje dokonania, I wobec oddanych Tobie wzywał Twego imienia, Bo tylko ono tchnie dobrem.
Psalm 52
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Dla prowadzącego chór. Maskil[1] Dawida.[2] (Ps 32,1; Ps 42,1; Ps 44,1; Ps 45,1; Ps 53,1; Ps 54,1; Ps 55,1; Ps 74,1; Ps 78,1; Ps 88,1; Ps 89,1; Ps 142,1)2Gdy Edomita Doeg przybył donieść Saulowi i tak do niego powiedział: Dawid wszedł do domu Achimeleka. (1 Sm 21,1; 1 Sm 22,9)3Dlaczego przechwalasz się tym, że potrafisz zaszkodzić, bohaterze? Łaska Boża [trwa] przez cały dzień!4Knujesz zgubę, Twój język wyostrzony jak brzytwa, Dopuszcza się zdrady![3] (Ps 101,7)5Kochasz bardziej zło niż dobro, Kłamstwo bardziej niż słowo prawe. Sela. (Ps 11,5; Ps 109,17; Przyp 20,13; Przyp 21,17)6Kochasz wszelkie słowa pożerające, Podstępny języku!7Dlatego[4] Bóg złamie cię na zawsze,[5] Schwyta cię i wyrwie z namiotu, I wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela. (Job 18,14)8Zobaczą to sprawiedliwi i przestraszą się, I roześmieją się nad nim: (Ps 126,2)9Oto bohater, który nie uczynił Boga swym schronieniem, Lecz zaufał swemu wielkiemu bogactwu I umocnił się przez swe niszczenie [innych].[6] (Przyp 11,28; Am 5,11)10Lecz ja jestem jak świeża oliwka w domu Bożym; Zaufałem Bożej łasce na wieki wieków. (Ps 1,3; Ps 92,13; Jer 11,16)11Będę[7] wysławiał Cię na wieki, że [to] uczyniłeś,[8] I oczekiwał[9] Twego imienia – Gdyż jest dobre – wobec Twoich wiernych.[10] (Job 17,13; Ps 19,4; Ps 22,32; Ps 37,9; Ps 40,2; Ps 54,8; Ps 100,5; Ps 106,1; Ps 107,1; Ps 135,3; Ps 136,1; Iz 38,15; Jer 33,11)