1Alleluja! O, jak to dobrze grać naszemu Bogu, Jakie to wspaniałe! Piękna jest pieśń chwały!2PAN odbudowuje Jerozolimę, Gromadzi rozproszonych[1] z Izraela.3Jest lekarzem złamanych serc, Jest tym, który opatruje ludzkie rany.4On wyznacza liczbę gwiazd, Wszystkim nadaje imiona.5Wielki jest nasz Pan i potężny w swej mocy, A Jego mądrość jest niezgłębiona.6PAN wywyższa pokornych, A bezbożnych poniża aż do ziemi.7Śpiewajcie PANU z wdzięcznością, Grajcie naszemu Bogu na cytrze!8On zasnuwa niebiosa obłokami, Przygotowuje dla ziemi deszcz I sprawia, że góry porastają trawą.9On daje bydłu pożywienie I karmi młode kruki, kiedy Go wzywają.10On nie zachwyca się siłą rumaka, Nie robią na Nim wrażenia mięśnie męskich nóg.11PAN darzy sympatią tych, którzy się Go boją I którzy pokładają nadzieję w Jego łasce.12Uwielbiaj PANA, Jerozolimo! Syjonie, chwal swojego Boga!13To On wzmocnił zasuwy twoich bram, Błogosławił twym dzieciom mieszkającym pośród ciebie.14On zapewnia twym granicom pokój I karmi cię najlepszą pszenicą.15On posyła swój rozkaz[2] na ziemię — A szybko biegnie Jego Słowo —16I zsyła śnieg niczym kłębki wełny, Niczym popiół rozsypuje szron.17Rozrzuca grad jak okruchy, Przed Jego mrozem — czy ktoś się ostoi?[3]18Posyła również swe Słowo i sprowadza odwilż, Wionie swym wiatrem i płyną wody.19On też oznajmił Jakubowi swe Słowo, Wprowadził swe ustawy i prawa w Izraelu.20Nie uczynił tak innemu narodowi, Dlatego nie znają one Jego postanowień. Alleluja!
Psalm 147
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Chwalcie JH[WH]![1] Bo dobrze jest grać naszemu Bogu,[2] Gdyż to miłe – pieśń chwały jest piękna![3] (Ps 92,2)2JHWH odbudowuje Jerozolimę, Gromadzi rozrzuconych[4] Izraela. (Ps 51,20; Iz 11,12)3Jest lekarzem złamanych serc, Jest tym, który przewiązuje ich rany. (Job 5,18; Iz 30,26; Iz 61,1; Oz 6,1; Oz 7,1)4Wyznacza liczbę gwiazd, Wszystkim nadaje imiona. (Rdz 15,5; Iz 40,26; Jer 33,22)5Wielki jest nasz Pan i potężny w mocy, Jego mądrość jest niezmierzona. (Iz 40,28)6JHWH podnosi pokornych, A bezbożnych poniża do ziemi. (Ps 145,14; Ps 146,8; Ps 146,9; Mk 10,31)7Śpiewajcie JHWH pieśń wdzięczności, Grajcie naszemu Bogu na cytrze!8[On] okrywa niebiosa obłokami, Przygotowuje deszcz dla ziemi, Sprawia, że góry porastają trawą.[5]9Daje bydłu jego pokarm, Młodym krukom – gdy do Niego wołają. (Job 38,41; Ps 104,14; Łk 12,24)10Nie lubuje się w sile rumaka, Nie znajduje przyjemności w podudziach mężczyzny –11JHWH podobają się ci, którzy się Go boją, Którzy pokładają nadzieję w Jego łasce. (Dz 10,35)12Uwielbiaj JHWH, Jerozolimo! Syjonie, chwal swojego Boga!13Gdyż umocnił zasuwy twoich bram, Błogosławił twym synom pośród ciebie. (Neh 3,1)14[On] zapewnia pokój twym granicom, Syci[6] cię najlepszą pszenicą.15On posyła swój rozkaz[7] na ziemię – Szybko biegnie Jego Słowo: (Rdz 1,3; Ps 107,20; Iz 9,7)16On daje śnieg niczym wełnę, Niczym popiół rozsypuje szron. (Job 37,6; Ps 148,8; Iz 1,18; Iz 55,10; Dn 7,9)17Rozrzuca swój grad jak okruchy, Przed Jego mrozem – kto się ostoi?[8]18[On] posyła swe Słowo i sprawia roztopy, Wionie swym wiatrem i ciekną wody.19Oznajmił swe Słowo Jakubowi, Swe ustawy i wyroki Izraelowi –20Nie uczynił tak żadnemu narodowi, Dlatego nie znają Jego rozstrzygnięć.[9] Chwalcie JH[WH]![10] (Pwt 4,8; Dz 14,16)