1Dla upewnienia się, wszyscy dowódcy wojskowi, Jochanan, syn Kareacha, Jezaniasz,[1] syn Hoszajasza, oraz cały lud, od najmniejszego do największego, przyszli2do proroka Jeremiasza z następującą prośbą: Wysłuchaj nas, prosimy,[2] i módl się za nami do PANA, twojego Boga, za całą tę resztę, bo — jak sam widzisz — z naszej wielkiej liczby niewielu nas pozostało!3Niech PAN, twój Bóg, wskaże nam drogę, którą mamy pójść, i niech wypowie Słowo, którego moglibyśmy się uchwycić.4Dobrze! — odpowiedział prorok Jeremiasz. — Zgodnie z waszym życzeniem będę modlił się do PANA, waszego Boga. Przekażę wam też każde Słowo odpowiedzi, której wam PAN udzieli — i niczego nie ujmę.5Wtedy oświadczyli: Niech PAN będzie nam świadkiem, prawdziwym i wiernym, że postąpimy zgodnie z każdym Słowem, które przekaże ci dla nas PAN, twój Bóg.6Czy będzie nam się to podobało czy nie, posłuchamy głosu PANA, naszego Boga, do którego sami przecież cię posyłamy. Chcemy bowiem, by dzięki posłuszeństwu głosowi PANA, naszego Boga, darzył nas On powodzeniem.7Po upływie dziesięciu dni PAN przemówił do Jeremiasza.8Wtedy prorok wezwał Jochanana, syna Kareacha, i pozostałych dowódców wojskowych skupionych wokół niego oraz cały lud, od najmniejszego do największego,9i oznajmił: Tak mówi PAN, Bóg Izraela, do którego posłaliście mnie, abym przedłożył Mu waszą prośbę:10Jeśli osiądziecie na stałe w tej ziemi, odbuduję was, a nie zburzę, zasadzę was, a nie wyrwę, bo smuci Mnie to nieszczęście, które musiałem wam zesłać.11Nie bójcie się króla Babilonu, przed którego obliczem tak drżycie. Nie bójcie się go — oświadcza PAN — ponieważ Ja jestem z wami po to, by was wybawić i wyrwać was z jego ręki!12Wyjednam wam miłosierdzie, zmiłuje się on nad wami i pozwoli wam powrócić do waszej ziemi.13Ale jeśli powiecie: Nie osiądziemy w tej ziemi. Nie posłuchamy głosu PANA, naszego Boga.14Jeśli powiecie: Nie! Jednak pójdziemy do Egiptu. Tam już nie będziemy oglądać wojny, słuchać dźwięków rogu ani łaknąć chleba, tam się osiedlimy! —15to posłuchajcie Słowa PANA, reszto Judy! Tak mówi PAN Zastępów, Bóg Izraela: Jeżeli rzeczywiście postanowicie iść do Egiptu, mieszkać tam jako cudzoziemcy,16to miecz, którego tak się boicie, dosięgnie was tam, w Egipcie; i głód, przed którym tak drżycie, tam do was przylgnie, w Egipcie — tam także pomrzecie!17Ci wszyscy mężczyźni, którzy postanawiają iść do Egiptu, by tam mieszkać jako cudzoziemcy, zginą od miecza, głodu i zarazy! I nie będzie wśród was ocalałych ani tych, którzy uszli przed nieszczęściem, które Ja na was sprowadzę.18Gdyż tak mówi PAN Zastępów, Bóg Izraela: Jak rozlał się mój gniew i moje wzburzenie na mieszkańców Jerozolimy, tak rozleje się moje wzburzenie na was, jeśli pójdziecie do Egiptu. Tam staniecie się tematem złorzeczenia[3] i przedmiotem grozy, przekleństwem i pohańbieniem — i nie zobaczycie już tego miejsca.19To oznajmia wam PAN, reszto Judy: Nie idźcie do Egiptu! Zapamiętajcie, co mówię. Dziś was przed tym przestrzegam!20Jeśli nie posłuchacie, popełnicie błąd. I zapłacicie za to życiem. A przecież sami wysłaliście mnie do PANA, waszego Boga, prosząc: Módl się za nami do PANA, naszego Boga, i przekaż nam dokładnie to, co powie ci PAN, nasz Bóg, a zgodnie z tym postąpimy.21Macie więc Jego odpowiedź. Widzę jednak, że nie zamierzacie posłuchać rady PANA, waszego Boga, z którą mnie do was posyła.22Zapamiętajcie zatem, że tam, dokąd pragniecie pójść i gdzie się chcecie zatrzymać, poginiecie od miecza, od głodu i zarazy.
Jeremiasza 42
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1I ściągnęli wszyscy książęta wojsk i Jochanan, syn Kareacha, i Jezaniasz,[1] syn Hoszajasza – i cały lud, od najmniejszego do największego,[2] (Jer 40,8; Jer 43,2)2i powiedzieli do Jeremiasza, proroka: Niech padnie nasza prośba przed twoim obliczem[3] i módl się za nami do JHWH, twojego Boga, za całą tę resztę, gdyż pozostaliśmy nieliczni z wielkiej liczby, jak [też] widzą nas twoje oczy! (Jer 37,3; Jer 37,20)3Niech wskaże nam JHWH, twój Bóg, drogę, którą mamy pójść, i Słowo, które mamy zastosować.[4]4I powiedział im Jeremiasz, prorok: Posłuchałem [was].[5] Oto ja będę modlił się do JHWH, waszego Boga, zgodnie z waszymi słowami, i stanie się, że każde Słowo, w którym odpowie wam JHWH, oznajmię wam, nie zatrzymam przed wami ani słowa. (Rdz 37,27; Sdz 11,17)5A oni powiedzieli do Jeremiasza: Niech JHWH będzie przeciwko nam świadkiem, prawdziwym i wiernym, jeśli nie postąpimy zgodnie z każdym Słowem, które pośle ci JHWH, twój Bóg, dla nas.6Czy to będzie dobre, czy złe, posłuchamy głosu JHWH, naszego Boga, do którego my cię posyłamy, aby nam czynił dobrze, [przez to], że posłuchamy głosu JHWH, naszego Boga.7A po upływie dziesięciu dni stało się Słowo JHWH do Jeremiasza.8Wtedy wezwał Jochanana, syna Kareacha, i wszystkich książąt wojsk, którzy z nim byli, i cały lud, od najmniejszego do największego,9i powiedział do nich: Tak mówi JHWH, Bóg Izraela, do którego posłaliście mnie, abym przedłożył Mu waszą prośbę:[6]10Jeśli osiądziecie[7] na stałe w tej ziemi, to odbuduję was, a nie zburzę, zasadzę was, a nie wykorzenię, gdyż przykro Mi z powodu nieszczęścia, które wam wyrządziłem. (Jer 24,6; Jer 31,28; Jer 32,41)11Nie bójcie się króla Babilonu, przed którego obliczem tak drżycie; nie bójcie się go – oświadczenie JHWH – gdyż Ja jestem z wami, aby was wybawić i aby wyrwać was z jego ręki!12I wyjednam wam miłosierdzie – zmiłuje się [on] nad wami i pozwoli wam powrócić do waszej ziemi. (Jer 27,6)13A jeśli wy powiecie: Nie osiądziemy w tej ziemi, nie słuchając głosu JHWH, waszego Boga,14i mówiąc: Nie! Lecz pójdziemy do ziemi egipskiej, gdzie już nie zobaczymy wojny i nie usłyszymy głosu rogu, i nie będziemy łaknąć chleba, i tam się osiedlimy,15to teraz posłuchajcie takiego Słowa JHWH, reszto Judy! Tak mówi JHWH Zastępów, Bóg Izraela: Jeżeli rzeczywiście zwrócicie swe oblicze,[8] aby iść do Egiptu, i przybędziecie, aby tam się zatrzymać, (2 Krl 12,18; Jer 42,17; Jer 44,11; Dn 11,17)16to miecz, którego tak się boicie, tam was dosięgnie, w ziemi egipskiej, i głód, którego tak się lękacie, tam do was przylgnie, w Egipcie – i tam pomrzecie.17A wszyscy mężczyźni, którzy kierują swe oblicze, aby pójść do Egiptu i tam się zatrzymać, pomrą od miecza, głodu i zarazy. I nie będzie u was ocalałego ani uchodźcy przed nieszczęściem, które Ja na nich sprowadzę.18Gdyż tak mówi JHWH Zastępów, Bóg Izraela: Jak rozlał się mój gniew i moje wzburzenie na mieszkańców Jerozolimy, tak rozleje się moje wzburzenie na was, jeśli pójdziecie do Egiptu. I staniecie się [tam] tematem złorzeczenia[9] i przedmiotem grozy, przekleństwem i pohańbieniem, i nie zobaczycie już tego miejsca. (Jer 29,17)19Oznajmił wam JHWH, reszto Judy: Nie idźcie do Egiptu! Wiedzcie o tym dobrze, bo dziś was przed tym przestrzegam![10]20Gdyż oszukujecie się we własnych duszach,[11] bo sami wysłaliście mnie do JHWH, waszego Boga, mówiąc: Módl się za nami do JHWH, naszego Boga, i dokładnie to, co powie JHWH, nasz Bóg, przekaż nam, a zgodnie z tym postąpimy.21Zwiastuję wam zatem dziś, lecz nie posłuchaliście głosu JHWH, waszego Boga – w niczym, z czym posłał mnie do was.22Teraz więc dobrze wiedzcie, że poginiecie od miecza, głodu i zarazy w [tym] miejscu, do którego pragniecie pójść, aby tam się zatrzymać.