1Gdy Jeremiasz skończył wypowiadać do całego ludu wszystkie słowa PANA, ich Boga, z którymi posłał go do nich PAN, ich Bóg,2Azariasz, syn Hoszajasza, Jochanan, syn Kareacha, i wszyscy inni pewni siebie ludzie zawołali do Jeremiasza: Wygadujesz kłamstwa! To nie PAN, nasz Bóg, posłał cię, by nam powiedzieć, że nie mamy iść do Egiptu, aby tam się zatrzymać!3To Baruch, syn Nerijasza! On podburza cię przeciwko nam! On chce nas wydać w ręce Chaldejczyków, by nas wybito lub uprowadzono do Babilonu!4I tak Jochanan, syn Kareacha, wraz z pozostałymi dowódcami wojskowymi oraz całym ludem, nie posłuchał głosu PANA. Postanowili nie zostawać w ziemi judzkiej.5Jochanan, syn Kareacha, i pozostali dowódcy wojskowi zebrali całą resztę Judy — to znaczy tych, którzy powrócili, by zamieszkać w ziemi judzkiej, a byli wcześniej rozproszeni wśród wszystkich innych narodów,6oraz mężczyzn, kobiety i dzieci, córki królewskie i tych, których pozostawił Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, z Gedaliaszem, synem Achikama, wnukiem Szafana, z prorokiem Jeremiaszem i z Baruchem, synem Nerijasza —7i w takim składzie przybyli do Tachpanches w Egipcie. Nie posłuchali zatem głosu PANA.
Zapowiedź upadku Egiptu
8W Tachpanches natomiast PAN skierował do Jeremiasza Słowo tej treści:9Wybierz kilka pokaźniejszych kamieni i na oczach przybyłych z Judy ukryj je w zaprawie, w formach do wyrobu cegieł,[1] które leżą u wejścia do budynku faraona w Tachpanches.10Następnie powiedz do nich: Tak mówi PAN Zastępów, Bóg Izraela: Oto Ja poślę i sprowadzę tu Nebukadnesara, króla Babilonu, mojego sługę. Nad ukrytymi tu kamieniami postawię jego tron. Nad nimi rozepnie on swój baldachim.[2]11Przyjdzie on i uderzy na ziemię egipską: Kto na śmierć, ten na śmierć! Kto w niewolę, ten w niewolę! Kto pod miecz, ten pod miecz!12Wznieci on ogień w świątyniach bóstw egipskich. Spali je wraz z nimi albo je wywiezie. I owinie się w ziemię egipską, jak pasterz owija się w płaszcz,[3] po czym wyjdzie z niej w spokoju.13Rozbije on obeliski egipskiego Bet-Szemesz, a świątynie bogów Egiptu puści z dymem.
Jeremiasza 43
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1I stało się, gdy Jeremiasz skończył wypowiadać do całego ludu wszystkie słowa JHWH, ich Boga, z którymi posłał go JHWH, ich Bóg, do nich – wszystkie te słowa –2że powiedział do Jeremiasza Azariasz, syn Hoszajasza, i Jochanan, syn Kareacha, i wszyscy zuchwali ludzie: Kłamstwo ty wygłaszasz! Nie posłał ciebie JHWH, nasz Bóg, byś powiedział: Nie idźcie do Egiptu, aby tam się zatrzymać. (Jer 42,1)3Owszem, Baruch, syn Nerijasza,[1] podburza cię przeciwko nam, aby nas wydać w ręce Chaldejczyków, by nas uśmiercono albo uprowadzono do Babilonu. (Jer 32,12; Jer 36,1)4I nie posłuchał Jochanan, syn Kareacha,[2] i wszyscy książęta wojsk, i cały lud głosu JHWH, aby osiąść w ziemi judzkiej,5lecz zabrał Jochanan, syn Kareacha,[3] i wszyscy książęta wojsk, całą resztę Judy, która powróciła spośród wszystkich narodów, po których zostali rozproszeni, do ziemi judzkiej, aby w niej zamieszkać[4] –6mężczyzn i kobiety, i dzieci, i córki króla, i każdą duszę, [wszystkich], których pozostawił Nebuzaradan, naczelnik straży przybocznej,[5] z Gedaliaszem, synem Achikama, synem Szafana,[6] i z Jeremiaszem, prorokiem, i z Baruchem, synem Nerijasza[7] – (Jer 40,7; Jer 41,10)7i przyszli do ziemi egipskiej, gdyż nie posłuchali głosu JHWH. I przybyli do[8] Tachpanches.[9] (2 Krl 25,26; Jer 2,16)
Zapowiedź upadku Egiptu
8I stało się Słowo JHWH do Jeremiasza w Tachpanches tej treści:9Weź do ręki wielkie kamienie i ukryj je w zaprawie, w formie do cegieł,[10] która jest w wejściu do domu faraona[11] w Tachpanches, na oczach ludzi z Judy, (Jer 13,1; Jer 16,1; Jer 19,1; Jer 27,1; Jer 32,1; Ez 4,1; Ez 5,1; Ez 12,3; Ez 12,18; Ez 37,15)10i powiedz do nich: Tak mówi JHWH Zastępów, Bóg Izraela: Oto Ja poślę i wezmę Nebukadnesara, króla Babilonu, mojego sługę, i postawię jego tron nad tymi kamieniami, które [tu] ukryłem, i rozepnie nad nimi swój baldachim.[12]11I przyjdzie, i uderzy ziemię egipską: Kto na śmierć, ten na śmierć; kto w niewolę, ten w niewolę; kto pod miecz, ten pod miecz. (Jer 15,2; Jer 18,21; Za 11,9)12I wznieci ogień w domach bogów Egiptu, i spali je lub uprowadzi, i owinie się[13] w ziemię egipską, jak pasterz owija się w swój płaszcz, i wyjdzie stamtąd w pokoju. (Am 1,14)13I rozbije słupy Bet-Szemesz,[14] które jest w Egipcie, a domy bogów Egiptu spali ogniem. (Rdz 41,45)