Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)
od Ewangeliczny Instytut Biblijny1Gdyż[1] PAN zlituje się nad Jakubem. Znowu wybierze Izraela. Da mu wytchnienie w jego własnej ziemi. Wtedy przyłączą się do niego cudzoziemcy. Przystaną oni do domu Jakuba.2Za sprawą ludów Izrael zostanie sprowadzony do własnego kraju. A tam, w ziemi PANA, dom izraelski weźmie ich sobie jako służących i służące. Na jego usługach będą ci, u których wcześniej był sługą, będzie panował tam nad tymi, którzy go niegdyś ciemiężyli.3A gdy PAN da ci odpocząć po twym cierpieniu i udręce, i po ciężkiej niewoli, w której się znalazłeś,4wtedy wzniesiesz taką szyderczą pieśń o królu Babilonu: O, jak wyczerpał się ciemięzca i jego ciemiężenie![2] (Ezd 7,15; Ezd 7,18)5PAN złamał wreszcie laskę bezbożnych, pokruszył w końcu berło tyranów!6Smagał on ludy, rozgniewany, chłostą bezustanną, miażdżył narody w swoim gniewie bezustannym prześladowaniem.7Odpoczęła ziemia, odetchnęła z ulgą, nastał dla ludzi czas radości.8Nawet cyprysy i cedry Libanu cieszą się z twego upadku: Od kiedy padłeś — powiadają — już nas nie nachodzą drwale!9Świat umarłych na dole zadrżał z powodu ciebie, mając ci wyjść na spotkanie. Zbudził dla ciebie cienie wszystkich wodzów[3] ziemi. Rozkazał wstać z tronów wszystkim królom narodów. (Za 10,3)10A gdy odezwą się oni, to tak ci powiedzą: A jednak zasłabłeś tak jak my, upodobniłeś się do nas!11Świat zmarłych pochłonął twą pychę i grę twoich instrumentów.[4] Twoim posłaniem zgnilizna,[5] a twym okryciem robactwo!12O, jakże spadłeś z nieba, ty, blasku, synu jutrzenki![6] Ścięty ległeś na ziemi, ty, pogromco narodów!13A mawiałeś w swym sercu: Wstąpię na niebiosa, wzniosę swój tron ponad gwiazdy Boga i zasiądę na górze narad, na krańcach północy![7]14Wstąpię na szczyty obłoków,[8] zrównam się[9] z Najwyższym!15Tymczasem zostałeś strącony do świata umarłych, i to w najgłębsze zakamarki przepaści!16Ci, którzy cię widzą, tak w zadumie mówią: Czy to ten, który tak trząsł ziemią i wprawiał w drżenie królestwa?17Czy to ten, który świat obracał w pustynię, burzył jego miasta, a swych jeńców nie wypuszczał na wolność?18Wszyscy królowie narodów, wszyscy oni[10] spoczywają w chwale, każdy w swoim grobowcu,19a ty ze swego grobu zostałeś wyrzucony jak obrzydliwa odrośl,[11] pokryty zabitymi, przebitymi mieczem, rzuconymi między kamienie przepaści jak podeptane ścierwo.20Nie dołączysz w swym grobie do królów, bo zniszczyłeś swą ziemię, wymordowałeś swój lud! O, niech o rodzie złoczyńców nie wspomną na wieki!21Zgotujcie rzeź jego synom za winy ich ojców, by nie powstali, nie posiedli ziemi ani nie usiali świata miastami!22Powstanę przeciwko nim! — oto Słowo PANA Zastępów. Babilon straci imię, wytępię jego resztę, potomnych i potomstwo — oświadcza PAN.23Zrobię z niego siedlisko jeży,[12] bagno porosłe sitowiem! Wymiotę go miotłą zagłady — oświadcza PAN Zastępów.
Sąd nad Asyrią
24Tak przysiągł PAN Zastępów: Stanie się tak, jak pomyślałem, i będzie tak, jak postanowiłem —25rozbiję Asyrię na mojej ziemi! Na moich górach ją zdepczę! I zdjęte będzie z nich jej jarzmo, a jej brzemię usunięte z ich ramion.26Oto plan powzięty dla całej ziemi, oto ręka wyciągnięta przeciwko wszystkim narodom!27Jeśli PAN Zastępów tak postanowił, to kto temu przeszkodzi? Jeśli Jego ręka jest wyciągnięta, kto ją zdoła powstrzymać?!
Sąd nad Filisteą
28Oto wyrok z roku śmierci króla Achaza:29Nie ciesz się, Filisteo, że złamał się kij, który cię bił, gdyż z zarodka[13] węża wyrośnie żmija, a jej płodem będzie wąż latający.[14]30Paść się będą pierworodni biednych,[15] ubodzy będą odpoczywać bezpiecznie, ale twój korzeń zamorzę głodem, a twoją resztę — wybiję!31Zawódź, bramo! Krzycz, miasto! Mdlej, cała Filisteo! Gęsty dym nadciąga z północy! Nikt nie opuszcza[16] zwartych szeregów!32A co odpowiedzą posłom narodu? To, że PAN założył Syjon, w nim[17] znajdą ostoję ubodzy Jego ludu.
Izajasza 14
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
od Ewangeliczny Instytut Biblijny1Gdyż[1] JHWH zlituje się nad Jakubem, znów wybierze Izraela i osadzi ich[2] w ich własnej ziemi. Wtedy przyłączy się do nich obcy przybysz i przystanie do domu Jakuba.2I wezmą ich ludy, i przyprowadzą ich na ich miejsce, i posiądzie ich sobie dom izraelski w ziemi JHWH jako niewolników i niewolnice. I będą mieli w niewoli tych, u których byli w niewoli, i będą panowali nad swoimi ciemięzcami. (Iz 45,14; Iz 49,22; Iz 60,1; Iz 61,5)3I stanie się w dniu, gdy JHWH da ci odpocząć po twoim cierpieniu i twojej udręce, i po twojej ciężkiej niewoli, w którą popadłeś,4że wzniesiesz tę szyderczą pieśń o królu Babilonu i powiesz tak: Jakże wykończył się ciemięzca, skończyło się napadanie![3] (Ezd 7,15; Ezd 7,18; Dn 5,28; Ap 17,15)5Złamał JHWH laskę bezbożnych, berło tyranów.6Smagał ludy we wzburzeniu, chłostą bezustanną, gniotąc w gniewie narody prześladowaniem nieprzerwanym.7Odpoczęła, odetchnęła cała ziemia, [ludzie] wybuchli radosnym okrzykiem.8Nawet cyprysy[4] cieszą się z powodu ciebie, [i] cedry Libanu: Odkąd ty ległeś, nie wychodzi drwal przeciwko nam.9Szeol w dole zadrżał z powodu ciebie, by wyjść ci na spotkanie. Zbudził dla ciebie cienie wszystkich wodzów[5] ziemi. Rozkazał wstać z tronów wszystkim królom narodów. (Za 10,3)10Wszyscy oni odezwą się i powiedzą do ciebie: Także ty zasłabłeś jak my, upodobniłeś się do nas!11Zrzucono do Szeolu twą pychę, grę twoich instrumentów.[6] Twoim posłaniem zgnilizna,[7] a twym okryciem robactwo!12O, jakże spadłeś z nieba, blasku, synu jutrzenki![8] Ścięty jesteś na ziemię, pogromco narodów! (Ez 28,11; Dn 8,10; Dn 8,16; Dn 10,20; Ap 8,10; Ap 9,1)13A ty mawiałeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, wzniosę swój tron ponad gwiazdy Boga[9] i zasiądę na górze narad, na krańcach północy![10] (Ps 48,2)14Wstąpię na szczyty obłoków,[11] zrównam się[12] z Najwyższym! (Rdz 3,5; Rdz 11,4; Łk 10,15)15Tymczasem jesteś strącony do Szeolu, w najgłębsze zakamarki przepaści!16Ci, którzy cię widzą, wpatrują się, zastanawiają się nad tobą: Czy to ten ktoś,[13] kto trząsł ziemią, wprawiał w drżenie królestwa?17[Kto] świat obracał w pustynię i burzył jego miasta, [a] swoich jeńców nie wypuszczał do domu?[14]18Wszyscy królowie narodów, wszyscy oni[15] spoczywają w chwale, każdy w swoim grobowcu,[16]19a ty zostałeś wyrzucony ze swojego grobu jak obrzydliwa latorośl,[17] pokryty zabitymi, przebitymi mieczem, rzuconymi między kamienie przepaści jak podeptane ścierwo.20Nie połączysz się z nimi w grobie, bo zniszczyłeś swą ziemię, wymordowałeś swój lud! Niech ród złoczyńców nie będzie wspominany na wieki!21Zgotujcie jego synom rzeź za winy ich ojców, by nie powstali i nie posiedli ziemi, i nie pokryli oblicza świata miastami!22Powstanę przeciwko nim – oświadczenie JHWH Zastępów – i wytępię Babilonowi imię i resztę, i potomnych, i potomstwo – oświadczenie JHWH.23I uczynię go posiadłością jeży,[18] i bagnem z sitowiem. I wymiotę go miotłą zagłady – oświadczenie JHWH Zastępów.
Sąd nad Asyrią
24Przysiągł JHWH Zastępów, mówiąc: Czy nie dzieje się tak, jak pomyślałem, i [czy nie] staje się tak, jak postanowiłem,25by rozbić Asyryjczyka na mojej ziemi? Na moich górach go zdepczę! I zdjęte będzie z nich jego jarzmo, a jego brzemię usunięte z ich ramion. (Iz 10,5; Na 1,1; So 2,13)26To jest plan postanowiony dla całej ziemi, a to jest ręka wyciągnięta przeciwko wszystkim narodom.27Jeśli JHWH Zastępów to postanowił, kto temu przeszkodzi? [Jeśli] Jego ręka jest wyciągnięta, kto ją zawróci? (Kazn 7,13)
Sąd nad Filisteą
28W roku śmierci króla Achaza[19] był taki wyrok: (2 Krl 16,20; 2 Krn 28,27)29Nie ciesz się, cała Filisteo, że złamał się kij, który cię bije, gdyż z zarodka[20] węża wyrośnie żmija, a jej płodem będzie wąż latający.[21] (Iz 30,6; Jer 47,1; Ez 25,15; Jl 4,4; Am 1,6; So 2,4; Za 9,5)30I paść się będą pierworodni biednych,[22] a ubodzy będą odpoczywać bezpiecznie, lecz twój korzeń zamorzę głodem, a twoją resztę zabiję!31Zawódź, bramo! Krzycz, miasto! Mdlej, cała Filisteo! Gdyż z północy nadciąga dym i nikt nie opuszcza[23] jego szeregów!32A cóż odpowiedzą posłom narodu? To, że JHWH założył Syjon i w nim[24] znajdą ostoję ubodzy Jego ludu.