1Wyrok na Moab. Ach! Spustoszony w nocy Ar-Moab został zburzony![1] Ach! Spustoszony w nocy Kir-Moab został zburzony!2Wyszła córka Dibonu[2] na wzniesienia, by płakać. Moab lamentuje nad Nebo i Medebą. Na każdej głowie — łysina, każda broda — zgolona.3Na jego ulicach przywdziewają wory, na dachach i placach wszyscy zrozpaczeni — padają we łzach.4Zawodzą Cheszbon i Elale, aż do Jahas dociera ich głos. Nawet zbrojni Moabu podnoszą krzyk,[3] drży w narodzie dusza.5Moje serce boleje nad Moabem! Jego uchodźcy rozsiani aż po Soar, po Eglat Szeliszijja. Tak! Drogą w górę, na Luchit, podążają w płaczu. Tak! Drogą na Choronaim śpieszą z wołaniem klęski.6Tak! Wody Nimrim przerażają pustką. Tak! Uschła trawa, znikły zioła, zabrakło zieleni.7Każdy więc zwinął dobytek, wzięli, co jeszcze zostało, i przenoszą to przez Potok Wierzb.8Tak! Krzyk obiega granicę Moabu! Aż po Eglaim słychać zawodzenie! Aż do Beer-Elim dociera wołanie!9Gdyż wody Dimonu spłynęły krwią, bo sprowadzę na Dimon coś więcej — lwa na uchodźców Moabu i na resztę kraju![4]
Izajasza 15
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Wyrok na Moab. Ach! Nocą[1] spustoszony Ar-Moab został zburzony![2] Ach! Nocą spustoszony Kir-Moab został zburzony! (Lb 22,1; Iz 25,10; Jer 48,1; Ez 25,8; Am 2,1; So 2,8)2Wszedł do [swej] świątyni, Dibon też[3] – na wzniesienia, by płakać. Nad Nebo i Medebą Moab biada. Na każdej jego głowie łysina, każda broda zgolona. (Iz 22,12; Jer 48,18; Jer 48,37; Lm 2,10)3Na jego ulicach przepasują się worami, na jego dachach i na jego placach wszyscy zawodzą, padając we łzach.4Krzyczą Cheszbon i Elale, aż po Jahas słychać ich głos. Dlatego zbrojni[4] Moabu wznoszą krzyk,[5] drży w nim jego dusza.5Moje serce krzyczy nad Moabem! Jego uchodźcy[6] – aż po Soar, [po] Eglat Szeliszijja. Tak! Drogą wzwyż na Luchit, w płaczu nią podążają. Tak! Drogą na Choronaim z krzykiem klęski śpieszą. (Rdz 19,30; Rt 1,1; Rt 4,13; 1 Sm 22,3; 2 Krl 3,4)6Tak! Wody Nimrim będą spustoszeniem. Tak! Uschła trawa, znikły zioła, brak zieleni.7Dlatego zwinął dobytek i to, co mieli na stanie, [i] przez Potok Wierzb[7] go przenoszą.8Tak! Krzyk okrąża granicę Moabu! Aż po Eglaim jego zawodzenie! I [aż po] Beer-Elim jego zawodzenie!9Bo wody Dimonu[8] pełne krwi, gdyż sprowadzę na Dimon jeszcze więcej – lwa na uchodźców Moabu i na resztę kraju![9] (Joz 15,22; Neh 11,25)