2 Koryntian 13

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Wybieram się do was już po raz trzeci. Na zeznaniu dwóch lub trzech świadków oprze się każda sprawa.2 Zapowiedziałem poprzednio i teraz zapowiadam — przedtem osobiście, a teraz listownie: Tym, którzy wcześniej zgrzeszyli, i wszystkim pozostałym, po swoim przybyciu nie będę pobłażał.3 Szukacie dowodu na to, że przemawia przeze mnie Chrystus, który nie jest w odniesieniu do was bezsilny, ale okazuje wśród was swoją moc — to będziecie ten dowód mieli.4 Bo chociaż został ukrzyżowany w słabości, to żyje z mocy Boga. Podobnie my: Jesteśmy słabi w Nim, ale będziemy wraz z Nim żyć z mocy Bożej wśród was.5 Poddawajcie samych siebie próbie: Czy trwacie w wierze? Doświadczajcie siebie: Czy dostrzegacie u siebie to, że Jezus Chrystus jest w was? Jeśli nie, to może rzeczywiście nie przeszliście próby.6 Mam zaś nadzieję, że przekonacie się o naszym wypróbowaniu.7 Wiedzcie, że modlimy się do Boga o to, abyście nie czynili nic złego — lecz nie po to, abyśmy my dzięki temu mogli uchodzić za wypróbowanych. Chcemy, abyście postępowali szlachetnie, nawet gdybyśmy my mieli się okazać niewypróbowani.8 Bo nie jesteśmy w stanie uczynić nic przeciw prawdzie, ale tylko dla prawdy.9 I cieszymy się, nawet gdy jesteśmy słabi. Wy bądźcie mocni! O to też się modlimy — o waszą przydatność.10 Dlatego jako nieobecny to piszę, abym — obecny — nie musiał postąpić surowo, korzystając z władzy, którą Pan dał mi do budowania, a nie do burzenia.11 W końcu, bracia, radujcie się. Bądźcie otwarci na pouczenie i napomnienie. Pozostawajcie w jednomyślności i zachowujcie pokój — a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.12 Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem.[1] Pozdrowienia od wszystkich świętych.13 Niech łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i wspólny udział w Duchu Świętym nadają bieg waszemu życiu.

2 Koryntian 13

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Trzeci to już raz wybieram się do was; na ustach dwóch lub trzech świadków oprze się każda sprawa. (Pwt 19,15; Mt 18,16; Jan 8,17; 2 Kor 12,14; 1 Tm 5,19; Hbr 10,28)2 Zapowiedziałem poprzednio i zapowiadam – jako obecny za drugim razem i nieobecny teraz – tym, którzy przedtem zgrzeszyli, i wszystkim pozostałym, że gdy znów przybędę, nie będę pobłażał, (1 Kor 4,21)3 ponieważ szukacie dowodu na to, że przeze mnie przemawia Chrystus, który nie jest względem was bezsilny, ale okazuje wśród was [swoją] moc. (Mt 10,20; 1 Kor 1,25; 1 Kor 5,4; Ef 1,19)4 Bo chociaż został ukrzyżowany ze słabości, jednak żyje z mocy Bożej. Tak i my jesteśmy słabi w Nim, ale będziemy żyli z Nim z mocy Bożej względem was. (Jan 14,19; Rz 1,4; Rz 6,4; Rz 6,8; 1 Kor 2,4; 1 Kor 6,14; 2 Kor 12,10; Ga 2,20; Flp 1,21; Flp 2,7; 1 P 3,18; Ap 1,18)5 Badajcie samych siebie, czy trwacie[1] w wierze, doświadczajcie siebie: czy nie rozpoznajecie o sobie samych, że Jezus Chrystus jest w was? Chyba że rzeczywiście jesteście nie wypróbowani. (Jan 14,20; Rz 8,10; 1 Kor 11,28; Ga 2,20; Ga 4,19; Ef 3,17; Kol 1,27)6 Mam zaś nadzieję, że dowiecie się, iż my nie jesteśmy niewypróbowani.7 A modlimy się do Boga o to, abyście nie czynili nic złego, nie po to, abyśmy my mogli być wypróbowani, lecz abyście wy czynili to, co dobre, my zaś byli jako niewypróbowani.[2]8 Nie jesteśmy bowiem w stanie uczynić nic przeciw prawdzie, ale dla prawdy.9 Bo cieszymy się, gdy my jesteśmy słabi, a wy jesteście mocni; o to też modlimy się – o waszą przydatność. (1 Kor 2,3; 1 Kor 4,10; 1 Kor 4,12; 2 Kor 12,5; 2 Kor 12,9; Ef 4,12; 2 Tm 3,17)10 Dlatego jako nieobecny to piszę, abym – obecny – nie musiał postąpić surowo, według władzy, którą Pan dał mi dla budowania, a nie dla burzenia. (1 Kor 4,21; 2 Kor 2,3; 2 Kor 10,8; 2 Kor 10,11; 2 Kor 12,19; Tt 1,13)11 W końcu, bracia, radujcie się; bądźcie otwarci na pouczenie, napomnienie, bądźcie jednomyślni,[3] zachowujcie pokój – a Bóg miłości i pokoju będzie z wami. (Mk 9,50; Rz 12,18; Rz 15,5; Rz 15,33; Flp 2,2; Flp 3,1; Flp 4,4; Flp 4,9; 1 J 4,8; 1 J 4,16)12 Pozdrówcie się nawzajem pocałunkiem świętym.[4] Pozdrawiają was wszyscy święci. (Rz 16,16; 1 Kor 16,20; Flp 4,22; 1 Tes 5,26; 1 P 5,14)13 Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i wspólnota Ducha Świętegoc [niech będzie] z wami wszystkimi.[5] (Rz 5,5; Rz 16,20; 1 Kor 1,9; 1 Kor 16,23; Ga 6,18; 1 J 1,3; 1 J 1,6; Jud 1,21; Ap 22,21)