1Jeśli chodzi o dary duchowe, nie chcę, bracia, abyście byli nieświadomi rzeczy.2Wiecie, że gdy byliście poganami, zwodzono was za każdym razem, gdy was wprowadzano przed nieme bożyszcza.3Dlatego oświadczam wam, że nikt, kto przemawia w Duchu Bożym, nie powie: Jezu, bądź przeklęty! I nikt nie jest w stanie wyznać, że Jezus jest Panem, jak tylko w Duchu Świętym.4Dary łaski są różne, ale Duch — ten sam.5Różne są dziedziny służby, ale Pan — ten sam.6Różne też są formy działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.7W każdym zaś, dla wspólnej korzyści, w jakiś sposób przejawia się Duch.[1]8Jeden za Jego pośrednictwem otrzymuje słowo mądrości. Drugi, w podobny sposób, otrzymuje słowo poznania.9Jednemu Duch daje wiarę. Drugiemu ten sam Duch udziela darów uzdrowień.10Przez jednego przejawia się moc,[2] przez drugiego proroctwo. Jeden potrafi rozpoznawać duchy, drugi mówić różnego rodzaju językami. Kto inny z kolei potrafi je wyłożyć.11Wszystko to sprawia jeden i ten sam Duch, darząc każdą osobę tak, jak chce.12Rzecz ma się tak, jak z ciałem. Jest jedno, lecz członków ma wiele. Wszystkie jego członki, mimo że ich wiele, stanowią jedno ciało. Podobnie z Chrystusem.13Otóż w jednym Duchu my wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało — Żydzi, Grecy, niewolnicy i wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem.14A ciało to nie jeden członek, lecz wiele.15Gdyby stopa stwierdziła: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała — czy można by się z tym zgodzić?16Lub gdyby ucho oświadczyło: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała — czy rzeczywiście miałoby rację?17Jeśli całe ciało byłoby okiem, gdzie byłby słuch? Jeśli słuchem, gdzie byłby węch?18Tymczasem Bóg, tak jak zresztą chciał, zbudował ciało z różnych członków.19Gdyby wszystkie członki były identyczne, trudno byłoby mówić o ciele.20A zatem członków jest wiele, ale ciało — jedno.21I nie może oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie. Podobnie głowa stopom: Obejdę się bez was.22Da się nawet zauważyć, że te członki ciała, które wydają się słabsze, są o wiele potrzebniejsze.23Te, które uważamy za drugorzędne, otaczamy większą troską. O przyzwoitość intymnych dbamy bardziej,24podczas gdy członki bardziej widoczne takiej troski nie wymagają. Lecz Bóg tak właśnie złożył ciało, że pomniejszemu dał większe znaczenie,25aby w ciele nie zabrakło harmonii i aby wszystkie członki w równym stopniu się o siebie troszczyły.26Stąd jeśli cierpi jeden członek, cierpią z nim wszystkie; jeśli doznaje chwały jeden członek, cieszą się z nim wszystkie.27W tym właśnie sensie wy wszyscy jesteście ciałem Chrystusa, a każdy z osobna — członkami.28Bóg tak umieścił je w Kościele: Najpierw apostołów, po drugie proroków, po trzecie nauczycieli, następnie przejawy mocy,[3] dalej dary uzdrowień, niesienia pomocy, zarządzania, różnego rodzaju języki.29Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy przez wszystkich przejawia się moc?30Czy wszyscy mają dary uzdrowień? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy je wykładają?31Oczywiście gorąco pragnijcie większych darów łaski. Ja wam nawet wskażę drogę najwspanialszą.
1 Koryntian 12
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
4Różne zaś są dary łaski, ale Duch – ten sam; (Rz 12,6; 1 Kor 1,7; 1 Kor 12,8; 1 Kor 12,9; 1 Kor 12,11; 1 Kor 12,13; 1 Kor 12,31; Ef 4,4)5i różne są posługi, ale Pan – ten sam; (Rz 12,6; 1 Kor 8,6; Ef 4,5; Ef 4,11)6różne też są dzieła,[4] lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.[5] (1 Kor 8,6; 1 Kor 12,11; Ef 4,6; Flp 2,13; 1 Tm 2,5)7Każdemu zaś, dla wspólnej korzyści, udzielany jest przejaw Ducha.[6] (Rz 12,3; 1 Kor 14,6; 1 Kor 14,26; Ef 4,12; 1 P 4,10)8Jednemu bowiem za pośrednictwem Ducha dawane jest słowo mądrości, drugiemu według tego samego Ducha, słowo poznania,[7] (Rz 15,14; 1 Kor 1,5; 1 Kor 1,21; 1 Kor 1,24; 1 Kor 1,30; 1 Kor 2,6; 1 Kor 8,1; 1 Kor 8,7; 2 Kor 8,7; Ef 1,17)9innemu wiara w tym samym[8] Duchu, kolejnemu dary uzdrowień[9] w tym jednym Duchu, (Wj 15,26; Mt 17,20; Mk 11,22; Mk 16,18; Łk 5,17; Łk 17,6; 1 Kor 12,28; 1 Kor 12,30; 1 Kor 13,2; Jk 5,14)10kolejnemu zaś dzieła mocy, kolejnemu zaś proroctwo, kolejnemu zaś rozróżnienie duchów, innemu rodzaje języków, kolejnemu wykład języków – (Mk 16,17; Dz 2,4; Dz 2,6; Dz 2,8; Dz 2,11; Dz 2,22; Dz 10,46; Dz 19,6; 1 Kor 12,28; 1 Kor 12,30; 1 Kor 13,1; 1 Kor 13,2; 1 Kor 13,8; 1 Kor 14,1; 1 Kor 14,26; 1 Kor 14,29; Ga 3,5; Hbr 2,4; 1 J 4,1)11wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu z osobna, jak chce. (Jan 3,8; 1 Kor 7,7)12Dokładnie bowiem tak jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, wszystkie zaś członki ciała, których jest wiele, są jednym ciałem – tak i Chrystus; (Rz 12,4; 1 Kor 10,17; 1 Kor 12,27; Ef 4,4; Ef 5,30)13bo też w jednym Duchu my wszyscy zostaliśmy zanurzeni[10] w jedno ciało – czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni – i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem. (Jan 4,10; Jan 4,14; Jan 7,37; Dz 1,5; Rz 6,3; 1 Kor 10,4; 1 Kor 12,4; 1 Kor 12,9; 1 Kor 12,11; Ga 3,27; Ga 3,28; Kol 3,11)14Bo też ciało nie jest jednym członkiem, lecz wieloma. (Rz 12,5)15Jeśliby stopa powiedziała: Ponieważ nie jestem ręką, nie jestem z tego ciała; czy przez to nie jest z tego ciała?16I jeśli powiedziałoby ucho: Ponieważ nie jestem okiem, nie jestem z tego ciała, czy przez to nie jest z tego ciała?17Jeśliby całe ciało było okiem, to gdzie byłby słuch? Jeśli całe słuchem, gdzie byłby węch?18Tymczasem Bóg umieścił członki, każdy jeden z nich, w ciele, tak jak chciał. (1 Kor 12,11; 1 Kor 12,28)19Jeśliby zaś wszystkie były jednym członkiem, to gdzie byłoby ciało?20Członków jest zatem wiele, ale ciało – jedno.21Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie; ani też głowa stopom: Nie potrzebuję was.22Wręcz przeciwnie, członki ciała uważane za słabsze, są potrzebniejsze,23te, które w ciele uważamy za mniej godne uwagi, otaczamy większym szacunkiem, a nasze wstydliwe wymagają więcej dbałości o przyzwoitość,24podczas gdy nasze przyzwoite takiej potrzeby nie mają. Bóg bowiem tak złożył ciało, że pomniejszemu dał większe znaczenie,25aby nie było w ciele rozdwojenia, ale aby członki tak samo troszczyły się o siebie. (1 Kor 1,10; 1 Kor 11,18)26I jeśli cierpi jeden członek, cierpią z nim wszystkie członki; jeśli dostępuje chwały jeden członek, cieszą się z nim wszystkie członki. (Rz 8,17; Rz 12,15)27Wy zaś jesteście ciałem Chrystusa, a z osobna członkami. (Rz 12,5; 1 Kor 12,12; Ef 5,30)28Bóg też te umieścił w zgromadzeniu: najpierw apostołów, po drugie proroków, po trzecie nauczycieli, następnie [przejawy] mocy, dalej dary uzdrowień, niesienia [różnej] pomocy, umiejętności przewodzenia, różne rodzaje języków. (Mk 16,17; Dz 13,1; Rz 12,7; Ef 1,22; Ef 2,20; Ef 3,5; Ef 4,11; Kol 1,18; 1 Tm 3,5; 2 Tm 2,2; Hbr 13,17)29Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy przez wszystkich przejawia się moc?30Czy wszyscy mają dary uzdrowień? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy [je] przekładają?[11]31Pragnijcie zaś większych darów łaski. A ja wam przy tym wskażę drogę dużo lepszą. (1 Kor 14,1; 1 Kor 14,39)