Sprüche 19

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Besser ein Armer [sein], der in seiner Lauterkeit wandelt, als ein Verkehrter, der verdrehte Lippen hat. (Spr 19,22; Spr 28,6)2 Schon Mangel an Erkenntnis ist nicht gut für die Seele, und wer zu schnell läuft, geht leicht fehl. (1Sam 13,8; Spr 14,18; Spr 21,5; Spr 25,8; Kla 3,26)3 Die Torheit des Menschen verdirbt seinen Weg, und dann zürnt sein Herz gegen den HERRN. (2Kön 6,33; 2Chr 16,7; Kla 3,39)4 Reichtum macht viele Freunde, der Arme aber wird von seinem Freund verlassen. (Spr 14,20; Spr 19,6)5 Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft, und wer Lügen ausspricht, wird nicht entfliehen. (2Mo 20,16; Spr 12,22; Spr 19,9; Spr 21,28)6 Viele schmeicheln dem Vornehmen, und jeder will ein Freund dessen sein, der Geschenke gibt. (Spr 17,8; Spr 19,4; Lk 16,9)7 Den Armen hassen alle seine Brüder, erst recht ziehen sich seine Freunde von ihm zurück; jagt er ihren Worten nach, so sind sie nichts! (Ps 18,23; Ps 38,12; Spr 19,4)8 Wer Verstand erwirbt, liebt seine Seele; wer Einsicht bewahrt, findet Gutes. (Spr 3,21; Spr 16,20)9 Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft, und wer Lügen ausspricht, geht zugrunde. (Spr 19,5; Offb 21,8; Offb 21,27)10 Einem Toren steht Wohlleben nicht an, geschweige denn einem Knecht, über Fürsten zu herrschen. (Spr 30,21; Pred 10,5; Joh 13,16)11 Einsicht macht einen Menschen langsam zum Zorn, und es ist ihm eine Ehre, Vergehungen zu übersehen. (Spr 14,29; Spr 17,27; Spr 19,19; Spr 20,3; Spr 20,22; Spr 25,15; Spr 25,28; Jak 1,19)12 Wie das Brüllen des Löwen ist der Zorn des Königs, und seine Gunst wie der Tau auf grünem Gras. (Spr 16,14)13 Ein törichter Sohn ist das Unglück seines Vaters, und wie beständiges Tropfen durchs Dach ist die Zänkerei einer Frau. (Spr 10,1; Spr 21,9; Spr 21,19)14 Haus und Besitz erbt man von den Vätern, aber eine verständige Ehefrau kommt von dem HERRN. (Spr 18,22; 2Kor 12,14)15 Faulheit versenkt in tiefen Schlaf, und eine träge Seele muss hungern. (Spr 6,9; Spr 18,9; Spr 19,24)16 Wer das Gebot bewahrt, der bewahrt seine Seele, wer aber auf seine Wege nicht achtet, der muss sterben. (5Mo 5,33; Spr 13,13; Spr 16,17; Spr 21,16; Lk 10,28)17 Wer sich über den Armen erbarmt, der leiht dem HERRN, und Er wird ihm seine Wohltat vergelten. (Spr 14,21; Pred 11,2; Mt 10,42; Mt 25,40; Lk 6,38; 2Kor 9,6; Hebr 6,10)18 Züchtige deinen Sohn, solange noch Hoffnung vorhanden ist, und lass dir nicht in den Sinn kommen, ihn dem Tod preiszugeben! (5Mo 21,18; Spr 13,24; Spr 18,21; Spr 22,15; Spr 29,17; Eph 6,4; Kol 3,21)19 Wer jähzornig ist, muss die Strafe dafür bezahlen, denn wenn du ihn davon befreien willst, so machst du’s nur noch schlimmer. (Hi 5,2; Spr 25,28)20 Gehorche dem Rat und nimm die Zurechtweisung an, damit du künftig weise bist! (Spr 15,32; Spr 19,27)21 Ein Mensch macht vielerlei Pläne in seinem Herzen, aber der Ratschluss des HERRN hat Bestand. (Hi 23,13; Ps 33,11; Spr 16,1; Spr 16,9; Apg 4,27)22 Die Zierde des Menschen ist seine Güte, und ein Armer ist besser als ein Mann, der betrügt. (Spr 19,1; Spr 20,6; 1Kor 13,4; Eph 4,32; Eph 5,9)23 Die Furcht des HERRN dient zum Leben; wer daran reich ist, der wird über Nacht von keinem Unglück heimgesucht. (Ps 4,9; Ps 25,12; Ps 34,10; Spr 14,27)24 Hat der Faule seine Hand in die Schüssel gesteckt, so will er sie nicht wieder zum Mund zurückbringen. (Spr 19,15; Spr 21,25; Spr 26,15)25 Schlage den Spötter, so wird der Unverständige klug; weise den Verständigen zurecht, so lässt er sich’s zur Lehre dienen! (Spr 9,8; Spr 17,10; Spr 21,11)26 Wer den Vater misshandelt und die Mutter verjagt, der ist ein Sohn, der Schande und Schmach bereitet. (Spr 17,21; Spr 17,25; Spr 19,13)27 Lass ab davon, auf Unterweisung zu hören, mein Sohn, wenn du von den Worten der Erkenntnis doch abweichen willst! (Mt 7,26; Jak 1,23)28 Ein nichtsnutziger Zeuge verhöhnt das Gericht, und der Mund der Gottlosen verschlingt Lügen. (1Kön 21,13; Hi 15,16; Spr 15,2; Spr 15,14)29 Für die Spötter sind Strafgerichte bereit und Schläge für den Rücken der Toren. (Spr 1,22; Spr 1,26; Spr 10,13; Jes 28,22)

Sprüche 19

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 По-добър е сиромахът, който ходи в непорочността си, отколкото онзи, който е с извратени устни, а при това безумен. (Spr 28,6)2 Наистина сърдечно желание без разсъдък не е добро и който бърза с краката си, сбърква пътя си.3 Безумието на човека изкривява пътя му и сърцето му негодува против ГОСПОДА. (Ps 37,7)4 Богатството прибавя много приятели, а сиромахът бива изоставен от приятеля си. (Spr 14,20)5 Лъжливият свидетел няма да остане ненаказан и който диша лъжи, няма да избегне възмездие. (2Mo 23,1; 5Mo 19,16; 5Mo 19,19; Spr 6,19; Spr 19,9; Spr 21,28)6 Мнозина търсят благоволението на щедрия[1] и всеки е приятел на онзи, който дава подаръци. (Spr 17,8; Spr 18,16; Spr 21,14; Spr 29,26)7 Всичките братя на сиромаха го мразят – колко повече го отбягват приятелите му! Той тича след тях с умилителни думи, но тях ги няма. (Ps 38,11; Spr 14,20)8 Който придобива ум, обича душата си; който пази благоразумие, ще намери добро. (Spr 16,20)9 Лъжлив свидетел няма да остане ненаказан и който изказва лъжи, ще загине. (Spr 19,5)10 Изнежеността не прилича на безумен, много по-малко – на слуга да властва над началници. (Spr 30,22; Pred 10,6; Pred 10,7)11 Благоразумието на човека възпира гнева му и слава е за него да не се взира в престъпление. (Spr 14,29; Spr 16,32; Jak 1,19)12 Гневът на царя е като рев на лъв, а благоволението му е като роса на тревата. (Spr 16,14; Spr 16,15; Spr 20,2; Spr 28,15; Hos 14,5)13 Безумен син е бедствие за баща си и препирните на свадлива жена са като непрестанен капчук. (Spr 10,1; Spr 15,20; Spr 17,21; Spr 17,25; Spr 21,9; Spr 21,19; Spr 27,15)14 Къща и богатство се оставят наследство от бащите, но благоразумна жена е от ГОСПОДА. (Spr 18,22; 2Kor 12,14)15 Ленивостта хвърля в дълбок сън и бездейна душа ще гладува. (Spr 6,9; Spr 10,4; Spr 20,13; Spr 23,21)16 Който пази заповедта, пази душата си, а който занемарява пътищата си, ще загине. (Lk 10,28; Lk 11,28)17 Който показва милост към бедния, заема на ГОСПОДА и Той ще му въздаде за благодеянието му. (Spr 28,27; Mt 10,42; Mt 25,40; 2Kor 9,6; Hebr 6,10)18 Наказвай сина си, докато има надежда, и не закоравявай сърцето си да го оставиш да загине[2]. (Spr 13,24; Spr 23,13; Spr 29,17)19 Гневлив човек ще понесе наказание; защото, ако го пожалиш, после пак ще трябва да го наказваш.20 Слушай съвет и приемай поука, за да станеш мъдър в сетните си дни. (Ps 37,37)21 Има много помисли в сърцето на човека, но намерението ГОСПОДНЕ – то ще устои. (Hi 23,13; Ps 33,10; Ps 33,11; Spr 16,1; Spr 16,9; Jes 14,26; Jes 14,27; Jes 46,10; Apg 5,39; Hebr 6,17)22 Милосърдието на човека е чест за него и сиромах човек е по-добър от този, който разочарова.23 Страхът от ГОСПОДА спомага за живот; който го има, ще си ляга наситен и няма да срещне зло. (1Tim 4,8)24 Ленивият потапя ръката си в паницата и не иска дори в устата си да я върне. (Spr 15,19; Spr 26,13; Spr 26,15)25 Ако накажеш лрисмивателя, простият ще стане внимателен; и ако изобличиш благоразумния, той ще придобие знание. (5Mo 13,11; Spr 9,8; Spr 21,11)26 Който опропастява баща си и изпъжда майка си, той е син, който причинява срам и нанася позор. (Spr 17,2)27 Престани, сине мой, да слушаш съвети, които те отклоняват от мъдростта.28 Лошият свидетел се присмива на правосъдието; и устата на нечестивите поглъщат беззаконие. (Hi 15,16; Hi 20,12; Hi 20,13; Hi 34,7)29 Присъди се приготвят за присмивателите и бой – за гърба на безумните. (Spr 10,13; Spr 26,3)