Das Gericht lässt sich auch durch Fürbitte nicht mehr abwenden
1Und der HERR sprach zu mir: Selbst wenn Mose und Samuel vor mich hinträten, so wollte ich doch mein Herz diesem Volk nicht zuwenden. Treibe sie hinweg von meinem Angesicht, sie sollen fortgehen! (2Mo 32,11; 4Mo 14,13; 1Sam 7,9; 1Sam 12,18; 1Sam 12,23; Ps 99,6; Jer 7,15; Jer 7,16; Hes 14,14)2Und wenn sie zu dir sagen: Wo sollen wir hingehen?, so sage du ihnen: So spricht der HERR: Wer für den Tod bestimmt ist, der gehe in den Tod, wer für das Schwert, zum Schwert; wer für den Hunger [bestimmt ist], [der gehe] zum Hunger, wer für die Gefangenschaft, in die Gefangenschaft! (Jes 10,4; Jer 43,11; Hes 5,12; Offb 13,10)3Denn ich will viererlei über sie bringen, spricht der HERR: Das Schwert soll sie hinrichten; die Hunde sollen sie herumschleifen; die Vögel des Himmels und die Tiere des Feldes sollen sie fressen und vertilgen! (Hes 5,17; Hes 14,21; Offb 6,8; Offb 19,17)4Und ich will sie allen Königreichen der Erde zum Entsetzen machen, wegen Manasses, des Sohnes Hiskias, des Königs in Juda, wegen dessen, was er in Jerusalem getan hat. (3Mo 26,33; 5Mo 28,25; 2Kön 21,11; Jer 29,18)5Denn wer sollte sich über dich erbarmen, Jerusalem? Und wer sollte dir Beileid bezeugen? Oder wer sollte bei dir einkehren, um sich nach deinem Wohlergehen zu erkundigen? (Jes 51,19; Kla 1,16; Kla 2,15; Nah 3,7)6Du hast mich zurückgestoßen, spricht der HERR; du bist rückwärtsgegangen; darum habe ich meine Hand gegen dich ausgestreckt, um dich zu verderben. Ich bin des Erbarmens müde geworden. (Jes 1,4; Jer 2,13; Jer 2,17; Jer 2,19; Jer 7,24; Jer 44,22; Am 7,8)7Darum habe ich sie mit der Worfschaufel geworfelt in den Toren des Landes; ich habe mein Volk der Kinder beraubt, es umgebracht; denn von ihren eigenen Wegen kehrten sie nicht um. (Jes 9,12; Jer 5,3; Jer 6,19; Jer 51,2; Am 4,10)8Ihre Witwen sind mir zahlreicher geworden als der Sand am Meer; ich habe am hellen Mittag über die Mutter der auserwählten [Krieger] einen Verwüster gebracht; ich habe sie unversehens mit Angst und Schrecken überfallen. (Jes 3,25; Jes 4,1; Jer 4,16; Jer 6,26; Mt 24,15)9Die, welche sieben Kinder geboren hat, ist verwelkt; sie hauchte ihre Seele aus; ihre Sonne ist noch bei Tag untergegangen; sie ist zuschanden und schamrot geworden, und ihren Überrest will ich dem Schwert preisgeben angesichts ihrer Feinde!, spricht der HERR. (1Sam 2,5; Jer 44,27; Hes 5,12; Am 8,9)
Jeremias Leiden und Klagen
10»Wehe mir, meine Mutter, dass du mich geboren hast, einen Mann, mit dem jedermann streitet und zankt im ganzen Land! Ich habe nichts ausgeliehen, und sie haben mir nichts geliehen, und doch fluchen sie mir alle!« (1Sam 17,43; 1Kön 18,17; Hi 3,1; Jer 20,14; Mt 10,22; Joh 3,20; Röm 3,14)11Der HERR antwortete: Wahrlich, ich will dich erhalten zum Besten! Wahrlich, ich will machen, dass zur Zeit der Not und der Angst der Feind dich um Fürbitte angeht! (Esr 8,22; Spr 16,7; Pred 8,12)12Kann man auch Eisen zerbrechen, Eisen vom Norden und Erz? (Jer 1,18; Jer 21,4; Hab 1,5)13Deine Habe und deine Schätze will ich zur Plünderung preisgeben ohne Entschädigung, und das in deinem ganzen Gebiet, und zwar wegen aller deiner Sünden. (Ps 44,13; Jes 52,3; Jes 52,5; Jer 15,7; Jer 17,3; Jer 20,5)14Und ich werde dafür sorgen, dass sie mit deinen Feinden in ein Land kommen, das du nicht kennst; denn das Feuer, das durch meinen Zorn angezündet worden ist, wird über euch lodern! (5Mo 28,36; 5Mo 32,22; Jer 4,4; Jer 16,13; Jer 17,4)15HERR, du weißt es, so gedenke nun an mich; nimm dich meiner an und räche mich an meinen Verfolgern! Nach deiner Langmut raffe mich nicht hin; bedenke, dass ich um deinetwillen Schmach erleide! (Neh 4,4; Ps 69,8; Ps 102,25; Ps 109,29; Jer 11,20; Jer 12,3; Jer 17,9; Jer 18,23; Jer 20,8; Mt 5,11; Röm 12,19)16Als ich deine Worte fand, da verschlang ich sie; deine Worte sind mir zur Freude und Wonne meines Herzens geworden, denn ich bin ja nach deinem Namen genannt, o HERR, du Gott der Heerscharen! (Ps 1,2; Ps 119,105; Jer 14,9; Hes 3,1)17Ich saß nicht in scherzender Gesellschaft, um mich zu belustigen; [aus Furcht] vor deiner Hand saß ich allein; denn du hattest mich mit Entrüstung erfüllt. (Ps 1,1; Ps 26,4; Jer 6,11; Jer 9,1; Kla 3,28)18Warum ist mein Schmerz dauernd geworden und meine Wunde tödlich? Sie will nicht heilen. Willst du mir denn sein wie ein trügerischer Bach, wie Wasser, das versiegt? (Hi 6,15; Jer 14,19; Jer 20,18; Kla 5,20)19Darum, so spricht der HERR: Wenn du umkehrst, so will ich dich wieder vor mein Angesicht treten lassen; und wenn du das Edle vom Unedlen scheidest, sollst du sein wie mein Mund. Jene sollen sich zu dir wenden, du aber sollst dich nicht zu ihnen wenden! (2Mo 4,14; 3Mo 10,10; Jes 5,20; Jer 1,9; Jer 33,3; Sach 3,7)20Und ich will dich diesem Volk gegenüber zur festen, ehernen Mauer machen; und sie werden gegen dich kämpfen, aber sie sollen dich nicht überwältigen; denn ich bin bei dir, um dich zu retten und um dich zu befreien, spricht der HERR. (Ps 37,39; Jer 1,8; Jer 1,18; Jer 1,19; Jer 6,27; Jer 20,11; Jer 30,11; Röm 8,31)21Ja, ich werde dich befreien aus der Hand der Bösen und dich erlösen aus der Faust der Gewalttätigen! (Ps 109,30; Jes 25,3; Jes 29,5; Jes 29,20; Jer 20,13)
1Но ГОСПОД ми каза: Даже Моисей и Самуил, ако биха застанали пред Мене, пак душата Ми не би се смилила над този народ. Отпъди ги от лицето Ми и нека си излязат. (2Mo 32,11; 2Mo 32,12; Ps 99,6)2А когато ти кажат: Къде да излезем? Тогава ще им отговориш: Така казва ГОСПОД: Които са за смърт – на смърт, и които са за меч – под меч; и които са за глад – на глад, и които са за плен – в плен. (Jer 43,11; Hes 5,2; Hes 5,12; Sach 11,9)3И ще им докарам четири вида язви, казва ГОСПОД: Мечът да заколи и кучетата да разкъсат, а небесните птици и земните зверове да изядат и да изтребят. (5Mo 28,26; Jer 7,33)4И ще ги направя да бъдат тласкани по всичките царства на света заради Манасия, син на юдейския цар Езекия, заради това, което стори в Йерусалим. (5Mo 28,25; 2Kön 21,11; 2Kön 23,26; 2Kön 24,3; 2Kön 24,4; Jer 24,9; Hes 23,46)5Защото кой ще се умилостиви за теб, Йерусалиме? Или кой ще те пожали? Или кой ще се обърне да те попита: Как си? (Jes 51,19)6Ти си Ме отхвърлил, казва ГОСПОД, отишъл си назад, затова ще простра ръката Си против теб и ще те погубя; дотегна Ми да показвам милост. (Jer 2,13; Jer 7,24; Hos 13,14)7И ще отвея с веяло в портите на тази земя, ще ги оставя без деца, ще изтребя народа Си, защото не се връщат от пътищата си. (Jes 9,13; Jer 5,3; Am 4,10; Am 4,11)8Вдовиците им се умножиха пред Мене повече от морския пясък; на пладне доведох грабител върху тях против майката на младите; внезапно докарах върху нея мъка и ужаси.9Онази, която роди седем, изнемощя, предаде дух; нейното слънце залезе, когато беше още ден, тя беше посрамена и смутена; а останалите от тях ще предам на меч пред неприятелите им, казва ГОСПОД. (1Sam 2,5; Am 8,9)
Жалбата на Йеремия и Божият отговор
10Горко ми, майко моя, затова, че си ме родила човек за каране и човек за препиране с целия свят! Аз нито съм давал с лихва, нито са ми давали с лихва, все пак обаче всеки от тях ме кълне. (Hi 3,1; Jer 20,14)11ГОСПОД ми каза: Непременно ще те укрепя за добро; непременно ще заставя неприятеля да ти се моли в лошо време и в скръбно време. (Jer 39,11; Jer 39,12; Jer 40,4; Jer 40,5)12Има ли желязо, което може да счупи северното желязо и медта?13Имота и съкровищата ти ще предам на разграбване без замяна и по всички твои предели, и то поради всичките ти грехове. (Ps 44,12; Jer 17,3)14И ще те отведа с неприятелите ти в страна, която не познаваш; защото огънят на гнева Ми се запали и ще гори върху вас. (5Mo 32,22; Jer 16,13; Jer 17,4)15Ти, ГОСПОДИ, познаваш делото ми; спомни си за мене; посети ме и отплати за мене на гонителите ми; в дълготърпението Си не ме погубвай. Знай, че заради Тебе претърпях укор. (Ps 69,7; Jer 11,20; Jer 12,3; Jer 20,12)16Като намерих Твоите думи, ги изядох и Твоето слово ми беше радост и веселие на сърцето; защото се наричам с Твоето име, ГОСПОДИ, Боже на Силите. (Hi 23,12; Ps 119,72; Ps 119,111; Hes 3,1; Hes 3,3; Offb 10,9; Offb 10,10)17Не седях в събрание на веселещите се, нито се радвах с тях; седях сам поради ръката Ти, защото Ти ме изпълни с негодувание. (Ps 1,1; Ps 26,4; Ps 26,5)18Защо е постоянна болката ми и раната ми – така тежка, че не приема изцеление? Ще ми станеш ли като измамлив поток, като непостоянни води? (Hi 6,15; Jer 1,18; Jer 1,19; Jer 30,15)19Затова така казва ГОСПОД: Ако се върнеш от този си ум, тогава пак ще те възстановя, за да стоиш пред Мен; и ако отделиш скъпоценното от нищожното, тогава ще те направя да бъдеш като Моите уста. Те нека се обърнат към тебе, но ти не се обръщай към тях. (Jer 15,1; Hes 22,26; Hes 44,23; Sach 3,7)20И ще те направя срещу този народ яка медна стена; те ще воюват против тебе, но няма да те надвият, защото Аз съм с тебе, за да те избавям и да те отървавам, казва ГОСПОД. (Jer 1,18; Jer 6,27; Jer 20,11; Jer 20,12)21Ще те отърва от ръката на нечестивите и ще те изкупя от ръката на насилниците.