2.Mose 3

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Mose aber hütete die Schafe Jethros, seines Schwiegervaters, des Priesters in Midian. Und er trieb die Schafe über die Wüste hinaus und kam an den Berg Gottes, den Horeb. (1Mo 46,34; 2Mo 2,21; 2Mo 18,5; 5Mo 1,2; 1Kön 19,8)2 Da erschien ihm der Engel des HERRN in einer Feuerflamme mitten aus dem Dornbusch. Und als er hinsah, siehe, da brannte der Dornbusch im Feuer, und der Dornbusch wurde doch nicht verzehrt. (1Mo 16,7; 2Mo 3,4; Ri 6,21; Apg 7,30)3 Da sprach Mose: Ich will doch hinzutreten und diese große Erscheinung ansehen, warum der Dornbusch nicht verbrennt! (Hi 37,14; Ps 107,8; Apg 7,31)4 Als aber der HERR sah, dass er hinzutrat, um zu schauen, rief ihm Gott mitten aus dem Dornbusch zu und sprach: Mose, Mose! Er antwortete: Hier bin ich! (1Mo 22,1; 1Mo 22,11; 2Mo 33,12; 2Mo 33,17)5 Da sprach er: Tritt nicht näher heran! Ziehe deine Schuhe aus von deinen Füßen; denn der Ort, wo du stehst, ist heiliges Land! (1Mo 28,16; Jos 5,15; Apg 7,33)6 Und er sprach: Ich bin der Gott deines Vaters, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks und der Gott Jakobs! Da verbarg Mose sein Angesicht; denn er fürchtete sich, Gott anzuschauen. (1Mo 28,13; 1Kön 19,13; Mt 22,32; Mk 12,26; Lk 12,26; Apg 7,32)7 Und der HERR sprach: Ich habe das Elend meines Volkes in Ägypten sehr wohl gesehen, und ich habe ihr Geschrei gehört über die, welche sie antreiben; ja, ich kenne ihre Schmerzen. (2Kön 20,5; Neh 9,9; Ps 10,14; Ps 139,1; Ps 145,18; Apg 7,34)8 Und ich bin herabgekommen, um sie zu erretten aus der Hand der Ägypter und sie aus diesem Land zu führen in ein gutes und weites Land, in ein Land, in dem Milch und Honig fließt, an den Ort der Kanaaniter, Hetiter, Amoriter, Pheresiter, Hewiter und Jebusiter. (4Mo 13,27; 4Mo 33,51; 5Mo 1,7; 5Mo 1,25; Ps 12,6; Jes 35,4)9 Und nun siehe, das Geschrei der Kinder Israels ist vor mich gekommen, und ich habe auch ihre Bedrängnis gesehen, wie die Ägypter sie bedrücken. (2Mo 1,11; 2Mo 1,14; 2Mo 1,22; 2Mo 2,23; 2Mo 3,7; Pred 4,1)10 So geh nun hin! Denn ich will dich zu dem Pharao senden, damit du mein Volk, die Kinder Israels, aus Ägypten führst! (Ps 105,26; Mi 6,4)11 Mose aber sprach zu Gott: Wer bin ich, dass ich zum Pharao gehen und dass ich die Kinder Israels aus Ägypten führen sollte? (Ri 6,15; Jer 1,6; 2Kor 3,5)12 Da sprach er: Ich will mit dir sein; und dies soll dir das Zeichen sein, dass ich dich gesandt habe: Wenn du das Volk aus Ägypten geführt hast, werdet ihr an diesem Berg Gott dienen! (1Mo 26,3; 1Mo 26,24; 2Mo 3,1; 5Mo 4,10; Mt 28,20; Röm 8,31)13 Und Mose sprach zu Gott: Siehe, wenn ich zu den Kindern Israels komme und zu ihnen sage: Der Gott eurer Väter hat mich zu euch gesandt!, und sie mich fragen werden: Was ist sein Name? — was soll ich ihnen sagen? (Jes 52,6; Joh 17,6; 1Joh 5,20)14 Gott sprach zu Mose: »Ich bin, der ich bin!«[1] Und er sprach: So sollst du zu den Kindern Israels sagen: »Ich bin«, der hat mich zu euch gesandt. (Jes 42,8; Mal 3,6; Joh 6,35; Joh 8,58; Joh 18,5; Hebr 13,8; Offb 1,4; Offb 1,8)15 Und weiter sprach Gott zu Mose: So sollst du zu den Kindern Israels sagen: Der HERR, der Gott eurer Väter, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks und der Gott Jakobs, hat mich zu euch gesandt; das ist mein Name ewiglich, ja, das ist der Name, mit dem ihr an mich gedenken sollt von Geschlecht zu Geschlecht. (1Mo 28,13; 2Mo 3,6; Ps 102,13; Ps 135,13; Hebr 11,16)16 Geh hin und versammle die Ältesten von Israel und sprich zu ihnen: Der HERR, der Gott eurer Väter, der Gott Abrahams, Isaaks und Jakobs, ist mir erschienen und hat gesagt: Ich habe genau achtgegeben auf euch und auf das, was euch in Ägypten geschehen ist, (2Mo 2,25; 2Mo 4,29; 2Mo 4,31)17 und ich habe gesagt: Ich will euch aus dem Elend Ägyptens herausführen in das Land der Kanaaniter, Hetiter, Amoriter, Pheresiter, Hewiter und Jebusiter, in das Land, in dem Milch und Honig fließt. (2Mo 3,8)18 Und wenn sie auf dich hören, so sollst du und die Ältesten von Israel zum König von Ägypten hineingehen und zu ihm sagen: Der HERR, der Gott der Hebräer, ist uns begegnet. So lass uns nun drei Tagereisen weit in die Wüste gehen, damit wir dem HERRN, unserem Gott, Opfer darbringen! (2Mo 4,31; 2Mo 5,1)19 Aber ich weiß, dass euch der König von Ägypten nicht ziehen lassen wird, auch nicht durch eine starke Hand. (2Mo 5,2; 2Mo 6,1; 5Mo 6,21; Ps 136,12; Jes 63,12)20 Aber ich werde meine Hand ausstrecken und Ägypten schlagen mit allen meinen Wundertaten, die ich in seiner Mitte tun will; danach wird er euch ziehen lassen. (5Mo 6,22; Neh 9,9; Ps 105,27; Jes 49,24; Jer 32,20)21 Und ich will diesem Volk Gunst verschaffen bei den Ägyptern, sodass ihr nicht leer ausziehen müsst, wenn ihr auszieht; (2Mo 11,3; 2Mo 12,35; Ps 105,37; Ps 106,46; Phil 4,19)22 sondern die Frau eines jeden [von euch] soll von ihrer Nachbarin und Hausgenossin silberne und goldene Geräte und Kleider fordern; die sollt ihr euren Söhnen und Töchtern geben und Ägypten berauben. (1Mo 15,14; Hi 27,16; Spr 13,22)

2.Mose 3

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 А Моисей пасеше овцете на тъста си Йотор, мадиамския жрец; и като докара овцете навътре в пустинята, се изкачи на Божията планина Хорив. (2Mo 2,16; 2Mo 18,5; 1Kön 19,8)2 Там ангел ГОСПОДЕН му се яви в огнени пламъци изсред един бодлив храст; и Моисей видя, че бодливият храст не изгаряше, макар да бе обхванат от пламъци. (5Mo 33,16; Jes 63,9; Apg 7,30)3 И Моисей си каза: Да свърна и да видя това велико явление, защо бодливият храст не изгаря. (Ps 111,2; Apg 7,31)4 А когато ГОСПОД видя, че той свърна да види, Бог го извика изсред бодливия храст: Моисей, Моисей! Той отговори: Ето ме. (5Mo 33,16)5 И ГОСПОД каза: Не се приближавай насам; събуй обувките от краката си, защото мястото, на което стоиш, е свята земя. (2Mo 19,12; Jos 5,15; Apg 7,33)6 Каза още: Аз съм Бог на баща ти, Бог Авраамов, Бог Исааков и Бог Яковов. А Моисей закри лицето си, защото се боеше да погледне към Бога. (1Mo 28,13; 2Mo 3,15; 2Mo 4,5; 1Kön 19,13; Jes 6,1; Jes 6,5; Mt 22,32; Mk 12,26; Lk 20,37; Apg 7,32)7 ГОСПОД каза: Наистина видях страданието на народа Ми, който е в Египет, и чух вика му поради гнета на разпоредниците му; защото знам неволите му. (1Mo 18,21; 2Mo 1,11; 2Mo 2,23; Neh 9,9; Ps 106,44; Apg 7,34)8 И слязох, за да ги избавя от гнета[1] на египтяните и да ги заведа от онази земя в земя, добра и пространна, в земя, където текат мляко и мед, в земята на ханаанците, хетите, аморейците, ферезейците, евейците и йевусейците. (1Mo 11,5; 1Mo 11,7; 1Mo 15,18; 1Mo 18,21; 1Mo 50,24; 2Mo 3,17; 2Mo 6,6; 2Mo 6,8; 2Mo 12,51; 2Mo 13,5; 2Mo 33,3; 4Mo 13,27; 5Mo 1,25; 5Mo 8,7; 5Mo 26,9; 5Mo 26,15; Jer 11,5; Jer 32,22; Hes 20,6)9 И сега, ето, викът на израилтяните стигна до Мене; също така видях по какъв начин ги притесняват египтяните. (2Mo 1,11; 2Mo 1,13; 2Mo 1,14; 2Mo 1,22; 2Mo 2,23)10 И така, ела сега и ще те изпратя при фараона, за да изведеш народа Ми, израилтяните, от Египет. (Ps 105,26; Mi 6,4)11 А Моисей каза на Бога: Кой съм аз, че да ида при фараона и да изведа израилтяните от Египет? (2Mo 6,12; 1Sam 18,18; Jes 6,5; Jes 6,8; Jer 1,6)12 Бог му отговори: Аз ще бъда с теб и ето ти знака, че Аз съм те изпратил: когато изведеш народа от Египет, ще послужите на Бога на тази планина. (1Mo 31,3; 5Mo 31,23; Jos 1,5; Röm 8,31)13 А Моисей каза на Бога: Ето, когато отида при израилтяните и им кажа: Бог на бащите ви ме изпрати при вас, и те ме попитат: Как Му е името? – какво да им кажа?14 И Бог отвърна на Моисей: Аз съм Онзи, Който съм. Каза още: Така ще кажеш на израилтяните – Онзи, Който съм, ме изпрати при вас. (2Mo 6,3; Joh 8,58; 2Kor 1,20; Hebr 13,8; Offb 1,4)15 При това Бог каза още на Моисей: Така ще кажеш на израилтяните: ГОСПОД, Бог на бащите ви, Бог Авраамов, Бог Исааков и Бог Яковов ме изпрати при вас. Това е Името Ми довека и това ще бъде Името Ми от род в род. (Ps 135,13; Hos 12,5)16 Иди, събери израилските старейшини и им кажи: ГОСПОД, Бог на бащите ви, Бог Авраамов, Исааков и Яковов ми се яви и каза: Аз ви посетих днес и видях как постъпват с вас в Египет; (1Mo 50,24; 2Mo 2,25; 2Mo 4,29; 2Mo 4,31; Lk 1,68)17 и каза: От страданието ви в Египет ще ви заведа в земята на ханаанците, на хетите, на аморейците, на ферезейците, на евейците и на йевусейците, в земя, където текат мляко и мед. (1Mo 15,14; 1Mo 15,16; 2Mo 3,8)18 И те ще послушат думите ти; и ще отидеш с израилските старейшини при египетския цар, и ще му кажете: Йехова, Бог на евреите, ни срещна; и така, остави ни, молим ти се, да отидем на тридневен път в пустинята, за да принесем жертва на Йехова, нашия Бог. (2Mo 4,31; 2Mo 5,1; 2Mo 5,3; 4Mo 23,3; 4Mo 23,4; 4Mo 23,15; 4Mo 23,16)19 Но Аз зная, че египетският цар няма да ви остави да отидете, докато не бъде накаран със сила. (2Mo 5,2; 2Mo 7,4)20 А като издигна ръката Си, ще поразя Египет с всички Мои чудни, непостижими дела, които ще извърша сред него; след това той ще ви пусне. (2Mo 6,6; 2Mo 7,3; 2Mo 7,5; 2Mo 9,15; 2Mo 11,9; 2Mo 12,31; 5Mo 6,22; Neh 9,10; Ps 105,27; Ps 135,9; Jer 32,20; Apg 7,36)21 И ще променя отношението на египтяните към този народ и когато тръгнете, няма да отидете с празни ръце; (2Mo 11,3; 2Mo 12,36; Ps 106,46; Spr 16,7)22 а всяка жена ще поиска от съседката си и от жената, с която живее, сребърни и златни вещи и облекла; и ще облечете с тях синовете и дъщерите си и ще оберете египтяните. (1Mo 15,14; 2Mo 11,2; 2Mo 12,35; 2Mo 12,36; Hi 27,17; Spr 13,22; Hes 39,10)