مزامير 18 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

سرود پيروزی داوود

(پس از رهايی از دست شائول، داوود اين مزمور را سراييد.)

1 ای خداوند، ای قوت من، تو را دوست دارم! 2 خداوند، جان پناه من است. او صخرهٔ من است و مرا نجات میبخشد. خدايم صخرهٔ محكمی است كه به آن پناه میبرم. او همچون سپر از من محافظت میكند، به من پناه میدهد و با قدرتش مرا میرهاند. 3 او را به كمک خواهم طلبيد و از چنگ دشمنان رهايی خواهم يافت. ای خداوند تو شايستهٔ پرستش هستی! 4 مرگ، مرا در چنگال خود گرفتار كرده بود و موجهای ويرانگرش مرا فرو گرفته بود. 5 مرگ برای من دام نهاده بود تا مرا به كام خود بكشد. 6 اما من در اين پريشانی به سوی خداوند فرياد برآوردم و از خدايم كمک خواستم. فرياد من به گوش او رسيد و او از خانهٔ مقدسش نالهٔ مرا شنيد. 7 آنگاه زمين تكان خورد و لرزيد و بنياد کوهها مرتعش شد و به لرزه درآمد؛ زيرا خداوند به خشم آمده بود. 8 دود از بينی او برآمد و شعلههای سوزانندهٔ آتش، از دهانش زبانه كشيد! 9 او آسمان را شكافت و نزول كرد و زير پايش ابرهای سياه قرار داشت. 10 بر فرشتهای سوار شد و بر بالهای باد پرواز نمود. 11 او خود را با تاريكی پوشاند و ابرهای غليظ پر آب، او را احاطه كردند. 12 درخشندگی حضور او، ابرهای تيره را كنار زد و تگرگ و شعلههای آتش پديد آورد. 13 آنگاه خداوند، خدای متعال، از آسمان و از ميان تگرگ و شعلههای آتش با صدای رعدآسا سخن گفت. 14 او با تيرهای آتشين خود، دشمنانم را پراكنده و پريشان ساخت. 15 آنگاه فرمان داد و آب دريا عقب رفت، دميد و خشكی پديد آمد. 16 خداوند از آسمان دست خود را دراز كرد و مرا از اعماق آبهای بسيار بيرون كشيد. 17 مرا از چنگ دشمنان نيرومندی كه از من بسی تواناتر بودند رهانيد. 18 وقتی در سختی و پريشانی بودم، آنها بر من هجوم آوردند، اما خداوند مرا حفظ كرد. 19 او مرا به جای امنی برد و نجاتم داد زيرا مرا دوست میداشت. 20 خداوند پاداش درستكاری و پاكی مرا داده است، 21 زيرا از دستورات او اطاعت نمودهام و نسبت به خدای خود گناه نورزيدهام. 22 همهٔ احكامش را بجا آوردهام و از فرمان او سرپيچی نكردهام. 23 در نظر خداوند بیعيب بودهام و خود را از گناه دور نگاه داشتهام. 24 خداوند به من پاداش داده است زيرا در نظر او پاک و درستكار بودهام. 25 خدايا، تو نسبت به كسانی كه به تو وفادارند، امين هستی و كسانی را كه كاملند محبت میكنی. 26 اشخاص پاک را بركت میدهی و آدمهای فاسد را مجازات میكنی. 27 تو افتادگان را نجات میدهی اما متكبران را سرنگون میكنی. 28 خداوندا، تو چراغ مرا روشن نگه دار و تاريكی مرا به روشنايی تبديل كن. 29 با كمک تو بر صفوف دشمن حمله خواهم برد و قلعههای آنها را در هم خواهم كوبيد. 30 اعمال خداوند كامل و بینقص است و وعدههای او پاک و قابل اعتماد! خداوند از كسانی كه به او پناه میبرند مانند سپر محافظت میكند. 31 كيست خدا غير از خداوند و كيست صخرهٔ نجات غير از خدای ما؟ 32 خدا به من قوت میبخشد و در راههايی كه میروم مرا حفظ میكند. 33 پاهايم را چون پاهای آهو میگرداند تا بتوانم بر بلنديها بايستم. 34 او دستهای مرا برای جنگ تقويت میكند تا بتوانم كمان برنجين را خم كنم. 35 خداوندا، تو با سپرت مرا نجات دادهای، با قدرتت مرا حفظ كردهای و از لطف تو است كه به اين عظمت رسيدهام. 36 زمينِ زير پايم را وسيع ساختهای تا نلغزم. 37 دشمنانم را تعقيب میكنم و به ايشان میرسم و تا آنها را از بين نبرم برنمیگردم. 38 آنها را چنان بر زمين میكوبم كه زير پايم بيفتند و برنخيزند. 39 تو برای جنگيدن به من قوت بخشيدهای و دشمنانم را زير پای من انداختهای. 40 تو آنها را وادار به عقبنشينی و فرار مینمايی و من آنها را نابود میكنم. 41 فرياد برمیآورند ولی كسی نيست كه آنها را برهاند. از خداوند كمک میخواهند، اما او نيز به داد ايشان نمیرسد. 42 من آنها را خرد كرده، به صورت غبار درمیآورم و به دست باد میسپارم. آنها را مانند گل كوچهها لگدمال میكنم. 43 تو مرا از چنگ قومی شورشگر نجات دادی و مرا رئيس قومها ساختی. مردمی كه قبلاً نمیشناختم، اكنون مرا خدمت میكنند. 44 بيگانهها در حضور من سر تعظيم فرود میآورند و به محض شنيدن دستوراتم، آنها را اجرا میكنند. 45 آنها روحيهٔ خود را باختهاند و با ترس و لرز از قلعههای خود بيرون میآيند. 46 خداوند زنده است! شكر و سپاس بر خدای متعال باد كه صخرهٔ نجات من است! 47 او خدايی است كه انتقام مرا میگيرد، قومها را مغلوب من میگرداند، 48 و مرا از چنگ دشمنان میرهاند. خداوندا، تو مرا بر دشمنانم پيروز گردانيدی و از دست ظالمان رهايی دادی. 49 ای خداوند، تو را در ميان قومها خواهم ستود و در وصف تو خواهم سرائيد. 50 خدا پيروزيهای بزرگی نصيب پادشاه برگزيدهٔ خود داوود میسازد و بر او و نسلش هميشه رحمت میفرمايد.

Lutherbibel 2017

از Deutsche Bibelgesellschaft

Dank des Königs für Rettung und Sieg

1 Von David, dem Knecht des HERRN, der zum HERRN die Worte dieses Liedes redete, als ihn der HERR errettet hatte von der Hand aller seiner Feinde und von der Hand Sauls; vorzusingen. (2سموئيل 22:1) 2 Und er sprach: Herzlich lieb habe ich dich, HERR, meine Stärke! 3 HERR, mein Fels, meine Burg, mein Erretter; mein Gott, mein Hort, auf den ich traue, mein Schild und Horn meines Heils und mein Schutz! (تثنيه 32:18) 4 Ich rufe an den HERRN, den Hochgelobten, so werde ich vor meinen Feinden errettet. 5 Es umfingen mich des Todes Bande, und die Fluten des Verderbens erschreckten mich. (مزامير 116:3) 6 Des Totenreichs Bande umfingen mich, und des Todes Stricke überwältigten mich. 7 Als mir angst war, rief ich den HERRN an und schrie zu meinem Gott. Da erhörte er meine Stimme von seinem Tempel, und mein Schreien kam vor ihn zu seinen Ohren. 8 Die Erde bebte und wankte, und die Grundfesten der Berge bewegten sich und bebten, da er zornig war. 9 Rauch stieg auf von seiner Nase / und verzehrend Feuer aus seinem Munde; Flammen sprühten von ihm aus. (خروج‌ 19:18) 10 Er neigte den Himmel und fuhr herab, und Dunkel war unter seinen Füßen. (مزامير 144:5) 11 Und er fuhr auf dem Cherub und flog daher, er schwebte auf den Fittichen des Windes. (مزامير 99:1) 12 Er machte Finsternis ringsum zu seinem Zelt, dunkle Wasser, dichte Wolken. 13 Aus dem Glanz vor ihm zogen seine Wolken dahin mit Hagel und Blitzen. 14 Der HERR donnerte im Himmel, und der Höchste ließ seine Stimme erschallen mit Hagel und Blitzen. 15 Er schoss seine Pfeile und zerstreute die Feinde, sandte Blitze in Menge und erschreckte sie. 16 Da sah man die Tiefen der Wasser, und des Erdbodens Grund ward aufgedeckt vor deinem Schelten, HERR, vor dem Odem und Schnauben deines Zorns. 17 Er streckte seine Hand aus von der Höhe und fasste mich und zog mich aus großen Wassern. 18 Er errettete mich von meinen starken Feinden, von meinen Hassern, die mir zu mächtig waren; 19 sie überwältigten mich zur Zeit meines Unglücks; aber der HERR ward meine Zuversicht. 20 Er führte mich hinaus ins Weite, er riss mich heraus; denn er hatte Lust zu mir. 21 Der HERR tut wohl an mir nach meiner Gerechtigkeit, er vergilt mir nach der Reinheit meiner Hände. 22 Denn ich halte die Wege des HERRN und bin nicht gottlos wider meinen Gott. 23 Denn alle seine Rechte hab ich vor Augen, und seine Gebote werfe ich nicht von mir, 24 sondern ich bin ohne Tadel vor ihm und hüte mich vor Schuld. 25 Darum vergilt mir der HERR nach meiner Gerechtigkeit, nach der Reinheit meiner Hände vor seinen Augen. 26 Gegen die Heiligen bist du heilig, und gegen die Treuen bist du treu, 27 gegen die Reinen bist du rein, und gegen die Verkehrten bist du verkehrt. 28 Denn du hilfst dem elenden Volk, aber stolze Augen erniedrigst du. (ايوب‌ 22:29) 29 Ja, du machst hell meine Leuchte, der HERR, mein Gott, macht meine Finsternis licht. 30 Denn mit dir kann ich Wälle erstürmen und mit meinem Gott über Mauern springen. 31 Gottes Weg ist vollkommen, / das Wort des HERRN ist durchläutert. Er ist ein Schild allen, die ihm vertrauen. 32 Denn wo ist ein Gott außer dem HERRN oder ein Fels außer unserm Gott? 33 Gott rüstet mich mit Kraft und macht meinen Weg ohne Tadel. 34 Er macht meine Füße gleich den Hirschen und stellt mich auf meine Höhen. 35 Er lehrt meine Hände streiten und meinen Arm den ehernen Bogen spannen. 36 Du gibst mir den Schild deines Heils, / und deine Rechte stärkt mich, und deine Huld macht mich groß.^[1] 37 Du gibst meinen Schritten weiten Raum, dass meine Knöchel nicht wanken. 38 Ich will meinen Feinden nachjagen und sie ergreifen und nicht umkehren, bis ich sie umgebracht habe. 39 Ich will sie zerschmettern; sie sollen sich nicht mehr erheben; sie müssen unter meine Füße fallen. 40 Du rüstest mich mit Stärke zum Streit; du wirfst unter mich, die sich gegen mich erheben. 41 Du treibst meine Feinde in die Flucht, dass ich vernichte, die mich hassen. 42 Sie rufen – aber da ist kein Helfer – zum HERRN, aber er antwortet ihnen nicht. (امثال 1:28) 43 Ich will sie zerstoßen zu Staub vor dem Winde, ich werfe sie weg wie Unrat auf die Gassen. 44 Du hilfst mir aus dem Streit des Volkes / und machst mich zum Haupt über die Völker; ein Volk, das ich nicht kannte, dient mir. 45 Es gehorcht mir mit gehorsamen Ohren; Söhne der Fremde müssen mir schmeicheln. 46 Die Söhne der Fremde verschmachten und kommen mit Zittern aus ihren Burgen. 47 Der HERR lebt! Gelobt sei mein Fels! Der Gott meines Heils sei hoch erhoben, 48 der Gott, der mir Vergeltung schafft und zwingt die Völker unter mich, 49 der mich errettet von meinen Feinden. / Du erhöhst mich über die, die sich gegen mich erheben; du hilfst mir vor dem Gewalttäter. 50 Darum will ich dir danken, HERR, unter den Völkern und deinem Namen lobsingen, (روم 15:9) 51 der seinem Könige großes Heil erweist / und wohltut seinem Gesalbten, David, und seinem Samen ewiglich. (2سموئيل 7:12)