1Ein Wallfahrtslied, gesungen auf dem Weg hinauf nach Jerusalem.[1] Von Salomo. Wenn der HERR nicht das Haus baut, dann mühen sich alle, die daran bauen, vergeblich. Wenn der HERR nicht die Stadt behütet, dann hält der Wächter vergeblich Wache. (Ps 120,1)2Vergeblich ist es, dass ihr so früh aufsteht und euch erst spät wieder hinsetzt, um dann euer mühsam erarbeitetes Brot zu essen – denn genauso viel gibt der HERR den Seinen im Schlaf!3Auch Kinder sind eine Gabe des HERRN, ja, Fruchtbarkeit ist ein großes Geschenk![2]4Wie Pfeile in der Hand eines starken Mannes, so sind Kinder, die man in jungen Jahren bekommen hat.5Glücklich zu nennen ist der Mensch, der einen vollen Köcher davon hat! Seine Kinder werden nicht unterliegen, wenn sie mit ihren Gegnern einen Rechtsstreit führen müssen.[3]
1اگر خداوند خانه را بنا نكند، بناكنندگانش زحمت بيهوده میكشند؛ اگر خداوند شهر را نگهبانی نكند، نگهبانان بيهوده نگهبانی میكنند.2بيهوده است كه شما برای امرار معاش، اين همه زحمت میكشيد، صبح زود بر میخيزيد و شب دير میخوابيد؛ زيرا هنگامی كه عزيزان خداوند در خوابند، او برای ايشان تدارک میبيند.3فرزندان هدايايی هستند از جانب خداوند. آنها پاداشی هستند كه خداوند به انسان میدهد.4پسرانی كه برای مرد جوان متولد میشوند، همچون تيرهای تيزی هستند در دست او.5خوشا به حال كسی كه تركش خود را از چنين تيرهايی پر میكند! او در جدل با دشمنان هرگز مغلوب نخواهد شد.