1Bin ich nicht frei? Bin ich nicht ein Apostel? Habe ich nicht Jesus, unsern Herrn, gesehen? Seid nicht ihr mein Werk in dem Herrn? (Apg 9,3; 1Kor 15,8)2Bin ich für andere kein Apostel, so bin ich’s doch für euch; denn das Siegel meines Apostelamts seid ihr in dem Herrn. (1Kor 4,15; 2Kor 3,2)3Denen, die mich verurteilen, antworte ich so:4Haben wir nicht das Recht, zu essen und zu trinken? (Lk 10,7)5Haben wir nicht auch das Recht, eine Schwester als Ehefrau mit uns zu führen wie die andern Apostel und die Brüder des Herrn und Kephas? (Mt 8,14; Joh 1,42)6Oder haben allein ich und Barnabas nicht das Recht, nicht zu arbeiten? (Apg 4,36; 2Thess 3,7)7Wer zieht denn in den Krieg und zahlt den eigenen Sold? Wer pflanzt einen Weinberg und isst nicht von seiner Frucht? Oder wer weidet eine Herde und nährt sich nicht von der Milch der Herde?8Sage ich das nach menschlichem Gutdünken? Sagt das nicht auch das Gesetz?9Denn im Gesetz des Mose steht geschrieben: »Du sollst dem Ochsen, der da drischt, nicht das Maul verbinden.« Sorgt sich Gott etwa um die Ochsen? (5Mo 25,4; 1Tim 5,18)10Oder redet er nicht überall um unsertwillen? Denn um unsertwillen ist es geschrieben. Wer pflügt, soll auf Hoffnung pflügen; und wer drischt, soll in der Hoffnung dreschen, dass er seinen Teil empfangen wird. (Röm 15,4)11Wenn wir für euch Geistliches säen, ist es dann zu viel, wenn wir Leibliches von euch ernten wollen? (Röm 15,27)12Wenn andere dieses Recht an euch haben, warum nicht viel mehr wir? Aber wir haben von diesem Recht nicht Gebrauch gemacht, sondern wir ertragen alles, dass wir nicht dem Evangelium Christi ein Hindernis bereiten. (Apg 20,33; 2Kor 11,9)13Wisst ihr nicht, dass, die im Tempel dienen, vom Tempel leben, und die am Altar dienen, vom Altar ihren Anteil bekommen? (4Mo 18,18; 4Mo 18,31; 5Mo 18,1)14So hat auch der Herr befohlen, dass, die das Evangelium verkündigen, vom Evangelium leben sollen. (Lk 10,7; Gal 6,6)15Ich aber habe von alledem keinen Gebrauch gemacht. Ich schreibe auch nicht deshalb davon, damit es nun mit mir so gehalten werde. Lieber wollte ich sterben – meinen Ruhm soll niemand zunichtemachen! (Apg 18,3)16Denn dass ich das Evangelium predige, dessen darf ich mich nicht rühmen; denn ich muss es tun. Und wehe mir, wenn ich das Evangelium nicht predigte! (Jer 20,9)17Tue ich’s freiwillig, so wird’s mir gelohnt. Tue ich’s aber unfreiwillig, so ist mir das Amt doch anvertraut. (1Kor 4,1)18Was ist denn nun mein Lohn? Dass ich das Evangelium predige ohne Entgelt, sodass ich von meinem Recht am Evangelium nicht Gebrauch mache.19Denn obwohl ich frei bin von jedermann, habe ich doch mich selbst jedermann zum Knecht gemacht, auf dass ich möglichst viele gewinne. (Mt 20,27)20Den Juden bin ich wie ein Jude geworden, damit ich die Juden gewinne. Denen unter dem Gesetz bin ich wie einer unter dem Gesetz geworden – obwohl ich selbst nicht unter dem Gesetz bin –, damit ich die unter dem Gesetz gewinne. (Apg 16,3; Apg 21,20; 1Kor 10,33)21Denen ohne Gesetz bin ich wie einer ohne Gesetz geworden – obwohl ich doch nicht ohne Gesetz bin vor Gott, sondern bin im Gesetz vor Christus –, damit ich die ohne Gesetz gewinne. (Gal 2,3)22Den Schwachen bin ich ein Schwacher geworden, damit ich die Schwachen gewinne. Ich bin allen alles geworden, damit ich auf alle Weise etliche rette. (Röm 11,14)23Alles aber tue ich um des Evangeliums willen, auf dass ich an ihm teilhabe.24Wisst ihr nicht: Die im Stadion laufen, die laufen alle, aber nur einer empfängt den Siegespreis? Lauft so, dass ihr ihn erlangt. (Phil 3,14; 2Tim 4,7)25Jeder aber, der kämpft, enthält sich aller Dinge; jene nun, damit sie einen vergänglichen Kranz empfangen, wir aber einen unvergänglichen. (2Tim 2,4; 1Petr 5,4)26Ich aber laufe nicht wie ins Ungewisse; ich kämpfe mit der Faust nicht wie einer, der in die Luft schlägt,27sondern ich schinde meinen Leib und bezwinge ihn, dass ich nicht andern predige und selbst verwerflich werde.
1Не съм ли свободен? Не съм ли апостол? Не видях ли Исус, нашия Господ? Не сте ли вие моето дело в Господа? (Apg 9,3; Apg 9,15; Apg 9,17; Apg 13,2; Apg 18,9; Apg 22,14; Apg 22,18; Apg 23,11; Apg 26,17; 1Kor 3,6; 1Kor 4,15; 1Kor 15,8; 2Kor 12,12; Gal 2,7; Gal 2,8; 1Tim 2,7; 2Tim 1,11)2Ако на други не съм апостол, то поне на вас съм; защото в Господа вие сте печатът на моето апостолство. (2Kor 3,2; 2Kor 12,12)3Ето моето оправдание пред тези, които изпитват поведението ми:4Нямаме ли право да ядем и да пием за сметка на църквите? (Lk 10,7; 1Kor 9,14; 1Thess 2,6; 2Thess 3,9)5Нямаме ли право и ние, както другите апостоли и братята на Господа, и Кифа, да водим жена от сестрите? (Mt 8,14; Mt 13,55; Mk 6,3; Lk 6,15; Gal 1,19)6Или само аз и Варнава нямаме право да не работим за прехраната си? (2Thess 3,8; 2Thess 3,9)7Кой войник служи някога на свои разноски? Кой насажда лозе и не яде плода му? Или кой пасе стадо и не яде от млякото на стадото? (5Mo 20,6; Spr 27,18; Joh 21,15; 1Kor 3,6; 2Kor 10,4; 1Tim 1,18; 1Tim 6,12; 2Tim 2,3; 2Tim 4,7; 1Petr 5,2)8По човешки ли говоря това? Или не казва същото и законът?9Защото в Моисеевия закон е писано: „Да не обвързваш устата на вола, когато вършее.“ За воловете ли тук се грижи Бог, (5Mo 25,4; 1Tim 5,18)10или го казва несъмнено заради нас? Да; заради нас е писано това; защото, който оре, с надежда трябва да оре; и който вършее, трябва да вършее с надежда, че ще участва в плода. (2Tim 2,6)11Ако ние сме посели у вас духовното, голямо нещо ли е, ако пожънем от вас телесното? (Röm 15,27; Gal 6,6)12Ако други участват в това право над вас, не участваме ли ние повече? Обаче ние не използвахме това право, но търпим всичко, за да не причиним някакво препятствие на Христовото благовестие. (Apg 20,33; 1Kor 9,15; 1Kor 9,18; 2Kor 11,7; 2Kor 11,12; 1Thess 2,6; 1Thess 2,9)13Не знаете ли, че тези, които свещенодействат, се хранят от светилището и че тези, които служат на жертвеника, вземат дял от жертвеника? (3Mo 6,16; 3Mo 6,26; 3Mo 7,6; 4Mo 5,9; 4Mo 5,10; 4Mo 18,8; 5Mo 10,9; 5Mo 18,1)14Така и Господ е наредил проповедниците на благовестието да живеят от благовестието. (Mt 10,10; Lk 10,7; Gal 6,6; 1Tim 5,17)15Но аз не съм използвал нито една от тези наредби, нито пиша това, за да се направи за мене така; защото за мен е по-добре да умра, отколкото да осуети някой моята похвала. (Apg 18,3; Apg 20,34; 1Kor 4,12; 1Kor 9,12; 2Kor 11,10; 1Thess 2,9; 2Thess 3,8)16Защото ако проповядвам благовестието, няма с какво да се похваля; понеже съм тласкан от неотменна необходимост; защото горко ми, ако не благовествам. (Apg 9,6; Apg 13,2; Röm 1,14)17Понеже ако върша това доброволно, имам награда, но ако е с принуждение, то само изпълнявам повереното ми настойничество. (1Kor 3,8; 1Kor 3,14; 1Kor 4,1; Gal 2,7; Phil 1,17; Kol 1,25)18И така, каква е моята награда? Тази, че като проповядвам благовестието, да мога да направя благовестието безплатно, така че да не използвам напълно моето право в благовестието. (1Kor 10,33; 2Kor 4,5; 2Kor 11,7)19Защото, при все че съм свободен от всички човеци, аз направих себе си роб на всички, за да придобия мнозина. (Mt 18,15; 1Kor 9,1; Gal 5,13; 1Petr 3,1)20За юдеите станах като юдеин, за да придобия юдеи; за тези, които са под закон, станах като под закон (при все че самият аз не съм под закон), за да придобия тези, които са под закон. (Apg 16,3; Apg 18,18; Apg 21,23)21За онези, които нямат този закон, бях като да нямам закона – макар пред Бога да не съм без закон, понеже съм под закона на Христос, за да спечеля онези, които нямат закона. (Röm 2,12; Röm 2,14; 1Kor 7,18; 1Kor 7,22; Gal 3,2)22За слабите станах слаб, за да придобия слабите. За всички станах всичко, така че по всякакъв начин да спася неколцина. (Röm 11,14; Röm 15,1; 1Kor 7,16; 1Kor 10,33; 2Kor 11,29)23Всичко това върша заради благовестието, за да участвам и аз в него.24Не знаете ли, че които тичат на игрището, всички тичат, а само един получава наградата? Така тичайте, че да я получите. (Gal 2,2; Gal 5,7; Phil 2,16; Phil 3,12; Phil 3,14; 2Tim 4,7; Hebr 12,1)25А всеки, който се състезава, се въздържа от всичко. Те вършат това, за да получат тленен венец, а ние – нетленен. (Eph 6,12; 1Tim 6,12; 2Tim 2,4; 2Tim 2,5; 2Tim 4,7; 2Tim 4,8; Jak 1,12; 1Petr 1,4; 1Petr 5,4; Offb 2,10; Offb 3,11)26И така, аз така тичам не като към нещо неизвестно; така удрям – не като че бия въздуха; (2Tim 2,5)27но уморявам тялото си и го поробвам, да не би, като съм проповядвал на другите, самият аз да стана неодобрен. (Jer 6,30; Röm 8,13; 2Kor 13,5; 2Kor 13,6; Kol 3,5)