Psalm 120

Lutherbibel 2017

von Deutsche Bibelgesellschaft
1 Ein Wallfahrtslied. Ich rufe zu dem HERRN in meiner Not und er erhört mich.2 HERR, errette mich von den Lügenmäulern, von den falschen Zungen.3 Was soll er dir antun, du falsche Zunge, und was dir noch geben?4 Scharfe Pfeile eines Starken und feurige Kohlen!5 Weh mir, dass ich ein Fremdling bin unter Meschech; ich muss wohnen bei den Zelten Kedars!6 Es wird meiner Seele lang, zu wohnen bei denen, die den Frieden hassen.7 Ich halte Frieden; aber wenn ich rede, so fangen sie Krieg an.

Psalm 120

Библия, синодално издание

von Bulgarian Bible Society
1 Подигам очи към планините, отдето ще ми помощ дойде. (2Chr 20,12)2 Моята помощ е от Господа, Който сътвори небето и земята. (2Chr 20,17; Ps 123,8)3 Той не ще даде да се поклати ногата ти; няма да задреме Оня, Който те пази;4 не дреме и не спи, Който пази Израиля. (1Kön 8,52)5 Господ е твой пазител; Господ е твоя сянка откъм твоята дясна ръка.6 Слънцето денем няма да те удари, нито месечината нощем. (Jon 4,8; Weis 18,3)7 Господ ще те опази от всякакво зло; ще опази твоята душа (Господ).8 Господ ще пази твоето излизане и твоето влизане отсега и довека.