Jakobus 1

Lutherbibel 2017

von Deutsche Bibelgesellschaft
1 Jakobus, Knecht Gottes und des Herrn Jesus Christus, an die zwölf Stämme in der Zerstreuung: Seid gegrüßt!2 Meine Brüder und Schwestern, erachtet es für lauter Freude, wenn ihr in mancherlei Anfechtung fallt, (Röm 5,3; 1Petr 4,13)3 und wisst, dass euer Glaube, wenn er bewährt ist, Geduld wirkt.4 Die Geduld aber soll zu einem vollkommenen Werk führen, damit ihr vollkommen und unversehrt seid und keinen Mangel habt.5 Wenn es aber jemandem unter euch an Weisheit mangelt, so bitte er Gott, der jedermann gern und ohne Vorwurf gibt; so wird sie ihm gegeben werden. (Spr 2,3; Jak 3,15)6 Er bitte aber im Glauben und zweifle nicht; denn wer zweifelt, der gleicht einer Meereswoge, die vom Winde getrieben und aufgepeitscht wird. (Mk 11,24)7 Ein solcher Mensch denke nicht, dass er etwas von dem Herrn empfangen werde.8 Ein Zweifler ist unbeständig auf allen seinen Wegen.9 Der Bruder aber, der niedrig ist, rühme sich seiner Höhe; (Jak 2,5)10 wer aber reich ist, rühme sich seiner Niedrigkeit, denn wie eine Blume des Grases wird er vergehen. (Jes 40,6; 1Tim 6,17)11 Die Sonne geht auf mit ihrer Hitze und das Gras verwelkt, und die Blume fällt ab und ihre schöne Gestalt verdirbt: So wird auch der Reiche dahinwelken in dem, was er unternimmt.12 Selig ist, wer Anfechtung erduldet; denn nachdem er bewährt ist, wird er die Krone des Lebens empfangen, die Gott verheißen hat denen, die ihn lieb haben. (2Tim 4,8; Offb 2,10)13 Niemand sage, wenn er versucht wird, dass er von Gott versucht werde. Denn Gott kann nicht versucht werden zum Bösen, und er selbst versucht niemand.14 Sondern ein jeder, der versucht wird, wird von seiner eigenen Begierde gereizt und gelockt. (1Mo 3,6; Röm 7,7)15 Danach, wenn die Begierde empfangen hat, gebiert sie die Sünde; die Sünde aber, wenn sie vollendet ist, gebiert den Tod. (Röm 6,23; Röm 7,10)16 Irrt euch nicht, meine Lieben.17 Alle gute Gabe und alle vollkommene Gabe kommt von oben herab, von dem Vater des Lichts[1], bei dem keine Veränderung ist noch Wechsel von Licht und Finsternis. (Mt 7,11; 1Joh 1,5)18 Er hat uns geboren nach seinem Willen durch das Wort der Wahrheit, damit wir die Erstlinge seiner Geschöpfe seien. (Joh 1,13; Röm 16,5; 1Petr 1,23)19 Ihr sollt wissen, meine Lieben: Ein jeder Mensch sei schnell zum Hören, langsam zum Reden, langsam zum Zorn. (Spr 29,20; Pred 5,1; Pred 7,9)20 Denn des Menschen Zorn tut nicht, was vor Gott recht ist. (Spr 29,22; Eph 4,26)21 Darum legt ab alle Unsauberkeit und alle Bosheit und nehmt das Wort an mit Sanftmut, das in euch gepflanzt ist und Kraft hat, eure Seelen selig zu machen. (1Petr 2,1)22 Seid aber Täter des Worts und nicht Hörer allein; sonst betrügt ihr euch selbst. (Mt 7,21; Röm 2,13)23 Denn wenn jemand ein Hörer des Worts ist und nicht ein Täter, der gleicht einem Menschen, der sein leibliches Angesicht im Spiegel beschaut;24 denn nachdem er sich beschaut hat, geht er davon und vergisst von Stund an, wie er aussah.25 Wer aber sich vertieft in das vollkommene Gesetz der Freiheit und dabei beharrt und ist nicht ein vergesslicher Hörer, sondern ein Täter, der wird selig sein in seinem Tun. (Röm 8,2; Jak 2,12)26 Wenn jemand meint, er diene Gott, und hält seine Zunge nicht im Zaum, sondern betrügt sein Herz, so ist sein Gottesdienst nichtig. (Jak 3,1; 1Petr 3,10)27 Ein reiner und unbefleckter Gottesdienst vor Gott, dem Vater, ist der: die Waisen und Witwen in ihrer Trübsal besuchen und sich selbst von der Welt unbefleckt halten.

Jakobus 1

Библия, синодално издание

von Bulgarian Bible Society
1 Иаков, раб на Бога и на Господа Иисуса Христа, праща поздрав на дванайсетте колена, които живеят пръснато.2 Смятайте го за голяма радост, братя мои, кога паднете в разни изкушения, (Apg 5,41; 1Kor 10,13)3 като знаете, че изпитанието на вашата вяра произвежда търпение; (Röm 5,3; 1Petr 1,7)4 търпението пък нека бъде съвършено нещо, за да бъдете съвършени и цялостни, без никакъв недостатък.5 Ако ли някому от вас не достига мъдрост, нека проси от Бога, Който дава на всички щедро и без укор, – и ще му се даде. (1Kön 3,12; Spr 2,6)6 Но да проси с вяра и никак да не се съмнява; защото, който се съмнява, прилича на морска вълна, издигана и размятана от вятъра; (Mt 7,7; Mk 11,24; Lk 11,9; Joh 14,13; Joh 16,23)7 такъв човек да не мисли, че ще получи нещо от Господа.8 Човек двоедушен във всичките си пътища е неуреден.9 Униженият брат да се хвали със своята висота,10 а богатият – със своето унижение, защото той ще премине, както цвят у трева: (Hi 14,2; Ps 89,6; Ps 102,15; Jes 40,6; 1Petr 1,24; Sir 14,18)11 изгря слънце с жегата си и изсуши тревата, и цветът и олетя, и хубостта на нейния изглед изчезна; тъй ще увехне и богатият в своите пътища.12 Блажен е оня човек, който търпи изкушение, защото, след като бъде изпитан, ще получи венеца на живота, що Господ е обещал на ония, които Го обичат. (Hi 5,17; Spr 3,11; 2Tim 4,8; Hebr 12,5)13 Никой, кога е в изкушение, да не казва: Бог ме изкушава; защото Бог се от зло не изкушава, а и Сам не изкушава никого, (Lk 11,4)14 но всеки се изкушава, увличан и примамван от собствената си похот;15 след това похотта, като зачене, ражда грях, а грехът, извършен, ражда смърт. (Röm 6,21; Röm 6,23)16 Не се заблуждавайте, възлюбени мои братя.17 Всяко добро даяние и всеки съвършен дар иде отгоре, слизайки от Отца на светлините, у Когото няма изменение, нито сянка от промяна. (4Mo 23,19; Jes 46,10; Mal 3,6; Joh 3,27)18 Той ни роди по Своя воля чрез словото на истината, за да бъдем като начатък на създанията Му. (Joh 1,13; Hebr 12,23; 1Petr 1,23)19 И тъй, възлюбени мои братя, нека всеки човек бъде бърз на слушане, бавен на говорене, бавен на гняв, (Spr 17,27; Pred 5,1; Pred 7,9; Sir 5,13)20 защото човешкият гняв не върши Божия правда.21 Затова, като отхвърлите всяка нечистота и набрана злоба, с кротост приемайте насаденото слово, което може да спаси душите ви. (Röm 1,16; Eph 4,22)22 Бъдете изпълнители на словото, а не само слушатели, мамещи сами себе си. (Mt 7,21; Lk 11,28; Röm 2,13)23 Защото, който слуша словото и го не изпълнява, той прилича на човек, който гледа естественото си лице в огледало:24 погледне се, отмине, и веднага забравя, какъв е бил.25 Но който вникне в съвършения закон на свободата и пребъде в него, той, бидейки незабравлив слушател, а изпълнител на делото, ще бъде блажен в действията си. (Joh 13,17; 2Kor 3,18)26 Ако някой от вас мисли, че е благочестив, но не обуздава езика си, а мами сърцето си, неговото благочестие е суетно. (Ps 33,14; 1Petr 3,10)27 Чисто и непорочно благочестие пред Бога и Отца е това: да пригледваш сираци и вдовици в техните скърби и да се пазиш неосквернен от света. (Jes 1,16; Jak 2,17)