Römer 10 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

1 Bracia! Pragnieniem mojego serca i treścią mojej modlitwy do Boga jest ich zbawienie.

2 Przyznaję bowiem, że mają gorliwość dla Boga. Nie opiera się ona jednak na właściwym poznaniu.

3 Nieświadomi, na czym polega sprawiedliwość Boża, skupieni na stanowieniu własnej, nie podporządkowali się sprawiedliwości Bożej.

4 Tymczasem końcem Prawa jest Chrystus, by sprawiedliwość zyskiwał ten, który wierzy.

5 Mojżesz tak opisuje sprawiedliwość osiąganą przez Prawo: Ten, kto je zachowuje, będzie żył dzięki niemu.

6 Sprawiedliwość zaś opartą na wierze można ująć w ten sposób: Nie myśl: Kto wstąpi do nieba, to znaczy, aby sprowadzić Chrystusa.

7 Nie myśl: Kto zstąpi do otchłani, to znaczy, aby wyprowadzić Go spośród umarłych.

8 Chodzi o to: Blisko ciebie jest słowo, w twoich ustach i w twoim sercu, to znaczy słowo wiary, które głosimy.

9 Bo jeśli ustami wyznasz, że Panem jest Jezus, i uwierzysz w swym sercu, że Bóg wzbudził Go z martwych, będziesz zbawiony.

10 Bo wiara płynąca z serca zapewnia sprawiedliwość, a jej wyznanie ustami zapewnia zbawienie.

11 Pismo bowiem stwierdza: Ten, kto w Niego wierzy, nie będzie zawstydzony.

12 Nie ma przy tym różnicy między Żydem a Grekiem. Wszyscy mają tego samego Pana, hojnego dla wszystkich, którzy Go wzywają.

13 Dlatego zbawiony będzie każdy, kto wezwie imienia Pana.

14 Jak jednak mają wzywać, skoro w Niego nie uwierzyli? A jak uwierzyć, skoro Go nie słyszeli? Jak usłyszeć bez kogoś, kto głosi?

15 A jak głosić, gdy nikt nie został posłany? Dlatego czytamy: Jakże piękne są stopy tych, którzy przychodzą z dobrymi wieściami.

16 Chociaż tak jest, nie wszyscy dali posłuch dobrej nowinie. Izajasz wręcz pyta: Panie, kto uwierzył naszemu przesłaniu?

17 Wiara zatem rodzi się dzięki przesłaniu, a treścią tego przesłania jest to, co mówi Chrystus.*

18 Pytam jednak: Czy nie usłyszeli? Przeciwnie: Po całej ziemi rozszedł się ich głos, do najdalszych stron świata dotarło ich przesłanie.*

19 Znów więc pytam: Czy Izrael nie zrozumiał? Mojżesz jako pierwszy mówi: Ja wzbudzę w was zazdrość przez tych, którzy nie są narodem, pobudzę was do gniewu przez nierozumny naród.

20 Izajasz waży się nawet powiedzieć: Dałem się znaleźć tym, którzy Mnie nie szukali, objawiłem się tym, którzy o Mnie nie pytali.

21 O Izraelu natomiast mówi: Cały dzień wyciągałem swe ręce do nieposłusznego, opornego ludu.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

1 Bracia! Rozkosz* mojego serca i modlitwa do Boga za nimi [jest] o zbawienie.

2 Zaświadczam im bowiem, że mają gorliwość dla Boga, lecz nie według poznania.

3 Bo nieświadomi sprawiedliwości Bożej i własną sprawiedliwość usiłując ustanowić, nie podporządkowali się sprawiedliwości Bożej.

4 Kresem* bowiem Prawa jest Chrystus* dla sprawiedliwości każdego, kto wierzy.

5 Mojżesz bowiem opisuje sprawiedliwość z Prawa, że człowiek, który zachowuje [przykazania], będzie żył dzięki nim.

6 Sprawiedliwość zaś z wiary mówi tak: Nie mów w swoim sercu: Kto wstąpi do nieba? To znaczy, aby sprowadzić Chrystusa;*

7 albo: Kto zstąpi do Abyssu?* To znaczy, aby wyprowadzić Chrystusa spośród umarłych.

8 Ale co mówi? Blisko ciebie jest słowo,* w twoich ustach i w twoim sercu– to znaczy słowo wiary, które głosimy.

9 Bo jeśli swoimi ustami wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wzbudził Go z martwych, będziesz zbawiony.

10 Sercem bowiem wierzy się dla sprawiedliwości, a ustami wyznaje się dla zbawienia.

11 Gdyż Pismo mówi: Każdy, kto w Niego wierzy,* nie będzie zawstydzony.

12 Nie ma bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, gdyż [jeden i] ten sam jest Pan wszystkich, hojny dla wszystkich, którzy Go wzywają.

13 Bo każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.

14 Lecz jak mają wezwać Tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzyć w Tego, którego nie usłyszeli? Jak mają usłyszeć bez kogoś, kto głosi?

15 A jak mają głosić, jeśli nie zostali posłani? Jak napisano: Jak piękne są stopy tych, którzy rozgłaszają dobre wieści.*

16 Ale nie wszyscy posłuchali* ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, kto uwierzył naszej wieści?

17 Wiara zatem [jest] z wieści,* a wieść przez słowo* Chrystusa.

18 Ale pytam: Czy nie usłyszeli? Przeciwnie: Po całej ziemi rozszedł się ich głos i do krańców zamieszkałego świata [dotarły] ich słowa.*

19 Pytam jednak: Czy Izrael nie zrozumiał? Mojżesz jako pierwszy mówi: Ja wzbudzę w was zazdrość przez tych, którzy nie są narodem, przez naród nierozumny podrażnię was.*

20 Izajasz zaś odważnie mówi: Dałem się znaleźć tym, którzy Mnie nie szukali, stałem się widoczny dla tych, którzy o Mnie nie pytali.

21 Do Izraela natomiast mówi: Cały dzień wyciągałem moje ręce do ludu nieposłusznego i opornego.*

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).