Römer 11 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

1 Pytam zatem dalej: Czy Bóg odtrącił swój lud? W żadnym razie. Przecież ja jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z plemienia Beniamina.

2 Bóg nie odtrącił swego ludu, który uprzednio przygarnął. Pamiętacie, co Pismo mówi o Eliaszu, gdy skarży się on przed Bogiem na Izraela?

3 Panie, Twoich proroków pozabijali; Twoje ołtarze — poburzyli; zostałem ja sam, a i na moje życie nie przestają czyhać.

4 Co wówczas usłyszał w odpowiedzi? Zostawiłem sobie siedem tysięcy ludzi, którzy nie zgięli kolan przed Baalem.

5 Podobnie obecnie pozostaje reszta wybrana z łaski.

6 A jeśli z łaski, to nie ze względu na uczynki, bo inaczej łaska nie byłaby łaską.

7 Co z tego wynika? To, że Izrael nie znalazł, czego poszukuje. Znaleźli to wybrani. Pozostałych natomiast dotknął brak wrażliwości,

8 zgodnie ze słowami: Bóg dał im ducha odrętwienia, oczy, by nie widzieli, i uszy, by nie słyszeli — i tak jest do dnia dzisiejszego.

9 Dawid zaś dodaje: Niech ich stół będzie im pułapką i sidłem, potrzaskiem i odpłatą.

10 Niech pociemnieje im w oczach, tak by nie widzieli, a ich grzbiet zegnij na zawsze.*

11 Pytam zatem: Czy potknęli się, aby zupełnie upaść? W żadnym razie. Ich upadek przyniósł zbawienie narodom, co z kolei miało pobudzić Jego lud do zazdrości.

12 Jeśli zaś ich upadek stał się bogactwem świata, a ich porażka bogactwem narodów, to jakże wspaniałą rzeczą stanie się ich pełnia!*

13 Wam natomiast, przedstawicielom narodów, mówię: Jako apostoł narodów, cieszę się z mojego zadania.

14 Może w ten sposób wzbudzę zazdrość w moich rodakach i niektórych z nich uratuję.

15 Skoro bowiem ich bunt przyniósł światu pojednanie, to co przyniesie ich przyjęcie, jeśli nie wzbudzone z martwych życie?

16 Jeżeli zaś zaczyn jest święty, to święte jest ciasto; jeśli święty jest korzeń — święte też gałęzie.

17 Jeśli natomiast niektóre z tych gałęzi zostały odłamane, a ty, niczym dzika gałązka, wszczepiony między pozostałe, zyskałeś udział w korzeniu i sokach drzewa oliwnego,

18 to nie wynoś się nad gałęzie. A jeśli się wynosisz, to pamiętaj, że nie ty dźwigasz korzeń, ale korzeń ciebie.

19 Powiesz jednak: Gałęzie odłamano, abym ja został wszczepiony.

20 Słusznie! Odłamano je z powodu niewiary, ty natomiast trwasz dzięki wierze. Nie miej zbyt wysokiego mniemania o sobie. Raczej uważaj!

21 Jeśli Bóg nie oszczędził gałęzi naturalnych, może nie oszczędzić i ciebie.

22 Lepiej zwróć uwagę na dobroć i surowość Boga — na surowość dla upadłych i na dobroć względem ciebie, o ile pozostaniesz w tej dobroci, bo w przeciwnym razie ty też będziesz odcięty.

23 Co do nich natomiast, jeśli nie pozostaną w niewierze, zostaną wszczepieni ponownie — Bóg ma moc to uczynić.

24 Bo skoro ty, będący z natury częścią dzikiej oliwki, zostałeś od niej odcięty i wbrew naturze wszczepiony w szlachetne drzewo oliwne, to o ile bardziej w swoją własną oliwkę będą wszczepieni ci, którzy mają jej naturę.

25 Chcę bowiem, bracia, abyście byli świadomi pewnej tajemnicy i dzięki temu nie mieli zbyt wysokiego mniemania o sobie. Otóż niewrażliwość dotknęła części Izraela. Potrwa ona do czasu przyjęcia pełni pogan.

26 W ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, zgodnie ze słowami: Z Syjonu przyjdzie Wybawca i usunie bezbożność Jakuba.

27 Takie zawrę z nimi przymierze, kiedy zmażę ich grzechy.

28 Z punktu widzenia dobrej nowiny, są oni — ze względu na was — nieprzyjaciółmi, jednak co do wybrania — ze względu na ojców — nie utracili Bożej miłości.

29 To dlatego, że dary łaski i powołanie ze strony Boga są rzeczą nieodwołalną.

30 Bo, jak niegdyś wy byliście nieposłuszni Bogu, a teraz — z powodu ich nieposłuszeństwa — dostąpiliście miłosierdzia,

31 tak teraz, gdy wy dostępujecie miłosierdzia, oni są nieposłuszni, po to, aby z kolei oni go dostąpili.

32 Bóg bowiem wydał wszystkich w moc nieposłuszeństwa, aby wszystkim móc okazać miłosierdzie.

33 O, głębio bogactwa, mądrości i myśli Boga! Jakże niepojęte są Jego wyroki i Jego drogi jakże niezbadane!

34 Bo któż poznał plan Pana? Albo kto był Jego doradcą?

35 Kto zdołał Mu coś podarować, aby liczyć na Jego odpłatę?

36 Wszystko jest z Niego, przez Niego i dla Niego.* Jemu niech będzie chwała — na wieki. Amen.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

1 Pytam zatem: Czy Bóg odtrącił swój lud? W żadnym razie. Przecież i ja jestem Izraelitą, z nasienia Abrahama, z plemienia Beniamina.

2 Bóg nie odtrącił swojego ludu, który już uprzednio poznał. Albo czy nie wiecie, co Pismo mówi, przez Eliasza, jak skarży się Bogu na Izraela:

3 Panie, Twoich proroków pozabijali, Twoje ołtarze poburzyli, zostałem tylko ja sam – i mojej duszy szukają.

4 Co mu jednak mówi wyrocznia?* Zostawiłem sobie siedem tysięcy mężczyzn, którzy nie zgięli kolana przed Baalem.

5 Tak i w teraźniejszym czasie pozostaje reszta zgodnie z wyborem łaski.

6 Jeśli zaś z łaski, to już nie z uczynków, bo inaczej łaska nie byłaby już łaską.

7 Cóż więc? Czego szuka Izrael, tego nie znalazł, jednak wybrani znaleźli; pozostali natomiast zostali dotknięci zatwardziałością,*

8 jak napisano: Dał im Bóg ducha odrętwienia, oczy, by nie widzieli, i uszy, by nie słyszeli – aż do dnia dzisiejszego.

9 A Dawid mówi: Niech ich stół stanie się im sidłem i pułapką, potrzaskiem* i ich odpłatą,*

10 niech ich oczy zostaną dotknięte zaćmieniem, aby nie widzieli, a ich grzbiet zegnij na zawsze.*

11 Pytam zatem: Czy potknęli się, aby upaść? W żadnym razie. W ich upadku jest zbawienie dla narodów, aby w nich wzbudzić zazdrość.

12 Jeśli zaś ich upadek [stał się] bogactwem świata, a ich porażka bogactwem narodów, to o ile bardziej ich pełnia?

13 Wam natomiast, z narodów, mówię: Na ile ja jestem apostołem narodów, doceniam moją posługę.

14 Może jakoś wzbudzę zazdrość u moich według ciała i zbawię niektórych z nich.

15 Bo jeśli ich odrzucenie* jest pojednaniem* świata, to czym przyjęcie, jeśli nie ożyciem z martwych?

16 Jeśli zaś zaczyn jest święty, to i ciasto; a jeśli korzeń jest święty, to i gałęzie.*

17 Jeśli zaś niektóre z gałęzi zostały odłamane, a ty, będąc dziką oliwką, zostałeś między [pozostałe] wszczepiony i stałeś się uczestnikiem korzenia oraz tłuszczu drzewa oliwnego,

18 to nie wynoś się nad gałęzie; a jeśli się wynosisz – nie ty dźwigasz korzeń, ale korzeń ciebie.

19 Powiesz jednak: Odłamane zostały gałęzie, abym ja mógł być wszczepiony.

20 Słusznie! Zostały odłamane z powodu niewiary, ty zaś stoisz dzięki wierze. Nie myśl wyniośle, ale się bój.

21 Jeśli bowiem Bóg nie oszczędził gałęzi naturalnych,* może nie oszczędzić i ciebie.

22 Zauważ więc dobrotliwość i surowość Boga, surowość dla tych, którzy upadli, a jednocześnie dobrotliwość Boga względem ciebie, jeśli pozostaniesz w tej dobrotliwości, w przeciwnym bowiem razie i ty będziesz odcięty.

23 Oni natomiast, jeśli nie będą trwali w niewierze, zostaną wszczepieni, gdyż Bóg ma moc wszczepić ich ponownie.

24 Bo jeśli ty, z natury przynależny do dzikiej oliwki, zostałeś odcięty i wbrew naturze wszczepiony w szlachetne drzewo oliwne, to tym bardziej ci z natury zostaną wszczepieni w swoją własną oliwkę.

25 Nie chcę bowiem, bracia, abyście byli nieświadomi tej tajemnicy* – abyście nie byli zbyt wyniośle myślący o sobie – że zatwardziałość* przyszła na część Izraela, dopóki nie wejdzie pełnia narodów* –

26 i w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael,* jak napisano: Przyjdzie z Syjonu Wybawca, odwróci bezbożności od Jakuba.*

27 I takie to będzie moje przymierze z nimi, kiedy usunę ich grzechy.*

28 Co do ewangelii zatem są oni – ze względu na was – nieprzyjaciółmi, co do wybrania natomiast, są ukochani, ze względu na ojców.

29 Nieodwołalne są bowiem dary łaski i powołanie ze strony Boga.*

30 Bo jak wy niegdyś byliście nieposłuszni Bogu, a teraz – z powodu ich nieposłuszeństwa – dostąpiliście miłosierdzia,

31 tak oni teraz są nieposłuszni – gdy wy dostępujecie miłosierdzia – aby też z kolei oni mogli dostąpić miłosierdzia.

32 Bóg bowiem wydał wszystkich na nieposłuszeństwo, aby móc się nad wszystkimi zmiłować.

33 O, głębio bogactwa, mądrości i poznania Boga! Jak niepojęte są Jego wyroki i niewyśledzone Jego drogi!*

34 Bo kto poznał zamysł Pana? Lub kto stał się Jego doradcą?

35 Lub kto pierwszy dał Jemu, tak by miało mu być odpłacone?

36 Gdyż z Niego i przez Niego,* i dla Niego [jest] wszystko; Jemu chwała na wieki. Amen.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).