1Olup bitenleri duyan Hasor Kralı Yavin, Madon Kralı Yovav'a, Şimron ve Akşaf krallarına,2dağlık kuzey bölgesinde, Kinneret Gölü'nün[1] güneyindeki Arava'da, Şefela'da ve batıda Dor Kenti sırtlarındaki krallara,3doğu ve batı bölgelerindeki Kenan, Amor, Hitit, Periz halklarına ve dağlık bölgedeki Yevuslular'la Hermon Dağı'nın eteğindeki Mispa bölgesinde yaşayan Hivliler'e haber gönderdi.4Bu krallar bütün ordularıyla, kıyıların kumu kadar sayısız askerleriyle, çok sayıdaki at ve savaş arabalarıyla yola çıktılar.5Bütün bu krallar İsrailliler'e karşı savaşmak üzere birleşerek Merom suları kıyısına gelip hep birlikte ordugah kurdular.6Bu arada RAB Yeşu'ya, ‹‹Onlardan korkma›› diye seslendi, ‹‹Onların hepsini yarın bu saatlerde İsrail'in önünde yere sereceğim. Atlarını sakatlayıp savaş arabalarını ateşe ver.››7Böylece Yeşu bütün ordusuyla birlikte Merom suları kıyısındaki kralların üzerine beklenmedik bir anda yürüdü ve onlara saldırdı.8RAB onları İsrailliler'in eline teslim etti. Onları bozguna uğratan İsrailliler, kaçanları Büyük Sayda'ya, Misrefot-Mayim'e ve doğuda Mispe Vadisi'ne kadar kovalayıp öldürdüler; kimseyi sağ bırakmadılar.9Yeşu, RAB'bin kendisine buyurduğu gibi yaptı, atlarını sakatladı, savaş arabalarını ateşe verdi.10Yeşu bundan sonra geri dönüp Hasor'u ele geçirdi, Hasor Kralı'nı kılıçla öldürdü. Çünkü Hasor eskiden bütün bu krallıkların başıydı.11İsrailliler kentteki bütün canlıları kılıçtan geçirip yok ettiler. Soluk alan bir tek kişiyi esirgemediler. Ardından Yeşu Hasor'u ateşe verdi.12Böylece bütün bu kentlerle krallarını ele geçirdi. RAB'bin kulu Musa'nın buyruğu uyarınca hepsini kılıçtan geçirip yok etti.13Ancak, İsrailliler, Yeşu'nun ateşe verdiği Hasor dışında, tepe üzerinde kurulu kentlerden hiçbirini ateşe vermediler.14Bu kentlerdeki bütün mal ve hayvanları ganimet olarak aldılar, insanların tümünü ise kılıçtan geçirip öldürdüler; soluk alan bir tek kişiyi esirgemediler.15RAB'bin kulu Musa RAB'den aldığı buyrukları Yeşu'ya aktarmıştı. Yeşu bunlara uydu ve RAB'bin Musa'ya buyurduklarını eksiksiz yerine getirdi.16-17Böylece Yeşu, dağlık bölge, bütün Negev ve Goşen bölgesi, Şefela, Arava ve İsrail dağlarıyla bu dağların etekleri, Seir yönünde yükselen Halak Dağı'ndan Hermon Dağı'nın altındaki Lübnan Vadisi'nde bulunan Baal-Gat'a varıncaya dek bütün toprakları ele geçirdi. Buraların krallarını yakalayıp öldürdü.18Yeşu bu krallarla uzun süre savaştı.19Givon'da yaşayan Hivliler dışında, İsrailliler'le barış antlaşması yapan bir kent olmadı. İsrailliler öbür kentlerin hepsini savaşarak aldılar.20Çünkü onları İsrail'e karşı savaşmaya kararlı yapan RAB'bin kendisiydi. Böylece RAB'bin Musa'ya buyurduğu gibi, İsrailliler onlara acımadı, hepsini öldürüp yok ettiler.21Yeşu bundan sonra Anaklılar'ın üzerine yürüdü. Onları dağlık bölgeden, Hevron, Devir ve Anav'dan, Yahuda ve İsrail'in bütün dağlık bölgelerinden söküp attı. Kentleriyle birlikte onları tümüyle yok etti.22İsrailliler'in elindeki topraklarda hiç Anaklı kalmadı. Yalnız Gazze, Gat ve Aşdot'ta sağ kalanlar oldu.23RAB'bin Musa'ya söylediği gibi, Yeşu bütün ülkeyi ele geçirdi ve İsrail oymakları arasında mülk olarak bölüştürdü. Böylece savaş sona erdi, ülke barışa kavuştu.
1Когда Иавин, царь Хацора, услышал об этом, он послал сообщить Иоваву, царю Мадона, царям Шимрона и Ахсафа2и царям, которые жили в северных нагорьях, в Иорданской долине к югу от Киннерета[1], в западных предгорьях и на возвышенностях Дора[2] на западе;3хананеям на востоке и на западе; аморреям, хеттам, ферезеям, и иевусеям в нагорьях, и хиввеям под Хермоном в области Мицпы.4Они выступили со всеми своими воинами и большим количеством коней и колесниц – огромным войском, многочисленным, как песок на морском берегу.5Все эти цари объединили свои силы, и, придя, встали лагерем у реки Мерома, чтобы воевать с Израилем.6Господь сказал Иисусу: – Не бойся их, потому что завтра к этому времени Я отдам всех их Израилю убитыми. Перережь жилы их коням и сожги их колесницы.7Иисус и все его войско внезапно вышли на них возле реки Мерома и напали,8а Господь отдал их в руки Израиля. Они разбили их и гнались за ними до великого Сидона и Мисрефот-Маима и до долины Мицпы на востоке, пока никого из них не осталось в живых.9Иисус поступил с ними так, как сказал ему Господь, – он перерезал жилы их коням и сжег их колесницы.10В то время Иисус повернул назад, взял Хацор и предал его царя мечу. (Хацор был главным из всех этих царств.)11Всех, кто в нем был, они предали мечу, уничтожив их полностью – никого не оставили в живых; а сам город он сжег.12Иисус взял все эти царские города и их царей и предал их мечу. Он полностью уничтожил их, как велел слуга Господа Моисей.13Впрочем Израиль не сжег ни один из городов, построенных на возвышенностях, кроме Хацора, который сжег Иисус.14Израильтяне забирали себе из этих городов всю добычу и скот, а всех жителей предавали мечу, пока не истребили их полностью, никого не оставляя в живых.15Как повелел Своему слуге Моисею Господь, так Моисей повелел Иисусу, а Иисус исполнил это – он не оставил неисполненным ничего из того, что Господь повелел Моисею.16Иисус захватил всю эту землю: нагорья, весь Негев, всю область Гошен, западные предгорья, Иорданскую долину и горы Израиля с их предгорьями17от горы Халак, которая высится к Сеиру, до самого Баал-Гада в Ливанской долине, под горой Хермон. Он захватил всех их царей и, сразив их, предал смерти.18Долгое время Иисус воевал с этими царями.19Кроме хиввеев, что в Гаваоне, ни один город не заключил мира с израильтянами, все их они взяли войной.20Ведь Сам Господь ожесточил их сердца, чтобы они воевали с Израилем, чтобы им быть полностью уничтоженными, безжалостно истребленными, как повелел Моисею Господь.21В то время Иисус пошел и искоренил анакитов в нагорьях: в Хевроне, Давире и Анаве, во всех нагорьях Иуды и во всех нагорьях Израиля. Иисус полностью уничтожил их и их города.22На земле Израиля анакитов не осталось, они уцелели лишь в Газе, Гате и Ашдоде.23Так Иисус захватил всю ту землю, как говорил Моисею Господь, и отдал ее в наследие израильтянам по их родовым разделениям. И земля успокоилась от войны.