Markos 14

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Turkish Bible Society'dan
1 Fısıh ve Mayasız Ekmek Bayramı'na iki gün kalmıştı. Başkâhinlerle din bilginleri İsa'yı hileyle tutuklayıp öldürmenin bir yolunu arıyorlardı. (Mat 24:1; Luk 21:5)2 ‹‹Bayramda olmasın, yoksa halk arasında kargaşalık çıkar›› diyorlardı.3 İsa Beytanya'da cüzamlı Simun'un evinde sofrada otururken yanına bir kadın geldi. Kadın kaymaktaşından bir kap içinde çok değerli, saf hintsümbülü yağı getirmişti. Kabı kırarak yağı O'nun başına döktü.4-5 Bazıları buna kızdılar; birbirlerine, ‹‹Bu yağ niçin böyle boş yere harcandı? Üç yüz dinardan fazlaya satılabilir, parası yoksullara verilebilirdi›› diyerek kadını azarlamaya başladılar.6 ‹‹Kadını rahat bırakın›› dedi İsa. ‹‹Neden üzüyorsunuz onu? Benim için güzel bir şey yaptı.7 Yoksullar her zaman aranızdadır, dilediğiniz anda onlara yardım edebilirsiniz; ama ben her zaman aranızda olmayacağım.8 Kadın elinden geleni yaptı, beni gömülmeye hazırlamak üzere daha şimdiden bedenimi yağladı.9 Size doğrusunu söyleyeyim, Müjde dünyanın neresinde duyurulursa, bu kadının yaptığı da onun anılması için anlatılacak.››10 Bu arada Onikiler'den biri olan Yahuda İskariot, İsa'yı ele vermek amacıyla başkâhinlerin yanına gitti.11 Onlar bunu işitince sevindiler, Yahuda'ya para vermeyi vaat ettiler. O da İsa'yı ele vermek için fırsat kollamaya başladı.12 Fısıh kurbanının kesildiği Mayasız Ekmek Bayramı'nın ilk günü öğrencileri İsa'ya, ‹‹Fısıh yemeğini yemen için nereye gidip hazırlık yapmamızı istersin?›› diye sordular. (Mat 26:17; Luk 22:7; Yu 13:21)13 O da öğrencilerinden ikisini şu sözlerle önden gönderdi: ‹‹Kente gidin, orada su testisi taşıyan bir adam çıkacak karşınıza. Onu izleyin.14 Adamın gideceği evin sahibine şöyle deyin: ‹Öğretmen, öğrencilerimle birlikte Fısıh yemeğini yiyeceğim konuk odası nerede? diye soruyor.›15 Ev sahibi size üst katta döşenmiş, hazır büyük bir oda gösterecek. Orada bizim için hazırlık yapın.››16 Öğrenciler yola çıkıp kente gittiler. Her şeyi, İsa'nın kendilerine söylediği gibi buldular ve Fısıh yemeği için hazırlık yaptılar.17 Akşam olunca İsa Onikiler'le birlikte geldi.18 Sofraya oturmuş yemek yerlerken İsa, ‹‹Size doğrusunu söyleyeyim›› dedi, ‹‹Sizden biri, benimle yemek yiyen biri bana ihanet edecek.››19 Onlar da kederlenerek birer birer kendisine, ‹‹Beni demek istemedin ya?›› diye sormaya başladılar.20 İsa onlara, ‹‹Onikiler'den biridir, ekmeğini benimle birlikte sahana batırandır›› dedi.21 ‹‹Evet, İnsanoğlu kendisi için yazılmış olduğu gibi gidiyor, ama İnsanoğlu'na ihanet edenin vay haline! O adam hiç doğmamış olsaydı, kendisi için daha iyi olurdu.››22 İsa yemek sırasında eline ekmek aldı, şükredip ekmeği böldü ve, ‹‹Alın, bu benim bedenimdir›› diyerek öğrencilerine verdi.23 Sonra bir kâse alıp şükretti ve bunu öğrencilerine verdi. Hepsi bundan içti.24 ‹‹Bu benim kanım›› dedi İsa, ‹‹Birçokları uğruna akıtılan antlaşma kanıdır.25 Size doğrusunu söyleyeyim, Tanrı'nın Egemenliği'nde tazesini içeceğim o güne dek, asmanın ürününden bir daha içmeyeceğim.››26 İlahi söyledikten sonra dışarı çıkıp Zeytin Dağı'na doğru gittiler.27 Bu arada İsa öğrencilerine, ‹‹Hepiniz sendeleyip düşeceksiniz›› dedi. ‹‹Çünkü şöyle yazılmıştır: ‹Çobanı vuracağım, Koyunlar darmadağın olacak.› (Mat 26:31; Luk 22:31; Yu 13:36)28 Ama ben dirildikten sonra sizden önce Celile'ye gideceğim.››29 Petrus O'na, ‹‹Herkes sendeleyip düşse bile ben düşmem›› dedi.30 ‹‹Sana doğrusunu söyleyeyim›› dedi İsa, ‹‹Bugün, bu gece, horoz iki kez ötmeden sen beni üç kez inkâr edeceksin.››31 Ama Petrus üsteleyerek, ‹‹Seninle birlikte ölmem gerekse bile seni asla inkâr etmem›› dedi. Öğrencilerin hepsi de aynı şeyi söyledi.32 Sonra Getsemani denilen yere geldiler. İsa öğrencilerine, ‹‹Ben dua ederken siz burada oturun›› dedi. (Mat 26:36; Luk 22:39)33 Petrus'u, Yakup'u ve Yuhanna'yı yanına aldı. Hüzünlenmeye ve ağır bir sıkıntı duymaya başlamıştı.34 Onlara, ‹‹Ölesiye kederliyim›› dedi. ‹‹Burada kalın, uyanık durun.››35 Biraz ilerledi, yüzüstü yere kapanıp dua etmeye başladı. ‹‹Mümkünse o saati yaşamayayım›› dedi.36 ‹‹Abba, Baba, senin için her şey mümkün, bu kâseyi benden uzaklaştır. Ama benim değil, senin istediğin olsun.››37 Öğrencilerinin yanına döndüğünde onları uyumuş buldu. Petrus'a, ‹‹Simun›› dedi, ‹‹Uyuyor musun? Bir saat uyanık kalamadın mı? (Mat 26:1; Luk 22:1; Yu 11:45)38 Uyanık durup dua edin ki, ayartılmayasınız. Ruh isteklidir, ama beden güçsüzdür.››39 Yine uzaklaştı, aynı sözleri tekrarlayarak dua etti.40 Geri geldiğinde öğrencilerini yine uyumuş buldu. Onların göz kapaklarına ağırlık çökmüştü. İsa'ya ne diyeceklerini bilemiyorlardı.41 İsa üçüncü kez yanlarına döndü, ‹‹Hâlâ uyuyor, dinleniyor musunuz?›› dedi. ‹‹Yeter! Saat geldi. İşte İnsanoğlu günahkârların eline veriliyor.42 Kalkın, gidelim. İşte bana ihanet eden geldi!››43 Tam o anda, İsa daha konuşurken, Onikiler'den biri olan Yahuda çıkageldi. Yanında başkâhinler, din bilginleri ve ileri gelenler tarafından gönderilmiş kılıçlı sopalı bir kalabalık vardı. (Mat 26:47; Luk 22:47; Yu 18:3)44 İsa'ya ihanet eden Yahuda, ‹‹Kimi öpersem, İsa O'dur. O'nu tutuklayın, güvenlik altına alıp götürün›› diye onlarla sözleşmişti.45 Gelir gelmez İsa'ya yaklaştı, ‹‹Rabbî›› diyerek O'nu öptü.46 Onlar da İsa'yı yakalayıp tutukladılar.47 İsa'nın yanında bulunanlardan biri kılıcını çekti, başkâhinin kölesine vurup kulağını uçurdu.48 İsa onlara, ‹‹Niçin bir haydutmuşum gibi beni kılıç ve sopalarla yakalamaya geldiniz?›› dedi.49 ‹‹Her gün tapınakta, yanıbaşınızda öğretiyordum, beni tutuklamadınız. Ama bu, Kutsal Yazılar yerine gelsin diye oldu.››50 O zaman öğrencilerinin hepsi O'nu bırakıp kaçtı.51 İsa'nın ardından sadece keten beze sarınmış bir genç gidiyordu. Bu genç de yakalandı.52 Ama keten bezden sıyrılıp çıplak olarak kaçtı.53 İsa'yı görevli başkâhine götürdüler. Bütün başkâhinler, ileri gelenler ve din bilginleri de orada toplandı. (Mat 26:57; Luk 22:54; Yu 18:13)54 Petrus, İsa'yı başkâhinin avlusunun içine kadar uzaktan izledi. Avluda nöbetçilerle birlikte ateşin başında oturup ısınmaya başladı.55 Başkâhinler ve Yüksek Kurul'un öteki üyeleri, İsa'yı ölüm cezasına çarptırmak için kendisine karşı tanık arıyor, ama bulamıyorlardı.56 Birçok kişi O'na karşı yalan yere tanıklık ettiyse de, tanıklıkları birbirini tutmadı.57-58 Bazıları kalkıp O'na karşı yalan yere şöyle tanıklık ettiler: ‹‹Biz O'nun, ‹Elle yapılmış bu tapınağı yıkacağım ve üç günde, elle yapılmamış başka bir tapınak kuracağım› dediğini işittik.››59 Ama bu noktada bile tanıklıkları birbirini tutmadı.60 Sonra başkâhin topluluğun ortasında ayağa kalkarak İsa'ya, ‹‹Hiç yanıt vermeyecek misin? Nedir bunların sana karşı ettiği bu tanıklıklar?›› diye sordu.61 Ne var ki, İsa susmaya devam etti, hiç yanıt vermedi. Başkâhin O'na yeniden, ‹‹Yüce Olan'ın Oğlu Mesih sen misin?›› diye sordu.62 İsa, ‹‹Benim›› dedi. ‹‹Ve sizler, İnsanoğlu'nun Kudretli Olan'ın sağında oturduğunu ve göğün bulutlarıyla geldiğini göreceksiniz.››63-64 Başkâhin giysilerini yırtarak, ‹‹Artık tanıklara ne ihtiyacımız var?›› dedi. ‹‹Küfürü işittiniz. Buna ne diyorsunuz?›› Hepsi İsa'nın ölüm cezasını hak ettiğine karar verdiler.65 Bazıları O'nun üzerine tükürmeye, gözlerini bağlayarak O'nu yumruklamaya başladılar. ‹‹Haydi, peygamberliğini göster!›› diyorlardı. Nöbetçiler de O'nu aralarına alıp tokatladılar.66-67 Petrus aşağıda, avludayken, başkâhinin hizmetçi kızlarından biri geldi. Isınmakta olan Petrus'u görünce onu dikkatle süzüp, ‹‹Sen de Nasıralı İsa'yla birlikteydin›› dedi. (Mat 26:69; Luk 22:56; Yu 18:15)68 Petrus ise bunu inkâr ederek, ‹‹Senin neden söz ettiğini bilmiyorum, anlamıyorum›› dedi ve dışarıya, dış kapının önüne çıktı. Bu arada horoz öttü.69 Hizmetçi kız Petrus'u görünce çevrede duranlara yine, ‹‹Bu adam onlardan biri›› demeye başladı.70 Petrus tekrar inkâr etti. Çevrede duranlar az sonra Petrus'a yine, ‹‹Gerçekten onlardansın; sen de Celileli'sin›› dediler.71 Petrus kendine lanet okuyup ant içerek, ‹‹Sözünü ettiğiniz o adamı tanımıyorum›› dedi.72 Tam o anda horoz ikinci kez öttü. Petrus, İsa'nın kendisine, ‹‹Horoz iki kez ötmeden beni üç kez inkâr edeceksin›› dediğini hatırladı ve hüngür hüngür ağlamaya başladı.

Markos 14

Новый Русский Перевод

Biblica'dan
1 Через два дня наступала Пасха и праздник Пресных хлебов. Первосвященники и учители Закона искали удобного случая, чтобы хитростью схватить Иисуса и убить. (Mat 26:2; Luk 22:1; Yu 11:45)2 – Только не во время праздника, – говорили они, – иначе народ может взбунтоваться.3 Иисус в это время был в Вифании, в доме Симона прокаженного. Он возлежал за столом, когда в дом вошла женщина с алебастровым кувшином очень дорогого ароматического масла, приготовленного из чистого нарда[1]. Отбив запечатанное горлышко, она вылила масло на голову Иисусу. (Mat 26:6; Luk 7:37; Yu 12:1)4 Некоторые из присутствовавших возмутились: – Зачем так тратить благовония?5 Ведь его можно было продать больше чем за триста динариев, а деньги раздать нищим, – упрекали они ее.6 Но Иисус сказал: – Оставьте ее, что вы ее упрекаете? Она сделала для Меня доброе дело.7 Потому что нищие всегда с вами, и вы можете делать им добро, когда захотите, а Я не всегда буду с вами.8 Она сделала, что могла: заранее помазала Мое тело для погребения.9 Говорю вам истину: во всем мире, везде, где будет возвещена Радостная Весть, там в память об этой женщине будет рассказано и о том, что она сделала.10 Иуда Искариот, один из двенадцати, пошел к первосвященникам, чтобы предать им Иисуса. (Mat 26:14; Luk 22:3)11 Услышав, для чего он пришел, они обрадовались и обещали заплатить ему. И Иуда стал искать удобного случая, чтобы предать Иисуса.12 В первый день праздника Пресных хлебов, когда закалывали пасхальных ягнят, ученики спросили Иисуса: – Куда нам пойти, чтобы приготовить Тебе пасхальный ужин? (Mat 26:17; Luk 22:7)13 И Он послал двух учеников, сказав им: – Идите в город, там вы встретите человека, несущего кувшин воды, идите за ним.14 Скажите хозяину дома, куда этот человек войдет: «Учитель спрашивает: где Моя комната, в которой Я буду есть пасхальный ужин с Моими учениками?»15 Он покажет вам большую комнату наверху, приготовленную и убранную; там и приготовьте нам ужин.16 Ученики пошли, вошли в город; и все произошло так, как им сказал Иисус. Они приготовили пасхальный ужин.17 Вечером Иисус пришел туда с двенадцатью. (Mat 26:20; Luk 22:17; 1 Ko 11:23)18 Когда они возлежали и ели, Иисус сказал: – Говорю вам истину: один из вас, кто сейчас ест со Мной, предаст Меня.19 Учеников это сильно опечалило, и один за другим они стали спрашивать Его: – Но ведь это не я?20 – Один из двенадцати, – ответил Иисус, – тот, кто вместе со Мной обмакивает хлеб в блюдо.21 Да, Сын Человеческий уходит так, как о Нем сказано в Писании, но горе тому человеку, который предает Сына Человеческого! Лучше бы ему вообще не родиться.22 Когда они ели, Иисус взял хлеб и, благословив, разломил его, дал им и сказал: – Возьмите, это Мое тело.23 Затем Он взял чашу, поблагодарил за нее и подал им, и они все пили из нее.24 – Это Моя кровь завета[2], проливаемая за многих, – сказал Иисус. (Çık 24:8; İbr 9:18)25 – Говорю вам истину: Я уже не буду пить от плода виноградного до того дня, когда Я буду пить новое[3] вино в Божьем Царстве.26 Они спели[4] и пошли на Оливковую гору.27 – Вы все отступитесь от Меня, – сказал им Иисус, – ведь написано: «Я поражу Пастуха, и разбегутся овцы»[5]. (Zek 13:7; Mat 26:30; Luk 22:31; Yu 13:37)28 Но когда Я воскресну, то пойду в Галилею и буду ждать вас там.29 Петр сказал Ему: – Даже если все Тебя оставят, я никогда этого не сделаю.30 – Говорю тебе истину, – сказал ему Иисус, – в эту ночь, прежде чем петух пропоет два раза, ты трижды отречешься от Меня.31 Но Петр уверял: – Даже если мне придется умереть с Тобой, я никогда не откажусь от Тебя. И все говорили то же.32 Они пришли на место, называемое Гефсимания, и Иисус сказал Своим ученикам: – Посидите здесь, пока Я буду молиться. (Mat 26:36; Luk 22:39)33 Он взял с Собой Петра, Иакова и Иоанна. Его охватили ужас и тревога.34 Тогда Он сказал им: – Душа Моя объята смертельной печалью. Побудьте здесь и бодрствуйте.35 Отойдя немного, Он пал на землю и молился, чтобы, если возможно, этот час миновал Его.36 – Абба![6] Отец! – сказал Он. – Ты все можешь! Пронеси эту чашу мимо Меня, но пусть все будет не как Я хочу, а как Ты хочешь.37 Затем Он возвратился и нашел их спящими. – Симон, – спросил Он Петра, – ты спишь? Неужели ты не мог пободрствовать хоть один час?38 Бодрствуйте и молитесь, чтобы вам не поддаться искушению. Дух бодр, но тело слабо.39 Иисус снова ушел и молился теми же словами.40 Когда Он вернулся, ученики опять спали, потому что их веки отяжелели; они не знали, что отвечать Иисусу.41 Возвратившись в третий раз, Иисус сказал им: – Вы все спите и отдыхаете? Довольно! Время настало, и Сын Человеческий предается в руки грешников.42 Вставайте, идем. Вот уже и Мой предатель приблизился.43 Он еще говорил, как появился Иуда, один из двенадцати, и с ним толпа, вооруженная мечами и кольями. Их послали первосвященники, учители Закона и старейшины. (Mat 26:47; Luk 22:47; Yu 18:3)44 Предатель так условился с ними: – Хватайте Того, Кого я поцелую, и уводите под стражей.45 Придя на место, Иуда сразу же подошел к Иисусу и сказал: – Рабби! – и поцеловал Его.46 Пришедшие с Иудой, схватив Иисуса, взяли Его под стражу.47 Один из стоявших рядом вытащил меч, ударил им слугу первосвященника и отсек ему ухо.48 – Что Я – разбойник[7], что вы пришли с мечами и кольями, чтобы арестовать Меня? – спросил их Иисус.49 – Каждый день Я был с вами в храме и учил, и вы не арестовывали Меня. Но пусть исполнятся Писания.50 Все ученики оставили Его и убежали.51 За Иисусом пошел лишь один молодой человек, завернувшись в покрывало на голое тело. Когда его схватили,52 он вырвался и убежал голый, оставив покрывало в руках у стражников.53 В доме первосвященника, куда привели Иисуса, собрались все первосвященники, старейшины и учители Закона. (Mat 26:57; Luk 22:54; Luk 22:63; Yu 18:12; Yu 18:19)54 Петр, держась поодаль, следовал за Иисусом, прошел во двор первосвященника и сел со стражниками греться у костра.55 Первосвященники и весь Высший Совет искали показания против Иисуса, чтобы приговорить Его к смерти, но они ничего не могли найти.56 Выступало много лжесвидетелей, но их показания не совпадали.57 Нашлось несколько человек, которые встали и ложно заявили:58 – Мы слышали, как Он говорил: «Я разрушу этот храм, сотворенный руками людей, и в три дня построю другой, нерукотворный».59 Но и в этом их свидетельства не совпали.60 Потом первосвященник, встав посредине, спросил Иисуса: – Тебе нечего ответить на эти свидетельства против Тебя?61 Но Иисус молчал, не отвечая ни слова. Первосвященник опять спросил Его: – Ты ли Христос, Сын Благословенного?62 – Я, – ответил Иисус, – и вы увидите Сына Человеческого сидящим по правую руку от Всемогущего и идущим на облаках небесных[8]. (Mez 109:1; Dan 7:13)63 Разорвав на себе одежды, первосвященник сказал: – Какие нам еще нужны свидетели?64 Вы сами слышали кощунство! Каково ваше решение? Все признали, что Он виновен и заслуживает смерти.65 Тогда некоторые начали плевать на Него; Иисусу закрывали лицо, били Его кулаками и говорили: – Пророчествуй! Потом Его стали избивать стражники.66 Петр же в это время был во дворе. Туда пришла одна из служанок первосвященника (Mat 26:69; Luk 22:54; Yu 18:15; Yu 18:25)67 и, увидев Петра, гревшегося у костра, всмотрелась в него и сказала: – Ты тоже был с Иисусом из Назарета.68 Но Петр отрицал это. – Я вообще не знаю, о чем ты говоришь, – сказал он и вышел во внешний двор. И тут пропел петух.69 Служанка увидела Петра и там и опять стала говорить стоявшим рядом: – Это один из них.70 Петр снова отрицал. Но спустя немного времени стоявшие там люди опять сказали ему: – Точно, ты один из них, ты ведь галилеянин.71 Но Петр начал призывать проклятия и клясться: – Я не знаю Человека, о Котором вы говорите.72 И тотчас во второй раз пропел петух, и Петр вспомнил слова Иисуса: «Прежде чем два раза пропоет петух, ты трижды отречешься от Меня». И он горько заплакал.