Özdeyişler 14 | Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

1 Bilge kadın evini yapar, Ahmak kadın evini kendi eliyle yıkar. 2 Doğru yolda yürüyen, RAB'den korkar, Yoldan sapan, RAB'bi hor görür. 3 Ahmağın sözleri sırtına kötektir, Ama bilgenin dudakları kendisini korur. 4 Öküz yoksa yemlik boş kalır, Çünkü bol ürünü sağlayan öküzün gücüdür. 5 Güvenilir tanık yalan söylemez, Yalancı tanıksa yalan solur. 6 Alaycı bilgeliği arasa da bulamaz, Akıllı içinse bilgi edinmek kolaydır. 7 Akılsız kişiden uzak dur, Çünkü sana öğretecek bir şeyi yok. 8 İhtiyatlı kişinin bilgeliği, ne yapacağını bilmektir, Akılsızların ahmaklığıysa aldanmaktır. 9 Ahmaklar suç sunusuyla^[1] alay eder, Dürüstler ise iyi niyetlidir. 10 Yürek kendi acısını bilir, Sevinciniyse kimse paylaşmaz. 11 Kötü kişinin evi yerle bir edilecek, Doğru kişinin konutuysa bayındır olacak. 12 Öyle yol var ki, insana düz gibi görünür, Ama sonu ölümdür. 13 Gülerken bile yürek sızlayabilir, Sevinç bitince acı yine görünebilir. 14 Yüreği dönek olan tuttuğu yolun, İyi kişi de yaptıklarının ödülünü alacaktır. 15 Saf kişi her söze inanır, İhtiyatlı olansa attığı her adımı hesaplar. 16 Bilge kişi korktuğu için kötülükten uzaklaşır, Akılsızsa büyüklük taslayıp kendine güvenir. 17 Çabuk öfkelenen ahmakça davranır, Düzenbazdan herkes nefret eder. 18 Saf kişilerin mirası akılsızlıktır, İhtiyatlı kişilerin tacı ise bilgidir. 19 Alçaklar iyilerin önünde, Kötüler doğruların kapısında eğilirler. 20 Komşusu bile yoksulu sevmez, Oysa zenginin dostu çoktur. 21 Komşuyu hor görmek günahtır, Ne mutlu mazluma lütfedene! 22 Kötülük tasarlayan yolunu şaşırmaz mı? Oysa iyilik tasarlayan sevgi ve sadakat kazanır. 23 Her emek kazanç getirir, Ama boş lakırdı yoksulluğa götürür. 24 Bilgelerin tacı servetleridir, Akılsızlarsa ahmaklıklarıyla tanınır^[2]. 25 Dürüst tanık can kurtarır, Yalancı tanık aldatıcıdır. 26 RAB'den korkan tam güvenliktedir, RAB onun çocuklarına da sığınak olacaktır. 27 RAB korkusu yaşam kaynağıdır, İnsanı ölüm tuzaklarından uzaklaştırır. 28 Kralın yüceliği halkının çokluğuna bağlıdır, Halk yok olursa hükümdar da mahvolur. 29 Geç öfkelenen akıllıdır, Çabuk sinirlenen ahmaklığını gösterir. 30 Huzurlu yürek bedenin yaşam kaynağıdır, Hırs ise insanı için için yer bitirir. 31 Muhtacı ezen, Yaradanı'nı hor görüyor demektir. Yoksula acıyansa Yaradan'ı yüceltir. 32 Kötü kişi uğradığı felaketle yıkılır, Doğru insanın ölümde bile sığınacak yeri var. 33 Bilgelik akıllı kişinin yüreğinde barınır, Akılsızlar arasında bile kendini belli eder. 34 Doğruluk bir ulusu yüceltir, Oysa günah herhangi bir halk için utançtır. 35 Kral sağduyulu kulunu beğenir, Utanç getirene öfkelenir.

Новый Русский Перевод

Biblica'dan

1 Мудрая женщина дом свой устроит, а глупая своими руками разрушит. 2 Идущий прямым путем боится Господа, а тот, чьи пути кривы, Его презирает. 3 В устах глупца – плеть для его спины^[1], а уста мудрецов хранят их. 4 Где нет быков, кормушка пуста; но где сильные быки, там обильная жатва. 5 Правдивый свидетель не станет лгать, а лживый свидетель дышит ложью. 6 Глумливый ищет мудрости, но не находит, а разумному знание дается легко. 7 Держись от глупца подальше, от него ты мудрости не дождешься. 8 Мудрость разумных – свой путь понимать, а коварство – это глупость глупцов. 9 Глупцы смеются над приношением за вину^[2], а к праведным – Божье благоволение. 10 Сердце знает свою беду, и радости его чужой не разделит. 11 Дом нечестивых будет разрушен, а шатер праведных будет процветать. 12 Бывает путь, который кажется человеку прямым, но в конце его – пути смерти. 13 Даже при смехе может болеть душа, и радость может окончиться скорбью. 14 Сполна по заслугам получит отступник, а хороший человек – по своим делам. 15 Простак верит всему, но разумный следит за своими шагами. 16 Мудрец осторожен и чуждается зла, а глупец необуздан и беззаботен. 17 Гневливый делает глупости, и лукавого ненавидят. 18 Глупость – удел простаков, а разумных венчает знание. 19 Злодеи будут кланяться перед добрыми, и нечестивые – у ворот праведника. 20 Бедных не любят даже их соседи, а у богатых много друзей. 21 Презирающий ближнего – грешит, но блажен, кто добр к нуждающимся. 22 Разве умышляющие зло не сбились с пути? А те, чьи намерения добры, находят любовь и верность. 23 От всякого тяжелого труда бывает прибыль, а пустословие приносит только нужду. 24 Венец мудрых – их богатство, а глупость – венок^[3] глупцов. 25 Правдивый свидетель спасает жизни, а лживый свидетель – предатель. 26 Кто боится Господа – тот в неприступной крепости, и детям его будет прибежище. 27 Страх перед Господом – источник жизни, отводящий от сетей смерти. 28 Слава царя – во множестве народа, а без подданных правителю гибель. 29 У терпеливого – великий разум, а гневливый выказывает глупость. 30 Спокойное сердце – здоровье телу, а от зависти кости гниют. 31 Кто притесняет бедных, тот презирает Творца их, а добрый к нуждающимся чтит Бога. 32 Нечестивых губит их же злодейство, а праведнику и в смерти прибежище^[4]. 33 Мудрость покоится в сердце разумных, и среди глупцов дает знать о себе^[5]. 34 Праведность возносит народ, а грех – позор для него. 35 Царю угоден слуга разумный, но падет его гнев на того, кто позорит его.