Mezmur 56

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Turkish Bible Society'dan

56. Mezmur

Müzik şefi için <<Uzak Yabanıl Fıstık Ağaçlarındaki Güvercin>> makamında Davut'un Miktamı - Gat Kenti'nde Filistliler kendisini yakaladığı zaman

1 Acı bana, ey Tanrı, Çünkü ayak altında çiğniyor insanlar beni, Gün boyu saldırıp eziyorlar. 

2 Düşmanlarım ayak altında çiğniyor beni her gün, Küstahça saldırıyor çoğu. 

3 Sana güvenirim korktuğum zaman. 

4 Tanrı'ya, sözünü övdüğüm Tanrı'ya Güvenirim ben, korkmam. İnsan bana ne yapabilir? 

5 Gün boyu sözlerimi çarpıtıyorlar, Hakkımda hep kötülük tasarlıyorlar. 

6 Fesatlık için uğraşıyor, pusuya yatıyor, Adımlarımı gözlüyor, canımı almak istiyorlar. 

7 Kötülüklerinin cezasından kurtulacaklar mı? Ey Tanrı, halkları öfkeyle yere çal! 

8 Çektiğim acıları kaydettin, Gözyaşlarımı tulumunda biriktirdin! Bunlar defterinde yazılı değil mi? 

9 Seslendiğim zaman, Düşmanlarım geri çekilecek. Biliyorum, Tanrı benden yana. 

10 Sözünü övdüğüm Tanrı'ya, Sözünü övdüğüm RAB'be, 

11 Tanrı'ya güvenirim ben, korkmam; İnsan bana ne yapabilir? 

12 Ey Tanrı, sana adaklar adamıştım, Şükran kurbanları sunmalıyım şimdi. 

13 Çünkü canımı ölümden kurtardın, Ayaklarımı tökezlemekten korudun; İşte yaşam ışığında, Tanrı huzurunda yürüyorum. 

Eskı Antlaşma © The Bible Society in Turkey 2001
Yeni Antlaşma © The Translation Trust 1987, 1994, 2001

Written permission is required from the copyright holders to use part
or all of the text for purposes other than personal study.

Mezmur 56

IBS-fordítás (Új Károli)

1  Az éneklõmesternek a Jónathelem rehokimra; Dávidnak miktámja; mikor megragadták õt a filiszteusok Gáthban. 

2  Könyörülj rajtam Istenem, mert halandó tátog ellenem és mindennap hadakozván, nyomorgat engem! 

3  Ellenségeim minden napon tátognak reám: bizony sokan hadakoznak ellenem, oh magasságos [Isten!] 

4  Mikor félnem kellene is, én bízom te benned. 

5  Isten által dicsekedem az õ igéjével; az Istenben bizom, nem félek; ember mit árthatna nékem? 

6  Minden nap elforgatják beszédeimet; minden gondolatjok ellenem van, ártalomra. 

7  Egybegyûlnek, elrejtõznek, sarkaimat lesik, mert kivánják az én lelkemet. 

8  Gonoszsággal menekedhetnének? Haraggal rontsd meg, oh Isten, a népeket! 

9  Bujdosásomnak számát jól tudod: szedd tömlõdbe könnyeimet! Avagy nem tudod-é azoknak számát? 

10  Meghátrálnak majd ellenségeim, mikor kiáltok; így tudom meg, hogy velem van az Isten. 

11  Dicsérem Istent, az õ ígéretéért, dicsérem az Urat az õ igéretéért. 

12  Istenben bízom, nem félek; ember mit árthatna nékem? 

13  Tartozom, oh Isten, az én néked tett fogadásaimmal; megadom néked a hálaáldozatokat; 

14  Mert megszabadítottad lelkemet a haláltól, bizony az én lábaimat az eleséstõl; hogy járjak Isten elõtt az életnek világosságában. 

Károli Gáspár fordításának revideált változata (1908, Public Domain)